Ομιλητής στη Σχολή Γονέων Τήνου ο Γ. Μπήτρος.

Στο φιλόξενο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού προσκεκλημένος της Σχολής Γονέων που λειτουργεί με μέριμνα και φροντίδα  της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου, πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου εισήγηση με τον τίτλο: "Με το Λύκειο.... Πως προετοιμάζουμε τα παιδιά  μας  για τη νέα τους ζωή". Εισηγητής ο γράφων.

Είναι η τρίτη φορά  που η Σχολή Γονέων προσκαλεί τον Γ. Μπήτρο στις συνάξεις της. Σε μια πολύ ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα η ομιλία έδωσε την ευκαιρία για γόνιμο διάλογο μεταξύ των ακροατών και του ομιλητή.

Παρά  τις δυσκολίες  του ταξιδιού η φιλική και οικεία ατμόσφαιρα  είναι αυτή που πάντα διαμορφώνει τη συνθήκη της πραγματοποίησης αυτής της συνάντησης.

Οι Συνάξεις που πραγματοποιούνται στην σύγχρονη αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος βρίσκονται στον 11ο χρόνο λειτουργίας τους.

Την οργάνωση έχει αναλάβει η εκπαιδευτικός κ. Αναστασία Μπαξεβάνη.

 

Έφυγε πλήρης ημερών η σπουδαία κυρία των γραμμάτων Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.

Η μεγάλη κυρία των γραμμάτων έφυγε από τη ζωή!!!. Η πρώτη γυναίκα Πρύτανης της Σορβόνης, η κορυφαία βυζαντινολόγος άφησε πίσω της ένα σπουδαίο έργο. Μέσα από τις διδαχές, την έρευνα τη συγγραφή της αποκατέστησε το όνομα και τη φήμη του Βυζαντίου.

Μίλησε στην Ευρώπη για  τον ελληνικό πολιτισμό όσο κανείς άλλος και κατόρθωσε να αφήσει μεγάλες παρακαταθήκες. Κάπου γράφτηκε πως η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ δεν βαρέθηκε ποτέ  την Ελλάδα. Την αγάπησε, τη φώτισε με τα κείμενα και τη διδασκαλία της, την έκανε περισσότερο γνωστή στον πνευματικό κόσμο και όχι μόνο της Ευρώπης.

Την Ευχαριστούμε.

 

 

Πρασίνισαν οι Λαούσες

Πως θα μπορούσε να ήταν αλλιώς μετά από τόσες βροχές;

Το  γνωστό σύμπλεγμα νησίδων στη διαδρομή Πειραιάς - Αίγινα και αντίστροφα παρουσιάζουν φέτος μια αλλιώτικη εικόνα από αυτήν που έχουμε συνηθίσει.

Καταπράσινα τα νησάκια με πολλά αγριόχορτα και θάμνους αποτελούν μια γερή ανάσα πράσινου καταμεσής του Σαρωνικού.

Θυμίζουν την εικόνα που είχαν πολύ παλαιότερα όταν αποτελούσαν βοσκότοπο για κοπάδια που εκεί μετέφεραν πολλοί κτηνοτρόφοι της Αίγινας με καΐκια.

Να λοιπόν που οι φετινές πλούσιες βροχές επανέφεραν σε αυτά τα νησάκια τη βλάστηση.

 

Οι Άγιοι Ακύλας και Πρισκίλη στην Πέρδικα.

Εορτάζει σήμερα το μικρό νεόδμητο και καλαίσθητο εκκλησάκι στα βόρεια  του Ναού του Αγίου Σώζοντος στην Πέρδικα.

Το ναΰδριο είναι αφιερωμένο στους δύο Αγίους Ακύλα και Πρισκίλη που υπήρξαν μαθητές και συνοδοί του Αποστόλου Παύλου. Ο Απόστολος των Εθνών γνώρισε  την οικογένειά τους στην Κόρινθο όταν παρέμεινε εκεί για ενάμιση χρόνο μετά  την επίσκεψη του στην Αθήνα και το κήρυγμα του στον Άρειο Πάγο.

Ο Παύλος διέμεινε στην οικία  της οικογένειας αυτής και αφού τους βάφτισε εκείνοι τον ακολούθησαν και διακρίθηκαν για την αφοσίωση τους και την πίστη στο Χριστό. Ο Παύλος τους έδωσε την ευλογία να κηρύττουν και με τη διδαχή τους έφεραν πολλούς ανθρώπους κοντά στην Εκκλησία.

Σήμερα 13 Φεβρουαρίου η Εκκλησία  τιμά τη μνήμη  τους και το μικρό εκκλησάκι της Πέρδικας μας υπενθυμίζει  το έργο και την προσωπικότητα τους. Σήμερα ημέρα της εορτής τους ο π. Κωνσταντίνος Μπαρμπέρης λειτούργησε στο ναό.

Φωτογραφίες: Χρήστος Νεστορίδης.

 

Έρχεται η αποκριά.

                                     

Έρχεται η Κυριακή της Αποκριάς κι κάποιοι ακόμα κόβουν βασιλόπιτες!!!  Δικαιολογημένα καθώς οι γιορτές είναι πολύ κοντά με αποτέλεσμα να μην έχουν προλάβει όλοι..... να  βρουν το φλουρί.

Ωστόσο το Τριώδιο είναι εδώ, καλπάζει οι μέρες περνούν γρήγορα και πολύ βροχή και να που φτάσαμε στη Κυριακή  της Αποκριάς  την  τρίτη κατά σειρά  του Τριωδίου, ημέρα κατά την οποία  η Εκκλησία φέρνει ενώπιον μας την παραβολή της Μελλούσης Κρίσης και  της  Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Στον εκκλησιαστικό κόσμο η Κυριακή αυτή προβάλει  την αρετή της αγάπης ως μοναδικό και κύριο κριτήριο της ζωής μας. Αυτό που μας κρίνει καθημερινά, μας καθορίζει ως ανθρώπους αλλά και μας τοποθετεί απέναντι του Θεού.

Καθημερινά  μπαίνουμε στη δοκιμασία  της αγάπης προς  τον συνάνθρωπο, έμπρακτα βιωματικά και όχι εγκεφαλικά. Η αγάπη ως η τελειοτέρα  των αρετών είναι και  η μεγάλη πρόκληση μας.  

Καθορίζει  την υπεύθυνη στάση μας και συμπεριφορά έναντι των άλλων.

 

Σύμφωνα με  την παράδοση  και  τους κανόνες της Εκκλησίας η σημερινή ημέρα είναι και η  τελευταία  που οι πιστοί  τρώνε κρέας. Την  εβδομάδα που ακολουθεί και λέγεται της Τυρινής  τρώνε ψάρι ,αυγά και τυρί. Γι αυτό συνηθίζονται αυτή τη βδομάδα με αποκορύφωση την Κυριακή οι νοικοκυρές να φτιάχνουν ζυμαρικά και να ψήνουν γαλατόπιτες. Με αυτόν τον τρόπο και πολύ σοφά η Εκκλησία  σταδιακά, οδηγούσε  τους πιστούς στη νηστεία.

   Παλαιότερα  η βδομάδα  μετά  την Κυριακή  της Αποκριάς εθεωρείτο και η πρώτη της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και οριζόταν πολύ αυστηρή νηστεία.

   Επανερχόμενοι  στο θέμα  της Μελούσης Κρίσεως  που μονοπωλεί  το ενδιαφέρον αυτής  της Κυριακής, η Εκκλησία υπενθυμίζει  την είδηση της Δευτέρας Παρουσίας  του Χριστού στον κόσμο με σκοπό να κρίνει τους ανθρώπους με μοναδικό κριτήριο  την αγάπη. Την αγάπη  που οι άνθρωποι έμπρακτα εκδήλωσαν απέναντι στο συνάνθρωπό τους. Ο δρόμος λοιπόν προς το Θεό περνά πρώτα από  το κατώφλι  του συνανθρώπου μας και ιδιαίτερα αυτού  που "Πεινά, διψά, είναι ξένος, είναι γυμνός, είναι στη φυλακή, είναι άρρωστος" 

Η Τσικνοπέμπτη τότε και σήμερα.

 

Τότε δεν έψηναν κάθε μέρα.  Τότε η Τσικνοπέμπτη δεν ήταν "σχολική εορτή".  Δεν ήταν ευκαιρία για να στηθούν ψησταριές σε προαύλια σχολείων. Ούτε ήταν χορτοφάγοι από άποψη! Απλά  δεν είχαν την άνεση να τρώνε κρέας κάθε μέρα. Κρέας έτρωγαν μόνο τις "καλές μέρες" δηλαδή Χριστούγεννα και Πάσχα. Τα οικόσιτα ζώα  με την παρουσία  τους βοηθούσαν στην οικιακή οικονομία με τα αυγά  τους, το γάλα, το μαλλί γι' αυτό ο νοικοκύρης δεν έσφαζε. Μόνο όταν υπήρχε λόγος. Σε κάποια γιορτή ή σε ένα χαρμόσυνο γεγονός.

Γι' αυτό και η Τσικνοπέμπτη τότε ήταν διαφορετική.

 Η  Τσικνοπέμπτη του σήμερα δεν έχει καμία σχέση με την εποχή εκείνη που καθιερώθηκε. Οι παλαιοί που δεν έτρωγαν καθημερινά κρέας και νήστευαν  στη Σαρακοστή που ακολουθούσε είχαν την ευκαιρία  να "ξεδώσουν" αυτή τη μέρα τρώγοντας κρέας πίνοντας, τραγουδώντας και χορεύοντας.

 Μια άλλη εκδοχή θέλει ότι αυτή την εποχή έφτιαχναν τα καπνιστά κρέατα που μόλις είχαν σφάξει. Το κρέας για να το διατηρήσουν μέχρι το Πάσχα.
Ασφαλώς και δεν θα γνωρίζετε πως παλιά, πολύ παλιά οι νοικοκυρές αυτήν την ημέρα στην Αίγινα, εκτός από το λιγοστό κρέας αν υπήρχε.... σκάρωναν και μια πίτα από τσουκνίδες !!!  οι οποίες ότι είχαν φυτρώσει και ήταν πολύ τρυφερές.

   Αυτά σε εποχές δύσκολες που οι άνθρωποι ήταν αναγκεμένοι αλλά έβρισκαν τρόπο να ξεγελούν τη φτώχεια  να περνούν καλά και να γιορτάζουν με τα ελάχιστα.....

   Έτσι για να δούμε σήμερα  τι έχουμε ζήσει ως λαός και πως έχουν κατορθώσει  να αντέξουν και να επιβιώσουν οι παλιότερες γενιές.

Εορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος στην Παλαιά Χώρα.

 

 Εντυπωσιάζει η εκκλησία  του Αγίου Χαράλαμπου στην Παλαιά Χώρα. Ο ναός εορτάζει σήμερα και βρίσκεται ακριβώς πάνω στο δρόμο που ανηφορίζει για την παλαιά πρωτεύουσα του νησιού.

Η εκκλησία  του Αγίου Χαραλάμπους, μια από τις μεγαλύτερες του λόφου, μας υποδέχεται στην Παλαιά Χώρα. Θα έλεγε κανείς ότι προαναγγέλει  στον επισκέπτη το θαυμαστό χώρο της Μεσαιωνικής καστροπολιτείας.   Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι  μια δίχωρη θα έλεγε κανείς δίκλιτη εκκλησούλα με κεραμοσκεπή βρίσκεται κάτω από το δρόμο που οδηγεί στην Παλιαχώρα καθώς ανεβαίνουμε από τον Άγιο Νεκτάριο. Μοιάζει ξεκομμένη από τον υπόλοιπο βράχο, σχεδόν στο περιθώριο της παλιάς πολιτείας.

Αυτό που προκαλεί το θαυμασμό του επισκέπτη είναι όχι  μόνο  το μέγεθος  του ναού και η εσωτερική διαρρύθμιση αλλά  η ευπρέπεια, η τάξη που δείχνει ότι ο ναός φροντίζεται  και δεν έχει εγκαταλειφθεί.

Σημαντικές επίσης είναι οι τοιχογραφίες  των Ιεραρχών οι οποίες βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση και είναι λαικής  τεχνοτροπίας. Θυμίζουν έντονα  τις αντίστοιχες  της Χρυσολεόντισσας και  του ναού του Αγίου Διονυσίου της Παχιοράχης. Ασφαλώς πολύ νεότερες άλλων στις εκκλησίες  του λόφου.

 
 .

   Ο ναός έχει δεχθεί τη φροντίδα της
  Αρχαιολογικής υπηρεσίας .Πέρα από τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που μπορεί κάποιος να βρει στο βιβλίο  του κ. Σ. Δημητρακόπουλου: "Χριστιανική Αίγινα" σελ.427-429, αυτό που εντυπωσιάζει είναι η πληροφορία  ότι ο Άγιος Χαράλαμπος λειτούργησε κάποτε ως μοναστήρι, προφανώς μικρό ησυχαστήριο. Σχετική μνεία γίνεται από τον μητροπολίτη Αίγινης Σαμουήλ σε αναφορά  του στην Ιερά Σύνοδο το 1834. Τέλος στη νότια πλευρά  του ναού υπάρχει ο τάφος  του υποτακτικού και συνεργάτη του Αγίου Νεκταρίου Κωστή Σακκόπουλου. Παλιότερα ο ναός είχε εντοιχισμένη επιγραφή που ανέγραφε "Όρος τεμένους Αθηναίης" η οποία φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας.