Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;

              Ποδαρικό με πυκνή ομίχλη που θα μπορούσε αν ήθελε να μπει και μέσα στα σπίτια.
Ας τον καλωσορίσουμε όμως τούτον τον αναποφάσιστο μήνα που μπαλατζάρει ανάμεσα στο χειμώνα και την άνοιξη. Καλό μήνα  λοιπόν ας ευχηθούμε σήμερα πρώτη του Μάρτη. 
   Κάθε χρόνο σαν μπαίνει ο Μάρτης θυμάμαι ένα παλαιό υπουργό Βορείου Ελλάδος τον οποίο τον έλεγαν Μάρτη. Μου είχε  κάνει πολύ εντύπωση το όνομα του, γι' αυτό και δεν το ξέχασα. Με το πέρασμα των χρόνων όμως κατάλαβα ότι τούτος ο Μήνας δεν είναι και ο πιό αγαπημένος των ανθρώπων. Διότι ενώ όλοι περιμένουν την άνοιξη και το φευγιό του χειμώνα για να ανασάνουν λιγάκι, ο Μάρτιος πολλές φορές  επιφυλάσει δυσάρεστες εκπλήξεις με βροχές κακοκαιρίες ακόμα και χιόνια. Γενικώς είναι απρόβλεπτος. Το κρύο του έχει αποτυπωθεί στις λαικές παροιμίες με  κύρια  την: "Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης". Ωστόσο οι πιό έμπειροι που γνωρίζουν τους καιρούς υποστηρίζουν πως τα καιρικά του φαινόμενα είναι μικρής έντασης και διάρκειας. Γι' αυτό έλεγαν: "Μην δεις του Μάρτη το πρωί και χάσεις την ημέρα". Εννοώντας ότι αν το πρωί είναι βαρύς ο καιρός, δεν θα κρατήσει για πολύ. Θα ανοίξει κατά το μεσημέρι. Γι' αυτό μην αναβάλλεις τη δουλειά  σου.
  Όμως ο Μάρτης έχει συνδεθεί και με τη Σαρακοστή. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην συμμετέχει στη νηστήσιμη εκκλησιαστική περίοδο. Γι' αυτό οι παλαιοί συπμλήρωναν πως: "Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή". Με αυτή την παροιμία όμως στόλιζαν και κάποιους συνανθρώπους τους όχι πάντοτε συμπαθητικούς οι οποίοι ήταν πανταχού παρόντες. Τέτοια αγάπη λοιπόν γι' αυτόν τον Μήνα!!! Απομένει να δούμε τι μας επιφυλάσει φέτος πέρα αφού οι απόκριες πέρασαν  τριήμερα δεν προβλέπονται αφού η 25η είναι Σάββατο. Ανάμεσα λοιπόν στη λαγάνα και το χαλβά και μέχρι να φτάσουμε στο μπακαλιάρο σκορδαλιά (του Ευαγγελισμού) ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα. Γιατί για όσους δεν κατάλαβαν μας περιμένουν πολλά.......

Μια παλιά Καθαροδευτέρα στον Ποριατάδο της Κυψέλης.

  Η  Μαρίνα, η Νίκη και ο Γιάννος  μια  Καθαροδευτέρα  στα  χωράφια και τις εξοχές του Ποριατάδο της Κυψέλης. Τρία αδέλφια  που πλέον δεν είναι  στη  ζωή, μαζί με  το οικόσιτο πρόβατό τους.
   Στα  ψηλά  της Κυψέλης, σε μια όμορφη  γωνιά  του χωριού με νοικοκυρόσπιτα  που είχαν όλα  τα καλά, το αμπέλι, το μποστάνι τους, τα  ζώα  τους, το αλώνι τους, το πηγάδι, το πάτημα μα κυρίως το κατώι όπου εκεί φυλλασόταν η πατάτα, το λάδι, τα κρεμμύδια, τα αποξηραμένα σύκα, τις σταφίδες κυρίως όμως τα βαρέλια  με το κρασί.
  Τότε  η Καθαρά  Δευτέρα  δεν είχε καμία  σχέση με τη σημερινή. Το παξιμάδι, οι ελιές, το κρεμμύδι, οι βολβοί και λίγος  ταραμάς ή χαλβάς ήταν  αρκετά  για το τραπέζι της  ημέρας  που ήταν στολισμένο με  τη χαρά και  την αθωότητα των προσώπων.
   Άλλες εποχές,  άλλα ήθη!

