Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Ιούλιος ο αλωνάρης μήνας των διακοπών.

Με τη φωτογραφία δυο παλαιών πρωταγωνιστών της  ταινίας "Διακοπές στην Αίγινα" σας ευχόμαστε καλό μήνα  και καλό καλοκαίρι.
Η Αλέκα Στρατηγού και ο Λάμπρος Κωσταντάρας έφθασαν στην Αίγινα. Το πλοίο τους  μόλις μπήκε στο λιμάνι, πίσω διακρίνεται η περιοχή του σημερινού ΝΟΑ και εκείνοι θαυμάζουν την Αίγινα του ΄50. Τα γυρίσματα  της ταινίας  έγιναν Σεπτέμβριο ωστόσο η ατμόσφαιρα είναι εξόχως καλοκαιρινή. Το ίδιο και η διάθεσή τους.
Ιούλιος λοιπόν.
    Η ευχή που δέσποζε τέτοιες μέρες  στις συζητήσεις μέχρι πέρσι τέτοια εποχή ήταν "καλό καλοκαίρι" ... "καλές διακοπές". Ήταν διάχυτη παντού η χαρά  του επερχόμενου καλοκαιριού και των διακοπών. Ήταν διάχυτη  η προσδοκία μιας εποχής ξένοιαστης και απαλλαγμένης από άγχος, σκοτούρες, πολύ δουλειά. Σε αυτό βοηθούσε βέβαια  όχι μόνο η καλοκαιρία, οι υψηλές θερμοκρασίες  αλλά και η διάθεση όλων να ζήσουν  το καλοκαίρι σε βεράντες, μπαλκόνια δροσερές αυλές και παραλίες με ένα παγωτό χωνάκι, με  υποβρύχιο μαστίχα και μια φέτα καρπούζι.
   Ο Ιούλιος είναι ο πλεόν  αγαπημένος μήνας   του χρόνου. Είναι πραγματικά ο πρίγκηπας του καλοκαιριού, ενώ ο επόμενος ο Αύγουστος αποκαλείται ο βασιλιάς. Μετά το θεριστή, σειρά έχει ο "αλωνάρης" μήνας ο Ιούλιος, όπου κατά παράδοση οι αγρότες πέρναγαν το μεγαλύτερο μέρος του μήνα στα αλώνια, όπου αλώνιζαν και ξανέμιζαν τον καρπό τους. Με τα αλώνια ήταν συνδεδεμένη η ζωή των αγροτών, τα οποία χρησιμοποιούσαν και για άλλες γεωργικές ασχολίες. Σήμερα ο ερχομός του Ιούλη σηματοδοτεί και την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών. Όμως ας προσθέσουμε κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες για το μήνα αυτό.
     Ιούλος στα ελληνικά ονομάζεται το πρώτο χνούδι που φαίνεται στα μάγουλα των αγοριών. Είναι ο ενδέκατος μήνας κατά το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, και ο πέμπτος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, γι' αυτό αρχικά στα Λατινικά ονομάζονταν Quintilis(Πέμπτος).
     Λέγεται και Άι - Λιάτης (γιατί στις 20 γιορτάζουμε τον Προφήτη Ηλία).Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνισμού δεν κάνει να έρθει στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας.