Μια εξαιρετική επίσκεψη και ξενάγηση στην Ομορφοκκλησιά.

Μια εξαιρετικά επιτυχημένη επίσκεψη και ξενάγηση στην Ομορφοκκλησιά στον Ασώματο πραγματοποίησε σήμερα Κυριακή και ώρα 12.00 μ.  μ. η Ομάδα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας.

Είναι η δεύτερη ξενάγηση που επιχειρεί η Ομάδα στον  ίδιο χώρο με εισηγητή τον αρχιτέκτονα κ. Ιωάννη Δέδε, ο οποίος μίλησε για την ιστορία  του μνημείου τον εξωτερικό διάκοσμο αλλά ασφαλώς για τις τοιχογραφίες που παρά την υγρασία που έχει ήδη αρχίσει να ανεβαίνει και να απειλεί όσες εικόνες έχουν απομείνει, θεωρείται από τους ειδικούς ως το καλύτερα σωζόμενο και συντηρημένο βυζαντινό μνημείο του νησιού.

Ο κ. Ι. Δέδες εστίασε την ξενάγηση του στην εξωτερική επιγραφή που μαρτυρεί το έτος οικοδόμησης του μνημείου στις παραστάσεις πλοίων που στολίζουν σημεία  της εξωτερικής επιφάνειας του κτιρίου, ενώ στον εσωτερικό αγιογραφικό διάκοσμο ξεχώρισε την εικόνα της Σταύρωσης πάνω από τη θύρα εισόδου στο δυτικό μέρος του ναού, τη Γέννηση  και τη Σύλληψη του Ιησού στη Γεσθημανή όπου οι στρατιώτες είναι ντυμένοι με στολή σταυροφόρων, δείγμα της εποχής αγιογράφησης καθώς και της Ενετοκρατίας που είχε ενσκήψει στο νησί.

Τέλος επισήμανε ότι ο ναός βρίσκεται ακριβώς πάνω στη διαδρομή μιας υπόγειας στοάς νερού, του φημισμένου υδραγωγείου της Αίγινας που ξεκινά από τον Κοντό και καταλήγει στο Μεριστό.

Μετά  την ξενάγηση ο π.Στυλιανός Κουτσούκος ευλόγησε  τη βασιλόπιτα της Ομάδας.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον π. Κωνσταντίνο Μπαρμπέρη για τη φροντίδα του και τη διευκόλυνση της επίσκεψης.

 

 

Η Κυριακή του Ασώτου και η επιστροφή στο πατρικό σπίτι.

 

               Ξεφυλλίζοντας  το βιβλίο  του Τριωδίου φθάνουμε στη σημερινή ημέρα, δεύτερη Κυριακή της περιόδου του Τριωδίου όπου είναι αφιερωμένη στον πληγωμένο από τις επιλογές  του νέου παιδιού που φεύγει μακριά για να ζήσει ελεύθερα αρνούμενος  την πατρική δωρεά, τα δώρα  του Θεού.

Όλοι οι ύμνοι είναι γεμάτοι , επιθυμία επιστροφής, στιγμές αυτογνωσίας και αληθινής μετάνοιας, γεμάτοι νοσταλγία  για την πατρική γη, επιθυμίας κοινωνίας με τα αληθινά  πρόσωπα και  την αλήθεια  τους. Ύμνοι μεγαλειώδεις γεμάτοι από  την αγάπη του Πατέρα, ενώ από  τον ταλαιπωρημένο νέο άνθρωπο απουσιάζει η απελπισία, η κατάθλιψη γιατί αχνοφαίνεται η ανάσταση και η αποκατάσταση του.                           

  Ο Άσωτος είναι ίσως η πιο γνωστή φιγούρα  της Βίβλου. Γνωστή όσο και τραγική.

Πολλές φράσεις ή εικόνες που χρησιμοποιούμε κυριολεκτικά ή μεταφορικά στην καθημερινότητα μας αποδεικνύουν πόσο βαθιά ριζωμένες  είναι στη ζωή μας. Πόσο έχουν ποτίσει το είναι μας, τις συνήθειες, τις αντιλήψεις, τη στάση μας απέναντι στη ζωή ή στον συνάνθρωπο.

Φράσεις βγαλμένες μέσα από  τη ζωή της Εκκλησίας, το Ευαγγέλιο, τα κείμενα  των ύμνων, διανθίζουν το λόγο μας και δεικνύουν πόσο ο λαός είχε  αποκτήσει θρησκευτικό γραμματισμό. Πόσο τα εκκλησιαστικά  γεγονότα, οι εορτές, τα πρόσωπα της Βίβλου, το έχουν επηρεάσει πνευματικά και πολιτιστικά.

Οι φράσεις "άνοιξε το Τριώδιο" ή  η  λέξη "άσωτος" με  την οποία χαρακτηρίζουμε κάποιον είναι ένα παράδειγμα  των όσων αναφέρουμε.

Κυριακή του Ασώτου σήμερα, δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου όπου μας παρουσιάζεται η σωστή ή λανθασμένη  τοποθέτηση μας  - στάση απέναντι στο Θεό. Γιατί αυτό είναι και το νόημα αυτών των Κυριακών. Η υπενθύμιση της σωστής στάσης μας απέναντι στο Θεό και τον συνάνθρωπο, η οποία εκφράζεται με την ταπείνωση  του Τελώνη, τη μετάνοια  του Ασώτου και όχι  την υπερηφάνεια  του Φαρισαίου και τη σκληρή στάση του μεγάλου αδελφού του Ασώτου.

                                        

  Αν μπούμε στον πειρασμό να αναζητήσουμε εικόνες του Άσωτου Υιού στον οποίο είναι αφιερωμένη η σημερινή Κυριακή τότε θα βρεθούμε μπροστά σε μια μεγάλη γκάμα εικόνων και πινάκων  ζωγραφικής που πολύ ρεαλιστικά αλλά με έντονη τάση ρομαντισμού απεικονίζουν τη γνωστή ιστορία του Ευαγγελίου.

  Ο λόγος λοιπόν σήμερα για τον Άσωτο Υιό, μια κορυφαία μορφή  των Ευαγγελικών κειμένων. Λένε οι μεγάλοι Θεολόγοι πως αν χανόταν το κείμενο της Αγίας Γραφής και βρίσκαμε μόνο τη σελίδα με την ιστορία του Ασώτου Υιού, αυτό θα ήταν αρκετό για να γνωρίσουμε το Θεό. Η παραβολή του Ασώτου αποτελεί σύνοψη, συμπύκνωση, όλου του Ευαγγελίου. Είναι η καρδιά της διδασκαλίας του Χριστού, διότι μέσα από αυτήν γνωρίζουμε ποιός είναι ο Θεός και ποιά η στάση του απέναντι μας, αλλά κυρίως πως εμείς μπορούμε να τον ψάξουμε, να τον αναζητήσουμε και εν τέλει να τον συναντήσουμε.

   Η πρώτη εικόνα που παρουσιάζουμε είναι πολύ ενδιαφέρουσα αν και δεν προέρχεται από τη βυζαντινή αγιογραφική παράδοση, όπως καμία από αυτές που συνοδεύουν το σημείωμά μας. Απεικονίζει όλο το μέγεθος της απόγνωσης, της μοναξιάς και της κατάντιας αυτού του παιδιού που ρακένδυτο και ανυπόδητο βόσκει χοίρους ενώ στο βάθος διακρίνεται η πρότερη βασιλική βιωτή του.

  Η εικόνα συγχρόνως αποκτά φοβερή επικαιρότητα αν αναλογισθούμε τη σημερινή ζοφερή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλοί συνάνθρωποί μας.

   Λίγες σκέψεις  για  την ιστορία του Ασώτου δανειζόμαστε από άρθρο του δ. Γρηγόριου Φραγκάκη έτσι όπως δημοσιεύτηκε στο Amen.gr 

"Γνωστή και στην τελευταία γωνιά του Χριστιανικού κόσμου «του Ασώτου η παραβολή». Θεωρείται κεντρικό της θέμα από πολλούς η μεγάλη μετάνοια του Άσωτου γιου. Μετανόησε ανάμεσα στα χαρούπια των χοίρων και στις δυστυχίες που «γέννησε» η ασύνετη ζωή του. Κάπου εκεί, στο έσχατο σημείο του εξευτελισμού και της προσωπικής του διαπόμπευσης, η ψυχή του, θέλοντας και μη, προσανατολίστηκε στον Οίκο του Πατέρα.

