Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

"Μαριώ" και "Σαρωνίς" δύο αξιόπλοα πλοία

   Οι δεκαετίες  του '50 και  του ΄60  έχουν να επιδείξουν όμορφια σκαριά στη γραμμή του Αργοσαρωνικού. Μικρά ευέλικτα, οικονομικά, αξιόπλοα και πάνω απ' όλα στην υπηρεσία  του επιβάτη και στις ανάγκες της καθημερινής επικοινωνίας και σύνδεσης των νησιών και των ακτών μεταξύ τους.
   Δύο τέτοια πλοία έχουν να θυμούνται οι παλαιότεροι και είναι το "Μαριώ" και το "Σαρωνίς"  που εκτελούσαν δρομολόγια  στα νησιά  του Σαρωνικού. Υπάρχουν πολλές παλαιές φωτογραφίες  που αποτυπώνουν  την αρχοντιά των δύο πλοίων.
Το "Μαριώ" ιδιαίτερα αγαπητό στην Αίγινα ενώ το "Σαρωνίς" κατέβαινε "μέχρι κάτω" όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι παλαιότεροι, θέλοντας να πουν ότι  έπιανε όλα τα νησιά μέχρι τις Σπέτσες, την Ερμιόνη, το Πόρτο Χέλι. Γιατί τότε που δεν υπήρχε καλό οδικό δίκτυο τα βαποράκια  της γραμμής έφταναν μέχρι και το Λεωνίδιο ή ακόμα  τη Μοναμβασιά.
   Τα δύο πλοία ήταν ιδιοκτησίας  του εφοπλιστή Κονταρίνη. Ναυπηγήθηκαν στο Αμβούργο το 1959 και ήρθαν στη συνέχεια  στο Σαρωνικό όπου δούλεψαν μέχρι το 1966.  Είναι δε χαρακτηριστικές οι εικόνες τους από τις πρώτες ταινιούλες που έχουν τραβηχτεί με την ευκαιρία  των π΄ρωτων εορτασμών του Αγίου Νεκταρίου μετά την επίσημη ανακήρυξη του ως Αγίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
    Με τον ερχομό μεγαλύτερων πλοίων  στο Σαρωνικό αλλά και των πρώτων μεγάλων για την εποχή φέρυ- μπωτ όπως το "Αφαία", το "Αίγινα" και το "Ελλάς" τα πλοία έφυγαν και ταξίδεψαν σε άλλες γραμμές κυρίως ως μικρά κρουαζιερόπλοια. Ο φωτογραφικός φακός τα έχει συλλάβει  στη Ρόδο και στην Τήνο, όπου το 1999  συναντήσαμε  το πρώην "Μαριώ" .
   Και τα δύο πλοία σήμερα  δεν υπάρχουν. Έχουν διαλυθεί το 2004 και 2005. Ωστόσο η αύρα τους και οι αναμνήσεις από τα ταξίδια τους ακόμα συντροφεύουν τους παλιούς ναυτικούς και επιβάτες της γραμμής. Σήμερα μπορεί κανείς να τα γνωρίσει μέσα από το διαδίκτυο και τις παλιές μαυρόασπρες  φωτογραφίες, όπως αυτές που δημοσιεύουμε και προέρχονται από την έκθεση που είχε διοργανωθεί στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης το καλοκαίρι του 2012 με τίτλο: "Αυτά που μας ταξίδεψαν".