Η "Singer" επιστρέφει για δύο ακόμα παραστάσεις.....

 Δύο γεμάτες βραδιές από συναισθήματα, γέλιο, συγκίνηση, νοσταλγία, αναπολήσεις. Η Αίγινα αχνοφαίνεται μέσα από την πυκνή ομίχλη ένα βράδυ του 2021....  Και  η Ζωή θυμάται  τη ζωή της.

Η παράσταση  που συζητήθηκε πολύ και απέσπασε θερμά σχόλια, καταχειροκροτήθηκε και ενθουσίασε  τους θεατές της επιστρέφει για άλλες  δύο βραδιές  την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Μαρτίου στην αίθουσα  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας με ώρα έναρξης 20.00 μ. μ.

Φωτογραφίες: Μαρία Μαλτέζου.

Θα μπορούσε να ήταν ένας μονόλογος! Μια εκ βαθέων εξομολόγηση! Είναι μια αναπόληση με πολλές δόσεις ειλικρίνειας, χιούμορ, περίσκεψης και αυτοκριτικής. Κυρίως!

Ο  εγγονός της την λάτρεψε και λόγω της ραπτομηχανής της την φώναζε από μικρός ...... Singer.

Ποια είναι η κυρία Ζωή και ποια  η ιστορία της, η διαδρομή της, τα κατορθώματά  της, τα πάνω και τα κάτω της, οι αγάπες, οι έρωτες της, οι καβγάδες της οι όμορφες και οι δύσκολες στιγμές της.

Όλα αυτά  και πολλά άλλα μαζί με τα πρόσωπα μιας ολόκληρης ζωής περνούν μπροστά από τα μάτια του θεατή στη σκηνή του 2ου Γυμνασίου Αίγινας όπου παρουσιάζεται το θεατρικό έργο που στηρίζεται στη νουβέλα "Η γιαγιά  Singer"  του Γ. Μπήτρου.

Οι δύο πρώτες παραστάσεις δόθηκαν το Σάββατο 21 και την Κυριακή 22 Μαρτίου μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό που ταξίδεψε μαζί με τη Singer θυμήθηκε, συγκινήθηκε, γέλασε....

Δύο παραστάσεις γεμάτες από την ενέργεια αυτής  της γυναίκας που πάλεψε στη ζωή της για να σταθεί όρθια χωρίς να ζητήσει τη βοήθεια κανενός.

Γεννήθηκε στην Αίγινα κάπου στα μισά  του 20^ου αιώνα από πατέρα(!) σφουγγαρά και μια απλή αλλά δειλή μάνα. Από μικρή ένοιωσε την αδικία να την πνίγει. Δεν ανεχόταν την καταπίεση και την συμπεριφορά των γύρω ανθρώπων ακόμα και των συγγενών.

Η επιλογή της  ήταν να φύγει από το νησί, από τη συμβατική ζωή. Να φύγει από τη ζωή που οι άλλοι είχαν ετοιμάσει για αυτήν. Αποφάσισε να φύγει, να ζήσει, να πετάξει στο δικό της σύμπαν και να διαλέξει αυτούς τους ανθρώπους που εκείνη ήθελε στη ζωή της.

Σκληρή, αποφασιστική, σταθερή σε αυτά  που πίστευε, εργατική, ακούραστη, αμετανόητη για τις επιλογές της.

Ο δρόμος την έφερε στο σπίτι μιας θείας, της Φρόσως και σε ένα εργοστάσιο για δουλειά. Έκανε φιλίες με τη Διαμάντω και τη Στάσα. Γνώρισε έναν πασίγνωστο ποδοσφαιριστή  το Γιάγκο. Τον παντρεύτηκε!!! Εκείνος της δώρισε μια ραπτομηχανή SINGER  κι έτσι άρχισε να γαζώνει και να ράβει επαγγελματικά αποκτώντας μεγάλη και καλή πελατεία.

Η μεγάλη ανατροπή στη ζωή της έρχεται όταν ξεκινά τα ταξίδια προς Αίγινα, ενώ μέχρι τότε δεν επέστρεφε στο νησί της. Δεν ήθελε να βλέπει κανέναν….

Η μάνα της πάντα αρρώσταινε παραμονές Χριστουγέννων και εκείνη έτρεχε να προλάβει το καράβι. Έτσι ξεκινά το παιχνίδι της μνήμης με αλλεπάλληλες συναντήσεις με πρόσωπα που έρχονται από ένα άλλο σύμπαν και της αλλάζουν τη  ζωή.

Αποκτά μια μεγάλη φίλη που θα γίνει ο μέντορας της, την Αννούλα, θα συνοδεύσει τον κυρ – Γιάννη που θα την κάνει να γελάσει επιτέλους, θα σκοντάψει πάνω στο Βασίλη που του μιλά απότομα και με τρομερή αγένεια. Θα συναντήσει  την αντιπαθητική θεία  της, την Κατίνα,  και θα ζήσει  τη συμφιλίωση και τη συγνώμη.

Στην αρχή τη συναντάμε σε ένα παγκάκι στο Πασαλιμάνι να προσπαθεί να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι  την Αίγινα!!!  Η ζωή όμως έχει αλλάξει, τα χρόνια έχουν περάσει, τα πρόσωπα που αγάπησε και μίσησε έχουν φύγει και  εκείνη δεν πρόλαβε να τα χαιρετήσει, να συμφιλιωθεί μαζί  τους, να ζητήσει συγνώμη, να τους πει πόσο τους αγάπησε.

Απλά  δεν πρόλαβε……

Τους ρόλους ερμηνεύουν:

Νένα Τρικοπούλου – Κωνσταντίνος Παπαμιχαήλ – Νεκταρία Γουδή – Μαρία Λυκούρη – Ηλίας Θωμάς – Νίκος Νικολάου – Αρετή Κουκουμή – Χαρά Νταμουράκη – Μαρία Θεοδωράκου – Μαρίνα Αυλωνίτη Αγγελική Στουραΐτη και Γιώργος Μπήτρος.

Κείμενο – σκηνοθεσία: Γ. Μπήτρος

Σκηνικά: Ματούλα Ρούσσου

Επιλογή μουσικής: Ανέστης Κορνέζος

200 μαθητές από τη Σιβιτανίδειο Σχολή στο Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας.

Διακόσιοι και πλέον μαθητές από το Λύκειο της Σιβιτανιδείου Σχολής επισκέφθηκαν σήμερα  την Αίγινα με τους συνοδούς καθηγητές τους.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες ξεναγήθηκαν καταρχήν στις αίθουσες του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας και ακολούθως μετέβησαν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας. 

 

 

"ΩΚΥΑΛΟΣ" ταξίδια με περισσότερα μποφόρ.

Το νεότευκτο πλοίο ΩΚΥΑΛΟΣ μετά τις σχετικές πιστοποιήσεις που απαιτούνταν αναβάθμισε  την ικανότητα του να  ταξιδεύει με ασφάλεια τους επιβάτες τους τις ημέρες που επικρατούν περισσότερα των 5 μποφόρ.

Μέχρι τώρα ταξίδευε μέχρι 5 μποφόρ με αποτέλεσμα το φετινό χειμώνα να δένει συχνά λόγω των καιρικών συνθηκών. Η βελτίωση αυτή ασφαλώς και επιφέρει  μεγάλες αλλαγές στα ταξίδια  του και στην εξυπηρέτηση των επιβατών της γραμμής κυρίως τους χειμερινούς μήνες.

Σχετικά στο δελτίο τύπου της εταιρείας του πλοίου.
 

Χορευτικά συγκροτήματα της Αίγινας στο 5ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών Νέας Ιωνίας.

Τιμή για την Αίγινα η συμμετοχή δύο χορευτικών συγκροτημάτων του νησιού μας στο 5ο  Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών Νέας Ιωνίας Βόλου που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιωνίας το διήμερο 27 και 28 Μαρτίου με τη συμμετοχή πολλών χορευτικών συγκροτημάτων από όλη την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα συμμετείχαν  τα χορευτικά τμήματα του Μορφωτικού Συλλόγου ο "Καποδίστριας" και του Μορφωτικού Συλλόγου Κυψέλης μέλη των οποίων μετέβησαν στο Βόλο με επικεφαλής τις χοροδιδασκάλους κ. Σοφία Κάππου και Αρετή Κουκούμη.

Τα δύο συγκροτήματα χόρεψαν χορούς από τη Δράμα και τα Κύθηρα αντίστοιχα.

 

 

 

Βρισκόμαστε πλέον στην "κουφή" ή "βουβή" ή "βαγιανή" εβδομάδα.