   Αριστερά επάνω η Μαρίνα (Λαμπαδαρίου σύζυγος Λευτέρη) δίπλα  της η Νίκη (Εμμανουήλ σύζυγος Κωσταντίνου Εμμανουήλ) και κάτω ο Γιάννης Μπήτρος, παιδιά  του μπάρμπα Γιώργη του Καραβού και της Φιορής το γένος  Κουλικούρδη.

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

O αετός του Μίμη ήταν ο δικός μας αετός

   Από το πρωί προσπαθώ να εντοπίσω στον ουρανό αυτής της μουντής Καθαροδευτέρας που περισσότερο μοιάζει με Μεγάλη Παρασκευή παρά με Καθαρά Δευτέρα, έναν χαρταετό να στροβιλίζεται στον ουρανό ή να πετά περήφανα. Μέχρι στιγμής τίποτα. 
   Χωρίς να το προσπαθείς τέτοια μέρα έρχονται στο νου εικόνες από παλιές Καθαροδευτέρες τότε που οι αετοί μας πετούσαν. Και από κοντά η υπενθύμιση της παλιάς ΕΡΤ:
    Από  τις ειδήσεις ακουγόταν η προειδοποίηση προς  γονείς και παιδιά να πετούν τον χαρταετό τους μακριά από τα καλώδια της ΔΕΗ. Σήμερα δεν είναι αυτονόητο, απλά λίγοι μπαίνουν στον κόπο να πετάξουν με τα παιδιά  τους αετό. Προτιμότερο  το σερφάρισμα ή τα "παιδικά" παιχνίδια του κινητού.

    Γενιές πολλών παιδιών μεγάλωσαν με το παλαιό αναγνωστικό στο οποίο θριάμβευε το περήφανο πέταγμα του αετού του Μίμη. Ο Μίμης αδιαφιλονίκητος ήρωας του παλαιού αναγνωστικού με το ριγέ μπλουζάκι και το κοντοκουρεμένο κεφάλι στο πλευρό της αδελφής του της Άννας, χαίρεται την Καθαρά Δευτέρα από την Αθηναϊκή ταράτσα του σπιτιού.
   Με αυτές τις εικόνες τα μικρά παιδιά μάθαιναν τα πατροπαράδοτα έθιμα της Καθαροδευτέρας έχοντας σαν πρότυπο το Μίμη και την παρέα του. Ο χαρταετός αναπόσπαστη ψηφίδα της ημέρας. ένα έθιμο μια συνήθεια που έφερνε πολύ κοντά τον πατέρα με το γιό, τον παππού με τον εγγονό μέρες πριν, όταν θα έπρεπε να φτιαχτεί ο αετός να μετρηθούν καλά τα ζύγια και να έχει σωστό μήκος η ουρά.
   Στο ακόμα πιό παλιό αναγνωστικό ο πρωταγωνιστής είναι ο Ρήγας και η γιαγιά που καμαρώνει το κατόρθωμα του εγγονού αλλά και η Χιόνια, η γάτα.
Η ελληνική οικογένεια σε απαρτία, μαζί με τα οικόσιτα ζώα. Όλα ανθρώπινα, γήινα, φυσιολογικά, ελληνικά και πατροπαράδοτα.
   Αυτή είναι η Ελλάδα μας.
 Ας  ευχηθούμε οι χαρταετοί της ψυχής μας να πετάνε πάντα ψηλά. Καλή ΣΑΡΑΚΟΣΤΉ.

 

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Τα κούλουμα του Σπύρου Βασιλείου

 
   Με  μια εικαστική πινελιά ας ξεκινήσουμε την περίοδο της Σαρακοστής έτσι όπως ο μοναδικός Σπύρος Βασιλείου ήξερε  να χρωματίζει  την ημέρα συλλαμβάνοντας στον καμβά του πλήθος ανέμελων χαρταετών. Τότε  που οι χαρταετοί πετούσαν αυτήν την ημέρα και ταξίδευαν τα όνειρα και τις ελπίδες μας  για μια καλύτερη μέρα.
  Έχουν μείνει ιστορικά τα κούλουμα που οργάνωνε ο ζωγράφος  Σπύρος Βασιλείου στο ατελιέ του λίγο πιό κάτω από την Ακρόπολη, κοντά στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Πολύς κόσμος, φίλοι, καλλιτέχνες, εικαστικοί γεύονταν τα σαρακοστιανά εδέσματα  από το τραπέζι του, που τόσο έξοχα αποτύπωσε στον γνωστό πίνακα. Κούλουμα μιας άλλης εποχής με παιδική διάθεση, αλήθεια και απλότητα, χωρίς εξαλλοσύνες, τηλεπερσόνες και δηθεναριά. Και από κοντά οι χαρταετοί του ζωγράφου που πόσο αρμονικά δένουν την εικόνα  τους με το γνωστό σκοπό του Μίκη Θεοδωράκη.
   Χαρταετοί του Σπύρου Βασιλείου, έργο 1965. Στον κόσμο του Σπύρου Βασιλείου, τον βουτηγμένο στο χρυσό του αττικού ήλιου, ανήμερα Καθαρής Δευτέρας οι Χαρταετοί του έχουν γιορτή, αφέντες του ουρανού, με χρώματα της παλέτας του, δίπλα δίπλα ο αθηναϊκός χαρταετός με το Σμαρνάκι της Μικράς Ασίας. Παρών και ο χαρταετός «που δεν πρόσεξε και μπλέχθηκε στα καλώδια της ΔΕΗ», στο κάτω μέρος  της εικόνας.
   Και να θυμίσουμε πως τότε  από  τις ειδήσεις ακουγόταν η προειδοποίηση προς  γονείς και παιδιά να πετούν τον χαρταετό τους μακριά από τα καλώδια της ΔΕΗ. Σήμερα δεν είναι αυτονόητο, απλά λίγι μπαίνουν στον κόπο να πετάξουν με τα παιδιά  τους αετό. Προτιμότερο  το σερφάρισμα ή τα "παιδικά" παιχνίδια του κινητού.

Η κυρά Σαρακοστή


Η κυρά Σαρακοστή είναι ένα πολύ πετυχημένο σχέδιο που πηγάζει μέσα από τη λαογραφία μας και ευτυχώς αναβιώνει και σήμερα μέσα από τις σελίδες πολλών καινούργιων βιβλίων, αλλά διδάσκεται σαν εργασία - χειροτεχνία - κατασκευή σε πολλά σχολειά.
  Αναπαριστά μία γυναικεία μορφή η οποία στην ποδιά της έχει ζωγραφισμένα τα φαγώσιμα των ημερών της Σαρακοστής. Εκτός από τις λαγάνες τα θαλασσινά σε πολλές ζωγραφιές υπάρχουν ακόμα και χαρταετοί. Η φορεσιά θυμίζει παραδοσιακή στολή η οποία προσαρμόζεται από περιοχή σε περιοχή. Έντονο παραμένει το σύμβολο του Σταυρού που χαρακτηρίζει όλη την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Σε όλες τις απεικονίσεις από το πρόσωπο απουσιάζει το στόμα. Αυτό δηλώνει ότι αυτή την περίοδο ο καλός χριστιανός εκτός από τα πολλά λόγια θα πρέπει να προσέξει όχι μόνο τι μπαίνει από το στόμα του (νηστεία) αλλά και τι βγαίνει από αυτό (καταλαλιά) άσχημες κουβέντες, προσβλητικές ακόμα και βρισιές. Συνιστάται η σιωπή.
   Τέλος τα πόδια  της κυρά  Σαρακοστής είναι επτά, όσες και οι εβδομάδες της. Μόλις τελειώσει η κάθε βδομάδα , η νοικοκυρά έκοβε το ένα πόδι. έτσι το σχέδιο αυτό λειτουργούσε και ως μικρό ημερολόγιο.
    Το σχέδιο της Σαρακοστής  το έφτιαχναν πάντα τα μικρά παιδιά  στο σπίτι, ιδιαίτερα τα κορίστια με οδηγίες  της μητέρας ή της γιαγιάς, ενώ τα αγόρι ασχολούνταν με την κατασκευή του αητού πάντα με τις υποδείξεις και τη βοήθεια του παππού ή του πατέρα. Την κυρά Σαρακοστή την συναντάμε επίσης πάνω σε κεντήματα, τραπεζομάντηλα και πετσέτες. Σήμερα είναι πολύ διαδεδομένο και φιλοτεχνείται σε πολλά σχολεία και αυτό δημιουργεί μεγάλες ελπίδες για τη συνέχιση της όμορφης αυτής παράδοσης.

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Το νέο πρόσωπο του Κυβερνείου του Ι.Καποδίστρια στην Αίγινα.

  Με την αφαίρεση των σκαλωσιών, αποκαλύφθηκε το στάδιο των εργασιών αποκατάστασης στο Κυβερνείο του Ι.Καποδίστρια στην πόλη της Αίγινας. Πραγματικά εντυπωσιάζει η νέα όψη με απαλούς χρωματισμούς αλλά και νέα κουφώματα στα παράθυρα.
   Αν κάτι λείπει από την πλευρά της οδούς Μητροπόλεως είναι η μαρμάρινη επιγραφή που πληροφορούσε τους διερχόμενους  για  την ταυτότητα  του κτιρίου. Ίσως μπει αργότερα με την πρόοδο των εργασιών.
   Να  ευχηθούμε γρήγορα να ολοκληρωθούν οι εργασίες ώστε σύντομα το Κυβερνείο να είναι το πρώτο από τη σειρά  των Καποδιστριακών κτιρίων που θα έχουν συντηρηθεί και θα είναι επισκέψιμο για όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για τη νεότερη ιστορία  της  Ελλάδος.




Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Τα έθιμα του τριημέρου της Καθαράς Δευτέρας στην παλαιά Αίγινα

Από το βιβλίο του Ι. Μάντζαρη: "Αιγηνιτών Ήθη και Έθιμα"

  • Την Κυριακή της Τυροφάγου στην Αίγινα έτρωγαν κογκολόμιζες (μακαρόνια) με τριμμένο τυρί. Εάν περίσσευε φαγητό, το έριχναν στις κότες να το φάνε και έτσι να κάνουν πολλά αβγά και επειδή την επόμενη μέρα ξεκινούσε η Σαρακοστή.
  • Στις Άλωνες, χωριό της Νοτιοανατολικής Αίγινας, την Κυριακή της Τυροφάγου κρεμούσαν από το ταβάνι του σπιτιού ένα αβγό με σπάγκο, ώστε να φθάνει μέχρι το τραπέζι. Οι παριστάμενοι σηκώνονταν με τα χέρια τους σταυρωμένα πίσω στην πλάτη. Κάποιος από όλους έπρεπε να προλάβει να αρπάξει το αβγό με το στόμα του. Τότε κέρδιζε και το στοίχημα, που είχαν βάλει από πριν (σε είδη όπως ελιές, λάδι, κρασί, κάποιο ζώο). Το αβγό ήταν δεμένο με κλωστή και κόμπο για να μη μπορέσει κάποιος και το αρπάξει με το χέρι.
Συνηθίζεται σε πολλές περιοχές της Αίγινας το τελευταίο πράγμα που έτρωγαν να είναι ένα αβγό. Έτσι ξεκίναγε η Σαρακοστή. Κι έτσι άνοιγε με το κόκκινο αβγό. Η φράση που έλεγαν ήταν: « Με αβγό θα το βουλώσεις και με αβγό θα ανοίξει»
  • Την Καθαρά Δευτέρα έτρωγαν σκόρδο, ελιές, κάρδαμα, βολβούς, χαλβά, λαγάνες και θαλασσινά. Πολλοί Αιγινήτες νήστευαν και το λάδι έως το επόμενο Σάββατο των Αγίων Θεοδώρων.
  • Οι κοπέλες που επιθυμούσαν να μάθουν τη μοίρα τους ( ποιόν θα παντρευτούν) επισκέπτονταν ανήμερα την Καθαρά Δευτέρα τρία μονοστέφανα σπίτια,  δηλαδή οικογένειες, όπου και οι δύο σύζυγοι είχαν παντρευτεί μια μόνο φορά και εκεί μάζευαν νερό, αλεύρι κι αλάτι. Συνήθως όμως δεν έπαιρναν αλεύρι, αλλά ζητούσαν το προζύμι με το οποίο είχαν παρασκευάσει τα μακαρόνια της Τυροφάγου. Γυρίζοντας σπίτι τους, έβαζαν τα υλικά αυτά σε ένα ντεζερέδι (καζάνι) και πρόσθεταν αλάτι και το έβαζαν στο κατώφλι της πόρτας εισόδου του σπιτιού τους. Κατόπιν ζύμωναν τα υλικά αυτά έχοντας στα χέρια τους πίσω και έπλαθαν ένα κουλούρι, το οποίο το έψηναν στο πιο κοντινό σταυροδρόμι της γειτονιάς. Το κουλούρι αυτό το ονόμαζαν  οι αιγινήτισσες «αρμυροκούλουρο», λόγω της μεγάλης ποσότητας αλατιού που περιείχε. Οι κοπέλες, λίγο πριν πέσουν για ύπνο έτρωγαν τα αρμυροκούλουρα, χωρίς να πιούν νερό. Στη συνέχεια πήγαιναν για ύπνο ελπίζοντας να δουν στο όνειρό τους τον άνδρα που επρόκειτο να παντρευτούν να τους δίνει νερό να πιούν.
  • Σύμφωνα με την Ασπασία Γκίκα, οι αιγινήτες ευσεβείς και πιστοί άνθρωποι νήστευαν καθόλη τη διάρκεια της Μεγάλης και Αγίας Τεσσαρακοστής. Ιδιαίτερα τις μέρες Τετάρτη και Παρασκευή δεν έτρωγαν κανένα λαδερό φαγητό. Με την είσοδο της Αγίας Σαρακοστής και πιο συγκεκριμένα την πρώτη Τετάρτη μετά την Καθαρά Δευτέρα, έβραζαν τα πολύλογα, ένα είδος σούπας που περιείχε σιτάρι, κουκιά, φασόλια, ρεβίθια, φασόλια μαυρομάτικα, φακή και καλαμπόκι. Από τα πολύλογα την πρώτη κουταλιά έτρωγαν – εάν υπήρχαν στην οικογένεια – τα κορίτσια ή την έβαζαν στο στόμα τους και έφευγαν. Την κουταλιά αυτή την έδεναν στο μαντήλι τους και έκαναν βόλτα στη γειτονιά, στο πηγάδι, με την ελπίδα να ακούσουν το όνομα του παλικαριού με το οποίο θα παντρεύονταν. Το έθιμο των πολυλόγων αναβίωνε στην Παλιαχώρα από όπου και ξεκίνησε, ιδίως στη Βυζαντινή εποχή και συνδέθηκε με τη βλάστηση και την ευφορία της γης αποτελώντας ευχαριστήρια προσφορά στο θαυματουργό Άγιο Δημήτριο ή Άγιο Τρύφωνα.

