Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2021

Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος στην πλατεία Εθνεγερσίας.

Τα  γιορτινά της φόρεσε η πλατεία  Εθνεγερσίας στην πόλη της Αίγινας. Ένα μεγάλο δένδρο, φωτεινές γιρλάντες γύρω από τους φανοστάτες δίνουν έναν εορταστικό χριστουγεννιάτικο τόνο στη  μεγάλη πλατεία.

Οι υπηρεσίες  του Δήμου ξεκίνησαν από νωρίς τις προετοιμασίες  του στολισμού. Έτσι ο Δεκέμβρης βρήκε έτοιμη την πλατεία. Ήδη οι φανοστάτες κατά μήκος  του λιμανιού είναι στολισμένοι με χριστουγεννιάτικα  φωτιστικά  στολίδια.

Όλα  αυτά βοηθούν να αποκτήσουν οι μέρες μας και οι νύχτες μας περισσότερο φως, να αλλάξει η διάθεση μας και να μπούμε στο εορταστικό κλίμα  των ημερών που θα ακολουθήσουν.

Τις επόμενες ημέρες περιμένουμε κάτι πολύ όμορφο και στην παλαιά προβλήτα  από την Κοινότητας Αίγινας σε συνεργασία  με την ΚΕΔΑ.


 

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2021

Δεκέμβριος: Γύρω - γύρω του Χριστού η κορφή του χειμωνιού.

                                                   

  Με μια γλυκιά ηλιόλουστη ημέρα μας υποδέχτηκε ο Δεκέμβριος θέλοντας έτσι να μας καλοπιάσει.  Εμείς όμως πέρα από ευχές  για καλό μήνα και καλές  γιορτές ας ξεφυλλίσουμε για άλλη μια  φορά το βιβλίο  της κ. Λίνας Μπόγρη - Πετρίτου από  το οποίο αντλούμε  πληροφορίες  για  το μήνα  και τη λαογραφία  του:

             « Άγια Βαρβάρα μίλησε, κι Άι Σάββας απεκρίθει:
             -Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο,
              γιατί Άι Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος»

Δεκέμβριος, ο πρώτος μήνας  του χειμώνα και ο τελευταίος, ο δωδέκατος του χρόνου, στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Το όνομά του έμεινε ίδιο απ’ όταν ήταν ο δέκατος μήνας, (decem= δέκα λατιν.), στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο.       
Ο Δεκέμβρης του χιονιού, της παγωνιάς, της θαλπωρής του σπιτιού. Ο Δεκέμβρης, ο γιορτινός. Ο Δεκέμβρης του Δωδεκαήμερου, των… καλικάντζαρων, της μεγάλης γιορτής των Χριστουγέννων. Ο Δεκέμβρης της προσμονής και της χαράς των παιδιών.
-Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.
Οι κρύες ημέρες του Δεκέμβρη αρχίζουν από τα  Νικολοβάρβαρα, όπως στη λαϊκή μας παράδοση αναφέρονται οι γιορτές της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Σάββα  και του Αγίου Νικολάου (4, 5 και 6 αντίστοιχα), στις αρχές του μήνα.
-Τα Νικολοβάρβαρα παγώνουν και τα μάρμαρα.
-Η Αγιά Βαρβάρα βαρβαρώνει (αγριεύει το κρύο), ο Άι Σάββας σαβανώνει (κοκαλώνεις από την παγούρα), κι ο Άι Νικόλας παραχώνει (σε κλείνει στο σπίτι).
Οι ναυτικοί μας συμφωνούν με τους στεριανούς και λένε:
-Τ’ Άι Νικολοβάρβαρα κατεβασιές και χιόνια, μπουράσκες και τελώνια. (μπουράσκα, παραφθορά της λέξης  μπράσκα= είδος τεράστιου βάτραχου).
Λέγεται ότι ο Άγιος Νικόλαος, προστάτης των ναυτικών, είναι εκείνος που επινόησε το πηδάλιο, για τούτο και η ευχή μας:
-Ο Άι Νικόλας στο τιμόνι σου.
Τον Δεκέμβριο έχουμε τις μικρότερες ημέρες.
 -Του Δεκέμβρη η ημέρα, καλημέρα-καλησπέρα, που αρχίζουν να μεγαλώνουν από τα Χριστούγεννα (αρχίζει το χειμερινό ηλιοστάσιο), ο λαός μας όμως που βιάζεται, λέει, ότι από της Αγίας Άννας (9 Δεκ.),
 -Η μέρα παίρνει ανάσα.
 Και από του Αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκ.),
 -Η μέρα παίρνει ένα σπυρί, μεγαλώνει δηλαδή λίγο λίγο. 
Μέχρι τα Χριστούγεννα στην ημέρα έχει προστεθεί μια ώρα ακόμα.
-Χριστός γεννάται, ώρα γεννάται.
Τιμάται  ο Άγιος Ελευθέριος  (15 Δεκ.),  που χαρίζει στις γυναίκες που περιμένουν παιδί, «καλή λευτεριά». Στις 16 του μήνα (περισσότερο στην ελληνική ύπαιθρο), γιορτάζουν τον Άγιο Μόδεστο, προστάτη των οικόσιτων ζώων αλλά και εκείνων που βοηθούν το γεωργό στο όργωμα.
Μέσα στον Δεκέμβρη η σπορά πρέπει να ’χει τελειώσει,
-Δεκέμβρη, δίκια σπέρνε, συμβουλεύουν μέσα από την παροιμία οι παλιοί, που σημαίνει πως ο σπόρος πρέπει να πέφτει με προσοχή και σύνεση, γιατί τώρα το χώμα είναι αφράτο και νωπό από τις βροχές, και δεν υπάρχει λόγος να πετιέται παντού κι όπου προλάβει να φυτρώσει. 
Το κρύο δυναμώνει.
-Γύρω γύρω του Χριστού, η κορφή του Χειμωνιού.
 Και οι χαρές των αγροτών μεγάλες, καθώς υπολογίζουν τη σοδειά. 
 -Χειμωνιάτικα Γέννα, καλοκαιρινή χαρά.
 Περιμένει ο λαός μας το χιόνι γιατί πιστεύει πως:
-Χρυσάφι του καλοκαιριού, το χιόνι του Δεκέμβρη.
 Και εκείνο (το χιόνι), αν έχει αργήσει, μας παραγγέλνει:
 -Αν τ’ Άι Φιλίππου λείπω, τ’ Άγια των Αγιών δε λείπω, εννοώντας τις Άγιες ημέρες των Χριστουγέννων.
Ο φόβος για βαρύ χειμώνα πάντα υπάρχει, γιατί
-Αν πρωιμήσει η μυγδαλιά κι ανθίσει το Δεκέμβρη,
 βαρύς χειμώνας κι όψιμος θε να ’ρθει να μας εύρει.
Για τούτο κι όλοι προσδοκούν και εύχονται:
-Να ’ν’ τα Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα
 και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα!

Αντάρα στο λιμάνι.

Ο Νοέμβρης αποφάσισε να μας δείξει τα δόντια του καθώς φεύγει. Ο μανιασμένος  νοτιοδυτικός άνεμος έχει ξεσηκώσει τη θάλασσα  και ο χορός των κυμάτων σκεπάζει  το λιμάνι της Αίγινας. 

Οι εικόνες είναι μοναδικές αλλά όχι σπάνιες κάθε φορά που φυσά πουνέντης στην Αίγινα. 

Η μανία της φύσης, η αγριότητα, η δύναμη φοβερή. Η φύση δείχνει το μεγαλείο της ακόμα και μέσα από την καταιγίδα. 

Ο  δυνατός άνεμος και το κρύο που ενέσκηψε μας οδηγεί να θυμηθούμε τη γνωστή παροιμία όπου κάθε χρόνο του "Αγίου Αντρέα  το κρύο αντριεύει".

Ο χειμώνας με άλλα λόγια είναι εδώ!!!




 

Ο "Φοίβος" δεν θα φύγει απόψε!


 Δεν θα πραγματοποιήσει  το τελευταίο δρομολόγιο του απόψε ο "Φοίβος" Οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν έχουν προκαλέσει ακυρώσεις πολλών δρομολογίων.

Συγκεκριμένα απόψε ο "Φοίβος" δεν θα πραγματοποιήσει  το τελευταίο δρομολόγιο του από Πειραιά προς Αίγινα στις 18.00 και από Αίγινα προς Πειραιά στις 19.30 αντίστοιχα.

Ο Άγιος Ανδρέας στη βόρεια πλαγιά της Παλαιάς Χώρας.

                                 

     Στη  βόρεια άκρη της Παλαιάς  Χώρας  σφηνωμένος μέσα  στην πλαγιά  βρίσκεται  ο πάλλευκος  Άγιος Ανδρέας  που  εορτάζει σήμερα.  Κρυμμένος, θα έλεγε κάποιος από τα αδιάκριτα βλέμματα και στη σκιά  της Μεσαιωνικής πολιτείας τον συναντάμε μετά τον πασίγνωστο Άγιο Φανούριο που στην εορτή του στα τέλη Αυγούστου συγκεντρώνει πλήθη πιστών.

