Ο μισογκρεμισμένος Άγιος Αθανάσιος στην Παλαιά Χώρα.

 

Άγιος Αθανάσιος, ένας ναός που δεν πρόλαβε να αποκατασταθεί στην Παλαιά Χώρα.

Δυστυχώς αν και είχαν μπει σκαλωσιές και υποστηρίγματα, η οροφή κατέρρευσε, αφήνοντας ορφανά τα πλαϊνά τοιχώματα του ναού.

Του Αγίου Αθανασίου  σήμερα 18  Ιανουαρίου  και στην Παλαιά Χώρα συναντάμε ναό αφιερωμένο στη μνήμη του, που όμως εδώ και κάποιες δεκαετίες έχει γκρεμιστεί. Στην πρώτη εικόνα διακρίνουμε την εκκλησία του     Αγίου  Αθανασίου πριν  την κατάρρευση της οροφής του.

  

   Στον Άγιο Αθανάσιο κάποτε  είχαν  τοποθετηθεί σιδερένια στηρίγματα προκειμένου να εμποδίσουν την κατάρρευση του. Σήμερα πλέον δεν υπάρχει  η οροφή του. Στέκουν μόνο οι πλαϊνοί τοίχοι  και  στο εσωτερικό  του πέτρες, σίδερα και ξύλα ανακατεμένα.

  Παρόλα αυτό  το εκκλησάκι εορτάζει σήμερα 18 Ιανουαρίου  Ξεχασμένος από όλους ο ναός αυτός δεν παραμένει κλειστός και αλειτούργητος. Απλά έχει γκρεμιστεί.
      Εξουθενωμένος από τη διάβρωση τη φθορά και την αδιαφορία όλων, επιμένει να  θυμίζει μέσα από τα ερείπια, του την ύπαρξη του. 
  Ακολουθώντας από την πλατεία του Τιμίου Σταυρού λίγα μέτρα μετά το μάτι του επισκέπτη πέφτει πάνω  στον Άγιο Αθανάσιο, έναν μονόχωρο, μονόκλιτο απλό ναό.

   Σύμφωνα με όσα καταγράφει ο κ. Σοφοκλής Δημητρακόπουλος στο βιβλίο του "Χριστιανική Αίγινα", πέρα από μερικές  τοιχογραφίες που διασώζονταν (άλλες έχουν καταστραφεί ή ασβεστωθεί) στον Άγιο Αθανάσιο συναντούσαμε και διάφορα χαράγματα ή ακιδογραφήματα, δηλαδή σχέδια και φράσεις χαραγμένες με ακίδα (μικρό καρφί) που διασώζουν σημαντικές πληροφορίες.

    Σήμερα ο ναός αυτός περιμένει καρτερικά το χέρι  του αναστηλωτή, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον όλων μας για να μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει στην πλαγιά  της Παλιαχώρας.
 

Στο βουνό του Αγίου Αντωνίου.

  

 Εορτή  του Αγίου Αντωνίου σήμερα  17 Ιανουαρίου  και ας θυμηθούμε ένα μοναχικό και απομακρυσμένο εκκλησάκι  στο πιο ανατολικό άκρο  της  Αίγινας, στο βουνό του Αγίου Αντωνίου.

  

Μεγάλης τιμής και ευλάβειας απολαμβάνει ο Άγιος Αντώνιος στην Αίγινα και αυτό μαρτυρείται από τα πολλά εκκλησάκια  που είναι αφιερωμένα στη μνήμη του.

   Στην  Ανατολική άκρη της Αίγινας συναντάμε τον Άγιο Αντώνιο. Ένα ερημικό εκκλησάκι πάνω στο βουνό. Το τοπίο συμπληρώνεται και από  το γνωστό παρατηρητήριο που έκτισαν οι Γερμανοί στην περιοχή τα χρόνια  της Κατοχής.

