Μια υπέροχη και συγκινητική βραδιά με το έργο "Κένυ και Φενού" στο 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου.

 

Υπάρχουν  παραστάσεις ή προβολές ταινιών που όταν πέφτουν τα γράμματα του τέλους, δεν σταματά η επίδραση τους στο θεατή!

Είναι συχνό φαινόμενο το κοινό να μη φεύγει, να δημιουργεί «πηγαδάκια»  να συζητούν οι παρέες, να αναλύουν το έργο και τις σκηνές, να διαμορφώνουν άποψη να μετρούν τα συναισθήματα και τις εντυπώσεις, να αναλογίζονται τα μηνύματα και τις αλήθειες του κειμένου ή ακόμα περισσότερο να  ζυγιάζουν τις ερμηνείες των ηθοποιών.

Τα έργο της Αφροδίτης Φλώρου «Κένυ και Φενού» που παρουσιάστηκε χθες Τρίτη 28 Ιουλίου στο 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου αποτέλεσε μια έκπληξη για τους θεατές και δικαίωσε την επιλογή της Οργανωτικής Επιτροπής να το συμπεριλάβει στο φετινό πρόγραμμα του.

Ένα έργο αντιπολεμικό και βαθιά ανθρώπινο που μιλά  για τη γνήσια φιλία δύο στρατιωτών από αντίπαλα  στρατόπεδα, που τα δύο φυλάκια  τα χωρίζει ένα ποτάμι. Δύο στρατιώτες που αν και βρίσκονται στην αντίπερα όχθη ο καθένας, αναπτύσσουν μια φιλία που ξεπερνά  τα τυπικά ανθρώπινα όρια, μετατρέπεται σε νοιάξιμο, σε φροντίδα σε αγωνία. Το όνειρο της ειρήνης καραδοκεί, η επιθυμία της απλής ζωής στο μικρό χωριό κάτω από τον ήλιο, στην αυλή ενός καφενέ.

Ο πόλεμος ανάμεσα τους έχει τελειώσει. Τους έχει κάνει σοφότερους, πιο ώριμους, συγκαταβατικούς, ανθρώπινους.

Κι όμως ακόμα τους χωρίζει ένα ποτάμι που στο τέλος αποφασίζουν να βουτήξουν σε αυτό.

Το νερό, που φέρνει την κάθαρση, τη λύτρωση, την απελευθέρωση.

Γιατί τελικά ο πόλεμος δεν έχει εποχή και δεν τελειώνει ποτέ.

Ένα κοινό συγκινημένο αγκάλιασε τους δύο ηθοποιούς και μοιράστηκε μαζί τους σκέψεις, συναισθήματα, ευχές.

Μια  εξαιρετική ουσιαστική στιγμή του Φεστιβάλ Θεάτρου. Γιατί το θέατρο λάμπει ακόμα σε αυτές τις μικρές παραγωγές, τις χειροποίητες όπου η αλήθεια καραδοκείσε κάθε φράση και στιγμή.

Πολλά συγχαρητήρια  στους συντελεστές και στους δύο ηθοποιούς: Αλέξανδρος Γεροκόμης, Σήφης Μανταδάκης