Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η γιορτή της μάνας και της άνοιξης από το Μορφωτικό Σύλλογο Κυψέλης.

Γέμισε η πλατεία  της Κυψέλης για άλλη μια φορά, ύστερα από την πρόσκληση του Μορφωτικού Συλλόγου για την πραγματοποίηση της γιορτής της μάνας και της άνοιξης, που γίνεται κάθε χρόνο  τέτοια εποχή.
Η εορτή ξεκίνησε  με την περιφορά  της άνοιξης πάνω σε άμαξα στολισμένη με λουλούδια. Η πρόεδρος του Συλλόγου κ. Κ. Πατιτάκη άνοιξε  την εκδήλωση και ακολούθησαν ποιήματα από τα μέλη του Συλλόγου. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία και ομιλία της κ. Μάρθας Σακκιώτη που μίλησε τρυφερά  και συγκινητικά για το πρόσωπο της μητέρας. Όπως κάθε χρόνο ο Σύλλογος βράβευσε μια μητέρα πολύτεκνη της Κυψέλης την κ. Φιλιώ Παπασεβαστού.

Ο Σύλλογος μοίρασε κεράσματα  και λουλούδια  στους παρευρισκόμενους και ακολούθησε παραδοσιακό γλέντι  με ζωντανή μουσική και χορούς από το συγκρότημα οι "Νησιώτες"











 

Κυριακή 19 Μαΐου 2024

Θεία Λειτουργία για τους υποψήφιους των Γενικών Εξετάσεων.

Τελέστηκε την Πέμπτη 16 Μαΐου στο καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας  Τριάδας - Αγίου Νεκταρίου Θεία Λειτουργία  για την πνευματική ενίσχυση των μαθητών - υποψηφίων των Γενικών Εξετάσεων. Τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν ο αρχ. επόπτης αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Γελαδάκης μαζί με την π. Στυλιανό Κουτσούκο.
Ο π. Αμφιλόχιος, μετέφερε τις ευχές  του Σεβ., Μητροπολίτου κ.κ. Εφραίμ για καλή επιτυχία στις εξετάσεις, μίλησε διδακτικά στους μαθητές, τους θύμισε ότι και ο Άγιος Νεκτάριος αγαπούσε πολύ τα γράμματα και μορφώθηκε σε πολύ δύσκολες εποχές και έγινε δάσκαλος στο Λιθί της Χίου. Ακολούθησε κέρασμα που παρέθεσε η Ιερά Μονή κάτω από το πεύκο του Αγίου Νεκταρίου.  
Πηγή: Γραφείο Τύπου Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας.

 

Εορτάζουν οι Άγιοι Ιούλιος και Ιουλιανός από την Παχεία Ράχη.

    

Δύο αδέλφια, δύο Αιγινήτες Ιεραπόστολοι εορτάζουν σύμφωνα με το Ορθόδοξο Συναξάρι. Το χωριό της Παχείας Ράχης τιμά και εορτάζει τους δύο Αγίους όπου βρίσκεται και παρεκκλήσιον προς τιμή τους.