  Λίγοι Αιγινήτες έχουν ανέβει στο ύψωμα του Αγίου Αντωνίου, ανατολικά του οικισμού του Ανιτσαίου. Στρίβοντας αριστερά από την εκκλησία του Ανιτσαίου και ακολουθώντας το στενό δρόμο φτάνεις σε ένα ξέφωτο με τρεις ερειπωμένους ανεμόμυλους. Συνεχίζοντας αντικρίζεις απέναντι το ύψωμα του Αγίου Αντωνίου. Η ανάβαση σε αυτό αποτελεί μια απόλαυση που λίγα σημεία της Αίγινας προσφέρουν.  Πίσω σου ο όγκος του νησιού και μπροστά σου ένα βουναλάκι που λες ότι είναι ξεκομμένο από το υπόλοιπο νησί. Η απεραντοσύνη της θάλασσας προς το Αιγαίο σε καθηλώνει.

    Το όνομα της περιοχής οφείλεται στο ομώνυμο εκκλησάκι το οποίο είναι κτισμένο στη βορειοδυτική πλευρά  του βουνού και πλαισιώνεται από ένα μικρό κελί. Το βουνό αυτό αν και δεν έχει το ύψος του Όρους της Αίγινας, ξεχωρίζει για την επιβλητική του παρουσία.

 Είναι υψηλότερο από τα αντικρινά υψώματα και κατά κάποιο τρόπο αποκομμένο από αυτά. Η δυτική του πλευρά που κοιτά προς την Αίγινα έχει πολλές αναβαθμίδες και κάποια μικρά αλωνάκια. Ένδειξη ότι εκεί καλλιεργούσαν παλαιότερα οι κάτοικοι των γύρω οικισμών.

  

   

Φωτογραφίες από την κ. Μάρθα Τριανταφύλλου από την περσινή πανήγυρη της εκκλησίας. 

ΦΟΙΒΟΣ και ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ στη δεξαμενή.

Έτσι όπως δεν τα βλέπουμε συνήθως. Και τα δύο πλοία ετοιμάζονται για την επιστροφή τους στα καθημερινά δρομολόγια αφού ολοκληρώσουν την απαραίτητη συντήρηση τους.

Εποχή λοιπόν επισκευών και δεξαμενισμού με τα δύο επιβλητικά πλοία της saronic  να έχουν ανέβει στη δεξαμενή και να δέχονται τη φροντίδα των συνεργείων.

Άλλωστε το πρώτο τριήμερο της νέας χρονιάς πλησιάζει. Τέλος Φλεβάρη έχουμε Καθαρά Δευτέρα και όλα πρέπει να είναι έτοιμα.

Με το καλό λοιπόν!

Φωτογραφίες από τον κ. Παντελή Φύσσα από  τη σελίδα του στο fb. 

 

Στο μονοπάτι από Παχεία Ράχη προς Καπότηδες

Η ομορφιά της Αίγινας είναι κρυμμένη σε μονοπάτια και πλαγιές άγνωστες για τους πολλούς. Μπορεί η Παχεία Ράχη να είναι ένας πολύ δημοφιλής προορισμός και να εντυπωσιάζει με τα πετρόχτιστα σπίτια της, όμως η κατηφοριά  προς τον οικισμό Καπότηδες κρύβει πολλές εκπλήξεις.

Ελαιόδεντρα, κυπαρίσια, τσιτρό, σκίνα, αμυγδαλιές χαρακτηρίζουν το τοπίο το οποίο διασχίζει ένα από τα πιο όμορφα μονοπάτια της Αίγινας, αυτό που συνδέει την Παχεία Ράχη και οδηγεί στο Μαραθώνα, το παλιό επίνειο της Παχείας Ράχης, εκεί που οι παλαιοί κάτοικοι είχαν τα αμπέλια και τους λαχανόκηπους τους.

Ο κόπος της οδοιπορίας ανταμείβεται από τη εκπληκτική θέα προς τη νοτιοδυτική πλευρά  του Σαρωνικού με τη Μονή, το Αγκίστρι και τα Μέθανα να διακρίνονται στον ορίζοντα. Μια αρμονική συνύπαρξη  του μπλε  και του πράσινου  ηρεμεί τη ψυχή και το νου.

 

Συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την εκλογή του Σεβ. Μητροπολίτου Ύδρας κ.κ. Εφραίμ

 

Συμπληρώθηκαν στις 12     Ιανουαρίου 25 χρόνια ποιμαντορίας  του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ύδρας κ.κ. Εφραίμ

 Ήταν Ιανουάριος του 2001 όταν στις 14 χειροτονήθηκε στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών ο αρχιμ. Εφραίμ Στενάκης εις Μητροπολίτην Ύδρας Σπετσών Αίγινης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας.