Ένας γάμος με πολύ χορό και ....Hot Dog


  Μη νομίσετε ότι η νύφη  το σκασε! Ανέβηκε στη σκηνή με  το γαμπρό τα συμπεθεριά  κι όλο  τηςτο σόι και πήρε μέρος στο διαγωνισμό αποκριάτικης αμφίεσης. Προηγουμένως πέταξε  την ανθοδέσμη γαι να την πιάσει μία από τις φιλενάδες  της. Αλλά... δυστυχώς την έπιασε ένας από  τους φίλους  του γαμπρού. Άλλαξαν  βλέπετε οι εποχές, άλλαξαν και οι νύφες και οι γαμπροί. Απόκριες  γαρ.
  

  Στην αίθουσα  εκδηλώσεων του 2ου Γυμνασίου έλαβε χώρα ο καθιερωμένος διαγωνισμός μεταμφιεσμένων. Από κάθε τάξη – δια βοής- ψηφίστηκαν  οι τρεις καλύτεροι. Τη μεγαλύτερη συμμετοχή είχε η Γ΄  Γυμνασίου  με προτίμηση στις γυναικείες αμφιέσεις, κι εκεί τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Διαγωνίστηκαν οι : Ο  γάμος (νύφη γαμπρός τα σόγια και ο παπάς), η κινέζα, , η Λόλα, το πλάσμα, ο άραβας, ο σκελετός, ο τζόκερ, ο Μαικλ Τζάσκον,ο γέρος, ο μπασκετμπολίτσας, η στρατιωτίνα, η χαβανέζα, η πειρατίνα, η συμπεθέρα από το Λεόντι, η Μίνι, η τσιγγάνα κ. αλ.
   Στο  διαγωνισμό – δια  βοής – στην πρώτη θέση κατατάχθηκε  η Λόλα, στη δεύτερη ο γάμος και στην τρίτη ο άραβας.
 Ακολούθησε  χορός με παραδοσιακά τραγούδια και σκοπούς  του γάμου αλλά  και ξένα  και ένας πλούσιο κέρασμα  από  το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων με αναψυκτικά και  hot – dog.
    Ευχαριστούμε το Σύλλογο  Γονέων και Κηδεμόνων, την κ. Φωφώ του Κυλικείου μας, το Δεκαπενταμελές συμβούλιο  για την προετοιμασία και την οργάνωση  και όλου όσους πρόσφεραν  για  τη σημερινή γιορτή.

















Παιδικά ομαδικά παιχνίδια στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.



    Παιδικά ομαδικά παιχνίδια σήμερα  στο 2ο Γυμνάσιο. Είναι καθιερωμένο την τελευταία ημέρα του σχολείου πριν την Καθαρά Δευτέρα να  γιορτάζουμε   με έναν διαφορετικό τρόπο, που να ταιριάζει στο πνεύμα των ημερών αλλά και στην ηλικία  των μαθητών. Σκοπός μας να μην ξεχάσουμε την παράδοση    αλλά  και ότι είμαστε ακόμα …. παιδιά.
  Παιχνίδια λοιπόν όπως η σκυταλοδρομία, η τσουβαλοδρομία, η διελκυστίνδα, η πατατοδρομία (αυγοδρομία) με κουτάλια στο στόμα δεν παίζονται από τα σημερινά παιδιά. Εμείς είχαμε  την ευκαιρία  να τα αναβιώσουμε  στο προαύλιο του σχολείου με μεγάλη συμμετοχή παιδιών. Πολύ κέφι, φωνές ενθουσιασμός που ανάγκασε  πολλούς περαστικούς να σταματήσουν και να χαζέψουν  τους μαθητές που έτρεχαν για να γεμίσουν με νερό κουβάδες, η με τσουβάλια στα πόδια ή κρατώντας στος τόμα τους ένα κουτάλι φορτωμένο με πατάτες.


 




Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Το "σιλό" στο Λεόντι.

   Μια από τις σπανιότερες  φωτογραφίες ανασύραμε από το υλικό  της έκθεσης που είχε γίνει στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης τον Αύγουστο του 2009  με μεγάλη επιτυχία, τέτοια που οδήγησε  στην επανάληψή της ένα χρόνο μετά,  τον Αύγουστο πάλι  του 2010. Ήταν  τις μέρες  που είχε συμβεί η μεγάλη διακοπή ρεύματος και ένα βράδυ χαρακτηριστικά κάποιοι επισκέπτες προσπαθούσαν να δουν τις φωτογραφίες με  το φως  των κινητών τους τηλεφώνων.
   Ανάμεσα σε εκείνες  τις φωτογραφίες  και  η παραπάνω που μας έδωσε  ο κ. Λεούσης, κάτοικος Λεοντίου. Εικονίζει  το "σιλό" τη σιδερένια κατασκευή  με την "κορδέλα" η οποία οδηγούσε το υλικό στην μαούνα ή στα πλοιάρια που φόρτωναν κι από εκεί  για το Κερατσίνι.
   Στο Λεόντι της Κυψέλης, δεκαετίες πριν η μεγάλη εταιρεία  της ΑΓΕΤ Ηρακλής είχε τις περίφημες εγκαταστάσεις  της. Από  το Λεόντι αντλούσε  την πρώτη ύλη για τη βιομηχανία  της. Στην περιοχή τότε  είχε εγκατασταθεί ένα μεγάλο εργοτάξιο στο οποίο απασχολούνταν δεκάδες ακόμα και εκατοντάδες Κυψελιώτες και Αιγινήτες. Το εργοτάξιο αυτό έδωσε "ψωμί" σε πολλές  οικογένειες. Με το κλείσιμό του  όλοι οι εργάτες αναζήτησαν  εργασία στην Αίγινα και στον Πειραιά.
    Σήμερα  πλέον δεν υπάρχουν αυτές οι εγκαταστάσεις παρά μόνο κάποια ίχνη  τους  στη στεριά. Οι πληγές από το σκάψιμο είναι ευδιάκριτες στους γύρω λόφους όπου και υπάρχουν εγκαταλελειμένα κτίρια  της εταιρείας.
   Στη φωτογραφία διακρίνονται πολλά παιδιά πάνω στη σιδερένια κατασκευή. Σύμφωνα με τον κ.Λεούση πρόκειται  για την ημέρα  των Θεοφανείων όπου η εξέδρα αυτή χρησίμευε στους επίδοξους κολυμβητές  ως εφαλτήριο  για να πέσουν για το Σταυρό.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Το καρναβάλι της Αίγινας



Πρόγραμμα Καρναβαλικών
Εκδηλώσεων 2017
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου
Ώρα 11:00, Παλαιά Προβλήτα
Κατασκευή Αποκριάτικης Μάσκας
Υπεύθυνη: κα Μαριάνθη Στάθη από τον Σύλλογο Γυναικών Αίγινας
Κυριακή 26 Φεβρουαρίου
Ώρα 16:30, Παραλία Αίγινας
Καρναβαλική Παρέλαση από Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, Πολιτιστικούς Συλλόγους και φορείς
Παλαιά Προβλήτα
Ώρα 17:40, Παρουσίαση Χορευτικών από την Σχολή Χορού της κας Μαρίας Γιαννοπούλου, το Γυμναστήριο ΝΑΜΑ της κας Ευαγγελίας Ρεκλείτη και Kids Zumba από το Γυμναστήριο ΚΟΥΡΟΣ της κας Φωτεινής Μπήτρου
Ώρα 18:15, Γλυκό κερασματάκι στους μικρούς μας φίλους από το σεντούκι της Πειρατίνας μας
Ώρα 18:30, Πυροτεχνήματα παρέα με τον Γελαστό Καρνάβαλο
Ώρα 18:45, Ζωντανό Μουσικό Πρόγραμμα με τον Δημήτρη Εικοσιπεντάκη, Σταύρο Σώρρο και Βαγγέλη Μαρμαρινό
Κρασάκι και μεζές για όλους από Πολιτιστικούς Συλλόγους της Αίγινας