Γενικό το φαινόμενο. Λέμε πως σήμερα δυστυχούμε. Το ορθό είναι να πούμε πως και σήμερα δυστυχούμε. Η δυστυχία, αδελφοί μου, δυστυχώς δεν εγκαταλείπει έτσι εύκολα τις γενιές των ανθρώπων, δε γνωρίζει εποχές. Συμπορεύεται με κάθε λανθασμένη, με κάθε άστοχη επιλογή του. Με απλά λόγια η δυστυχία είναι εκείνη που κρύβεται πίσω από κάθε αμαρτία. Δεν είναι απαραίτητο ο κάθε αμαρτωλός να είναι και δυστυχισμένος στην καθημερινότητά μας. Ίσα -  ίσα. Βλέπουμε περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η ζωή, ίσως και η δική μας, δεν έχει σε τίποτε να ζηλέψει από αυτήν του Άσωτου γιου πριν μετανοήσει.  Καμία ενόχληση δεν αισθανόμαστε από τον τρόπο της ζωής μας. Εφ΄όσον έχουμε τα υλικά αγαθά που μας κάνουν αρεστούς στους γύρω μας, εφ΄ όσον ζούμε όπως θέλουμε χωρίς αιδώ και συστολή, χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτε περισσότερο από την ικανοποίηση του εαυτού μας, δίχως να νοσταλγούμε το πατρικό σπίτι (τη Βασιλεία του Θεού)  που εγκαταλείψαμε για να περάσουμε καλά, τότε τί ανάγκη έχουμε; Δε μας λείπει απολύτως τίποτε.

Αφού είναι έτσι τα πράγματα, γιατί όλοι δυστυχούμε; Διότι, αδελφοί μου, η αμαρτία ενώ έχει ένδυμα αστραφτερό, ευωδιές από όλες τις απολαύσεις αυτού του κόσμου και ήχους από τις «Σειρήνες» κάθε επίγειου αγαθού εντούτοις κρύβει υπό την επιφάνειά της τα βάθη της άρνησης του Θεού, τη δυσωδία της αποστασίας και τις κραυγές αγωνίας όταν η παράσταση φθάνει στο τέλος της. Πώς αλλιώς να παρομοιάσει κανείς την αναχώρηση από την Πρόνοια του Θεού; Πρόκειται για μια καλό σκηνοθετημένη παράσταση η οποία, όσο διαρκεί, μας «τέρπει» και μας παρακινεί να ξεχνούμε το πραγματικό νόημα της ζωής μας. Στο τελευταίο χειροκρότημα, όμως, όταν «πέσει η αυλαία» της ζωής μας, θα συνειδητοποιήσουμε πως αφήσαμε μια ολόκληρη ζωή μακριά από τον Χριστό για να ζήσουμε ένα τελικά κακόγουστο θέατρο χωρίς ωφέλιμο δίδαγμα. Τί τραγικό! Και έρχεται εκείνη η φοβερή ώρα που κυλιόμαστε με δάκρυα, με πόνους, με ασθένειες, με αγωνίες, με βάσανα, με κλαυθμούς στο βούρκο που μας οδήγησαν οι επιλογές μας. Όμως, μη μείνουμε εκεί.

Αν είναι κάτι να κρατήσουμε από την παραβολή αυτή του Ασώτου, αδελφοί μου, ας είναι τούτο: Όσο χαμηλά κι αν φθάσουμε με τις επιλογές μας, όσο βαριά κι αν αμαρτήσουμε, όσο κι  αν απαρνηθούμε τον Θεό με λόγια και με έργα ας μην ξεχάσουμε ποτέ, ας θυμόμαστε πάντοτε, πως σε εκείνο το ευλογημένο, το στοργικό, το ζεστό, το πατρικό μας σπίτι δυο μάτια ακόμη περιμένουν με πόνο, με ενδιαφέρον, με μακροθυμία, με ειλικρινή και αμέτρητη αγάπη. Περιμένουν όχι τόσο το να φτάσουμε στο σπίτι όσο το να δουν ότι κάνουμε βήμα προς αυτό. Τότε η Πατρική φιγούρα αφού μας δει, ακόμη και από απόσταση, πρώτη θα τρέξει με ευσπλαχνία να μας αγκαλιάσει, να μας καταφιλήσει, να μας συγχωρέσει, να μας ντύσει με τα ρούχα τα βασιλικά. Αυτόν τον μεγάλο και μοναδικό Θεό έχουμε, αγαπητοί μου. «Οικτίρμονα και ελεήμονα, μακρόθυμο και πολυέλεο». Τέτοιου Πατέρα είμαστε παιδιά γνήσια. Κοντά Του μόνο θα συναντήσουμε το πρόσωπο της αληθινής ευτυχίας, εκείνης που σιγοκαίει εσωτερικά στη γήινη πραγματικότητα και που θεριεύει όταν κάθε τι άλλο δε θα μας συνοδεύει πια".

