Δύο βραδιές γεμάτες από τις νότες της Τζαζ μουσικής.

 

 

Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία το 2^ο Φεστιβάλ Τζαζ Μουσικής στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιουλίου. Και η επιτυχία δεν κρίνεται μόνο από τη μεγάλη προσέλευση θεατών, που είναι ένα ποσοτικό κριτήριο αλλά κυρίως από την οργάνωση, την προσέλευση νέων θεατών κάθε ηλικίας, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, την επιλογή των μουσικών και των τραγουδιστών, την ατμόσφαιρα που διαμορφώθηκε αυτές τις δύο ημέρες και χάρισε στην Αίγινα ένα ξεχωριστό μουσικό γεγονός.

Το Φεστιβάλ αυτό δεν είναι μια εναλλακτική πρόταση που απευθύνεται στους μυημένους του είδους, είναι μια μουσική συνάντηση που απευθύνεται σε όλους με αμεσότητα, ειλικρίνεια και αυθεντικότητα.

Η Τζαζ μουσική με μια μεγάλη ιστορία πίσω της, στάθμευσε στην Αίγινα. Ερχόμενη από τις νότιες πολιτείες της Αμερικής και με αφρικανικές καταβολές ξεκίνησε την πορεία της ως ένα μίγμα πολλών ειδών μουσικής συνδυάζοντας μουσικά στοιχεία από τη Δυτική Ευρώπη και την Αφρική. Μεγαλώνει σε πολιτείες όπου ο διαχωρισμός και οι διακρίσεις λευκών και έγχρωμων είναι έντονος και πυροδοτεί αδικίες και συγκρούσεις. Θεωρείτε ότι γεννήθηκε στην Νέα Ορλεάνη από μια φυλή, τους λεγόμενους Κρεολούς μια φυλή γαλλόφωνων και ισπανόφωνων έγχρωμων με καταγωγή από τις Δυτικές Ινδίες. Σε αυτή την πόλη συναντήθηκαν η μουσική των φτωχών αφροαμερικανών, που βασιζόταν σε απλές μελωδίες και πολύπλοκους ρυθμούς και αναμιγνύονταν με διάφορα φωνητικά, και η μουσική της  φυλής των Κρεολών και δημιουργήθηκε ένα είδος μουσικής, η τζαζ.

Γρήγορα η  μουσική αυτή διαδόθηκε και στις βόρειες και δυτικές πολιτείες από τους μετανάστες και τη δισκογραφία της εποχής. Το 1920 πια η τζαζ έπαψε να είναι αποκλειστικά η μουσική των έγχρωμων. Την υιοθέτησαν και οι λευκοί που επέδρασε καθοριστικά τη μουσική τους.

Μέσα από τα είδη της τζαζ μουσικής, έτσι όπως αναπτύχθηκαν στην πορεία  της οι ακροατές της έρχονται σε επαφή με μια πνευματικότητα που αντλεί την αλήθεια της από την μακραίωνη ιστορία αυτών των πληθυσμών των νότιων πολιτειών της Αμερικής.

Το Φεστιβάλ της Τζαζ μουσικής στην Αίγινα δίνει τη δυνατότητα όχι απλά να μυήσει τους ακροατές του σε ένα είδος μουσικής αλλά να τους φέρει σε επαφή με μια μουσική που δημιουργήθηκε σε χωράφια και φάμπρικες όπου οι εργάτες εργάζονταν σκληρά. Με μια μουσική ζυμωμένη με τη δουλειά τον κόπο και το μόχθο του ανθρώπου.

Η πρώτη βραδιά  του Φεστιβάλ ξεκίνησε με την αυθεντική εκπρόσωπο της world –jazz σκηνής την κ. Σαββίνα Γιαννάτου η οποία συνοδευόμενη από τον πιανίστα και συνθέτη Σπύρο Μάνεση μας ταξίδεψε στη Σαρδηνία, στην Κορσική, στη Νότια Αμερική, στη Βουλγαρία και στην ανατολή με ήχους αραβικούς.

Ο ηθοποιός Ακύλας Καραζήσης σε μια εξαιρετική περφόμανς απογείωσε το δεύτερο μέρος της βραδιά και τέλος οι «Proyecto Jazz Colombia», Ρομαντικές συνθέσεις που η  φωνή της Κολομβιανής κιθαρίστριας Juana Gaitan πλαισιώθηκε από τους Ανδαλουσιανούς μουσικούς Bernardo Parrilla, Javier Delgado και Nacho Megina, στο σαξόφωνο, το κοντραμπάσο και τα κρουστά.

Στο πρόγραμμα της δεύτερης ημέρας εμφανίστηκαν οι εξαιρετικοί  Human Touch που απέδειξαν γιατί θεωρούνται από τους κορυφαίους της ελληνικής τζαζ σκηνής, με πολύ μελωδικά και όμορφα κομμάτια! Η  διαδραστική συμμετοχή, με percussive dance κομμάτια και η Αγγελική Τουμπανάκη με τη Νατάσα Μάρτιν απογείωσαν τη βραδιά και μετέτρεψαν όλο τους θεατές σε μια καλοκουρδισμένη ορχήστρα. Αποκαλυπτικοί οι Kapten από τη Θεσσαλονίκη, ένα 8μελές συγκρότημα που παρουσίασε μια fusion jazz, με στοιχεία funk, rock, hip-hop, rap, soul

Και η λήξη της δεύτερης ημέρας βρήκε τους θεατές  όρθιους να χορεύουν επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι ένα Φεστιβάλ είναι μια μεγάλη γιορτή! 

Το Φεστιβάλ  προλόγισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, κ. Κοσμάς Αναγνωστόπουλος, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε την πρώτη ημέρα η αντιδήμαρχος Τουρισμού Αίγινας κ. Όλγα Πετρίτη.

 Πολλές και σημαντικές οι παρουσίες στο Φεστιβάλ όπως της Χαρούλας Αλεξίου των ηθοποιών κ. Άννας Γεραλή, Όλιας Λαζαρίδου του πρώην Υπουργού κ. Κώστα Γαβρόγλου καθώς και πολλών εκπροσώπων συλλόγων και φορέων της Αίγινας.

Το 2^ο Τζαζ Φετσιβάλ που φέτος τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού ολοκληρώθηκε το Σάββατο το βράδυ και ανανέωσε το ραντεβού του για τις 9 και 10 Ιουλίου του 2027.

 

Η τιμή του Προφήτη Ηλία στην Αίγινα με τα πάμπολλα εκκλησάκια.

 

Της κ. Μαίρης Χατζίνα

Μεγάλη η αγάπη και ο σεβασμός των παλαιών Αιγινητών προς τον Προφήτη Ηλία που έκτισαν πολλά ξωκλήσια σε κορυφές λόφων και βουνών, σε πλαγιές ακόμα και μέσα σε χωράφια.

Πέρα από  τις πιο  γνωστές εκκλησιές όπως του Προφήτη Ηλία  στο Βαθύ ή στους Αγίους και στο δρόμο που οδηγεί προς τον Άγιο Νεκτάριο, ας ξεκινήσουμε την περιπλάνηση, αυτό το διαδικτυακό προσκύνημα με  τα μικρότερα εκκλησάκια της ενδοχώρας.  

   Επάνω ο "ακρίτας" Προφήτης Ηλίας στη Βαγία πάνω στον ομώνυμο λόφο. Ορατός κι από το Μεσαγρό αλλά και από τη Βαγία.

Κάτασπρος μοναχικός με θολωτή σκεπή γνήσιο δείγμα νησιώτικης αρχιτεκτονικής όπως και ο επόμενος  στην Αιγινήτισσα. Το  εκκλησάκι που βρίσκεται δεξιά στον παραλιακό δρόμο προς Πέρδικα είναι αγκαλιασμένο με ένα πελώριο βράχο και κάτω από τη σκιά των πεύκων.

   Τέλος στην Κυψέλη, στον "πεντάδρομο" πιο πάνω από το Carefur βρίσκεται το ιδιωτικό ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Ανήκει στην οικογένεια Παπαγεωργίου και αρχιτεκτονικά είναι ένα κομψοτέχνημα σε σταυροειδή ρυθμό και με σπάνιες αναλογίες για το μέγεθός του. Η οικογένεια το διατηρεί  σε άριστη κατάσταση και το λειτουργεί κάθε χρόνο  στις 20 Ιουλίου.

                                     

Στην Κυψέλη στον πεντάδρομο.

                                      

Στον Ασώματο, στο κτήμα Σημαντώνη.
Φωτογραφίες  των : Στέλλα Μεθενίτη, Νεκτάριου Κουκούλη και Χρήστου Νεστορίδη.

Στη Βαγία επίσης ο εικονιζόμενος ναός εορτάζει  της Μεταμορφώσεως, της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία (τρισυπόστατος)

Στον Προφήτη Ηλία στο Βαθύ.

Στην Αίγινα, σχεδόν σε κάθε ενορία, σε κάθε σημείο υπάρχει και Προφήτης Ηλίας. Στο Βαθύ, στους Αγίους μέσα στο πευκοδάσος, στην Κυψέλη, στον Ασώματο, στην Πέρδικα κ.ο.κ. Και βέβαια μη ξεχνάμε τον βιγλάτορα Προφήτη Ηλία στη Δωρούσα στο Αγκίστρι.

Στο Βαθύ δεσπόζει ο Προφήτης Ηλίας που αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή. Ένας τόπος ιδιαίτερα αγαπητός για τους κατοίκους της περιοχής που συχνά ανεβαίνουν μέχρι εκεί. σημείο περιπάτου και ρεμβασμού.

Ο ναός είναι ιδιαίτερα φροντισμένος και απ' ότι βλέπουμε στις πρώτες φωτογραφίες το ίδιο και η γύρω περιοχή που φέτος με τη συνδρομή εθελοντών ήταν καθαρή και έτοιμη να υποδεχτεί πολλούς προσκυνητές.

Οι τρεις πρώτες φωτογραφίες από τη σελίδα στο Fb του κ. Ι. Λουρέντζου.

 Ο εορταζόμενος σήμερα Προφήτης Ηλίας τιμάται πάντα σε ψηλές κορφές της πατρίδας μας. Πολλά ξωκλήσια ή και ενοριακοί ναοί έχουν κτιστεί στις κορυφές  λόφων ή βουνών, θέλοντας έτσι να υπενθυμίσουν στους πιστούς στοιχεία από τη ζωή του Προφήτη, τον οποίο ο Θεός  τον αξίωσε - σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη - να αναληφθεί στους ουρανούς αφού προηγουμένως είχε γνωρίσει τον κατατρεγμό και τις διώξεις από τους ειδωλολάτρες βασιλείς του Ισραήλ.

     
     . 

     Η ανάβαση προς  τον Προφήτη Ηλία στο Βαθύ και η μικρή διαδρομή μέσα στο αλσύλλιο από πεύκα αποκαλύπτει μια μικρή όαση ομορφιάς που για πολλούς είναι άγνωστη. Ίσως από τα ωραιότερα σημεία της βόρειας πλευράς του νησιού και της Αίγινας. Η  θέα σε καθηλώνει. Η καθαρή ατμόσφαιρα μας επέτρεψε να διακρίνουμε ως τον Πειραιά τη Σαλαμίνα και τα Μέγαρα. Στα πόδια μας ο οικισμός της Σουβάλας και το μάτι σου να ανιχνεύει και να χαρτογραφεί σπιθαμή προς σπιθαμή κάθε σημείο από το λιμάνι της Σουβάλας μέχρι τη νησίδα  του Τούρλου, αλλά και την κορυφογραμμή με τους  πύργους - μύλους πάνω από τους Αγίους και το κάστρο της Παλαιάς Χώρας, τα πρώτα εκκλησάκια και τη Δραγωνέρα. Από την άλλη πλευρά η περιοχή του Λεόντι της Κυψέλης και η παραλία μέχρι τα Πλακάκια.

    Ο ναός αστραφτερός καθάριος ντυμένος στα νησιώτικα χρώματα  με ένα φροντισμένο προαύλιο με πεζούλια για κάθε κουρασμένο αναβάτη. Το εσωτερικό του ναού μας γοήτευσε. Ένας ευρύχωρος ναός με όμορφες εικόνες αρκετά περιποιημένος. Όπως μας πληροφόρησε ο π. Νεκτάριος Κουκούλης παλαιός εφημέριος του Βαθέος, ο ναός έχει εγκαινιασθεί από το Μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο Καραμάνο. Είναι τρισυπόστατος και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο (γι' αυτό και η εικόνα του Αγίου στο τέμπλο του ναού) στον Προφήτη Ηλία και στον Άγιο Προκόπιο.

  

    Στην κορυφή του λόφου μπορεί κάποιος να ανέβει είτε από τον παραλιακό δρόμο Αίγινας - Σουβάλας, είτε μέσα από τον οικισμό του Βαθέος.

 

Ένα γλέντι στην πλατεία του χωριού στον Ασώματο.

Τα παραδοσιακά  γλέντια στα νησιά και στα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι μέρος  της ελληνικής μας παράδοσης και αποτελούν ευκαιρία για αντάμωμα, χαρά και χορό, συνοδευόμενα πάντα από φαγητό και κρασί ή τσίπουρο.

Κυρίως στα νησιά τα γλέντια αναβιώνουν με τη συμμετοχή εκατοντάδων επισκεπτών - πανηγυριστών κυρίως νέων σε ηλικία. Εικόνες από Κυκλάδες - Κρήτη και Δωδεκάνησα μαρτυρούν του λόγου μας το αληθές.

Η Αίγινα είχε πολλά τέτοια  γλέντια που το πέρασμα του χρόνου και τη στροφή προς τον τουρισμό  λησμονήθηκαν. Να θυμίσουμε από παλιά το 'Χορό της Λαμπρής" το μόνο που αναβιώνει κάθε χρόνο αλλά και τα θρησκευτικά πανηγύρια στην Ανάληψη της Κυψέλης, στην Αγία Παρασκευή στους Λαζάρηδες, του Σταυρού στην Παλιαχώρα, του Άι Σώστη στην Πέρδικα και πολλά άλλα.

Τα περισσότερα, αν όχι όλα, είχαν την αιτία τους σε κάποια μεγάλη θρησκευτική γιορτή, γι΄αυτό τελούνταν στην πλατεία  του χωριού ή δίπλα σε κάποιο ξωκλήσι. Μη λησμονάμε όμως το κυριότερο!

Τα γλέντια αυτά ήταν και η μεγάλη ευκαιρία να δει ο νέος τη νέα και αντίστροφα. Το γλέντι ή το πανηγύρι ήταν ο χώρος που άναβε η πρώτη σπίθα ενός μεγάλου έρωτα που σε λίγο θα έφτανε ως προξενιό στο σπίτι της κοπέλας ή ακόμα και στο ... " κλέψιμο".

Παράλληλα ήταν και η ευκαιρία να ανταμώσουν τα σόγια, οι οικογένειες και να κάνουν και τα ψώνια τους αν το πανηγύρι ήταν μεγάλο και έρχονταν και έμποροι.

Είναι λοιπόν αξιέπαινη η προσπάθεια  των Δημοτικών Κοινοτήτων - όπως της Κυψέλης - ή Συλλόγων όπως του Μορφωτικού ο 'Καποδίστριας" να αναβιώνει το Χορό της Λαμπρής ή του Μορφωτικού της Κυψέλης με το "Λειδινό" ή του Συλλόγου "Οινόη" στην Αγία Μαρίνα.

Από χθες στον νέο κατάλογο  προστέθηκε και το γλέντι στον Ασώματο που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίων Ασωμάτων και Κοντού. Μουσικοί και τραγουδιστές από τα Μέθανα που ταξίδεψαν γι΄ αυτό το σκοπό μέχρι την Αίγινα δημιούργησαν ατμόσφαιρα γλεντιού και κεφιού μαζί με τα εδέσματα και τα αναψυκτικά που διατίθεντο.

Αξιέπαινη προσπάθεια και ευχόμαστε να συνεχιστεί! Είναι καιρός να ξαναγυρίσουμε στα παραδοσιακά γλέντια του τόπου μας και να επιστρέψουμε στις ρίζες μας.

 

Ο Προφήτης Ηλίας στο δάσος των Αγίων.

     

   Στην ύπαιθρο της Αίγινας από τη Βαγία ως τους Αγίους την Κυψέλη, τον Ασώματο και την Αιγινήτισσα υπάρχουν διάσπαρτα ξωκλήσια αφιερωμένα στη μνήμη  του Προφήτη Ηλία.  

   Στους Αγίους στην Αίγινα ένα πανέμορφο ξωκλήσι βρίσκεται στην πευκόφυτη πλαγιά του βουνού. Συγκεκριμένα  στην περιοχή των Αγίων και μέσα στο πευκοδάσος δύσκολα, αν  δεν  το ξέρεις, διακρίνεται η λεπτή φιγούρα του μικρού ναού με τον ευρύχωρο περίβολο και τις ασβεστωμένες πεζούλες.

