Η είδηση του θανάτου της Ντόλυ Καλόφωνου γέμισε θλίψη όσους την είχαν γνωρίσει εδώ στην Αίγινα και στην Αθήνα.
Η Ντόλυ Καλόφωνου υπήρξε μαθήτρια του Γιάννη Τσαρούχη, ζωγράφος και η ίδια μυήθηκε στη μεγάλη αυτή τέχνη κοντά σε ανθρώπους της τέχνης όπως ο Ν. Νικολάου και ο Γ. Μόραλης.
Τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στην Αίγινα και απολάμβανε την παρέα καλών φίλων και γνωστών της στο Αιάκειον, την ηρεμία της φύσης και τη γαλήνη του Αιγινήτικου τοπίου. Συχνά μιλούσε με πάθος για τα χρώματα του Αιγινήτικου ουρανού για το φως του νησιού και έδειχνε να χαίρεται την κάθε στιγμή. Ενεργή στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, συμμετείχε σε πολλές εκδηλώσεις και ήταν ενεργό μέλος πολλών Πολιτιστικών Συλλόγων.
Η Ντόλυ Καλόφωνου υπήρξε από τα ενεργότερα και παλαιότερα μέλη του Συλλόγου Φίλων του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας και ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας.
Λάτρεψε την Αίγινα και τους ανθρώπους της. Ευγενής, χαμογελαστή, κομψή, με το φως των υπέροχων ματιών της να σε μαγνητίζουν, αρχοντική, πάντα καταδεχτική και καλοσυνάτη να σου διηγηθεί ιστορίες από την πλούσια ζωή της, τις εμπειρίες της κοντά σε μεγάλους ανθρώπους. Οι συζητήσεις της για τα χρώματα σε ρούχα και κάθε είδους ενδύματα αλλά και για συνταγές μοναδικές, ήταν τουλάχιστον μαγικές.
Η αύρα της σε μετέφερε σε έναν άλλο κόσμο γεμάτο αρχοντιά και καλαισθησία.
Θα θυμόμαστε αυτήν τη μεγαλοσύνη της καρδιάς της και την απεραντοσύνη του χαμόγελου της. Η παρουσία της δίδασκε ήθος, η απουσία της μας οδηγεί να σκεφθούμε πόσο πιο φτωχός μένει ο κόσμος όταν φεύγουν τόσο όμορφοι άνθρωποι, όπως τόνισε με έμφαση ο π. Αθανάσιος στην εξόδιο ακολουθία της.
Δεύτερη από αριστερά δίπλα στον Γιώργο Καλόφωνο.
























