Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Στα μονοπάτια της Ανάστασης.

 ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ
Ευχόμαστε  χρόνια πολλά σε όλους.Ιδιαιτέρως σε  όσους σήμερα έχουν την ονομαστική τους εορτή.

   Η παλέτα της ανοιξιάτικης Αίγινας είναι ασύγκριτη. Η εικόνα από  τον Άγιο Νικόλαο στο Σφεντούρι. Εκεί στα ψηλά  της Αίγινας. Στα νότια. Όπου το μικρό προαύλιο της εκκλησιάς είναι ένα μπαλκόνι, μια βεράντα με θέα σε όλη τη γειτονιά  του Σαρωνικού. Αντίκρυ τα χωριά των Μεθάνων, της Επιδαύρου, του Πόρου και του Γαλατά, το Αγκίστρι, το Πετροκάραβο, η Μονή. Αν είσαι  τυχερός και ο ορίζοντας είναι καθαρός μπορείς να διακρίνεις και την άκρη της Ύδρας.
   Κι έτσι ανασταίνεται η ματιά  σου. Σηκώνεται και θωρεί τα ψηλά. Τα  τόσα κρυμμένα από την παραζάλη και τη μιζέρια  της μαθημερινότητας. Κι έτσι ξεσηκώνεται  ο νους σου και θέλει κι άλλα, πιό ψηλά, πιό ουσιαστικά, πιό αιώνια. Κάπως έτσι απογειώνονται οι ψυχές  και ανασταίνονται  και κάνουν Πάσχα.
    Τα  μονοπάτια της Ανάστασης είναι ανηφορικά και δύσβατα κάποιες φορές. Τα  γόνατα ματώνουν και  το "εγώ" τσακίζεται. Θέλουν αντοχές τούτα τα ανηφόρια. Ζητούν να ξεχάσεις  τα όσα ήξερες, τα "αυτονόητα"  και τα παλιά. Απαιτούν θυσίες. Είναι τα μονοπάτια της συγχώρησης και της καταλλαγής. Αυτά  που οδηγούν στην Αγάπη. Στην ημέρα  της Λαμπρής.
   Λαμπρή  όπως πολύ απλά αποκαλούν τη μεγάλη γιορτή οι παλαιοί  Έλληνες. Και είναι όλα φωτεινά από  το ανέσπερο φως  της Αναστάσεως. Και είναι όλα γιορτινά. Και είναι οι καρδιές των ανθρώπων  διαθέσιμες να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, να συγχωρήσουν και να συγχωρεθούν. Και είναι τα σώματα έτοιμα - σαν από καιρό - να αγκαλιαστούν και να φιληθούν. Γιατί είναι Λαμπρή  και όλα γιορτάζουν. Γιατί είναι η κορυφαία   στιγμή της  χριστιανοσύνης, όταν όλα έχουν φτάσει στο "τέλος", δηλαδή  στην εκπλήρωση, στην ολοκλήρωση  του σκοπού,  στην Ανάσταση.
    Η ξεχωριστή εκκλησία  του Αγίου Νικολάου στο Σφεντούρι μας έκλεψε σήμερα Πασχαλιάτικα  το ενδιαφέρον. Είναι πραγματικά διαφορετική  λόγω του σχήματος και της αρχιτεκτονικής της. Λες και οι παλαιοί κτιστάδες  της ήθελαν να "βάλουν τον έναν ναό πάνω στον άλλον" ή ήθελαν να διαμορφώσουν ένα σχήμα σταυρού στη στέγη. Όπως και να έχει το πράγμα, ο ναός είναι πανέμορφος. Παλαιότερα ήταν ο κοιμητηριακός ναός  του χωριού. Ο διαβάτης οδηγείται μέχρι την πόρτα του ακολουθώντας από την είσοδο του Σφεντουρίου το μονοπάτι "1".