 Στο χωριό της Παχιοράχης στην Αίγινα πανηγυρίζουν οι κάτοικοι την εορτή των δύο Αγίων, Ιούλιου και Ιουλιανού, στις  19  Μαΐου. 
Οι Άγιοι Ιουλιανός και Ιούλιος οι οποίοι κατάγονταν πιθανότατα από την ευρύτερη περιοχή της Παχείας Ράχης. Το 319 μ. Χ. γεννιέται ο Ιουλιανός  και το 330 μ. Χ. ο αδελφός του Ιούλιος  από πλούσια χριστιανική Αιγινήτικη οικογένεια. Τη στοιχειώδη εκπαίδευση την έλαβαν στην Αίγινα. Στη συνέχεια παρακολούθησαν ανώτερες σπουδές στην Αθήνα, όπου και σπούδασαν μαζί με το Μέγα Βασίλειο, το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Ιουλιανό, τον μετέπειτα αυτοκράτορα  του Βυζαντίου, τον ονομαζόμενο   «παραβάτη».
   Ο  Ιούλιος και ο Ιουλιανός, θαυμάζοντας το έργο του Αποστόλου Παύλου, αποφάσισαν να τον μιμηθούν. Μετά τη χειροτονία τους  στην Αθήνα, άρχισαν τη μεγάλη πορεία τους κηρύσσοντας την χριστιανική πίστη στα αφιλόξενα κράτη της Βαλκανικής, στη Βοημία, την Πολωνία και την Ουγγαρία.  Αναφέρεται ότι χειροτονήθηκαν το 365 μ. Χ. ο Ιούλιος σε ιερέα και ο Ιουλιανός σε διάκονο. Πριν φύγουν από την Αίγινα, σύμφωνα με την παράδοση, έκοψαν δύο ίσια ξύλα και τα έκαναν μπαστούνια, με τη βοήθεια των οποίων διέσχισαν τις περιοχές στις οποίες διέδωσαν το λόγο του Χριστού. Πρώτος προορισμός τους η Κόρινθος στην οποία ανέπτυξαν σημαντική δράση. Δεν παρέμειναν εξαιτίας του κινδύνου της σύλληψης και της θανάτωσης τους από τους οπαδούς του Αρείου. Έτσι άλλαξαν ρότα και το 377 μ.Χ. απέπλευσαν από την Κόρινθο με προορισμό την Κεντρική Ευρώπη.
 


 Σύμφωνα με μία παράδοση οι δύο Άγιοι  έφθασαν στην Ιταλία όπου τους συνέλαβε ο αυτοκράτορας Ουάλης και τους έστειλε στο Δούναβη, για να ενισχύσουν το Ρωμαϊκό  στρατό. Χαρακτηριστικό της δράσης τους και του ιεραποστολικού ζήλου τους είναι ένα περιστατικό που συνέβη σε ένα χωριό της περιοχής του Δούναβη. Εκεί είδαν όλους τους κατοίκους συγκεντρωμένους στην πλατεία και στη μέση ήταν δεμένος ένας νεαρός δαιμονισμένος. Οι ιερείς του χωριού ετοιμάζονταν να τον κάψουν, για να γλιτώσει το χωριό. Οι Άγιοι εξόρκισαν το δαιμόνιο και κάνοντας το σημείο του σταυρού τον θεράπευσαν. Όλο  το πλήθος έμεινε κατάπληκτο, η  τιμωρία ματαιώθηκε, ο νεαρός σώθηκε και το σημαντικότερο ήταν ότι πολλοί πίστεψαν στο Θεό του Ιούλιου και του Ιουλιανού, τον αληθινό Θεό που τους αποκάλυψαν.
    Στα  χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου και ενώ πάπας Ρώμης ήταν ο Δαμάσος ο Α΄, τα δύο αδέλφια επισκέφθηκαν τη Ρώμη [370 μ. Χ.], με σκοπό να προσκυνήσουν τον τόπο που αποκεφαλίστηκε ο Απόστολος Παύλος, αλλά και τους τάφους των πρώτων χριστιανών. Εκεί οι Άγιοι συναντήθηκαν με δύο σημαντικά για την μετέπειτα πορεία τους πρόσωπα. Ο πρώτος ήταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, από τον οποίο εξασφάλισαν  γραπτή άδεια να μπορούν ελεύθερα να διαδίδουν το Χριστιανισμό σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Και ο δεύτερος ήταν ο πάπας της Ρώμης, ο οποίος, διακρίνοντας τις ικανότητες τους, τους έστειλε στη Βόρεια Ιταλία και συγκεκριμένα στο Μιλάνο, για να  βοηθήσουν τον επίσκοπο της περιοχής Άγιο Αμβρόσιο. Ο επίσκοπος Αμβρόσιος τους ανέθεσε την Εκκλησία της Νοβάρας, που είχε ιδρύσει ο Άγιος Λαυρέντιος, στη Λομβαρδία.  Στην περιοχή αυτή επιτέλεσαν και το μεγαλύτερο έργο τους. Βάπτισαν χριστιανούς, έκτισαν ναούς – σύμφωνα με την παράδοση σχεδόν 100 ο καθένας τους- θεράπευσαν αρρώστους, γκρέμισαν ειδωλολατρικούς ναούς, απάλλαξαν τους πιστούς από το παγανιστικό πνεύμα κ.α. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι επανέφεραν την ειρήνη στην εκκλησία της Νοβάρας.
  Ύστερα από 50 χρόνια ιεραποστολικής εργασίας  θέλησαν να αποσυρθούν και να ασκητέψουν. Τα  δύο αδέλφια θα χώριζαν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Ο Ιουλιανός έμεινε στο Γκοτζάνο στη λίμνη Ματζιόρε, ενώ ο Ιούλιος διάλεξε ένα ερημικό νησάκι το Κούσιο στη λίμνη  Όρτα. Το νησί που είχε διαλέξει ο Ιούλιος ήταν έρημο και απομονωμένο, ένας βράχος γεμάτος  ερπετά, όπου κανένας βαρκάρης δεν πλησίαζε από φόβο. Τότε ο Ιούλιος άπλωσε το ράσο του επάνω στο νερό και πέρασε απέναντι. Εκεί με τη βοήθεια του Θεού και με τη δύναμη του Χριστού, που σύμφωνα με το Ευαγγελικό χωρίο: «να πατάς επάνω σε φίδια και σκορπιούς» [Λουκ. 10,19], ο Άγιος τα υπέταξε.

   Ο Ιουλιανός  αρρώστησε βαριά και κοιμήθηκε σε ηλικία 72 ετών τον Ιανουάριο του 391 μ. Χ. Ο Ιούλιος έζησε ήρεμα για άλλα 10 χρόνια με προσευχή και νηστεία στο νησί του, το οποίο πήρε και το όνομά του. Η μνήμη του Αγίου Ιουλιανού εορτάζεται στις 7 Ιανουαρίου, του Αγίου Ιούλιου στις 31 Ιανουαρίου και η ανακομιδή των λειψάνων τους στις 19 Μαΐου. 

Στο χωριό της Παχείας Ράχης η μνήμη τους εορτάζεται στις 19 Μαΐου, όπου υπάρχει πλέον παρεκκλήσιο στον παλαιό ναό των Ταξιαρχών αφιερωμένο στη μνήμη τους. Στην Αίγινα επίσης εορτάζουν και στις 30 Ιουλίου  κατά τη σύναξη των Αιγινητών Αγίων στον ομώνυμο Ιερό Ναό στη περιοχή Λιβάδι, όπου φυλάσσονται και τμήματα από τα λείψανα των δύο Αγίων.
Το νησί του Αγίου Ιουλίου στη λίμνη Όρτα της Βόρειας Ιταλίας.   

Σάββατο 18 Μαΐου 2024

Στον υγροβιότοπο του Αγκιστρίου Η Ομάδας Περιβαλλοντικής του 2ου Γυμνασίου Αίγινας

Κι όμως!  Στο  Αγκίστρι, όπως και στην Αίγινα υπάρχει υγροβιότοπος ο οποίος είναι επιστημονικά καταγεγραμμένος και αποτελεί σημαντικό σημείο για  τη μετανάστευση  των πτηνών.

Για  τους ντόπιους είναι η "λίμνη" η αλλιώς η "λεκάνη"  όπου παλαιότερα είχαν ανοίξει ένα κανάλι με το οποίο η λίμνη επικοινωνούσε με τη θάλασσα.Έτσι με αυτόν τον τρόπο και την εποχή που το νερό λιγόστευε οι κάτοικοι μάζευαν αλάτι. Μια μικρή αλυκή.
Η λίμνη μεγέθους 55 τετραγωνικών, βρίσκεται στο νότιο - δυτικό άκρο  του Αγκιστρίου, μετά  το χωριό Λιμενάρια και λίγο πριν την Απόνησο.

Αποτελεί σημαντικό πέρασμα για τα αποδημητικά πουλιά που σταθμεύουν εκεί για ξεκούραση και τροφή. Έχουν καταγραφεί πολλά είδη πουλιών με σημαντικότερα  τους κορμοράνους. Η βλάστηση στους γύρω λόφους είναι πολύ έντονη με πεύκα, ελιές, σκίνα και πολλούς θάμνους. 

Λίγο πριν τη λίμνη ο επισκέπτης μπορεί να συναντήσει το περίφημο βυζαντινό εκκλησάκι  του Αγίου Νικολάου.
Μαθητές  της Ομάδας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο Αγκίστρι επισκέφθηκαν την περιοχή στα πλαίσια  του εκπαιδευτικού τους προγράμματος για τους Υγροβιότοπους και θαύμασαν την περιοχή περπατώντας  περιμετρικά τη λίμνη.
Για  την πραγματοποίηση και οργάνωση της επίσκεψης οφείλουμε  να ευχαριστήσουμε θερμά  τον κ. Χρήστο Σκορδίλη που διέθεσε  τρία οχήματα  για τη μεταφορά των μαθητών και των εκπαιδευτικών.






 

Παρασκευή 17 Μαΐου 2024

Αιγινήτες σφουγγαράδες στο Τάρπον Σπρίνγκς της Φλόριδα.

 

    Μεγάλη η σχέση της Αίγινας με την πολιτεία  του Τάρπον Σπρινγκ στη Φλόριδα. Πολλοί Αιγινήτες μετανάστευσαν  εκεί τις προηγούμενες δεκαετίες  του 20ου αιώνα  και σήμερα πολλοί απόγονοί τους ασκούν ακόμα το επάγγελμα του σφουγγαρά.

     Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε έχουν εκτεθεί στην μεγάλη έκθεση  για τους Αιγινήτες σφουγγαράδες που είχε πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο  του 2021  στο Πνευματικό Κέντρο, προέρχονται από το αρχείο της κ. Νομικής Χαλεπήλια  - Μιχαλοπούλου και μαρτυρούν τη δυναμική της ελληνικής κοινότητας στην πολιτεία της Φλόριδα στην Αμερική. Ιδιαίτερα η δεύτερη φωτογραφία που καταγράφει την επίσκεψη του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Τάρπον Σπρινγκ στις  30 Ιανουαρίου του 1922  για να τιμήσει  τους Έλληνες σφουγγαράδες. Ανάμεσα τους και πολλοί Αιγινήτες. Μην ξεχνάμε ότι ο πρώτος πρόεδρος  της πολιτείας αυτής ήταν Αιγινήτης ο Ν. Πέππας



Κάρτες  που έστελναν  οι Αιγινήτες από τη Φλόριδα με αφορμή τις μεγάλες εορτές.
Η δημοσίευση αυτή γίνεται με την ευκαιρία  της τελετής αδελφοποίησης  της Αίγινας με το Τάρπον Σπρίνγκ  της Φλόριδα, σήμερα  Παρασκευή 17 Μαΐου στο Καποδιστριακό Ορφανοτροφείο.



Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Κωνσταντίνος Λορέντζος ένας δύτης σφουγγαράς από την Καβουρόπετρα της Κυψέλης.

                                   

Η εκδήλωση για την αδελφοποίηση  της  Αίγινας των σφουγγαράδων με το Τάρπον Σπρινγκς ανακαλεί στη μνήμη μας την εποχή και τα πρόσωπα των σφουγγαράδων που πρόσφεραν στο νησί πλούτο, καλύτερες συνθήκες ζωής και αύξηση  του βιοτικού επιπέδου.

Θυμόμαστε σήμερα  τις γενιές των σφουγγαράδων με εκδηλώσεις, εκδόσεις φωτογραφικό υλικό.
 
Η  αναθέρμανση του ενδιαφέροντος πολλών Αιγινητών για τους παλαιούς σφουγγαράδες  της Αίγινας, που είναι απόγονοι τους, συγγενείς ή απλά γνωστοί και φίλοι, έχει φέρει το φως πολλά πρόσωπα, συνθήκες, εικόνες και μνήμες από μια εποχή μακρινή που όμως χαρακτήρισε  την κοινωνία της Αίγινας και συνέβαλε στην οικονομική πρόοδο του νησιού.
Οι σφουγγαράδες της Αίγινας και γενικότερα η σπογγαλιεία είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας του νησιού που δυστυχώς για αρκετά χρόνια ήταν στην αφάνεια.
Τα ίχνη από τη ζωή και τη συμβολή των σφουγγαράδων μεγάλη και ευδιάκριτη ακόμα και σήμερα. Πολλές οι αναφορές, οι εκδηλώσεις και οι εκδόσεις τα τελευταία χρόνια για τους σφουγγαράδες.

Πολλοί επίσης έχουμε ξεχάσει ότι στην οικογένεια μας είχαμε παππού ή θείο βουτηχτή και σφουγγαρά.


Ένας από αυτούς ήταν ο Κωνσταντίνος Λορέντζος που  γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυψέλη και ιδιαίτερα στην περιοχή της Καβουρόπετρας. Μέλος μιας  μεγάλης οικογένειας με πολλά αδέλφια τον Αντώνη, το Δημήτρη, τη Μαρία, τη Μάρθα, την Αναστασία.

Η ζωή στην Αίγινα, αρχές  του 20ου αιώνα πολύ δύσκολη και ο αγώνας για επιβίωση πολύ μεγάλος. Διάλεξε όπως και ο αδελφός του ο Δημήτρης να γίνουν βουτηχτές. Ο Κωνσταντίνος έφτιαξε οικογένεια με τη Στυλιανή Μπήτρου και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τη Μαριάνθη, το Νίκο, το Γρηγόρη, την Κυριακή.
Ταξίδεψε με το εικονιζόμενο σφουγγαράδικο αρκετά και έφτασε μέχρι τον κόλπο της Βεγγάζης στη Λιβύη. Έφερε στο σπίτι του πολλά πράγματα από εκείνες τις περιοχές που τα παιδιά και τα εγγόνια του διατηρούν ακόμα.
Το 1956 καθώς με το σκάφος  τους βρίσκονται κοντά στα Αντικύθηρα τους πλησιάζει το ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος  του Ζακ Υβ Κουστώ. Ο Κουστώ κινηματογραφεί το συνεργείο των σφουγγαράδων και την κατάδυση τους. Στην μικρή μήκους ταινία που μας έχει σωθεί αποτυπώνονται και καταγράφονται πολλά πρόσωπα, όπως ο Κωνσταντίνος Λορέντζος αλλά και ο Αντώνης Γρυπαίος (Κόκκορας) σε πολύ νεαρή ηλικία.
Με  το τέλος της σπογγαλιείας στην Αίγινα, μεταφέρει την οικογένεια του στον Πειραιά. Γίνεται ναυτικός και μπαρκάρει. Τα τελευταία χρόνια πριν τη συνταξιοδότηση του δούλεψε ως πολιτικό προσωπικό στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας.
Ο Κωνσταντίνος Λορέντζος έφυγε από τη ζωή το 1976. Σύμφωνα με μαρτυρίες  της συζύγου του μια φορά είχε "πιαστεί"  - η νόσος  των δυτών, αλλά  γρήγορα το ξεπέρασε.

Σήμερα τον ξαναβλέπουμε 47 χρόνια μετά  το θάνατο του να καπνίζει στην κουπαστή το τσιγάρο  του μετά την αφαίρεση της στολής του βουτηχτή.


 

Τετάρτη 15 Μαΐου 2024

"Γιορτή της μάνας και της Άνοιξης" από το Μορφωτικό Σύλλογο Κυψέλης.


 Ο Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Κυψέλης διοργανώνει, όπως κάθε χρόνο τη γιορτή της μητέρας και της Άνοιξης την Κυριακή  19 Μαΐου και ώρα 19.30  στην πλατεία της Κυψέλης.

Θα  υπάρχουν κεράσματα, λουλούδια και ζωντανή μουσική από το συγκρότημα "Οι νησιώτες".