 

      Στην  τελική ευθεία  για το Πάσχα βρισκόμαστε πλέον με  το ξημέρωμα  της νέας εβδομάδας που ο λαός  της έχει αποδώσει πολλές ονομασίες. "Κουφή" ή "βουβή" ή "βαγιανή". Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι θρησκευτικοί λόγοι εναρμονίζονται με τους λαογραφικούς. Κύριο χαρακτηριστικό  της εβδομάδας αυτής είναι οι προετοιμασίες  για  τον εορτασμό του Πάσχα. Πνευματικό όσο και υλικό. Οι άνθρωποι προετοιμάζονται ο καθένας με το δικό του τρόπο και τις δικές  του δυνάμεις  και  η Εκκλησία  αφήνει για λίγο τους πιστούς χωρίς  βραδινές ακολουθίες ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα  και πιο ξεκούραστοι για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

   Η εβδομάδα που διανύουμε αποκαλείται από την Εκκλησία «κουφή» επειδή δεν υπάρχουν ψαλμωδίες και Χαιρετισμοί εν αναμονή των Παθών. Μια μικρή ανάπαυλα λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα όπου οι πιστοί καλούνται κάθε βράδυ να προσέρχονται στις βραδινές ακολουθίες.

 

   Βρισκόμαστε πλέον στην έκτη και τελευταία εβδομάδα της Μεγ. Σαρακοστής ονομάζεται "Εβδομάδα των Βαΐων". Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν' ακολουθήσουμε το Χριστό καθώς πρώτος αναγγέλλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ.  
Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος - η αρρώστια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ' όλα αυτά.

 

    Σε πολλά  μέρη της πατρίδας μας η εβδομάδα αυτή λέγεται και "βαγιανή" διότι προετοιμάζουν οι νοικοκυρές τα βάγια για να τα πάνε στην Εκκλησία. Παράλληλα ξεκινά και η προετοιμασία για το νοικοκύρεμα του σπιτιού, το άσπρισμα και το καθάρισμα των αυλών, η φροντίδα για να είναι όλα στη θέση τους πάνω στο Πασχαλινό τραπέζι. Η άνοιξη της φύσης - ανάσταση

της - μετά το χειμώνα φέρνει και την ανάσταση των ψυχών, την αλλαγή της διάθεσης όλων, την προσδοκία και την ελπίδα, την καταλλαγή και την συμφιλίωση.

  

 

Συμμετοχή του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο Θεματικό Δίκτυο Κωνσταντινούπολη - Θεσσαλονίκη.

 Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη. Μια εκπαιδευτική συνύπαρξη, Πολίτες της Πόλης, Έλληνες της Οικουμένης.

Ολοκληρώθηκε το Σάββατο 28 Μαρτίου το 3^ο Μαθητικό Συνέδριο «Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη» στους χώρους του Ζωγράφειου Γυμνασίου – Λυκείου στην Κωνσταντινούπολη.

Το Εθνικό Θεματικό Δίκτυο έχει ιδρυθεί από την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Δυτικής Θεσσαλονίκης και απευθύνεται σε σχολεία που ασχολούνται και εκπονούν Περιβαλλοντικές εργασίες.

Σκοπός του Δικτύου είναι να λειτουργήσει ως πεδίο συνάντησης  εκπαίδευσης και διαλόγου μεταξύ μαθητών μαθητριών και εκπαιδευτικών από σχολεία  της Ελλάδας και της ομογένειας σε θέματα περιβάλλοντος και αειφορίας αξιοποιώντας την ατζέντα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της UNESCO  με έμφαση στο πεδίο της συμμετοχής και της δράσης.

Το 2^ο Γυμνάσιο Αίγινας με την εργασία  του «Βυζαντινά μνημεία  της Αίγινας – Η Ομορφοκκλησιά» ενώ επελέγη να συμμετάσχει στο πάνελ  του συνεδρίου δια ζώσης, λόγω απρόβλεπτων δυσκολιών, συμμετείχε με αναρτημένη συμμετοχή στο χώρο  του συνεδρίου προβάλλοντας το βυζαντινό μνημείο της Ομορφοκκλησιάς, την ιστορία  του, την αρχιτεκτονική του και τον εσωτερικό εικονογραφικό του διάκοσμο.

Μια  συμμετοχή που τιμά  την Αίγινα, την ιστορία της, τον πολιτισμό της και το ίδιο το σχολείο.

Στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία είναι αφιερωμένη η Ε΄ Κυριακή των Νηστειών.

 

Η   πέμπτη εβδομάδα της Σαρακοστής κλείνει με τη μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που κοιμήθηκε ειρηνικά την  1^η  Απριλίου, αλλά που για πνευματικούς κυρίως λόγους, η Εκκλησία όρισε να εορτάζεται την Ε΄ Κυριακή των νηστειών.

       Αυτές  τις τελευταίες μέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο πνευματικός αγώνας των χριστιανών κορυφώνεται. Το παράδειγμα της  Οσίας έχει πολύ μεγάλη σημασία, εδώ που το έβαλαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζεται. Προτού τελειώσει η νηστεία, δηλαδή η σωματική και πνευματική προετοιμασία για την υποδοχή του Σταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού, η Οσία  Μαρία δείχνει σε όλους μας , πόσο  φιλάνθρωπος είναι ο Θεός, όταν τα τέκνα του – ακόμα και τα πιο αμαρτωλά – αφήνουν τη ράθυμη ζωή της αμαρτίας,  μετανοούν κι έρχονται ειλικρινά να αποθέσουν τον εαυτό τους, μπροστά στην άπειρη αγάπη του Σταυρού Του.

  Ο  βίος της Οσίας Μαρίας μοιάζει πολύ με μυθιστόρημα. Βρισκόμαστε  στον 6^ο αιώνα, την εποχή που αυτοκράτορας στο Βυζάντιο είναι ο Ιουστινιανός.

Όταν η Μαρία ήταν δώδεκα χρονών ξέφυγε από τα χέρια των γονιών της και έφυγε για την Αλεξάνδρεια, όπου ξεστράτισε από το δρόμο του Θεού και επιδόθηκε στις ηδονές και στις απολαύσεις του σώματος. Με την ομορφιά της έγινε αφορμή να παρασυρθούν πολλοί νέοι και να κάνουν άσωτη ζωή. Έτσι  έζησε η Μαρία  για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια.

   Κάποτε με μια  αμαρτωλή  συντροφιά   ξεκίνησε από περιέργεια να πάει στα  Ιεροσόλυμα, όπου πήγαινε πλήθος προσκυνητών, για να παρευρεθούν στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Όταν  έφτασε η Μαρία  στα Ιεροσόλυμα θέλησε να μπει μέσα στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως, να δει την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Μα κάτι σαν να την εμπόδιζε και δεν την άφηνε να προχωρήσει, ενώ όλος ο κόσμος έμπαινε στην Εκκλησία χωρίς καμιά δυσκολία. Δοκίμασε ξανά. Και  δύο και τρεις και  τέσσερις φορές, μα πάλι ή ίδια αόρατη δύναμη  την έσπρωχνε προς τα πίσω. Κι εκείνη η καρδιά που πλήγωνε τόσους άνδρες και τους έριχνε στην αμαρτία, κατενύγη, πληγώθηκε και δάκρυσε. Κι αμέσως μέσα της, τα πάντα πήρανε το δρόμο της αλλαγής, της μετάνοιας, της επιστροφής στο δρόμο του Θεού. Βάζει εγγυήτρια την Παναγία και υπόσχεται: αν αφεθεί να μπει και να δει τον Τίμιο Σταυρό, να μη μολύνει πιά το σώμα της με αμαρτία, παρά να το φυλάξει,  με αρετή και σωφροσύνη, μακριά από σαρκικές επιθυμίες και ηδονές. Και -  ω  της φιλευσπλαχνίας σου φιλάνθρωπε  Κύριε – τώρα μπαίνει η Μαρία ευκολότερα μέσα στην Εκκλησία, προσκυνάει το Τίμιο Ξύλο  του Σταυρού και τηρώντας την υπόσχεση που έδωσε στην Παναγία, φεύγει από τα Ιεροσόλυμα την ίδια μέρα. Περνά  τον Ιορδάνη ποταμό και προχωρεί στο βάθος της ερήμου. Εκεί, μόνη, σαν ένα αγριοπούλι της ερήμου, ζει με προσευχή και με άσκηση, μια ζωή σκληρότατη και υπεράνθρωπη, επί σαρανταεπτά χρόνια. Στα  τέλη του βίου της, συνάντησε έναν ερημίτη, τον αββά Ζωσιμά και τον παρακάλεσε να της φέρει τα Άχραντα Μυστήρια για να  κοινωνήσει. Ο Αββάς Ζωσιμάς της έφερε τη Θεία  Κοινωνία τον ερχόμενο χρόνο,  τη Μεγάλη Πέμπτη. Και όταν ξανάρθε πάλι  τον ερχόμενο χρόνο, τη βρήκε νεκρή και δίπλα της  γραμμένες αυτές τις λέξεις: «Αββά Ζωσιμά, θάψον ώδε το σώμα της αθλίας Μαρίας. Απέθανον την αυτήν ημέραν καθ’ ήν εκοινώνησα των Αχράντων Μυστηρίων. Εύχου υπέρ εμού».