Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Αφιέρωμα στην Κυψέλη της Αίγινας από το Saronic Magazine

  Επίσημη τελετή μετονομασίας της "Χαλασμένης "  σε "Κυψέλη" 
έξω από το Κοινοτικό Γραφείο.

Με μια δισέλιδη αναφορά στη ζωή, τον πολιτισμό και την ιστορία  του χωριού της Κυψέλης της Αίγινας κυκλοφορεί το καινούργιο τεύχος (70)  του περιοδικού Saronic magazine. Συνεχίζοντας τα  αφιερώματα  στους οικισμούς και τα χωριά της Αίγινας, έχουν προηγηθεί ανάλογα αφιερώματα στην Παχεία Ράχη, στην Πέρδικα, στη Βαγία, σειρά έχει σε αυτό  το τεύχος η κωμόπολη πλέον  της Κυψέλης.
   Και όταν λέμε Κυψέλη, εννοούμε την παλιά "Χαλασμένη"  την παλιά κοινότητα που πλέον είναι κωμόπολη. Η Κυψέλη που καλύπτει μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή της βόρειας Αίγινας, με μεγάλη οικονομική δραστηριότητα, πολυσύχναστους δρόμους, καταστήματα, εργαστήρια, αλλά και αμπελώνες, κτήματα με καλλιέργειες φιστικιάς και αρκετή κτηνοτροφία. Σήμερα η Κυψέλη με την ιστορική Εκκλησία  της Ευαγγελίστριας και το παλιό Κοινοτικό γραφείο διαθέτει τρεις σχολικές μονάδες, Πνευματικό Κέντρο και αρκετούς Συλλόγους που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
   Η περιοχή έχει να αναδείξει μεγάλο αριθμό πνευματικών ανθρώπων που συνέβαλαν στην πνευματική ανύψωση των κατοίκων και στη διατήρηση της παράδοσης και του πολιτισμού. Πρωτεύοντα ρόλο κατέχει ανάμεσα στους Κοινοτάρχες ο αείμνηστος Λορέντζος Δημήτρης στον οποίο οφείλει το χωριό και με την μετονομασία του από "Χαλασμένη" σε "Κυψέλη". Σημαντικοί επίσης κοινοτάρχες συνέβαλαν στην ανάπτυξη της περιοχής όπως οι Σακκιώτης, Σακελλίων, Δ. Μούρτζης. Μια σειρά  δασκάλων με προεξάρχοντα τον αρχιμ. Ιωάννη Ηλιόπουλο, τα αδέλφια Κωνσταντίνο και Παναγή Λυκούρη, τις Μ. Λυκούρη, Σ. Μαρίνη. Και οπωσδήποτε τη σειρά  των ιερέων από την οικογένεια Λυκούρη όπως τον π.Δημήτριο Λυκούρη και τον αρχιμ. Νεκτάριο Πανταζή.
   Σημαντική και η συμβολή της λαικής ποιήτριας Ασπασίας Γκίκα στην αναβίωση του εθίμου του Λειδινού και πολλών άλλων  που ο περιορισμένος χώρος μιας εφημερίδας δεν επιτρέπει να γίνει λεπτομερής καταγραφή και αναφορά.

   Τέλος οι παλιές  φωτογραφίες που κοσμούν τις δύο σελίδες  της εφημερίδας είναι από την Έκθεση που είχε φιλοξενηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης για δύο συνεχόμενα καλοκαίρια 2009 και 2010 με τίτλο: "Συνέβη στην Κυψέλη"
 Το "σιλό" της ΑΓΕΤ Ηρακλής  στην Πασπάρα
Αναβίωση του Λειδινού. Διακρίνεται με μαύρα ρούχα η Ασπασία Γκίκα

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Η Αγία Ματρώνα στον Ασώματο.


   Το εκκλησάκι της Αγίας Ματρώνας στον Ασώματο της Αίγινας συνήθως το προσπερνάμε ανηφορίζοντας προς το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου την Αφαία και την Αγία Μαρίνα. Ο δρόμος με τη μεγάλη κυκλοφορία  δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ολιγόλεπτη στάση ή για ρεμβασμό. Παρόλα αυτά ο διαβάτης μπορεί να σταθεί με προσοχή στο μικρό προαύλιο του ναού που εφάπτεται της λεωφόρου και να θαυμάσει το ναό που είναι κτισμένος με Αιγινήτικο πουρί και το όμορφο καμπαναριό καθώς και το διάκοσμο γύρω από την κεντρική είσοδο. Τα τελευταία μαρτυρούν την τέχνη και τη μαστοριά του δουλευτή αλλά και τη νοικοκυροσύνη των κατοίκων και ενοριτών που το περιβάλουν με αγάπη και το πανηγυρίζουν κάθε χρόνο στις 20 Οκτωβρίου.
 
