Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Το Σάββατο των ψυχών.

 Ψυχοσάββατο σήμερα. Η παράδοση της Εκκλησίας θέλει το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Αποκριάς, να θυμόμαστε όλους εκείνους που έφυγαν από τη ζωή μας. Γονείς, φίλους, αδελφούς. Είναι μια βαθιά πεποίθηση, αντίληψη που έρχεται από τα βάθη των αιώνων, ο άνθρωπος να μην ξεχνά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνά αλλά να μνημονεύει τακτικά όλους εκείνους που πέρασαν από τη ζωή του. Όλους εκείνους που έγραψαν στην ψυχή του, που με τα λόγια, τις σκέψεις, τη συμπεριφορά στιγμάτισαν και χρωμάτισαν τη ζωή μας. Αλλά με τον τρόπο αυτό να έχει διαρκώς "μνήμη θανάτου'. Να ξέρει ότι είναι θνητός. Ότι έχει ένα τέλος. ότι αυτή η ζωή είναι πρόσκαιρη. Ότι είμαστε τούτου του κόσμου πάροικοι. Το τελευταίο βοηθάει να είναι οι επιλογές μας, οι αποφάσεις μας και οι σχέσεις μας  πιό ξεκάθαρες, πιό ουσιαστικές, πιό ώριμες. Ο άνθρωπος έτσι γειώνεται. Γίνεται πιό ανθρώπινος και συγκαταβατικός.

   Η ανάμνηση των νεκρών αδελφών μας σε τακτά διαστήματα δεν είναι απλά μια πράξη αγάπης, μια "καλή πράξη", είναι μια ουσιαστική αποκάλυψη του πραγματικού κόσμου , όπως αναφέρει ο Α. Σμέμαν. Η προσευχή μας για τους κοιμηθέντες δεν είναι θρήνος, αλλά επικοινωνία και αίτηση προς το Θεό για τις ψυχές τους  και μια ελπίδα για τη βεβαιότητα της Αναστάσεως.
   Άλλωστε το στάρι δηλώνει την Ανάσταση. Είναι ο σπόρος που πέφτοντας στη γη, θάβεται, πεθαίνει, σαπίζει και από το θάνατο του ξεκινά μια νέα ζωή  γιατί σε λίγο θα σκάσει από τα σπλάχνα του η νέα ζωή, το καινούργιο φυτό, ο νέος καρπός.