  Ο Σεβ. κ.κ. Εφραίμ βρίσκεται στο πηδάλιο της νησιωτικής μητροπόλεως μας για το 1/4 περίπου του αιώνος και του ευχόμαστε ολόθερμα να συνεχίσει να πλοηγεί την μητρόπολη μας με σύνεση και σοφία. Ο ίδιος να χαριτώνεται από το Θεό και να έχει υγεία και δύναμη σωματική και ψυχική.

 Ο Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ. Εφραίμ (κατά κόσμον Ευάγγελος) Στενάκης, γεννήθηκε τό 1948 στην Κυψέλη Αιγίνης και είναι ο πρωτότοκος υιός υπερπολυτέκνου δεκαεξαμελούς οικογενείας. Παρακολούθησε τις Εγκυκλίους σπουδές στην γενέτειρά του. Φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου κατά τα έτη 1962-1968.

Το 1968 εισήχθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από τήν οποία απεφοίτησε το 1972 με το βαθμό «άριστα». Κατά τούς θερινούς μήνες πρόσφερε την διακονία του ως στέλεχος των Εκκλησιαστικών Κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης.

Το 1972 προσήλθε ως δόκιμος στην Ιερά Μονή Πατερικής Διακονίας «Η  Αγία Τριάς» Ύδρας. Στις 30 Δεκεμβρίου το 1973 εκάρη Μοναχός, και έλαβε το μοναχικό όνομα Εφραίμ και την επομένη χειροτονήθηκε Διάκονος, υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, κ. Ιεροθέου. Στην εν λόγω Ιερά Μονή παρέμεινε έως το 1976 διακονήσας παραλλήλως και στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Ύδρας. Τούς πρώτους μήνες του 1977 ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντού του μαθητικού Οικοτροφείου Αίγινας, ως και Καθηγητής των τεχνικών Σχολείων επί 10ετίαν (σχολεία τα οποία πρωτοποριακά ίδρυσε η τοπική Εκκλησία και λειτούργησε υπό την ευθύνη της), προσφέροντας συνάμα  την διακονία του στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αίγινας και στα Κατηχητικά Σχολεία του Νησιού.

Τον Ιανουάριο του 1979 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος-Αρχιμανδρίτης και διαδοχικώς προσέφερε μέχρι σήμερα τις υπηρεσίες του ως Εφημέριος-Ιεροκήρυκας των Ιερών Ναών της Αίγινας και ως προϊστάμενος του Ιερού Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας ως και του Ιερού Ναού Εισοδίων Θεοτόκου Αίγινας. Καλλιέργησε, με τη Χάρη του Θεού, φυτώριο νέων υποψηφίων Κληρικών και έτσι επανδρώθηκε η Τοπική Εκκλησία της Αίγινας με νέους μορφωμένους και ευσεβείς Κληρικούς. Από το 1979, ανέλαβε καθήκοντα Αρχιερατικού Επιτρόπου Αιγίνης, διακονία την οποία άσκησε επί δεκαεπταετία, παράλληλα προς το λειτούργημα του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως το οποίον επιτέλεσε ευδοκίμως από το 1983 μέχρι της εκλογής του εις Επίσκοπο, καθώς επίσης και την Διεύθυνση των Οικονομικών Υπηρεσιών της Ιεράς Μητροπόλεως.

Από του έτους 1989 διατέλεσε Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Νοσοκομείου Αιγίνης «Ο Άγιος Διονύσιος», το οποίον επί των ημερών του ανακαινίσθηκε  εκ βάθρων και προσετέθη νέα πτέρυγα εξοπλισθείσα με υπερσύγχρονα ακτινοδιαγνωστικά μηχανήματα, και ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εκκλησιαστικού Νοσοκομείου Ύδρας « Παναγία η Φανερωμένη». 

Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Παιδείας του Δήμου Αίγινας, και συνέλαβε τα μέγιστα στην προώθηση και την λύση των προβλημάτων στέγης και λειτουργίας των Σχολείων της Νήσου, και Αντιπρόεδρος της Δημοτικής Καποδιστριακής Βιβλιοθήκης Αίγινας, μιας από τις αρτιότερες και πλουσιότερες επαρχιακές Βιβλιοθήκες.

Από το 1985 διορίσθηκε Ηγούμενος της Ιεράς και Σταυροπηγιακής Μονής Ζωοδόχου Πηγής Πόρου, επί των ημερών του οποίου ανακαινίσθηκε εκ βάθρων η Ιερά αυτή ιστορική Μονή. Κατά καιρούς έχει πραγματοποιήσει αξιόλογες εισηγήσεις για θεολογικά και πνευματικά θέματα, σε Ιερατικά Συνέδρια και Συνάξεις της Ιεράς Μητροπόλεως.  Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης εξελέγη υπό της Σεπτής Ιεραρχίας την 12.1.2001 εις διαδοχήν του παραιτηθέντος Γέροντός του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Ύδρας κ. Ι ε ρ ο θ έ ο υ.

Λεύκωμα για τα 40 χρόνια λειτουργίας του 2ου Γυμνασίου Αίγινας.

 Ένα μεγάλο λεύκωμα  για τα σαράντα χρόνια λειτουργίας και δράσης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας έχει κυκλοφορήσει από τον περασμένο Νοέμβριο με την ευγενική χορηγία  της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας και της ΑΝΕΔΗΚ -ΚΡΗΤΙΚΟΣ.

Στα περιεχόμενα του θα βρει ο αναγνώστης έναν μακρύ κατάλογο όλων των εκπαιδευτικών που έχουν εργαστεί στο σχολείο και όλων των μαθητών που έχουν φοιτήσει από το 1984 έως  το 2024. 

Παράλληλα ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό από δράσεις - εορτές - εξορμήσεις - εκδρομές - εκδηλώσεις - θεατρικές παραστάσεις  όλων αυτών των χρόνων.

Οι διακρίσεις που έχει λάβει το σχολείο, τα εξώφυλλα της μαθητικής εφημερίδας "Μαθητική Κυψέλη" και τα εξώφυλλα των εργασιών της Περιβαλλοντικής Ομάδας.

Το λεύκωμα προλογίζουν ο Σεβ. Μητροπολίτης κ.κ. Εφραίμ, ο Δήμαρχος Αίγινας κ. Ι. Ζορμπάς, ο Διευθυντής Εκπαίδευσης κ. Δ. Αναστασόπουλος, ο Σύμβουλος κ. Ελ. Χονδρογιάννης καθώς και ο Διευθυντής και η υποδιευθύντρια  του σχολείου.

Όσοι επιθυμούν να το αποκτήσουν μπορούν να το προμηθευτούν από το Τυπογραφείο "ΓΡΑΦΗ" απέναντι από το Μητροπολιτικό Ναό.

Μια φωτογραφία.... χίλιες λέξεις.....

 Αφήσαμε να περάσουν μέρες από εκείνες τις στιγμές που έζησαν πολλοί επιβάτες, την Παρασκευή και το Σάββατο 9 και 10 Ιανουαρίου.

Οι εικόνες μαρτυρούν την αγριάδα της φύσης, το μεγαλείο της ασφαλώς, την προσπάθεια του ανθρώπου να την ξεπεράσει, να την τιθασεύσει, να την νικήσει,  οι ήρωες της καθημερινότητας μας, οι ναυτικοί και ο ικαβοδέτες αλλά και πολλά άλλα........

Σε αυτά  τα "άλλα" ανήκει και το λιμάνι! Το βλέπετε κάπου στην επική φωτογραφία  του κ. Κορνέζου; 

Δεν ξέρω.....

Ας σταθούμε  στην εξαιρετική φωτογραφία, που όμως μας είπε ο ίδιος οφείλεται στη στιγμή, στην τύχη, στη συγκυρία!!!

Όσο  για το λιμάνι ας θυμίσουμε τη "σοφή" ρήση ενός παλαιού αντιδημάρχου: "Ε και τι έγινε τρεις - τέσσερις φορές  το χρόνο είναι"

Αυτά!!!!