Σε ιστορικούς τόπους και μνημεία η Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας.

Στα πλαίσια του φετινού προγράμματος της η Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του 2ου Γυμνασίου είχε  την ευκαιρία για το τριήμερο από 7 έως 9 Μαΐου να επισκεφθεί ιστορικούς οικισμούς και μνημεία  του νομού Αρκαδίας και Μεσσηνίας.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες περπάτησαν στην ιστορική Βυτίνα, στην αρχοντική Στεμνίτσα και  στη γραφικότατη Καρύταινα με το επιβλητικό κάστρο και τη μοναδική πλατεία - μπαλκόνι. Εκεί εντοπίσαμε και ένα ακόμα σχολείο που ιδρύθηκε την εποχή του Καποδίστρια.

Ακολούθησε η ξενάγηση στο παλάτι του Νέστορα στην Πύλο, το Κάστρο και τα Μουσεία που υπάρχουν μέσα σε αυτό και η περιπλάνηση στο μεγαλειώδες κάστρο της Μεθώνης.

Η αρχαία Μεσσήνη ωστόσο ένα σημαντικό αρχαιολογικό πάρκο με τα θέατρα, το στάδιο, τις επαύλεις, το εκκλησιαστήριο, τα κτίσματα, τα ψηφιδωτά της ρωμαϊκής έπαυλης έκλεψαν την καρδιά  των μαθητών και των μαθητριών. Και  φυσικά η Καλαμάτα με το ιστορικό κέντρο και τον εμβληματικό ναό των Αγίων Αποστόλων να μαρτυρεί την ιστορία και την αρχοντιά  της πόλης.

Τελευταίος σταθμός η Ιερά Μονή Παναγίας Βουλκάνου κοντά στη Μεσσήνη.

Μια ακόμα ευκαιρία για όσους μαθητές και μαθήτριες εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία που δίνει το σχολείο για να αποκτούν εμπειρίες και γνώσεις προσεγγίζοντας τόπους και σημεία της πατρίδας μας.

 

 

 

Μαθήματα Ρομποτικής στο Γυμνάσιο

Μαθήματα Ρομποτικής εφαρμόζονται στη φετινή σχολική χρονιά στα πλαίσια του μαθήματος της Τεχνολογίας στη Β΄ Γυμνασίου στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

Με την επίβλεψη και τις οδηγίες του καθηγητή κ. Μπαλάσκα Σωτήρη οι μαθητές και οι μαθήτριες προχωρούν στη συναρμολόγηση καταρχήν ενός μικρού αυτοκινήτου. Σίγουρα η ενασχόληση των μαθητών με τη σύγχρονη τεχνολογία και τις μεθόδους της ανοίγει καινούριους ορίζοντες στη μάθηση και αναβαθμίζει τη λειτουργία των σχολείων.

Σημειωτέον ότι στο σχολείο υπάρχει ο σχετικός εξοπλισμός εδώ και δύο χρόνια!

 

Συναυλία λήξης Εργαστηρίου Χάλκινων Πνευστών της ΚΟΑ με Αιγινήτικη συμμετοχή

Χαιρόμαστε και καμαρώνουμε  για την πρόοδο και την εξέλιξη  των νεαρών Αιγινητών καθώς σε κάθε ευκαιρία που τους δίνετε αποδεικνύουν το ταλέντο τους, τις  γνώσεις, τις ανησυχίες και τους στόχους τους.

Για άλλη μια χρονιά στη Συναυλία λήξης του Εργαστηρίου Χάλκινων Πνευστών της Κ.Ο.Α. συμμετείχαν οι αιγινήτες νεαροί μουσικοί, μέλη της ΜΟΥΣΑ Αίγινας, ζώντας μια ξεχωριστή βραδιά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Ένα μεγάλο μπράβο στους ίδιους, στους γονείς και στους δασκάλους τους. 

 

 

Πρωτοβουλία για την ανάδειξη της Καποδιστριακής κληρονομιάς της Αίγινας. Δελτίο Τύπου.

 

Οι κάτοικοι της Αίγινας παρακολουθούμε εδώ και καιρό μέσω του τοπικού Τύπου αλλά και από την καθημερινή μας εμπειρία, τα αποτελέσματα της χρόνιας εγκατάλειψης των Καποδιστριακών κτηρίων της Αίγινας που αποτέλεσαν τον πυρήνα της πρώτης προσπάθειας διακυβέρνησης του Ελληνικού κράτους. Ένας συνδυασμός πολιτικής αδιαφορίας, γραφειοκρατίας, αλληλοεπικάλυψης των φορέων ευθύνης και απουσίας ενός στρατηγικού οράματος για αυτή την πόλη θέτει πλέον σε κίνδυνο τα μνημεία της. Ταυτόχρονα υποβαθμίζει την καθημερινότητα όλων μας, καθώς στερούμαστε βασικούς χώρους για τη στέγαση υπηρεσιών, εκδηλώσεων και καλλιτεχνικών δράσεων. Η κατάσταση είναι τόσο οριακή για το πολιτιστικό απόθεμα της Αίγινας, που οι Σύλλογοι του νησιού, κρίναμε αναγκαία τη σύσταση «Πρωτοβουλίας για την ανάδειξη της Καποδιστριακής κληρονομιάς της Αίγινας» με στόχο τον συντονισμό ενεργειών που θα αναγκάσουν την Πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της.

Το ζήτημα των Καποδιστριακών κτηρίων της Αίγινας δεν είναι αμιγώς θέμα τοπικό, αλλά άπτεται της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς και του σεβασμού της σύγχρονης Ιστορίας της χώρας. Σε λιγότερο από δύο χρόνια θα μνημονεύουμε την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια στην Αίγινα, τις απαρχές δηλαδή του ελληνικού κράτους με κέντρο την πρώτη πρωτεύουσά του. Κινδυνεύουμε, όσοι έρθουν -και θα έρθει σύσσωμη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας- να βρεθούν μπροστά σε κλειστά, ή ημι-απεκατεστημένα ιστορικά κτήρια, σε ερειπωμένα μνημειακά σύνολα, σε παράφωνες αποκαταστάσεις που δεν εγγράφονται σε μία συνολική θεώρηση. Κυρίως, όμως, θα διαπιστώσει το Πανελλήνιο τι σημαίνει να εγκαταλείπεις το παρόν και το μέλλον του τόπου σου στην αδράνεια, την αδιαφορία, τις αποσπασματικές λύσεις, τις εξυπηρετήσεις.

Για να γίνουμε συγκεκριμένοι:
Το Ορφανοτροφείο / Φυλακές Αίγινας: Υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού. Μερικώς ανακαινισμένο, λειτουργεί εδώ και λίγα χρόνια ως εκθεσιακός χώρος. Η κοινωνία της Αίγινας εδώ και δεκαετίες περιμένει μια επικαιροποιημένη μελέτη που θα αντιμετωπίζει το κτήριο ως ενιαίο ιστορικό σύνολο και όχι ως κατακερματισμένο ακίνητο προς τμηματική αξιοποίηση. Περιμένει δηλαδή ένα συνεκτικό σχέδιο, στο οποίο να ενταχθούν και συμπληρωματικές χρήσεις, όπως πχ. η στέγαση της Καποδιστριακής Δημόσιας Βιβλιοθήκης. Αντ’ αυτού μαθαίνουμε για αποσπασματικές κινήσεις που εκκινούν από την Περιφέρεια Αττικής και οι οποίες, μέσα σε λίγους μήνες, έχουν “πετύχει” την έγκριση αδειών, την εξασφάλιση παραχωρήσεων και τις απαραίτητες αλλαγές χρήσης προκειμένου ιδιώτης να μισθώσει έναντι ευτελούς τιμήματος τον χώρο για τη λειτουργία Μουσείου Φιστικιού. Καλούμε το Υπουργείο Πολιτισμού σε ανοικτή διαβούλευση, ώστε όλοι να γνωρίζουν πώς ακριβώς κινούνται οι προτεινόμενες διαμορφώσεις και να κατατεθούν και τεκμηριωμένες προτάσεις.

Το Κυβερνείο: Υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας. Εδώ και επτά χρόνια, το Κυβερνείο είναι έτοιμο να στεγάσει το Ιστορικό Αρχείο της Αίγινας. Ωστόσο, διαδοχικές τροποποιήσεις και αλλαγές του σχεδίου κατάχωσης των αρχαιοτήτων που βρέθηκαν στον αύλειο χώρο, καθυστερούν την ολοκλήρωση του έργου. Απαιτείται συνεννόηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και του Υπουργείου Παιδείας, προκειμένου να υπάρξει δέσμευση ως προς την ολοκλήρωση του έργου. Κανείς δεν γνωρίζει σε τι κατάσταση είναι τα τόσο σημαντικά αρχεία που έχουν μεταφερθεί στο υπόγειο του κτηρίου, ενώ η αρχειονόμος, που έχει προσληφθεί εδώ και καιρό για την Αίγινα, εργάζεται στην κεντρική υπηρεσία των ΓΑΚ.

Το Κεντρικό Σχολείο / Εϋνάρδειο: Είναι στην ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας. Η κατάστασή του είναι οριακή, και σύντομα θα είναι μη αναστρέψιμη. Το πρώτο νεοκλασικό κτήριο και πρώτο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους, το οποίο σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη και Σάουμπερτ, καταρρέει. Πρόσφατα, δημοσιεύτηκαν πολλαπλά κείμενα στον Τύπο που ευαισθητοποίησαν εκ νέου την τοπική κοινωνία. Το κτήριο προβλέπεται να στεγάσει λειτουργίες της Καποδιστριακής Δημόσιας Βιβλιοθήκης.

Το Δημοτικό Θέατρο: Πρόσφατο δημοσίευμα ανέδειξε την κακή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και αυτό το ιστορικό κτήριο της καποδιστριακής περιόδου. Έδρα θεατρικών ομάδων, σήμερα δεν μπορεί ούτε αυτό να φιλοξενήσει πολιτιστικές εκδηλώσεις, εντείνοντας την έλλειψη αντίστοιχων υποδομών στο νησί. Υπάρχουν, όμως, μελέτες για την αποκατάστασή του.

Πύργος Μαρκέλλου: Η χρήση του, όπως και του Δημοτικού Θεάτρου, έχει παραχωρηθεί στον Δήμο. Είναι σε κακή κατάσταση και χρήζει παρεμβάσεων, ενώ ο άλλοτε ελεύθερος γύρω του χώρος έχει μετατραπεί σε πάρκινγκ.

Μητρόπολη Αίγινας: Σημαντικό κτήριο της καποδιστριακής περιόδου, βρίσκεται σε φάση συντήρησης.

Η «Πρωτοβουλία για την ανάδειξη της Καποδιστριακής κληρονομιάς της Αίγινας», δεσμεύεται ότι θα εργαστεί συστηματικά για την ενημέρωση των Αιγινητών αλλά και της ευρύτερης κοινής γνώμης, και για την πίεση των αρμοδίων υπηρεσιών προκειμένου να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διάσωσης, ανάδειξης και επανάχρησης του κτηριολογικού πλούτου που μας κληροδοτήθηκε.

Στην «Πρωτοβουλία» εκπροσωπούνται οι Σύλλογοι:

• Η Αιγιναία ΑΜΚΕ
  * Μορφωτικός Σύλλογος “Ο Καποδίστριας”
  * Μορφωτικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Κυψέλης
  * Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Αίγινας
  * Ομάδα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας
  * Στέγη Πολιτισμού Αίγινας
  * Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Αίγινας
  * Σύλλογος Μηχανικών Αίγινας
  * Σύλλογος Παχειάς Ράχης
  * Σύλλογος Φίλων της Αίγινας
  * Σύλλογος των Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου
  * Τοπικό Παράρτημα ΕΛΛΕΤ

 

Η μεγάλη μάνα της σιωπής. Η Παναγία.

   

Σήμερα  που όλοι μιλούν για τη μάνα  και λέγονται, γράφονται και ακούγονται τόσα πολλά, θυμήθηκα και ανέσυρα ένα κείμενο του π. Λίβυου από τη σελίδα  του στο Face book. Το είχε αναρτήσει όταν στην εκκλησία ψάλλονταν οι Χαιρετισμοί.

Η  μεγάλη Μάνα, η Παναγία είναι το αρχέτυπο της μάνας. Η μάνα  Θεού και ανθρώπων. Οι άνθρωποι την τιμούν με χιλιάδες ονόματα, προσωνύμια, ναούς, ξωκλήσια και μοναστήρια αφιερωμένα στη χάρη της, αλλά και σε πάμπολλες φορές μέσα στο χρόνο την εορτάζουν και την πανηγυρίζουν. Το πιο λατρεμένο και αγαπημένο πρόσωπο της Ορθοδοξίας.

Η ημέρα  της μάνας γίνεται από μόνη της μια χρυσή ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε το ρόλο και την παρουσία της στη ζωή μας.

 Με την ευκαιρία αυτή αναδημοσιεύουμε ένα μοναδικό κείμενο από τη σελίδα  του π. Λίβυου στο Face book. Όσοι δεν  το έχετε προσέξει ή δεν έχετε Face book  μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:

Κάθε χρόνο που στην εκκλησία λέμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, υπάρχει μια φράση που με συγκλονίζει, «Χαίρε σιγής δεομένων πίστης…». Χαίρε Παναγία μου, εσύ που ακούς τις προσευχές εκείνων που σιωπούν. Εκείνων των ραγισμένων που δεν έχουν λόγια να σου πουν αλλά εσύ ακούς τις κραυγές τους.

Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της, στο καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω. Κενό, τίποτα, όλος, μάτια, όλος δάκρυα..
Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό. Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου. Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.

Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.

Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη. Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο. Σιωπή, σώμα σε στάση προσευχής, σε κατάσταση αναμονής...

Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες. Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί «σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά…….».

Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.

Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα, προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία. Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας. Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.

Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν ο Θεός θα σας ανασταίνει. Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας, η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι… 

Η μάνα.

   

    Μια ημέρα αφιερωμένη στο πρόσωπο της μάνας  δεν αρκεί  για να εκφράσει κάποιος τα συναισθήματά  του για  το ιερό πρόσωπο της γυναίκας  που τον έφερε  στη ζωή και του στάθηκε σε όλη  την πορεία του, δυναμικά κάποιες φορές, αθόρυβα  και διακριτικά κάποιες άλλες, μέχρι την ημέρα του φευγιού της.

     Μέρα λοιπόν αφιερωμένη στη μάνα η σημερινή και πως να μην θυμηθούμε  τη μεγάλη φιγούρα - εμβληματική της Αίγινας, αυτήν που φιλοτέχνησε και τοποθέτησε ο μεγάλος καλλιτέχνης Χρήστος Καπράλος στην περιοχή 'Πλακάκια" απέναντι από το σπίτι  του και το σημερινό Μουσείο.

     Η  "Μάνα"   στο έργο  του Χρ. Καπράλου είναι χαρακτηριστική του καλλιτέχνη, μια που η φιγούρα της στις συνθέσεις των γλυπτών του είναι σημείο κατατεθέν και αναφοράς  του όλου έργου του.

     Στην Αίγινα έχουμε  την ευλογία να φιλοξενούμε όχι μόνο  το Μουσείο Καπράλου αλλά και  το  υπέροχο άγαλμα από χαλκό στην παραλία στο Λιβάδι, έξω από το Μουσείο και ανάμεσα στο σπίτι του Νίκου Καζαντζάκη και το Φάρο του Μπούζα.
    Πραγματικά, το πρώτο έργο του Χρήστου Καπράλου που μπορούμε να θαυμάσουμε, πριν την είσοδο μας στο μουσείο, είναι το άγαλμα της «Μάνας» το οποίο βρίσκεται  σε μία ειδικά διαμορφωμένη πλατεία, δίπλα στη θάλασσα. Αυτό το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από χαλκό. Τους χειμώνες δούλευε στο εργαστήριο τους στην Αθήνα. Εκεί είχε προσωπικό χυτήριο και δούλευε τα έργα του από χαλκό.

Η φιγούρα της Μάνας, που κυριαρχεί στα έργα του Χρήστου Καπράλου, δεν είναι μόνο το σύμβολο της Ελληνίδας Μάνας, της γυναίκας του μόχθου, που αγωνίζεται σκληρά για την οικογένεια και τα παιδιά της, αλλά η ίδια η μάνα του καλλιτέχνη που αποτέλεσε και το πρώτο του μοντέλο. Το θέμα «μάνα – παιδί» το βλέπουμε συχνά στο έργο του. Προφανώς αυτό το ιδιαίτερο δέσιμο με την μητέρα του, οφείλετε στο γεγονός ότι ο Χρήστος Καπράλος έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία, κάτι που τον εξανάγκασε να αγωνιστεί σκληρά.

Η Ιερά Μονή Αγίου Χριστοφόρου στην πόλη της Αίγινας.

                                   

   Πανηγυρίζει  η Ιερά Μονή του Αγίου Χριστοφόρου στην πόλη της Αίγινας, ένα από τα πιo αγαπημένα μοναστήρια  πολλών Αιγινητών, αυτό του Αγίου Χριστοφόρου (όπως είναι στους περισσότερους γνωστό), που  βρίσκεται στο άκρο της πόλεως , στην θέση Αγία Παρασκευή στο Μεριστό.

    

      Ιδρύθηκε το 1946 από την μακαριστή πρώτη Καθηγουμένη Συγκλητική Δουρατσινού, προερχόμενη από την  Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης. Ο Ναός του Αγίου Χριστοφόρου κτίσθηκε μεταξύ των  ετών    1957 έως  1960. Τα  εγκαίνια του τελέστηκαν την Κυριακή 11 Ιουνίου του 1961, από τον μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο. Από το έτος 1965 η Ιερά Μονή κατέχει ως πολύτιμο θησαυρό μέρος των ιερών λειψάνων του προστάτη της Αγίου Χριστοφόρου.

  

      Το μοναστήρι διαθέτει μετόχι  στην  περιοχή του Μεσαγρού το οποίο είναι αφιερωμένο  στην Αγία Άννα.

     Για  πολλά  χρόνια  πνευματικός  της  Μονής διετέλεσε ο αείμνηστος π. Γεώργιος Κρητικός.

  Το μοναστήρι πανηγυρίζει δύο φορές το χρόνο στις 9 Μαΐου ( Αγίου μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου)  και στις 8 Σεπτεμβρίου (Γεννέσιον Θεοτόκου). \

Φωτογραφίες Χρήστος Νεστορίδης