Ο ναός όπως προαναφέραμε βρίσκεται  στη κεντρική λεωφόρο που οδηγεί προς  τον Άγιο Νεκτάριο, λίγα μέτρα πάνω από την ενορία των Ασωμάτων και το Δημοτικό Σχολείο  της περιοχής. Η παλαιά φωτογραφία που δημοσιεύουμε και φέτος  στο σημείωμά μας μπορεί να παραπέμπει σε άλλες δεκαετίες ωστόσο η ομορφιά της εκκλησούλας παραμένει αναλοίωτη και σήμερα. Ασφαλτοστρωμένος ο δρόμος με κάποιους διαβάτες  και λιγότερα κτίσματα στην περιοχή.
   Εικόνες μιας άλλης Αίγινας.
   Άλλη μια παλιά φωτογραφία από  το εξαιρετικό και σπάνιο αρχείο  του Γρηγόρη Συριώτη 






Αξίζει όμως να σημειώσουμε και κάποια σύντομα στοιχεία για την Αγία Ματρώνα που είναι μια από τις λιγότερο γνωστές Αγίες της Ορθοδοξίας.


Η Οσία Ματρώνα ονομαζόταν, αρχικά, Μαρία και γεννήθηκε στο χωριό Βολισσός της Χίου από γονείς ευσεβείς και πλουσίους, τον Λέοντα και την Άννα. Έξι άλλες αδελφές της Μαρίας, μεγαλύτερες της, παντρεύτηκαν η μία μετά την άλλη, περιζήτητες νύφες για την ομορφιά, την ανατροφή και για την καλή προίκα τους. Η μικρότερη αφοσιώθηκε στη μελέτη των θείων και ασχολείτο θερμά με φιλανθρωπικά καθήκοντα. Έτσι θέλησε να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Η τακτική επαφή της με τις καλογριές των γυναικείων μοναστηριών του νησιού, έκανε τη Μαρία να ποθήσει την αγνή μοναχική ζωή. Αλλά η αγάπη προς τους γονείς της, τη συγκρατούσε στο πατρικό της σπίτι. Όταν όμως αυτοί πέθαναν η Μαρία δοκίμασε τη μοναχική ζωή κοντά σε μια ευσεβή χήρα, που ασκήτευε με τις δύο θυγατέρες της. Μετά απ' αυτή τη μοναχική εμπειρία, αποφάσισε να προσχωρήσει στις μοναχικές τάξεις. Χειροτονήθηκε λοιπόν μοναχή και μετονομάσθηκε Ματρώνα. Η διαγωγή της μέσα στη μικρή αδελφότητα ήταν άριστη. Η διάθεση της πάντοτε αγαθή, φιλάδελφη, ταπεινή και εγκάρδια. Μάλιστα, από τα έσοδα της πώλησης της περιουσίας της, κτίστηκε στο μοναστήρι ωραιότατος ναός. Μετά από κάποιο χρόνο, πέθανε η γυναίκα που κοντά της η Ματρώνα γυμνάστηκε στη μοναχική ζωή. Τότε όλες οι μοναχές από κοινού, εξέλεξαν ηγουμένη -παρά τη θέληση της- τη Ματρώνα. Υπό τις οδηγίες της η αδελφότητα ζούσε με πολλή εγκράτεια, υπακοή και ευσέβεια. Το 1462 η Ματρώνα πέθανε, αφού έζησε ζωή πραγματικά αγία.  
 

"Του άνεμου και της φωτιάς" στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας.

   Ένα  εκπαιδευτικό πρόγραμμα  "τρέχει" αυτόν τον καιρό  στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας στην Κολώνα, με  τίτλο: "Του  άνεμου και της  φωτιάς".

   Την  Τρίτη  17 Οκτωβρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες  της  Α΄ και  Β΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου φιλοξενήθηκαν στις αίθουσες  του Μουσείου  και ξεναγήθηκαν στην έκθεση






Σχετικά  στη σελίδα  της  Εφορείας Αρχαιοτήτων διαβάζουμε:

  Τι συνέβαινε όταν ο αέρας και η φωτιά συναντιούνταν με τον χαλκό ή  τον πηλό μέσα στα καμίνια των τεχνιτών στον οικισμό της Κολώνας;  Ποιες τεχνολογικές γνώσεις επέτρεπαν στους αρχαίους χαλκουργούς και κεραμείς να εκμεταλλεύονται του ανέμους; Με αφορμή τις εργαστηριακές εγκαταστάσεις που βρέθηκαν στον προϊστορικό οικισμό της Κολώνας στην Αίγινα, το χυτήριο του χαλκουργού και τον φούρνο του αγγειοπλάστη, συζητάμε για τη χρήση του αέρα στην χαλκοπλαστική και την αγγειοπλαστική.
   Η θεματική περιήγηση που απευθύνεται  σε μαθητικό και ευρύ κοινό, διοργανώνεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων  «Περιβάλλον και Πολιτισμός 2017».



Φωτογραφίες από το μαθητή  Αργύρη  Γρυπαίο.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Μονοπάτι 6. Από τη Σκοτεινή στο Φρεάτσι.



    Και η πεζοπορία στα μονοπάτια  της Αίγινας συνεχίζεται από τους Συλλόγους των "Ενεργών πολιτών"  και  της "Ανάβασης". Σύμφωνα με το δελτίο τύπου που μας έστειλαν αυτή  την Κυριακή σειρά έχει το Φρεάτσι, μια πραγματικά άγνωστη σε πολλούς περιοχή της Αίγινας.
 Δελτίο τύπου:
   Ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Αίγινας σε συνεργασία με τον σύλλογο “Ανάβαση” διοργανώνουν πεζοπορία στο Μονοπάτι 6. Την Κυριακή 22 Οκτωβρίου, πάμε στο Φρεάτσι.
Διαδρομή : Σκοτεινή – Φρεάτσι – Τζίκηδες
    Ξεκινάμε από τη Γέφυρα της Σκοτεινής, ανεβαίνουμε το χωματόδρομο μέχρι το Φρεάτσι, συνεχίζουμε στο μονοπάτι για Τζίκηδες και επιστρέφουμε στη Σκοτεινή από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Η διαδρομή αποτελεί μέρος του Μονοπατιού αριθμός 6 με τίτλο “Ο Μυθικός Ασωπός”
Βαθμός δυσκολίας: πολύ εύκολο στην αρχή, μέτρια δυσκολία στο μονοπάτι
Διάρκεια:  2 – 3 ώρες
Συνάντηση στη γέφυρα της Σκοτεινής Ώρα 10.00

Η Καποδιστριακή Αίγινα στην έκθεση της Βουλής των Ελλήνων.




"Ιωάννης Καποδίστριας, η πορεία  του στο χρόνο" είναι  ο τίτλος  της έκθεσης  που φιλοξενείται στην αίθουσα  "Ελευθέριος  Βενιζέλος" της  Βουλής  των Ελλήνων. Η έκθεση παρουσιάζεται για δέυτερη συνεχόμενη χρονιά και ήδη από πέρσι την έχουν επισκεφθεί χιλιάδες μαθητών από όλη την Ελλάδα. Χθες  το πρωί (Τρίτη 17 Οκτωβρίου) οι μαθητές  της Γ΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου είχαν τη χαρά να δουν από κοντά γνώριμες εικόνες από  το νησί  τους μέσα σε έναν τέτοιο χώρο.
  Αναφερόμαστε  φυσικά  σε εικόνες, σχέδια γκραβούρες  που φιλοξενούνται  στις προθήκες και εικονίζουν  τα κτίρια  και τα σημεία  της Καποδιστριακής εποχής  της Αίγινας. Ο Μητροπολιτικός ναός, το Κυβερνείο,  το Ορφανοτροεφείο, το "Μπούρτζι" στην είσοδο του λιμανιού.

   Με  τον πλέον λοιπόν επίσημο τρόπο στο πλέον επίσημο χώρο  κατοχυρώνεται για άλλη μια  φορά  η Αίγινα ως έδρα  της πρώτης Ελληνικής Κυβέρνησης  και  πρώτης πρωτεύουσας του ελεύθερου Ελληνικού κράτους



  Μια  διαφορετική απεικόνιση του πρώτου Κυβερνήτη. Από  τις σπάνιες φορές  που εικονίζεται ολόσωμος. Συνήθως  έχουμε δει  αγάλματα ή πίνακες να  τον  απεικονίζουν μπούστο

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Στη Βουλή των Ελλήνων οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου Αίγινας

 Οι μαθητές  της Γ΄ Γυμνασίου του 2ου Γυμνασίου Αίγινας είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και να επισκεφθούν την έκθεση: "Ιωάννης Καποδίστριας, η πορεία του στο χρόνο".
  Η προγραμματισμένη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια  των μαθημάτων της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής και της Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας. Οι μαθητές πριν φθάσουν στο Κοινοβούλιο έκαναν μια μικρή επίσκεψη στο ιστορικό μνημείο της Καπνικαρέας, κατόπιν οδηγήθηκαν στο κτίριο  της Παλαιάς Βουλής στην οδό Σταδίου όπου στεγάζεται το Ιστορικό και Εθνικό Μουσείο. Στις αίθουσες  του φιλοξενούνται αντικείμενα όπως στολές, όπλα, σημαίες, πίνακες, γκραβούρες, έπιπλα,ακρόπρωρα από τα χρόνια της Επανάστασης έως τον Α΄και Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε  στους μαθητές η είσοδός  τους στην ιστορική αίθουσα συνεδριάσεων της Παλαιάς Βουλής.

   Στη συνέχεια στο κτίριο του Κοινοβουλίου παρακολούθησαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Βουλής των Ελλήνων και επισκέφθηκαν την έκθεση που λειτουργεί  γαι δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και αφορά  την Καποδιστριακή εποχή της Ελλάδας.
   Στις προθήκες  της έκθεσης υπάρχει σημαντική αναφορά με εικόνες και γκραβούρες  των Καποδιστριακών Κτιρίων της Αίγινας. Η έκθεση πλαισιώνεται με ένα πλήθος εγγράφων της εποχής εκείνης.
   Η παραμονή στο Κοινοβούλιο ολοκληρώθηκε με την είσοδο των μαθητών στην αίθουσα  της ολομέλειας  της Βουλής με τους μαθητές και τις μαθήτριες να κάθονται στα έδρανα των βουλευτών.

   Μια μοναδική εμπειρία, ένα μάθημα  Δημοκρατίας και Ιστορίας.






Φωτογραφίες από τους μαθητές: Παντελή Λαζάρου και Βαγγέλη Πάλλη.

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Το μικρό καλοκαιράκι του Οκτώβρη.

  Τούτες τις ήσυχες μέρες του Οκτώβρη η θάλασσα παίρνει τις μεγάλες ανάσες της μετά το βουητό του καλοκαιριού. Στις παραλίες ελάχιστοι αλλά πιστοί οι εραστές της, στα ανοιχτά πλεούμενα παντός μεγέθους να αρμενίζουν ξένοιαστα σε φθινοπρωρινές ρότες.
  Ένα καλοκαίρι που επιμένει γλυκά. Που δεν θέλει να μας αποχωριστεί. Που έχει κερδίσει την παράταση και οδεύει - καλώς εχόντων των πραγμάτων - μέχρι του Αγίου Δημητρίου.
  Ο λαός αναφέρει τούτο το καλοκαίρι, ως "καλοκαιράκι του Αγίου Δημητρίου" ή πιό λαϊκά ως "γαιδουροκαλόκαιρο". Ευτυχείς όσοι κατορθώνουν να το απολαμβάνουν σε αυτήν την υπέροχη γωνιά  του κόσμου που λέγεται Ελλάδα.
   Σήμερα 16-10 στις Καμάρες.

Ο Οκτώβριος ότι κι αν κάνει δεν θα παύσει να είναι ένας  μήνας μεταβατικός ή αν θέλετε προθάλαμος  για  τον επερχόμενο χειμώνα.   Η γιορτή του στρατιωτικού αγίου  των πρώτων αιώνων του χριστιανισμού είναι μια γιορτή ορόσημο  για  τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. 
   Ειδικά  για τους κτηνοτρόφους σήμαινε το τέλος  της παραμονής τους στα βουνά και την αρχή της πολυήμερης πορείας  τους  προς τα χειμαδιά  των κάμπων. Στα ορεινά  ξαναγύριζαν έξι μήνες μετά, του Αγίου Γεωργίου. Κάτι ανάλογο παρατηρούμε και στην Ελληνική Μυθολογία. Η Περσεφόνη ξαναγυρίζει στα άραχλα σκοτάδια  του Άδη, αφήνοντας πίσω της τη Δήμητρα να ολοφύρεται μόνη της για την απώλεια. Η τελευταία για να εκδικηθεί φέρνει στους ανθρώπους το χειμώνα. Και τα χρυσάνθεμα - τα 'αγιοδημητριάτικα"  που ανθίζουν αυτή την εποχή τα θεωρούν κάποιοι πένθιμα λουλούδια  γιατί σύμφωνα με μια λαογραφική ερμηνεία, εμφανίζονται για να παρηγορήσουν τη Δήμητρα για την αποχώρηση της κόρης της στον Άδη.
   Ο λαός θέλησε να ξορκίσει το φόβο για τον επερχόμενο χειμώνα, αλλά  και θέλησε να συνεχίσει αρχαίες δοξασίες μέσα  στη  νέα χριστιανική πραγματικότητα. Όπως και να έχει το πράγμα οι μεγάλες γιορτές  "γράφουν" μέσα στη ζωή των ανθρώπων, νοηματίζουν την καθημερινότητα και καθορίζουν  τις εργασίες.