Όμορφες στιγμές στην Τήνο.

Όμορφες στιγμές, όμορφες ημέρες στο νησί της Τήνου με αφορμή πρόσκληση από την Σχολή Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου Τήνου Μυκόνου για μια ομιλία στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού.

Η μεγάλη τιμή - για τρίτη φορά - να συμμετέχω σε αυτήν την  δραστηριότητα της Μητροπόλεως, ανάμεσα σε φιλικά και οικεία πρόσωπα, ιερείς, συναδέλφους και φίλους, που συνοδεύτηκε από μια αβραμιαία  φιλοξενία.

Τελικά μπορεί η κακοκαιρία και ο ακτοπλοϊκός αποκλεισμός να μας κράτησε μια ημέρα παραπάνω, ωστόσο είχαμε τη χαρά της συμμετοχής σε εκδηλώσεις, να γνωρίσουμε ήθη και έθιμα τοπικές συνήθειες των ημερών της αποκριάς και να ξεναγηθούμε στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας.

Ιδιαίτερες και θερμές ευχαριστίες στον π. Γεώργιο Φανερό στους ιερείς  του νησιού και ασφαλώς στην αγαπητή κ. Αναστασία Μπαξεβάνη.

 

Μια άγνωστη ιστορία για το "ΑΦΑΙΑ" 60 χρόνια πριν.

60 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη ναυπήγηση και δρομολόγηση του φέρι μποτ "ΑΦΑΙΑ' στο Σαρωνικό από τις οικογένειες Λεούση και Λαμπρόπουλου.

Το πλοίο που μαζί με το "ΑΙΓΙΝΑ" έδωσαν ώθηση  στην ανάπτυξη του νησιού καθώς ήταν τα πρώτα μεγάλα οχηματαγωγά για την εποχή εκείνη με καθημερινά  δρομολόγια από και προς την Αίγινα.

 

Για  τα πλοία αυτά έχουν γραφτεί πολλά! Όμως 60 χρόνια μετά τα πλοία αυτά εξακολουθούν να απασχολούν και να ερεθίζουν τη μνήμη μας και να προκαλούν τη νοσταλγία μας.

Μια ιστορία λοιπόν από το βιβλίο του Αποστόλη Δόμβρου και αφορά τις στιγμές πριν το πρώτο του ταξίδι στην Αίγινα.

Το πηδάλιο του «ΑΦΑΙΑ» – Μια μικρή ιστορία από την εποχή των πρώτων φεριμπότ

Από μια ιστορία του Αποστόλη Δόμβρου

Σε σύνθεση και απόδοση για την ομάδα από Καπτά Κωστή Σιώνη:

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 άρχισε μια μικρή ναυπηγική επανάσταση στο Πέραμα. άρχισαν και χτίζονταν τα πρώτα ελληνικά φεριμπότ, οι γνωστές «παντόφλες», που ένωσαν την ηπειρωτική Ελλάδα με τα νησιά.

Ένα από αυτά ήταν το φεριμπότ «ΑΦΑΙΑ», ιδιοκτησίας των αδελφών Λεούση από την Αίγινα. Το πλοίο ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο Σωτηριάδη στο Πέραμα, σε μια εποχή που οι πλοιοκτήτες από άλλα μετερίζια αλλά και ψαράδες, ξεκινούσαν με μικρά κεφάλαια και μεγάλο θάρρος για να δημιουργήσουν τις ακτοπλοϊκές γραμμές του Σαρωνικού.

Κατά τη ναυπήγηση του «ΑΦΑΙΑ» εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά σε πλοίο του Περάματος ηλεκτροϋδραυλικό σύστημα πηδαλίου. Μέχρι τότε τα περισσότερα πλοία χρησιμοποιούσαν το παραδοσιακό μηχανικό σύστημα με αλυσίδες και ράουλα. Η νέα αυτή τεχνολογία έκανε εύκολη την πλοήγηση.

Στην αρχή οι πλοιοκτήτες ήταν διστακτικοί, προτιμώντας το δοκιμασμένο παλιό σύστημα. Τελικά όμως το νέο πηδάλιο τοποθετήθηκε και στο «ΑΦΑΙΑ» ήταν ένα από τα πλοία που σημάδεψαν εκείνη την ηρωική περίοδο της ελληνικής ακτοπλοΐας, Οι τεχνίτες του Περάματος δημιούργησαν τον στόλο που εξυπηρέτησε για δεκαετίες τα νησιά μας.

• Η εγκατάσταση γίνεται στο νεότευκτο «Αφαία» και βγαίνει για δοκιμές στο στενό της Σαλαμίνας.

-Ολίγη ώρα πριν τη δοκιμή ο Απόστολος επιστρέφει στο ναυπηγείο, αλλά το πλοίο έχει ήδη φύγει γιατί οι πλοιοκτήτες ανυπομονούσαν να δοκιμάσουν την ταχύτητα.

• Ψάχνοντας με το βλέμμα του στο στενό της Σαλαμίνας, το βλέπει ακινητοποιημένο στην απέναντι ακτή.

• Υποψιάζεται αμέσως ότι το πρόβλημα είναι το τιμόνι.

• Παίρνει μια λάντζα από τη Γερμανική και πηγαίνει στο πλοίο με βαριά προαίσθηση ότι τον περιμένει δύσκολη κατάσταση.

• Όταν ανεβαίνει από τον ανοικτό καταπέλτη, βρίσκει τους πλοιοκτήτες και τους συγγενείς τους να τον περιμένουν παγωμένοι και σιωπηλοί.

Καταλαβαίνει τι συνέβη και ζητά κάτι εργαλεία Βάζει τη φόρμα και πάει στο μηχανισμό του υδραυλικού.

Βρίσκει ότι κάτι βαλβίδες δεν τοποθετούνται σωστά και αναστρέφει αυτές με εξαερισμό που γνωρίζει καλά τι κάνουν αυτές.

Ανεβαίνει και λέει σε 5 λεπτά να ξεκινήσουν

Πράγματι τσουφ φεύγουν ΤΕΣΤ γίνεται Όλα καλά και σε 1 ώρα και κάτι Περήφανο εισέρχεται στην ΑΙΓΙΝΑ με συριγμούς κόρνες σημαίες και Μπουρούδες Μεγάλη η υποδοχή.

Και δούλεψε πολλά  - πολλά χρόνια στη Γραμμή αυτή ίσως και άλλες.

 Κάπτεν Κώστας Σιώνης Μαρτης 2026.-

Στο Μητρώο Πολιτιστικών Φορέων του Υπ. Πολιτισμού ο Σύλλογος Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.

 

Ένα σημαντικό βήμα για την προώθηση και προβολή του πολιτισμού της Αίγινας είναι η εγγραφή του Συλλόγου των Φίλων  του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου της Αίγινας στο Μητρώο Πολιτιστικών Φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Δελτίο τύπου:

Ο  Σύλλογος Φίλων του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας ενημερώνει τα μέλη  και  τους  φίλους του, ότι ύστερα από συντονισμένες ενέργειες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου  και  την κατάθεση των σχετικών εγγράφων, ο Σύλλογος απέκτησε αριθμό Μητρώου και είναι πλέον μέλος  στο Μητρώο Πολιτιστικών Φορέων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Με αυτήν την εξέλιξη ανοίγει μια καινούργια εποχή για τον Ιστορικό  Σύλλογο της Αίγινας, που έχει ιδρυθεί από το 1989, καθώς δίνει τη δυνατότητα να αναπτύξει ακόμα περισσότερο τη δράση του, να  αναλάβει πρωτοβουλίες, να ενημερώνεται για δράσεις του Υπουργείου και για Ευρωπαϊκά προγράμματα και να οργανώσει καλύτερα τις εκδηλώσεις του με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Οι Άγιοι Σαράντα στην Παλαιά Χώρα.

Φωτογραφίες: Χρήστος Νεστορίδης

Στις  9 Μαρτίου η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τους  Τεσσαράκοντα μάρτυρες  που βρήκαν φρικτό θάνατο στα βάθη της σημερινής Τουρκίας επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στους Σαράντα αυτούς Αγίους είναι αφιερωμένο ένα από τα πολλά εκκλησάκια  της Παλαιάς Χώρας.

Ο μικρός ναός βρίσκεται στη βορινή πλευρά  του λόφου της Παλαιάς Χώρας και είναι αποκομμένος από το υπόλοιπο κτιριακό συγκρότημα  της Καστροπολιτείας. Ωστόσο γειτνιάζει με τα εκκλησάκια  των Αγίου Ανδρέα και Αγίου Φανουρίου. Λίγο πιο πάνω από αυτό βρίσκεται ο μικρότερος ναός  της Παλαιάς Χώρας ο Άγιος Κήρυκος.

Οι Άγιοι  Τεσσαράκοντα μάρτυρες ήταν στρατιώτες και βασανίστηκαν σκληρά όταν ο διοικητής τους έμαθε ότι ήταν χριστιανοί, κάτι ανεπίτρεπτο για κάποιον που εκείνη την εποχή υπηρετούσε  στο στρατό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Υποβλήθηκαν στο μαρτύριο να μπουν γυμνοί μέσα σε παγωμένη λίμνη μέσα στην οποία παρέδωσαν το πνεύμα  τους στον Χριστό.

Η εκκλησία  βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση και σε αντίθεση με τα υπόλοιπα  εκκλησάκια  του λόφου είναι ασβεστωμένη και ιδιαίτερα καθαρή και επιμελημένη. Εκκλησιαστικά ανήκει στην ενορία  της Αγίας Τριάδος Βαθέος.

 

 

Επίσκεψη μαθητών στο Βυζαντινό μνημείο της Ομορφοκλησιάς.

 

Άλλη μια εκπαιδευτική επίσκεψη - ξενάγηση για τους μαθητές της Β΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο βυζαντινό μνημείο της Ομορφοκλησιάς στην περιοχή των Ασωμάτων.

Όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλα σημειώματα, η εκκλησία αυτή είναι το καλύτερα διατηρημένο βυζαντινό μνημείο της Αίγινας. Οι αγιογραφίες του προηγούνται αυτές των εκκλησιών της Παλαιάς Χώρας και έχουν ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία.

Ο ναός που έχει οικοδομηθεί σε κτήμα της οικογένειας Μπενιζέλου βρίσκεται ακριβώς σε σημείο από το οποίο περνούσε ο υπόγειος υδροφόρος αγωγός που ξεκινούσε από τον Κοντό και κατέληγε στην περιοχή του Μεριστού με στοές τμήματα των οποίων συναντάμε και σήμερα.

Είναι αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους και εορτάζει το πρώτο Σάββατο μετά  την Καθαρά Δευτέρα.

Πολλές ευχαριστίες στον π. Κωνσταντίνο Μπαρμπέρη για τη διευκόλυνση της επίσκεψης και για το χρόνο που  διέθεσε.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των μαθημάτων της Μεσαιωνικής Ιστορίας και των Θρησκευτικών.

 

 

 

 

 

Δεύτερη Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής - Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

 

Βασιλείου Σκιάδα, θεολόγου

Η ορθόδοξος Εκκλησία έχει αφιερώσει την Β’ Κυριακή των νηστειών στον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον οποίο είδε ως συνεχιστή της πατερικής παραδόσεως και του θριάμβου της Ορθοδοξίας. Είναι πάρα πολύ βασικό για τον σύγχρονο άνθρωπο, που ταλανίζεται από την ποικιλώνυμη κρίση, ότι μπορεί να γνωρίσει τον Θεό όχι διανοητικά η συναισθηματικά μέσα από προτεσταντικά η δυτικά σχήματα, αλλά, μέσα από την αγιοπνευματική εμπειρία, καθώς την έζησαν και τη δίδαξαν οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας και μάλιστα ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς.

Στοιχεία από τη ζωή του

Το αδαμάντινο αυτό στήριγμα της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος βυζαντινός Θεολόγος του ΙΔ’ αιώνα και ένας από τους σπουδαιότερους όλων των αιώνων. Συνδύαζε, κατά τον καθηγητή Γ. Μαντζαρίδη, κατά τον καλύτερο τρόπο το θεόπνευστο διδάσκαλο των δογμάτων με τον έμπειρο απολογητή της μυστικής και νηπτικής Θεολογίας της εποχής του.

Σύμφωνα με όσα αυθεντικά μας διέσωσε ο βιογράφος του, Άγιος Φιλόθεος Κόκκινος, τον ΙΔ’ αιώνα λάμπρυνε την Κωνσταντινούπολη η ονομαστή και πολύτεκνη οικογένεια του Κωνσταντίνου Παλαμά και της συζύγου του Καλής, πρώτο παιδί των οποίων υπήρξε ο Γρηγόριος.

Απ’ αυτούς τους θαυμαστούς γονείς ο Γρηγόριος πήρε την καλύτερη ανατροφή  και

παιδεία για ν’ αναδειχθεί «ταμείον ακένωτο της κατά Θεόν και θύραθεν σοφίας». Παρακάμπτοντας ο ίδιος επιφανείς κοσμικές θέσεις φρόντισε να στραφεί στους ασκητές και διδασκάλους της αρετής του Άθω, τους οποίους θέλησε να μιμηθεί στην κατά Θεόν άσκηση και χριστιανική τελειότητα.

Στη μεγάλη αυτή προσωπικότητα συνδυάστηκαν κατά τον καλύτερο τρόπο σπάνια φυσική καταβολή, άριστο οικογενειακό περιβάλλον, υψηλή παιδεία, θεολογική κατάρτιση, ασκητική αγωγή και ολοκληρωτική θέληση.

Γι’ αυτό αναδείχθηκε ισοστάσιος των μεγάλων Πατέρων, στύλος της Εκκλησίας και αδαμάντινο στήριγμα της Ορθοδοξίας.

Η Θεία Πρόνοια έστειλε τον Άγιο Γρηγόριο σ’ εκείνη την κρίσιμη για την Εκκλησία περίοδο της ησυχαστικής αναγέννησης, για ν’ αναλάβει την υπεράσπιση των κατασυκοφαντημένων ησυχαστών μοναχών του Αγίου Όρους.

Γνώστης της πατερικής εμπειρικής παραδόσεως συνέβαλε τα μέγιστα στη δικαίωση  των Ησυχαστών από τις τρεις μεγάλες τοπικές Συνόδους, που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη τον ΙΔ΄ αιώνα και την καταδίκη του αιρετικού Βαρλαάμ Καλαβρού.

Η Μελίνα Μερκούρη, η Άννα Χάνου και η Καλλιόπη Μπουρδάρα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Αίγινας.

 

Η φωτογραφία είναι γνωστή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και έχει πλέον καταχωρηθεί από το Ψηφιακό Φωτογραφικό Αρχείο.

Εικονίζεται η Μελίνα Μερκούρη σε επίσκεψη της στη Δημόσια Καποδιστριακή Βιβλιοθήκη Αίγινας. Η Μελίνα ήταν τότε Υπουργός Πολιτισμού επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. 

Στην εικόνα βλέπουμε επίσης την Καλλιόπη Μπουρδάρα και στο κέντρο την Άννα Χάνου η οποία ξεναγεί τη Μελίνα στη Βιβλιοθήκη. Το ύφος της Άννας Χάνου δηλώνει πάθος και ένταση για αυτά που λέει στηνΥπουργό.

Δεκαετία '80. Όπως λένε σήμερα .... όμορφα χρόνια. Όμορφοι άνθρωποι γεμάτοι περηφάνια, κέφι για ζωή, παθιασμένοι με αυτό που καταγίνονταν.

Θυμηθήκαμε αυτή τη φωτογραφία σήμερα 6 Μαρτίου, ημέρα που έφυγε η Μελίνα.