Απαγορευτικό για τα AERO αύριο Παρασκευή 20 /2.

Δυσκολεύει τους εκδρομείς  του τριημέρου η επιδείνωση του καιρού από αύριο Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου.

Με ανακοίνωση της η Hellenic Seaways  ενημερώνει το επιβατικό κοινό ότι αύριο Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου δεν θα πραγματοποιηθεί κανένα δρομολόγιο από Πειραιά προς Αίγινα και Αγκίστρι λόγω των δυνατών ανέμων που θα επικρατούν.

Η ίδια απαγόρευση  ισχύει και για τα υπόλοιπα νησιά  του Σαρωνικού.

 

Ετοιμάζουμε τους χαρταετούς μας....

Είναι πλέον έθιμο  κάθε χρόνο την τελευταία Παρασκευή του Τριωδίου, πριν την Καθαρά Δευτέρα να υποδεχόμαστε έξι χαρταετούς στο σχολείο μας (2ο Γυμνάσιο Αίγινας) και να τους κληρώνουμε έναν για κάθε τμήμα.

Μια προσπάθεια ώστε οι μαθητές να μην ξεχνούν την παράδοση των ημερών γύρω από τα Κούλουμα και να συνεχίζουν αυτές τις όμορφες συνήθειες.

Το πέταγμα του χαρταετού είναι μια οικογενειακή υπόθεση πολλές φορές καθώς συμμετέχουν όλοι αν όχι οι περισσότεροι στην προετοιμασία και στο πέταγμα του χαρταετού.

Οι παλαιότερες γενιές μεταφέρουν τα μυστικά της προετοιμασίας του καλού χαρταετού, καθώς τον έφτιαχναν οι ίδιοι με εφημερίδες ή πολύχρωμα χαρτιά τα οποία κολλούσαν  με αλευρόκολλα.

Η καλούμπα απαραίτητη και τα σωστά ζύγια για να πετάξει και να ομορφύνει ο ουρανός μας.

 

 

 

Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία και η σχέση της με την Αίγινα.

   

    Πέμπτη  19 Φεβρουαρίου σήμερα, εορτή της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας. Η Αγία Φιλοθέη το γένος Μπενιζέλου με μεγάλη σχέση με  το νησί της Αίγινας. Η οικογένειά της διατηρούσε στο νησί όπως και στη Τζιά μεγάλη κτηματική περιουσία. Αναφέρεται πως ο ναός  της Ομορφοκλησιάς είναι θεμελιωμένος σε οικόπεδο της οικογένειας Μπενιζέλου. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει είναι ο ναός που βρίσκεται στην περιοχή "Πλακάκια" και ανήκει στην οικογένεια. Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Φιλοθέη και στην Ανάσταση  του Χριστού.

    Παλαιότερα φαινόταν από το καράβι το βυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Φιλοθέης, όταν το πλοίο «έστριβε» στο φανάρι του Μπούζα. Πραγματικό αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα. Ένας μικρός ναΐσκος βυζαντινού ρυθμού με τρούλο, αποπνέει μια αριστοκρατική καταγωγή και θυμίζει έντονα τους ανάλογους ναούς  της Πλάκας των Αθηνών και του Θησείου.

   Πρόκειται για το ναΰδριο της Οσίας Φιλοθέης Μπενιζέλου η οποία έζησε από το 1522 έως το 1589, όταν οι Τούρκοι την οδήγησαν στο μαρτύριο μετά από μια μεγάλη πνευματική προσφορά και διακονία στην Τουρκοκρατούμενη Αθήνα και τη γύρω περιοχή της Αττικής. Η Εκκλησία ανήκει – σύμφωνα με τον μελετητή της εκκλησιαστικής ιστορίας της Αίγινας, κ. Σ. Δημητρακόπουλο – στην οικογένεια Δραγούμη, στο υπόγειο της οποίας φυλάσσονται τα οστά του μεγάλου πατριώτη και μακεδονομάχου Ίωνα Δραγούμη. Η Εκκλησία είναι κτισμένη σε κτήματα που είχε η Οσία στην Αίγινα. Όπως συμπεραίνεται από την έρευνα του κ. Σ. Δημητρακόπουλου η Οσία Φιλοθέη ήταν σύγχρονη του Αγίου Διονυσίου επισκόπου Αιγίνης και η οικογένειά της απέκτησε δεσμούς με την Αίγινα λόγω της κτηματικής της περιουσίας.