 Σε αντίθεση με άλλα ξωκλήσια που είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία  και βρίσκονται στις κορφές  των βουνών, ετούτο είναι πνιγμένο μέσα στο δάσος.

   Το κτίσμα είναι χαρακτηριστικό  μιας μονόχωρης βασιλικής, όπως συνηθίζεται στα ξωκλήσια αυτού του είδους. Έχει κεραμοσκεπή και  διαθέτει και βοηθητικό χώρο με ένα δεύτερο κτίσμα, που στις Κυκλάδες ονομάζεται "πανηγυρόσπιτο".

   Το σημείο είναι πανέμορφο λόγω της πυκνής βλάστησης αλλά και  της θέας προς τη θάλασσα. Για να το βρει ο διαβάτης θα πρέπει να προσπεράσει το "Βαθυπόταμο" και να ανέβει ερχόμενος από Σουβάλα στα δεξιά.

    Το εκκλησάκι ανήκει στην ενορία  του Αγίου Κρίσπου και ο ακάματος εφημέριος π. Φανούριος Μακαρατζής μαζί με το εκκλησιαστικό του συμβούλιο  έχει φροντίσει υποδειγματικά το γύρω χώρο και το ναό.

   Για να ανέβει κανείς ως εκεί θα πρέπει  να ακολουθήσει τον επάνω δρόμο και όχι τη γνωστή λεωφόρο και να αναζητήσει την οικία Κουτσούκου. Στην περιοχή παλαιότερα υπήρχαν παραδοσιακοί μάστορες που έφτιαχναν περίφημα Αιγινήτικα κανάτια, όπως του Κουλικούρδη.

Μια μεγάλη γιορτή μουσικής από το 2ο Φεστιβάλ Τζαζ.

 

Σε μια μεγάλη γιορτή μουσικής εξελίσσεται από χρόνο σε χρόνο το Φεστιβάλ Τζαζ μουσικής που πραγματοποιείται τα δύο τελευταία χρόνια στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου (πρώην Φυλακές Αίγινας). 

Η μεγάλη επιτυχία  του διήμερου 2^ου Φεστιβάλ στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιουλίου απέδειξε ότι το είδος αυτό της μουσικής έχει πολλούς ακροατές και θιασώτες στην Αίγινα και είναι η αφορμή για να έρθουν επισκέπτες στην Αίγινα μόνο για αυτό! Και η επιτυχία δεν κρίνεται μόνο από τη μεγάλη προσέλευση θεατών, που είναι ένα ποσοτικό κριτήριο αλλά κυρίως από την οργάνωση, την προσέλευση νέων θεατών κάθε ηλικίας, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, την επιλογή των μουσικών και των τραγουδιστών, την ατμόσφαιρα που διαμορφώθηκε αυτές τις δύο ημέρες και χάρισε στην Αίγινα ένα ξεχωριστό μουσικό γεγονός.

Το Φεστιβάλ αυτό δεν είναι μια εναλλακτική πρόταση που απευθύνεται στους μυημένους του είδους, είναι μια μουσική συνάντηση που απευθύνεται σε όλους με αμεσότητα, ειλικρίνεια και αυθεντικότητα.

Η Τζαζ μουσική με μια μεγάλη ιστορία πίσω της, στάθμευσε στην Αίγινα. Ερχόμενη από τις νότιες πολιτείες της Αμερικής και με αφρικανικές καταβολές ξεκίνησε την πορεία της ως ένα μίγμα πολλών ειδών μουσικής συνδυάζοντας μουσικά στοιχεία από τη Δυτική Ευρώπη και την Αφρική. Μεγαλώνει σε πολιτείες όπου ο διαχωρισμός και οι διακρίσεις λευκών και έγχρωμων είναι έντονος και πυροδοτεί αδικίες και συγκρούσεις. Θεωρείτε ότι γεννήθηκε στην Νέα Ορλεάνη από μια φυλή, τους λεγόμενους Κρεολούς μια φυλή γαλλόφωνων και ισπανόφωνων έγχρωμων με καταγωγή από τις Δυτικές Ινδίες. Σε αυτή την πόλη συναντήθηκαν η μουσική των φτωχών αφροαμερικανών, που βασιζόταν σε απλές μελωδίες και πολύπλοκους ρυθμούς και αναμιγνύονταν με διάφορα φωνητικά, και η μουσική της  φυλής των Κρεολών και δημιουργήθηκε ένα είδος μουσικής, η τζαζ.

Γρήγορα η  μουσική αυτή διαδόθηκε και στις βόρειες και δυτικές πολιτείες από τους μετανάστες και τη δισκογραφία της εποχής. Το 1920 πια η τζαζ έπαψε να είναι αποκλειστικά η μουσική των έγχρωμων. Την υιοθέτησαν και οι λευκοί που επέδρασε καθοριστικά τη μουσική τους.

Μέσα από τα είδη της τζαζ μουσικής, έτσι όπως αναπτύχθηκαν στην πορεία  της οι ακροατές της έρχονται σε επαφή με μια πνευματικότητα που αντλεί την αλήθεια της από την μακραίωνη ιστορία αυτών των πληθυσμών των νότιων πολιτειών της Αμερικής.

Το Φεστιβάλ της Τζαζ μουσικής στην Αίγινα δίνει τη δυνατότητα όχι απλά να μυήσει τους ακροατές του σε ένα είδος μουσικής αλλά να τους φέρει σε επαφή με μια μουσική που δημιουργήθηκε σε χωράφια και φάμπρικες όπου οι εργάτες εργάζονταν σκληρά. Με μια μουσική ζυμωμένη με τη δουλειά τον κόπο και το μόχθο του ανθρώπου.

Η πρώτη βραδιά  του Φεστιβάλ ξεκίνησε με την αυθεντική εκπρόσωπο της world –jazz σκηνής την κ. Σαββίνα Γιαννάτου η οποία συνοδευόμενη από τον πιανίστα και συνθέτη Σπύρο Μάνεση μας ταξίδεψε στη Σαρδηνία, στην Κορσική, στη Νότια Αμερική, στη Βουλγαρία και στην ανατολή με ήχους αραβικούς.

Ο ηθοποιός Ακύλας Καραζήσης σε μια εξαιρετική περφόμανς απογείωσε το δεύτερο μέρος της βραδιά και τέλος οι «Proyecto Jazz Colombia», Ρομαντικές συνθέσεις που η  φωνή της Κολομβιανής κιθαρίστριας Juana Gaitán πλαισιώθηκε από τους Ανδαλουσιανούς μουσικούς Bernardo Parrilla, Javier Delgado και Nacho Megina, στο σαξόφωνο, το κοντραμπάσο και τα κρουστά.

Στο πρόγραμμα της δεύτερης ημέρας εμφανίστηκαν οι εξαιρετικοί  Human Touch που απέδειξαν γιατί θεωρούνται από τους κορυφαίους της ελληνικής τζαζ σκηνής, με πολύ μελωδικά και όμορφα κομμάτια! Η  διαδραστική συμμετοχή, με percussive dance κομμάτια και η Αγγελική Τουμπανάκη με τη Νατάσα Μάρτιν απογείωσαν τη βραδιά και μετέτρεψαν όλο τους θεατές σε μια καλοκουρδισμένη ορχήστρα. Αποκαλυπτικοί οι Kapten από τη Θεσσαλονίκη, ένα 8μελές συγκρότημα που παρουσίασε μια fusion jazz, με στοιχεία funk, rock, hip-hop, rap, soul

Και η λήξη της δεύτερης ημέρας βρήκε τους θεατές  όρθιους να χορεύουν επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι ένα Φεστιβάλ είναι μια μεγάλη γιορτή! 

Το Φεστιβάλ  προλόγισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, κ. Κοσμάς Αναγνωστόπουλος, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε την πρώτη ημέρα η αντιδήμαρχος Τουρισμού Αίγινας κ. Όλγα Πετρίτη.

 Πολλές και σημαντικές οι παρουσίες στο Φεστιβάλ όπως της Χαρούλας Αλεξίου των ηθοποιών κ. Άννας Γεραλή, Όλιας Λαζαρίδου του πρώην Υπουργού κ. Κώστα Γαβρόγλου καθώς και πολλών εκπροσώπων συλλόγων και φορέων της Αίγινας.

Το 2^ο Τζαζ Φετσιβάλ που φέτος τελούσε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού ολοκληρώθηκε το Σάββατο το βράδυ και ανανέωσε το ραντεβού του για τις 9 και 10 Ιουλίου του 2027.

 

 

 

Ο Προφήτης Ηλίας στην περιοχή των Ασωμα΄των.

 

 

Ο  Ιούλιος συμπλήρωσε είκοσι ημέρες και τα θρησκευτικά πανηγύρια είναι στο επίκεντρο των καλοκαιρινών ημερών.

Σήμερα 20 Ιουλίου είναι η μεγάλη εορτή του Προφήτη Ηλία και πραγματικά δεν υπάρχει σημείο και ενορία της Αίγινας που να μην τιμά τον Προφήτη Ηλία, αφιερώνοντας πανέμορφα ξωκλήσια τα οποία οι πιστοί φροντίζουν να βρίσκονται σε καλή κατάσταση.

Πρώτο απ΄όλα το γνωστό εκκλησάκι που έχει χαρίσει και την ονομασία του στη περιοχή καθώς λέμε στον 'Προφήτη Ηλία στον Ασώματο".

Φωτογραφίες: Χρήστος Νεστορίδης.

 Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στην εκκλησούλα  του Προφήτη Ηλία εκεί στα αψηλά  του Ασωμάτου. Δεν είναι μόνο η αγάπη μας προς αυτό ή η θέα που σε γοητεύει, αλλά το ίδιο το  λιτό κτίσμα που στέκει ορθό στο πείσμα  των καιρών.
    Σημείο αναφοράς  για τους διερχόμενους αλλά και εμβληματική φιγούρα μια που είναι συνδεδεμένο  με την ταινία "Διακοπές στην Αίγινα"
   Είναι γνωστή η σκηνή - εικόνα από τον Προφήτη Ηλία  στον Ασώματο με τους δύο πρωταγωνιστές της ταινίας "Διακοπές στην Αίγινα",  Αλίκη Βουγιουκλάκη και Ανδρέα Μπάρκουλη.

   
  Όμως πέρα από  το νοσταλγικό του θέματος, η εκκλησία πανηγυρίζει  στις 20 Ιουλίου εορτή του Προφήτη Ηλία  και  εκατοντάδες πιστών  την επισκέπτονται από  τους γύρω οικισμούς  του Ασώματου, του Κοντού και της Κυψέλης.
   Η σημερινή εικόνα της εκκλησίας  πραγματικά εντυπωσιάζει.  Στις εργασίες συντήρησης που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια αποκαλύφθηκε  η πέτρα, συντηρήθηκαν οι παλιές τοιχογραφίες - αγιογραφίες με εξαιρετικό γούστο και σεβασμό στο χώρο και τοποθετήθηκαν τα απολύτως απαραίτητα. Παράδειγμα η λεπτή και καλόγουστη σιδηροκατασκευή που τοποθετήθηκε  στη θέση του τέμπλου αφήνει ελεύθερο το οπτικό πεδίο προς το μικρό ιερό. Ο εξωτερικός  χώρος φροντισμένος με έμφαση και πάλι στην πέτρα.
   Και βέβαια το όλο εγχείρημα μαρτυρεί το ενδιαφέρον και τη φροντίδα της οικογένειας Σημαντώνη. Αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια. Η αισθητική και η σύνεση επικράτησαν. Και  η σημερινή εικόνα αποτελεί οδηγό και πρότυπο για ανάλογες συντηρήσεις κτισμάτων. Η εποχή που τα αλλεπάλληλα στρώματα ασβέστη δήλωναν  και το σεβασμό και την αγάπη για κάποιο ξωκκλήσι ευτυχώς έχει περάσει. Έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα στο νησί όπου πολλά ξωκκλήσια έχουν συντηρηθεί με το σωστό τρόπο.

   Μπορεί κανείς να επισκεφθεί  το εκκλησάκι αν περάσει τον οικισμό των Ασωμάτων, στο τέλος της ανηφόρας αρκετά πριν της "γριάς το πήδημα", στα δεξιά  του δρόμου θα διακρίνει μια τσιμεντένια σκάλα  μετά το κτήμα Σημαντώνη. Ας την ανέβει.

   Η θέα  προς την πόλη της Αίγινας και τη Κυψέλη, που θα αποκαλυφθεί στον επισκέπτη είναι μοναδική