Ο Άγιος Ανδρέας ντυμένος  στα λευκά του διατηρεί  την αρχιτεκτονική των ναών της Παλαιάς Χώρας. Μονόχωρη, θολωτή βασιλική με  την είσοδο του προς  τα δυτικά βρίσκεται  σε ένα σημείο με θέα  προς  το Βαθύ και την περιοχή της Σουβάλας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό  που δεν συναντάμε συχνά σε παρόμοια εκκλησάκια είναι το μικρό  φροντισμένο προαύλιο, η αυλή  της Εκκλησίας που είναι και αυτή καλό ασβεστωμένη.

Ο  κ. Σοφοκλής Δημητρακόπουλος  στο βιβλίο του "Χριστιανική Αίγινα" δεν συμπεριλαμβάνει το εκκλησάκι αυτό  στον οικισμό της Παλαιάς Χώρας, όπως άλλωστε και το γειτονικό του Αγίου Φανουρίου. Εκκλησιαστικά και οι δύο ναοί ανήκουν στην ενορία  του Βαθέος.

Τέλος πολύ καλή εντύπωση  προκαλεί  η καθαριότητα, η ευπρέπεια  του χώρου τόσο  εξωτερικά όσο και εσωτερικά κάτι που μαρτυρεί  την φροντίδα  των ενοριτών.

Τις φωτογραφίες μας παραχώρησε  ο κ. Χρήστος Νεστορίδης  τον οποίο ευχαριστούμε πολύ.







 

Ο Άγιος Ανδρέας στα βουνά της Αίγινας

                                     


                                        

   Ανεμοδαρμένο το ταπεινό εκκλησάκι πάνω στο βουνό.  Μοναδικές οι φωτογραφίες  της κ. Καλλιρρόης Μπέση από τον  Άγιο Ανδρέα. Και το λέμε αυτό γιατί πολύ δύσκολα  μπορεί  να ανέβει κάποιος εκεί. Γι' αυτό την ευχαριστούμε πάρα πολύ που της δημοσίευσε στη προσωπική της σελίδα  στο Fb  και έτσι μπορούμε κι εμείς να απολαμβάνουμε αυτή την ομορφιά.
   Του Αγίου Ανδρέα λοιπόν σήμερα τελευταία ημέρα  του Νοέμβρη  Η λαϊκή παράδοση θέλει  να από σήμερα να αντριεύει το κρύο. Οψόμεθα!!!

  Σκαρφαλώνοντας προς το Μοναστήρι της Χρυσολεόντισσας, ένα από τα χαρακτηριστικά  του τοπίου είναι η ύπαρξη πολλών  μικρών  εξωκλησιών. Συγκεκριμένα στα δεξιά καθώς πλησιάζουμε προς το μοναστήρι διακρίνουμε το ύψωμα του Αγίου Ανδρέα, όπου στην κορυφή του υψώνεται το ταπεινό εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα που εορτάζει σήμερα  30 Νοεμβρίου.

  Το ξωκλήσι βρίσκεται  στα βορειοδυτικά  του μοναστηριού.  Σήμερα  με την ενασχόληση πολλών ομάδων και συλλόγων με τα μονοπάτια  της Αίγινας, το ύψωμα αποτελεί έναν από τους πεζοπορικούς προορισμούς της Αίγινας.

  Ερημικό  το ξωκλήσι, ταπεινό, ντυμένο με πλάκες στην οροφή του, περιτριγυρισμένο από θάμνους και χαμηλή βλάστηση όπως σκίνα και πουρνάρια, στέκει ως άλλος βιγλάτορας πάνω στο βουνό. Χαρακτηριστική η σιδερένια τζαμαρία που έχει προστεθεί  για  να προστατεύει  τους προσκυνητές  του ανήμερα  της εορτής του.


    Στην επόμενη πανοραμική φωτογραφία το εκκλησάκι  μόλις  που διακρίνεται  στην κορυφή  του πρώτου από αριστερά  υψώματος.

Η θέση του, το σημείο που βρίσκεται  και η πανοραμική θέα σε προκαλεί να το επισκεφτείς.
  Άλλα  εκκλησάκια αφιερωμένα  στον Άγιο Ανδρέα  εντοπίζουμε στο Βαθύ και στο Μαραθώνα της Αίγινας.

 

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2021

Το τέλος της "διπλοβάρδιας" και ο Γιάννης Πούντος.

Φωτογραφίες: Ανέστης Κορνέζος

Δύο ερωτήματα προκύπτουν από τον τίτλο  του σημειώματος μας:

1. Ποιος  θυμάται σήμερα  τη "διπλοβάρδια" ;
2. Τι είναι η "διπλοβάρδια";

Ακούγεται λογικό σήμερα κάποιος να μη γνωρίζει αυτή τη λέξη, ή καλύτερα αυτή τη συνθήκη εκπαίδευσης.

Θα πρέπει να κάνουμε λοιπόν μια μικρή αναφορά  στο παρελθόν και να θυμίσουμε ότι για αρκετές δεκαετίες στην Αίγινα  το Καποδιστριακό Γυμνάσιο και το Λύκειο λειτουργούσαν σε δύο βάρδιες. Πρωί και απόγευμα.
Οι μαθητές της πρωινής βάρδιας τελείωναν τα μαθήματα  τους στις 14.00 και αμέσως  μετά ξεκινούσαν μαθήματα οι μαθητές  της απογευματινής βάρδιας που έφτανε μέχρι  τις επτά  το βράδυ. Δύσκολες συνθήκες εκπαίδευσης αν υπολογίσουμε  και τον τρόπο μεταφοράς  των μαθητών τότε, τις καιρικές συνθήκες και άλλα θέματα.
Ασφαλώς δεν ήταν και το καλύτερο να σχολάνε μαθητές  το χειμώνα στις επτά  το βράδυ με κρύο και βροχή και να πρέπει να πάνε από  την Αίγινα στο Μεσαγρό, στην Πέρδικα στη Σουβάλα αλλά και πιο μακριά.

Όταν κτίστηκε  το νέο κτίριο στην Αγία  Βαρβάρα, η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε  για κάποιες χρονιές. Μπορεί το κτίριο να ήταν σύγχρονο, μεγαλύτερο και πιο άνετο και ασφαλές από το παλιό, που κατεδαφίστηκε μετά, αλλά  δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει  τις εκπαιδευτικές ανάγκες  δύο μεγάλων σχολικών μονάδων.

Επί  δημαρχίας Παναγιώτη Κουκούλη, ο Γιάννης Πούντος που διετέλεσε αντιδήμαρχος, Πρόεδρος Επιτροπής Παιδείας και Δημοτικού Συμβουλίου πρωτοστάτησε  στο διαχωρισμό των δύο σχολείων και στη μεταφορά  του 1ου Γυμνασίου σε πτέρυγα  του σημερινού ΕΠΑΛ.
Για να γίνει αυτό, απαιτούνταν πολλές θυσίες και αγώνας. Χρειάστηκαν χρήματα για  μετατροπές  του κτιρίου και αναμόρφωση ώστε να εξυπηρετήσει αυτόνομα ένα ακόμα σχολείο.
Ο  ΓΙΑΝΝΗΣ  ΠΟΥΝΤΟΣ, σε συνεργασία με το Δήμαρχο Αίγινας κ.Π. Κουκούλη, τους συναδέλφους του στο Δημοτικό Συμβούλιο, έβαλε πλάτη και πήρε την υπόθεση αυτή ως ένα προσωπικό στοίχημα.

Είναι μια από τις ενέργειες του, μια προσπάθεια, ένας αγώνας που έφερε αποτέλεσμα. Και αυτό είναι η ποιοτική βελτίωση  της λειτουργίας  των δύο σχολείων σε ανθρώπινες συνθήκες.
Έτσι καταργήθηκε η διπλοβάρδια από  τα σχολεία  της Αίγινας. Με  τον αγώνα και του ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΥΝΤΟΥ.

Αυτό δεν γράφτηκε αυτές  τις μέρες και δεν ακούστηκε. Δεν πρέπει να ξεχαστεί!
Γιατί άλλαξε όλη η ζωή της Αίγινας. Αρκεί να υπολογίσουμε τις μετακινήσεις γονέων και μαθητών, τα ωράρια των σχολείων αλλά και των εξωσχολικών δραστηριοτήτων που είχαν εναρμονιστεί στο πρωί - απόγευμα (Φροντιστήρια - Ξένες γλώσσες - προπονήσεις ομάδων).

Αυτές οι ενέργειες αφήνουν μεγάλες παρακαταθήκες και προίκα  στις επόμενες γενιές.