Ο Όσιος Λουκάς από την Αίγινα.

 

Εορτάζει σήμερα  7 Φεβρουαρίου ένας ακόμα Άγιος   της  Εκκλησίας  με καταγωγή από την Αίγινα. Ο Όσιος Λουκάς αναμορφωτής  του μοναχισμού στη Βοιωτία και στην Ελλάδα γενικότερα που συγκαταλέγεται στη χορεία  των Αιγινητών Αγίων, παραμένει σχεδόν άγνωστος σε πολλούς πιστούς..

Η εικόνα των Αγίων  της  Βοιωτίας.

Λίγα  λόγια  για  τη ζωή του Οσίου.

      Ο   Όσιος  Λουκάς γεννήθηκε στο Καστρί ή Καστόριο των Δελφών,  το  καλοκαίρι  του 896 μ.Χ.  ή  στις αρχές του 897 μ.Χ.

     Ο  πατέρας του Στέφανος  καταγόταν από την Αίγινα. Η μητέρα του ονομαζόταν Ευφροσύνη. Ο  ίδιος   ο Άγιος  δεν   ήλθε ποτέ στην Αίγινα. Οι γονείς του είχαν φύγει από το νησί  εξαιτίας των πειρατών οι οποίοι  έκαναν επιδρομές και   τρομερές λεηλασίες. Ο  Λουκάς ήταν το τρίτο παιδί  από τα επτά της οικογένειας του.

    Από πολύ νωρίς έδειξε την κλήση του  προς τον μοναχικό βίο. Όταν ήταν σε ηλικία 12 –13 ετών μένει ορφανός από πατέρα. Δούλεψε σκληρά παρά το γεγονός ότι ήταν παιδί, ως βοσκός και γεωργός. Αναφέρετε  ότι  όταν περνούσαν από την βοσκή του, φτωχά παιδάκια και του ζητούσαν λίγο ψωμί, εκείνος  τους έδινε και το προσφάγι  του. Μαζί με τον Λουκά , άλλα δύο αδέλφια του  η Καλή και ο Επιφάνιος εκφράζουν την προτίμηση τους για τον μοναχικό βίο.

    Σε  ηλικία 14  ετών, το 910 μ.Χ.  ακολουθεί κρυφά  δύο μοναχούς και έρχεται στην Αθήνα,  όπου  γίνεται μοναχός. Οι  παρακλήσεις της μητέρας του τον αναγκάζουν να επιστρέψει  πίσω  στο σπίτι του. Η μητέρα του ήταν βαριά άρρωστη. Παραμένει κοντά   της  για τέσσερις μήνες. Η  μητέρα του πεθαίνει , και εκείνος πλέον ελεύθερος από οικογενειακές δεσμεύσεις ανεβαίνει στα βουνά  Ιωάννιτζα  στην  Δεσφίνα    της Φωκίδας, όπου εκεί στην απόλυτη ησυχία, φτιάχνει το ερημητήριο του   στο οποίο   ασκητεύει  επί επτά χρόνια   και   γίνεται  μεγαλόσχημος.

   Ο   Όσιος  προείπε  την επίθεση των Βουλγάρων κατά του Βυζαντίου, η οποία έγινε το 918 μ.Χ.  με αρχηγό τον τρομερό τσάρο Συμεών.

   Καταφεύγει  στο Ζεμενό  Κορινθίας, όπου υπηρέτησε το στυλίτη μοναχό του χωριού επί 10 χρόνια. Μετά  το Ζεμενό  πηγαίνει στην Πάτρα.

   Με  την υπογραφή της ειρήνης ανάμεσα στο Βυζάντιο  και  τους Βούλγαρους, ο Λουκάς επιστρέφει στο  ερημητήριο του στην Ιωάννιτζα,  όπου ασκήτεψε για 12 χρόνια  [940 μ.Χ.]

   Τα έτη 940 –943 μ.Χ.  βρίσκεται στον Κάλαμο Αττικής. Μετά από επιδρομή Σαρακηνών πειρατών καταφεύγει στην Σαλαμίνα.

