Οδός Αιγίνης
Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Το "Άρτεμις" κόντρα στο βοριά.
Κυριακή 19 Απριλίου 2026
Λαμπρή πανήγυρη στο Λιβάδι λειτουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτη Ύδρας κ.κ. Εφραίμ.
Παλαιά παράδοση θέλει ο ναός να πανηγυρίζει αυτή την Κυριακή και να δέχεται μεγάλο αριθμό πιστών από όλη την Αίγινα. Άλλωστε στην καθημερινότητα και τη συνήθεια του νησιού ο ναός αναφέρεται ως Άγιος Θωμάς.

Σάββατο 18 Απριλίου 2026
Κυριακή του Θωμά στο Λιβάδι της Αίγινας.
.jpg)

Ο ναός του Αγίου Θωμά, μοναδικός στην Αίγινα, βρίσκεται στο Λιβάδι στο προαύλιο του ενοριακού ναού των Αιγινητών Αγίων. Η ονομασία όμως και η δημοφιλία του έχει ως αποτέλεσμα να έχει επισκιάσει τον μεγάλο ναό και την ονομασία του. Οι περισσότεροι Αιγινήτες αλλά και παραθεριστές αναφέρονται στον Άγιο Θωμά, όταν θέλουν να μιλήσουν ακόμα και για το μεγάλο ναό.
Αξιοσημείωτη είναι η τάξη, η καλαισθησία που επικρατούν στο ναό αυτό, ο οποίος πραγματικά είναι υπόδειγμα για πολλούς άλλους ναούς αυτού του μεγέθους.
Εορτάζει σήμερα 18/4 η Οσία Αθανασία από την Παλαιά Χώρα της Αίγινας.
Η Οσία Αθανασία γεννήθηκε από αριστοκρατική οικογένεια στην Παλιαχώρα της Αίγινας τον 9ο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς και ενάρετοι. Από νωρίς λαμβάνει χριστιανική μόρφωση και εκφράζει την κλίση της προς την μοναχική ζωή. Οι γονείς της όμως γρήγορα την υποχρέωσαν να παντρευτεί.Μετά τον θάνατο του δεύτερου συζύγου της και των γονέων της, η Αθανασία μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και ίδρυσε μαζί με άλλες γυναίκες της Παλιαχώρας μοναχικό κοινόβιο, στο οποίο έγινε ηγουμένη μετά από 4 χρόνια. Το μοναστήρι κτίστηκε προς τιμήν της Ζωοδόχου Πηγής και πιθανόν βρισκόταν στην θέση του σημερινού μοναστηριού που ίδρυσε ο Άγιος Νεκτάριος.
Στο μοναστήρι της έβρισκαν καταφύγιο πολλοί άρρωστοι και φτωχοί. Η ίδια ζούσε πολύ ασκητικά. Η παράδοση θέλει την Αγία να έχει για προσκέφαλο- τις λίγες ώρες της ανάπαυσής της- μια πέτρα. Η αγιότητά της έγινε γνωστή μέσα και έξω από την Ελλάδα. Ζούσε απλοϊκά, με λίγο ψωμί και νερό. Ο γέροντας Ματθαίος φρόντιζε να προμηθεύει το κοινόβιο με λίγα χόρτα από τον κήπο του.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, μαζί με τις αδελφές και τον μοναχό Ματθαίο αποσύρθηκαν σε τόπο πιο ήσυχο για περισσότερη άσκηση και προσευχή.
Αργότερα η Αγία αναχωρεί για την Κωνσταντινούπολη με τον πρεσβύτερο Ιγνάτιο όπου παραμένει επί 7 χρόνια. Ύστερα από όραμα που είδε , η Αγία επιστρέφει στην Αίγινα, όπου συνέχισε την άσκησή της παράλληλα με την αδιάλειπτη μέριμνα για την Μονή της.
Την ημέρα του θανάτου της διάβασε στις μοναχές το ψαλτήρι και, μη μπορώντας να ολοκληρώσει την ανάγνωση, παρέδωσε το πνεύμα της. Κατά την ημέρα του ενταφιασμού της έγιναν πολλά θαύματα: δαιμονισμένοι θεραπεύτηκαν, τυφλοί είδαν το φως τους , άρρωστοι θεραπεύτηκαν.Το κείμενο του βίου της προέρχεται από το βιβλίο: "Αγιοβάδιστα νησιά" των Γ.Μπήτρου και Χρ. Γελαδάκη και είναι καταχωρημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μη
Παρασκευή 17 Απριλίου 2026
"Εορτάζουμε τον Άγιο Γεώργιο τον Καθολικό". Από την Ομάδα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας.
«
Εορτάζουμε τον Άγιο Γεώργιο τον
Καθολικό»
Η Ομάδα
Προστασίας Πολιτιστικής
Κληρονομιάς Αίγινας διοργανώνει για άλλη μια φορά επίσκεψη στον Άγιο Γεώργιο
τον Καθολικό στην Παλαιά Χώρα, την Τετάρτη 22 Απριλίου και ώρα 19.00 μ. μ. παραμονή της εορτής του
Αγίου Γεωργίου.
Θα τελεστεί ο εσπερινός της εορτής με αρτοκλασία και θα ακολουθήσει ξενάγηση στο χώρο.
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται χαμηλά στο λόφο και η πρόσβαση σε αυτόν είναι πολύ εύκολη και σύντομη στρίβοντας αριστερά στο κεντρικό μονοπάτι με κατεύθυνση προς την Επισκοπή και ανηφορίζοντας για λίγα μέτρα όπου τον συναντάς στη μικρή πλατεία το forum από όπου ξεκινούσε τους παλαιούς χρόνους ο "Χορός της Λαμπρής". Εξαιτίας αυτού η πρώτη ονομασία του ναού ήταν "Παναγία η Φορίτισσα". Ωστόσο η μεταφορά από τη Λειβαδιά της Τιμίας Κάρας του Αγίου Γεωργίου στην Παλαιά Χώρα σε αυτόν το ναό του προσέδωσε το όνομα "Άγιος Γεώργιος ο Καθολικός"
Στη Ζωοδόχο Πηγή στο Αγκίστρι.
Ο συννεφιασμένος ουρανός και ο ελαφρύς βόρειος άνεμος δεν εμπόδισε εκατοντάδες Αιγινήτες να ταξιδέψουν σήμερα μέχρι το Αγκίστρι για το μεγάλο πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής στο Μεγαλοχώρι Αγκιστρίου. Ένα από τα μεγαλύτερα και παραδοσιακότερα θρησκευτικά πανηγύρια του Σαρωνικού και μια κλασσική μετα- Πασχαλινή απόδραση - ευκαιρία για τους Αιγινήτες κάθε γενιάς η σημερινή μετάβαση στο Αγκίστρι.
Μια μετάβαση που συνεχίζεται όλη την ημέρα και οι τελευταίοι επισκέπτες επιστρέφουν αργά το απόγευμα στην Αίγινα αφού έχουν κατέβει και οι τελευταίες σούβλες από τις ταβέρνες.
Το φιλόξενο λιμάνι, οι καθαροί δρόμοι τα πρώτα χαμόγελα και τα καλωσορίσματα των ντόπιων είναι η πρώτη εικόνα, η πρώτη αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε έναν τόπο, σε ένα νησί που οι άνθρωποι το αγαπούν και το προσέχουν. Το λιθόστρωτο, οι φρέσκο - ασβεστωμένες αυλές, οι ευωδιές από τους ολάνθιστους κήπους για άλλη μια φορά υποδέχτηκαν τους επισκέπτες προσκυνητές.
Μετά από λίγα μέτρα ξεπροβάλει ο τρούλος της εκκλησιάς που δεσπόζει σε όλο τον οικισμό και στην κυριολεξία είναι πνιγμένος από τα άσπρα παλιά παραδοσιακά σπίτια του οικισμού. Ο ομώνυμος ναός βρίσκεται στο μεγαλύτερο οικισμό του νησιού το Μεγαλοχώρι και είναι αφιερωμένος στην Παναγία Ζωοδόχο Πηγή. Εορτάζει κάθε χρόνο την Παρασκευή μετά το Πάσχα, της Διακαινησίμου Εβδομάδος. Πλήθη πιστών συρρέουν στη χάρη της, ενώ είναι μεγάλος ο αριθμός των Αιγινητών που διαπλέει μέχρι το Αγκίστρι για να πάρει μέρος στο πανηγύρι.
Φωτογραφίες : Χρήστος Νεστορίδης.
Για άλλη μια χρονιά ιερείς από την Αίγινα τίμησαν με την παρουσία και τη συμμετοχή τους το μεγάλο πανηγύρι του Αγκιστρίου δείχνοντας παράλληλα και την αγάπη τους προς τον εφημέριο του Αγκιστρίου αρχιμ. π Ελευθέριο Κουμασίδη.
Παρών και ο υφυπουργός και βουλευτής Α΄ Πειραιά κ. Κώστας Κατσαφάδος πλαισιωμένος από το Δήμαρχο Αγκιστρίου και τις αρχές του νησιού.
Λίγα στοιχεία για
το ιστορικό του ναού:
Ο ναός κτίστηκε από τον κόπο και το μόχθο των Αγκιστριωτών το 1885 και
παραμένει μέχρι σήμερα το στολίδι του νησιού. Γύρω η μικρή πλατεία, το μικρό
μνημείο, τα δέντρα και τα μικρά μαγαζιά συνθέτουν μια γνήσια νησιώτικη πλατεία,
στην οποία τη κεντρική θέση ή μάλλον το κέντρο της ζωής αποτελεί ο ναός. Όλα
ξεκινούν από εδώ και όλα εδώ καταλήγουν.
Ο ναός υπέστη σοβαρές ζημιές το 1992 όταν πυρκαγιά κατέκαψε το
ξύλινο γυναικωνίτη. Αυτό όμως έδωσε την ευκαιρία να ανακαινισθεί ο ναός και
να αναδειχθεί η αρχιτεκτονική αξία του καθώς και να συντηρηθούν οι
όμορφες αγιογραφίες του. Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι το κτίσμα είναι
ρυθμού βασιλικής με τρούλο και είναι οικοδομημένη από πωρόλιθο. Οι αγιογραφίες
που κοσμούν το εσωτερικό του είναι ναζαρινής νοοτροπίας και έχουν φιλοτεχνηθεί
από τους αγιογράφους Ανδριανό και Βασίλη Σταματιάδη. Σύμφωνα με την
ιστοσελίδα της Ι. Μητροπόλεως Ύδρας, στην οποία εκκλησιαστικά ανήκει το
Αγκίστρι, κατά την περίοδο 2005 -06 έγιναν εργασίες συντήρησης και καθαρισμού
του εσωτερικού του ναού και των φορητών εικόνων από το συντηρητή κ. Ηλία
Παπαγεωργίου.
Σήμερα ο ναός βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Στο
εξωτερικό του έχει αποκαλυφθεί η πέτρα, ενώ έχουν σημειωθεί αρκετές εργασίες
συντήρησης και αποκατάστασης από τον ακάματο εφημέριο του Αγκιστρίου τον
αρχιμανδρίτη π. Ελευθέριο Κουμασίδη, ο οποίος φέτος συμπληρώνει δεκατέσσερα
χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας και διακονίας στο νησί. Χάρη στις δικές του
προσπάθειες ολοκληρώθηκε ένα έργο της τάξεως των 102.000 ευρώ, ποσό το οποίο
προήλθε από το κεράκι και το υστέρημα των ευλαβών κατοίκων του νησιού.
Πανηγύρισε τη Ζωοδόχο Πηγή η Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου.
Με μεγάλη συμμετοχή πιστών από το νησί μας αλλά και παραθεριστών και Ρουμάνων προσκυνητών πανηγύρισε η Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου τη Ζωοδόχο Πηγή.
Είθισται να πανηγυρίζει κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα, την εβδομάδα της Διακαινησίμου η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος - Αγίου Νεκταρίου. Σε πολλούς είναι άγνωστη αυτή η πανήγυρις.
Ένα από τα παλαιότερα λοιπόν πανηγύρια της Αίγινας που καθιέρωσε ο ίδιος ο Άγιος Νεκτάριος με τον ερχομό του στην Αίγινα και την ίδρυση της Ιεράς Μονής είναι αυτό της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής την Παρασκευή της Διακαινησίμου.
Έτσι καθιερώνεται η πανήγυρις και τελείται μέχρι σήμερα με τη συμμετοχή πολλών ιερέων της Αίγινας και πλήθη πιστών.











