 

 

 

   

    

 

 

   Σήμερα το πανέμορφο εκκλησάκι παραμένει κλειστό και με κόπο μπορεί κανείς να το εντοπίσει πίσω από  τις παραθεριστικές κατοικίες που το έχουν κυριολεκτικά «πνίξει». Το ευτύχημα είναι ότι εξωτερικά φαίνεται να διατηρείται καλά. Ωστόσο ένας τέτοιος ιστορικός ναός αξίζει της προσοχής και της μεγαλύτερης φροντίδας μας.

Παραθέτουμε το βίο και το οσιακό τέλος της Αγίας έτσι όπως καταγράφεται στον Ορθόδοξη Συναξαριστή.

 Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή.

   Ο Κύριος που ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που Τον σέβονται και Τον αγαπούν, άκουσε την δέησή της. Και πράγματι, μια ημέρα η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθειά της στο ναό της Θεοτόκου για να προσευχηθεί και από τον κόπο της έντονης και επίμονης προσευχής την πήρε για λίγο ο ύπνος. Τότε ακριβώς είδε ένα θαυμαστό όραμα. Ένα φως ισχυρό και λαμπρό βγήκε από την εικόνα της Θεομήτορος και εισήλθε στην κοιλιά της. Έτσι ξύπνησε αμέσως και έκρινε ότι το όραμα αυτό σήμαινε στην ικανοποίηση του αιτήματός της. Έτσι κι έγινε. Ύστερα από λίγο καιρό η Συρίγα έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο τη μονάκριβη θυγατέρα της.

  Μαζί με την Χριστιανική ανατροφή, έδωσαν στην μοναχοκόρη τους και κάθε δυνατή, για την εποχή εκείνη, μόρφωση. Έτσι η Ρηγούλα (ή Ρεβούλα, δηλαδή Παρασκευούλα), αυτό ήταν το όνομά της προτού γίνει μοναχή, όσο αύξανε κατά την σωματική ηλικία, τόσο προέκοπτε και κατά την ψυχή, όπως λέει το συναξάρι της.
   Σε ηλικία 14 χρονών, οι γονείς της την πάντρεψαν, παρά την θέλησή της, με έναν από τους άρχοντες της Αθήνας. Αργότερα, αφού πέθαναν οι γονείς και ο σύζυγός της, ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο πόθο της. Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό, γίνεται μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη.
   Κατ' αρχήν, ύστερα από εντολή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, τον οποίο είδε σε όραμα, οικοδόμησε ένα γυναικείο μοναστήρι με αρκετά κελιά, στο οποίο και έδωσε το όνομα του Αγίου για να τον τιμήσει. Στο μοναστήρι πρόσθεσε και άλλα αναγκαία οικοδομήματα και εκτάσεις και το προικοδότησε με μετόχια και υποστατικά, που υπερεπαρκούσαν για τη διατροφή και συντήρηση των μοναζουσών.
   Το παράδειγμά της, λοιπόν, να αφιερωθεί στον Χριστό, το ακολουθούν και άλλες νέες. Σε λίγο διάστημα, η μονή έφθασε να έχει διακόσιες αδελφές. Η μονή της Οσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικό λιμάνι. Εκεί βρίσκουν προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά. Εκεί οι άρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οι πεινασμένοι τροφή, οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή.
Η Οσία, παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, οικοδομεί διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία, «σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεί σε όλα αυτά τα έργα η ηγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει με τα λόγια και με τη ζωή της. Στηρίζει τους πονεμένους σκλάβους με την προσευχή της. Ιδιαίτερες είναι οι φροντίδες της για να σώσει από τον εξισλαμισμό ή την αρπαγή των Τούρκων τις νέες Ελληνίδες. Το έργο της, κατά βάση εθνικό και θρησκευτικό, ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Αδιαφιλονίκητη ιστορική επιβεβαίωση για το έργο αυτό παρέχει η αλληλογραφία της Φιλοθέης με τη Γερουσία της Βενετίας (1583 μ.Χ.), από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια.
Η όλη όμως δράση της Αγίας Φιλοθέης εξαγρίωσε κάποτε τους Τούρκους. Κάποια στιγμή την συλλαμβάνουν και εκείνη με πνευματική ανδρεία ομολογεί: «Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως Θεό αληθινό και άνθρωπο τέλειο και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου». Ύστερα από την ηρωική αυτή απάντηση προς τους κατακτητές, όλοι πίστευαν ότι η πανευτυχής και φερώνυμη Φιλοθέη εντός ολίγου θα ετελειούτο διά του μαρτυρικού θανάτου. Όμως, κατά θεία βούληση, την τελευταία σχεδόν στιγμή πρόφθασαν κάποιοι Χριστιανοί και καταπράυναν τον ηγεμόνα με διάφορους τρόπους. Έτσι πέτυχαν να ελευθερώσουν την Αγία.
Αφεθείσα πλέον ελεύθερη, η Αγία Φιλοθέη, επέστρεψε αναίμακτη στο μοναστήρι της, όπως επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ο μυροβλύτης Νικόλαος και πολλούς αιώνες αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Φρόντιζε δε, όχι μόνο για τη σωτηρία της δικής της ψυχής αλλά και των άλλων, αφού τους μεν ενάρετους τους στερέωνε στην αρετή, τους δε αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στη μετάνοια. Και αποκλειστικά για το σκοπό αυτό πέρασε στη νήσο Τζια (Κέα), όπου προ πολλού είχε οικοδομήσει μετόχι, για να αποστέλλει εκεί τις μοναχές εκείνες που φοβούνταν για διαφόρους λόγους να διαμένουν στην Αθήνα. Στην Τζια έμεινε αρκετό χρόνο και κατήχησε θεαρέστως τις ασκούμενες αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της μοναστικής ζωής. Μόλις τελείωσε το έργο της εκεί, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα.

  Έτσι λοιπόν, η Αγία Φιλοθέη, αφού έφθασε στην τελειότητα και στην πράξη και στην θεωρία, αξιώθηκε από τον Θεό να επιτελεί θαύματα, από τα οποία, προς απόδειξη του θαυματουργικού της χαρίσματος, θα μνημονεύσουμε ένα μόνο, το ακόλουθο: Ζούσε στην εποχή της ένας νέος, ποιμένας προβάτων, ο οποίος από πολύ μικρός είχε συνηθίσει στις κλεψιές και στις ραδιουργίες. Ο νέος αυτός, κατά παραχώρηση του Θεού, κυριεύθηκε από τον Σατανά. Εξ αιτίας τούτου περιφερόταν στα βουνά και στις σπηλιές γυμνός και τετραχηλισμένος, θέαμα όντως ελεεινό. Πολλές φορές, όταν συνερχόταν από την τρέλα, στην οποία τον είχε οδηγήσει ο Σατανάς, σύχναζε στα γύρω μοναστήρια για να βρει θεραπεία στην ασθένειά του. Δεν μπορούσε όμως να πετύχει τίποτε. Κάποιοι, που τον ευσπλαγχνίστηκαν, τον οδήγησαν στην Αγία Φιλοθέη η οποία, ύστερα από πολύ και εκτενή προσευχή τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Έπειτα, αφού το νουθέτησε αρκετά, τον εισήγαγε και στην τάξη των μοναχών. Και έτσι ο νέος εκείνος, αφού εκάρη μοναχός, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, θαυμαζόμενος απ' όλους.
   Μάταια οι Τούρκοι προσπαθούν να ανακόψουν την δράση της. Ώσπου μια νύχτα, στις 2 Οκτωβρίου του έτους 1588 μ.Χ., πήγαν στο μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια (έτυχε τότε να εορτάζεται η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και η Αγία μαζί με τις άλλες αδελφές βρίσκονταν στον ιερό ναό επιτελώντας ολονύκτια αγρυπνία) και πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή. Στην συνέχεια εισέβαλαν στο ναό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα και την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από τη μονή της.

 Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ.
   Είκοσι ημέρες μετά από την κοίμηση της Αγίας, ο τάφος της ευωδίαζε. Ακόμη, όταν μετά από ένα έτος έγινε η ανακομιδή, το τίμιο λείψανό της βρέθηκε σώο και ακέραιο. Επιπλέον ήταν γεμάτο με ευωδιαστό μύρο, τρανή και λαμπρή απόδειξη της θεάρεστης και ενάρετης πολιτείας της, προς δόξα και αίνο του Θεού και καύχημα της πίστεώς μας. Το ιερό λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Στο μνήμα της απάνω βρεθήκανε γραμμένα τούτα τα λόγια: «Φιλοθέης υπό σήμα τόδ' αγνής κεύθει σώμα, ψυχήν δ' εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων».
H Φιλοθέη ανακηρύχθηκε αγία επί Oικουμενικού Πατριάρχου Mατθαίου B΄ (1595 - 1600 μ.Χ.).  

 
Το αρχοντικό στο οποίο μεγάλωσε η Αγία Φιλοθέη.
 

 

Ανέβηκε η θάλασσα στο Αγκίστρι. Μοναδικές εικόνες έξω από το Γυμνάσιο.

Οι φωτογραφίες του κ. Νίκου Πάνου από το Αγκίστρι δείχνουν το νερό να έχει κατακλύσει το γνωστό παραλιακό δρόμο με τα καταστήματα αλλά και το προαύλιο του Γυμνασίου να είναι γεμάτο νερό.

Σπάνιες εικόνες που αποδεικνύουν τη δύναμη του καιρού και τη σφοδρότητα της θάλασσας σε συνδυασμό με τα νερά  της βροχής.

Οι εικόνες είναι αποκαλυπτικές και καταδεικνύουν μια διαφορετική όψη του αγαπημένου νησιού.

 

Βρεγμένοι επιβάτες στο τραγικό.... " λιμάνι" της Αίγινας.

 

 Άλλη μια ημέρα με δυνατούς δυτικούς ανέμους και τον ΑΠΟΛΛΩΝΑ να προσπαθεί να δέσει σε αυτόν που κάποιοι επιμένουν να αποκαλούν .... λιμάνι.

Μεγάλη η ταλαιπωρία  για τους επιβάτες που αφού κατόρθωσαν να αποβιβαστούν υπέστησαν ένα θαλάσσιο ντουζ από τα νερά της θάλασσας που σκέπαζαν... το λιμάνι.   Άλλη μια μέρα απαράδεκτων συνθηκών για  τους ανθρώπους που έρχονται ή πηγαίνουν για τη δουλειά  τους.

Ποιός  τους σκέπτεται;

Συμμετοχή των μαθητών του 2ου Γυμνασίου σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά.

"Ελληνικός λαϊκός πολιτισμός στον ψηφιακό κόσμο" είναι  το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που παρακολούθησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας.

Με όχημα το κείμενο της "Φόνισσας" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη οι μαθητές χωρισμένοι σε ομάδες και καθοδηγούμενοι από τους ανθρώπους του Θεάτρου κατόρθωσαν να εισχωρήσουν στον κόσμο της ψηφιακής δημιουργίας που συνοδεύει μια παράσταση, να υποδυθούν ρόλους, να δραματοποιήσουν το κείμενο και να συμμετάσχουν ομαδικά και συλλογικά στη θεατρική διαδικασία.

Το πρόγραμμα αυτό αποσκοπεί στη δραστηριοποίηση του μαθητή, στην άσκηση της συλλογικότητας και της συνεργατικότητας, βοηθά στην συμπερίληψη και την ανάληψη ρόλων αλλά και στην προσέγγιση των μεγάλων θεατρικών - λογοτεχνικών κειμένων.

Τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς υποδέχθηκε  ο καλλιτεχνικός διευθυντής  του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς  κ. Νίκος Διαμαντής.

Τους μαθητές και τις μαθήτριες συνόδευσαν οι εκπαιδευτικοί: Ρόδη Λεμονιά, Λαμπρινού Αθανασία, Μπόρας Ιωάννης, Μαντά Στέλλα και Ντούλιας Λάμπρος.

Το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ αφουγκράζεται και συνομιλεί με τους νέους, τους μαθητές, το σύγχρονο σχολείο και προτείνει.

Μάθε. Εμπνεύσου. Γίνε δημιουργός.

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με τη δημιουργική του ομάδα -πάντα δίπλα στις σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές- διοργανώνει για τρίτη χρονιά το πρόγραμμα Η λαϊκή μας παράδοση στη σκηνή του ψηφιακού μας κόσμου και προσκαλεί τους/τις μαθητές/ριες να γίνουν μέρος του, να εμπνευστούν, να συνεργαστούν και τέλος να συν-δημιουργήσουν χτίζοντας ένα θεατρικό, κινηματογραφικό ψηφιακό σύμπαν.

Ένα πρωτότυπο και μοναδικής δυναμικής ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Πειραιά, αλλά και ευρύτερα της Περιφέρειας Αττικής.

Γιατί η παράδοση, η ελληνική γλώσσα, κείμενα, τραγούδια και θεατρικά έργα τόσο παλιά εξακολουθούν να μας αφορούν σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορούν να εξακολουθήσουν να μας αφορούν;

Γίνε δημιουργός!

Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά επαγγελματίες καλλιτέχνες των ψηφιακών μέσων και της σκηνής του θεάτρου, της σκηνογραφίας, του κινηματογράφου, της μουσικής, της δραματουργίας, συμπράττουν και καθοδηγούν τους/τις μαθητές/ριες από το στάδιο της γνώσης στη σύλληψη-έμπνευση μέχρι την τελική υλοποίηση ενός έργου.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στοχεύει στο να πυροδοτήσει με δημιουργικούς πειραματισμούς τους/τις συμμετέχοντες/ουσες και να ενεργοποιήσει την φαντασία, τη φωνή και το σώμα τους με τα σημερινά τεχνολογικά μέσα.

Στόχος: Οι έφηβοι/ες να οικοδομήσουν μέσα από την δική τους γλώσσα, με την χρήση κάμερας, μουσικής και εικόνας, την δική τους, προσωπική σύνδεση με τον λαϊκό πολιτισμό και να πετύχουν την εξοικείωσή τους με τα λογοτεχνικά είδη που ανήκουν σε αυτόν. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές/ριες θα μπορέσουν να συναντηθούν, να ξανασυστηθούν και να συνομιλήσουν με τον λαϊκό πολιτισμό μας, μέσω της χρήσης αυτών των οικείων για αυτούς/ές νέων μέσων. Επαναπροσδιορίζουν και εξερευνούν, λοιπόν, τα κείμενα αυτά μέσω μιας δημιουργικής διαδικασίας κοντά στον δικό τους τρόπο σκέψης και αφομοίωσης, που συνδυάζει την σωματικότητα με τα πολυμέσα και τα ψηφιακά περιβάλλοντα.

Προσδοκώμενο Αποτέλεσμα: Η εκ νέου καλλιτεχνική μεταμόρφωση ήδη γνωστών κειμένων και ιστοριών. Μια συλλογική δουλειά βασισμένη στην ελευθερία της φαντασίας και της δημιουργικότητας των μαθητών/ριών βασισμένη σε μέρη των κειμένων που οι ίδιοι έχουν επιλέξει. Οι συμμετέχοντες/ουσες ΠΑΡΑΓΟΥΝ  ένα συλλογικό έργο τέχνης (πολυμεσικό ψηφιακό έργο), ανάμεσα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Από δέκτες μιας πληροφορίας γίνονται πομποί και η φαντασία τους προκαλείται για να πλάσει νέα σύμπαντα.

 

Ομιλητής στη Σχολή Γονέων Τήνου ο Γ. Μπήτρος.

Στο φιλόξενο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού προσκεκλημένος της Σχολής Γονέων που λειτουργεί με μέριμνα και φροντίδα  της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου, πραγματοποιήθηκε  το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου εισήγηση με τον τίτλο: "Με το Λύκειο.... Πως προετοιμάζουμε τα παιδιά  μας  για τη νέα τους ζωή". Εισηγητής ο γράφων.

Είναι η τρίτη φορά  που η Σχολή Γονέων προσκαλεί τον Γ. Μπήτρο στις συνάξεις της. Σε μια πολύ ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα η ομιλία έδωσε την ευκαιρία για γόνιμο διάλογο μεταξύ των ακροατών και του ομιλητή.

Παρά  τις δυσκολίες  του ταξιδιού η φιλική και οικεία ατμόσφαιρα  είναι αυτή που πάντα διαμορφώνει τη συνθήκη της πραγματοποίησης αυτής της συνάντησης.

Οι Συνάξεις που πραγματοποιούνται στην σύγχρονη αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος βρίσκονται στον 11ο χρόνο λειτουργίας τους.

Την οργάνωση έχει αναλάβει η εκπαιδευτικός κ. Αναστασία Μπαξεβάνη.