    Τέλος  καταλήγει  στο Στείριο  της Φωκίδας μαζί με μαθητές του. Εκεί   χτίζει το μικρό μοναστήρι, στο διάμεσο του   Ελικώνα και του Παρνασσού, όπου παραμένει ως το θάνατο του, το 953 μ.Χ.

    Στο  ησυχαστήριο του αργότερα οι μαθητές του έχτισαν το σημερινό μοναστήρι  του Οσίου Λουκά.

    Η  μνήμη  του Οσίου Λουκά  εορτάζεται στις 7 Φεβρουαρίου.

    Ο  Όσιος Λουκάς  υπήρξε ονομαστός ασκητής , από τους σπουδαιότερους    εκπροσώπους του μοναχισμού  για την εποχή  του. Ο  άγιος  έχει  θεραπεύσει παραλύτους , ασθενείς, δαιμονισμένους. Ο  λαός τίμησε τον Όσιο  για  την ευσέβεια, τον ενάρετο βίο   τα πολυάριθμα θαύματα του  και την αγάπη  που έδειξε προς τον συνάνθρωπο. Δεν  γνώριζε γράμματα, αλλά  γνώριζε άριστα την τέχνη του γεωργού   και του ψαρά,  με αποτέλεσμα  ότι παρήγαγε ο κήπος του και ότι αλίευε  από την θάλασσα  να το προσφέρει  στους επισκέπτες  του και στους φτωχούς.

 Από  το βιβλίο: των Χρ. Γελαδάκη και Γ. Μπήτρου: "Αγιοβάδιστα νησιά" Αίγινα 2003

 

Ο "Παίσιος" στον κινηματογράφο ΤΙΤΙΝΑ της Αίγινας.

Η  ταινία με τη ζωή του γέροντα ΠΑΙΣΙΟΥ σημειώνει μεγάλη επιτυχία  στους κινηματογράφους όπου προβάλλεται. Η ταινία  αποτελεί μια σύντμηση του εξαιρετικά επιτυχημένου τηλεοπτικού σήριαλ που προβλήθηκε επί δύο συνεχόμενες τηλεοπτικές σεζόν και καθήλωσε τους θεατές έρχεται τώρα στη μεγάλη οθόνη με τους ίδιους πρωταγωνιστές.

Η ταινία προβάλλεται ήδη για δεύτερη εβδομάδα  στον κινηματογράφο ΤΙΤΙΝΑ στην πόλη της Αίγινας από αύριο Σάββατο 7/2  στις 16.30. Κυριακή και Δευτέρα στις 17.30. Τρίτη 10/2 στις 16.00 και Τετάρτη 11/2 στις 17.30.

 

Σεμινάριο παραδοσιακών χορών από τη Στέγη Πολιτισμού.

Σεμινάριο Παραδοσιακών χορών πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου από τη Στέγη Πολιτισμού στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στην Κυψέλη. Καλεσμένος και εισηγητής του σεμιναρίου ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής με ειδικότητα στους παραδοσιακούς χορούς κ. Γιάννης Στρατηγός ο οποίος δίδαξε χορούς από την Πελοπόννησο και τον Πόντο.

Συμμετείχαν και μέλη του Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαθέος.

 

 

Μετά τους νοτιάδες έρχεται η απεργία!

Μετά τους σημερινούς νοτιάδες που ταλαιπώρησαν τους επιβάτες,έρχεται αύριο και η Παμπειραϊκή απεργία στην οποία συμμετέχουν και τα Ναυτεργατικά Σωματεία.

Συνεπώς αύριο .... χωρίς πλοία.

Με το καλό, από Σάββατο. 

Φωτογραφίες : Στέλλα Μεθενίτη. 

 

Το ΠΑΝΟΡΑΜΑ επιστρέφει.

Μετά  την απουσία ενός μήνα το πλοίο ΠΑΝΟΡΑΜΑ επιστρέφει από την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στα καθημερινά  του δρομολόγια στη γραμμή της Αίγινας.

Να θυμίσουμε ότι το πλοίο για ένα μήνα αντικατέστησε το ομόσταυλο του της ίδιας εταιρείας πλοίο EVIA STAR  στα δρομολόγια του στη γραμμή Ραφήνα - Μαρμάρι, λόγω της ετήσιας συντήρησης του τελευταίου.

Ο ερχομός του πλοίου ΠΑΝΟΡΑΜΑ θα ανακουφίσει τη γραμμή μια που τις δύσκολες μέρες των νοτιάδων το κουπί τράβηξε μόνος  του ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ.