Ταυτισμένα με την εικόνα της Αίγινας, τεκμήρια μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.
Η αγγειοπλαστική, μια τέχνη που άνθισε στο νησί για καθαρά πρακτικούς λόγους, καθώς ήταν αναπόσπαστο μέρος των αντικειμένων του σπιτιού. Δεν χρησίμευε τόσο για να φέρουν τα κορίτσια το νερό από την πηγή ή τη βρύση, αλλά για να κρατά δροσερό το νερό τους καλοκαιρινούς μήνες.
Ο αιγινήτικος πηλός στις δόξες του με τα καμίνια σε Μεσαγρό και Αγίους και Βαθύ να μην σταματούν την παραγωγή κανατιών. Ο παλιός κανατάς είχε και τη σφραγίδα του που έβαζε πάντα εκεί που άρχιζε ο λαιμός του κανατιού.
Σήμερα έχουν απομείνει λίγα και αποτελούν συλλεκτικά κομμάτια. Παραγωγή δεν υπάρχει καθώς ο τελευταίος κανατάς έφυγε από τη ζωή. Ούτε πουλιούνται σήμερα όπως παλιά στα σουβενίρ της παραλίας. Και εννοούμε τα γνήσια Αιγινήτικα κι όχι εισαγωγής.
Ωστόσο η εικόνα τους μένει και μας θυμίζει την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής, περασμένης αλλά αξέχαστης.
