Μονή, ένας μικρός παράδεισος με φιλικά ελάφια

Στη Μονή ο ανυποψίαστος επισκέπτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με όμορφα ελάφια και πολύχρωμα παγώνια. Ήμερα ζώα που η επαφή τους με τους παραθεριστές και λουόμενους τα έχει κάνει πολύ φιλικά προς τον άνθρωπο.

Θα τα συναντήσεις όχι μόνο κάτω από τα δέντρα αλλά και ανάμεσα  στις ξαπλώστρες να απολαμβάνουν από το χέρι των επισκεπτών πολλές λιχουδιές

Η  Μονή, ή "Μόνη"  όπως την αναφέρει η ιστορικός Γωγώ Κουλικούρδη είναι ένα νησί με  το ιστορικό παρατηρητήριο των Γερμανών στην κορυφή, το φάρο στο νοτιοδυτικό τμήμα, και το πευκόφυτο δυτικό και βόρειο τμήμα της στο οποίο παλιά λειτουργούσε οργανωμένο κάμπινγκ.

Σήμερα το νησί αποτελεί ιδανικό προορισμό ημερήσιας απόδρασης. Στο μικρό κόλπο του αγκυροβολούν πολλά σκάφη αναψυχής. Στο νησί λειτουργεί καντίνα και υπάρχει ακόμα και ναυαγοσώστης ο οποίος επιβλέπει το θαλάσσιο χώρο που είναι οριοθετημένος με σημαδούρες ώστε να προφυλάσσονται οι λουόμενοι από τα σκάφη.

Στην πίσω μεριά  του νησιού (νότια - ανατολική) υπάρχουν πολλές σπηλιές όπου εκεί συχνάζουν φώκιες.

Η ήρεμη κορυφογραμμή του νησιού και η φιγούρα του είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές ψηφίδες  του Αιγινήτικου τοπίου.

Η πρόσβαση στο νησί γίνεται και από την Πέρδικα και από  το λιμάνι της Αίγινας με ειδικά πλοία.  

 

 

 

Έκθεση έργων της κ. Βένιας Δημητρακοπούλου στην Ύδρα.

Στο κτίριο  του Ιστορικού Αρχείου Ύδρας θα παρουσιάσει τη νέα της δουλειά η διακεκριμένη γλύπτρια και εικαστικός κ. Βένια Δημητρακοπούλου.

Τα εγκαίνια της έκθεσης προγραμματίζονται  για την  Παρασκευή 31 Ιουλίου.

Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την γκαλερί KOYRD

 

Κρητική λεβεντιά και ποίηση Β.Κορνάρου στη γιορτή του Δημοτικού Σχολείου Πέρδικας.

Παρακολουθήσαμε με πολύ ενδιαφέρον τη σχολική εορτή λήξης του Δημοτικού Σχολείου Πέρδικας χθες Δευτέρα 15 Ιουνίου, τελευταία ημέρα της σχολικής χρονιάς για τα Δημοτικά Σχολεία.

Οι  εκπαιδευτικοί του σχολείου με επικεφαλής τη Διευθύντρια κ. Σωζία Αποσπόρη επέλεξαν για αυτό το κλείσιμο να ανεβάσουν ένα θεατρικό δρώμενο - αφιέρωμα στον Βιτσέτζο Κορνάρο, τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα.

Το εγχείρημα πολύ δύσκολο για παιδιά  Δημοτικού Σχολείου, που θα έπρεπε να αποστηθίσουν το ποιητικό κείμενο, να χορέψουν κρητικούς χορούς, να ξιφομαχήσουν. Κι όμως η σωστή οργάνωση, η σκληρή προσπάθεια  η έμπνευση  και  το μεράκι  οδήγησαν στην απόλυτη επιτυχία.

Χαρήκαμε πολύ την προσπάθεια  των μικρών παιδιών, που ντυμένα με παραδοσιακές στολές, απήγγειλαν το κείμενο, έπαιξαν τους ρόλους τους, χόρεψαν και λογομάχησαν και κονταροκτυπήθηκανα για την αγαπημένη τους. Ένα κείμενο με πολύ ζουμί, με αξίες, με γνήσια αγάπη για τη γυναίκα και τον άντρα, για την αφοσίωση, τη συντροφικότητα, τη συναδέλφωση.

Στο τέλος  του έργου το μήνυμα: "Στη ζωή πρέπει να αγωνίζεσαι, να μην πισογυρίζεις  και να ελπίζεις".

Επιτυχημένη επιλογή κειμένου, άρτια δουλειά γεμάτη έμπνευση, μεράκι και απόλυτα ταιριαστό στο πνεύμα του σχολείου.

 

 

 

 

 

 

Στην τελευταία γιορτή της Σωζίας

Οι καλεσμένοι ήταν πολλοί! Ανάμεσα τους υπουργοί, πρώην υπουργός, προϊστάμενος εκπαίδευσης, διευθυντές σχολείων, δάσκαλοι, καθηγητές, γονείς και μαθητές, κάτοικοι της Πέρδικας. Και ήταν όλοι εκεί συντονισμένοι στο ρυθμό μιας δασκάλας που επί 48 συνεχόμενα χρόνια υπηρέτησε μοναδικά την έδρα της το σχολείο της και το χωριό της. Και όλοι εξήραν το έργο της, μίλησαν για το ήθος και την επαγγελματική συνείδηση και ευαισθησία της. Αναγνώρισαν  τους κόπους και τον αγώνα της, την διεκδικιτικότητα της και το πείσμα της  για ένα καλύτερο σχολείο στην Πέρδικα.

Η κ. Σωζία Αποσπόρη μετά από 48 χρόνια υπηρεσίας "αποστρατεύεται", συνταξιοδοτείται, αφυπηρετεί, όπως συνηθίζεται να λέγεται.

Ένας εκπαιδευτικός, ένας δημόσιος λειτουργός, ένας στρατιώτης και αγωνιστής της εκπαίδευσης δεν συνταξιοδοτείται με τη στενή έννοια του όρου. Είναι για πάντα δάσκαλος! Είναι πάντα ένας άνθρωπος της προσφοράς, του πνεύματος, της γνώσης.

Η  κ. Σωζία Αποσπόρη υπηρέτησε υποδειγματικά την εκπαίδευση και κατόρθωσε να κρατήσει όρθιο και ζωντανό ένα μικρό σχολείο στην Αίγινα, όταν  ξεκίνησε η θύελλα  των συγχωνεύσεων και της κατάργησης πολλών μικρών σχολικών μονάδων. Εκείνη όρθια, πιστή και συνεπής στο καθήκον κατόρθωσε με μαεστρία να κρατηθεί και να καταστήσει το σχολείο της ένας ζωντανό κύτταρο παιδείας  και πολιτισμού.

Και  χθες, στην τελευταία γιορτή, έτσι την ονόμασε η ίδια, ήταν όλοι εκεί για μα την τιμήσουν και να τους τιμήσει! Και δεν ξέχασε κανέναν! 

Τους γονείς, την μικρή τοπική κοινωνία της Πέρδικας, τους προέδρους της Κοινότητας, τους Δημάρχους, του Υπουργούς, τους συναδέλφους της διευθυντές, δασκάλους και καθηγητές, τους παλιούς μαθητές της, τους χορηγούς του σχολείου.

Σαράντα οκτώ χρόνια αδιάκοπης προσφοράς, εντατικής εργασίας και αφοσίωσης στην παιδεία.

Ιδιαίτερη αναφορά στη χθεσινή εκδήλωση και μερίδιο είχε η δημιουργία της Σχολικής Βιβλιοθήκης 90 τ. μ. που υπάρχει στην αυλή του σχολείου η οποία ιδρύθηκε και οργανώθηκε επί υπουργίας του κ. Κώστα Γαβρόγλου.

Για  την προσφορά, το έργο και την προσωπικότητα της κ. Αποσπόρη μίλησαν οι υπουργοί Δόμνα Μιχαηλίδου και Κώστας Κατσαφάδος, ο πρώην υπουργός Παιδείας κ. Κώστας Γαβρόγλου, ο Δήμαρχος Αίγινας κ. Γιάννης Ζορμπάς, ο προϊστάμενος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Γιάννης Σακκιώτης, ο δάσκαλος κ. Ρέππας.

Μπορεί η ώρα της αποχώρησης να σήμανε για την κ. Σωζία ωστόσο κοινή διαπίστωση όλων ήταν ότι αυτή η δυναμική γυναίκα θα συνεχίσει να είναι παρούσα στο σχολείο και στην τοπική κοινωνία  της Πέρδικας με τις δραστηριότητες  και  την ακούραστη θέληση της για προσφορά.

Κι αν τόσα χρόνια έσπειρε  το σπόρο της γνώσης ήρθε η ώρα του θερισμού για αυτήν. Να θερίσει και να απολαύσει  τους καρπούς της δουλειάς  της και κυρίως την καθολική αποδοχή, αναγνώριση και αγάπη μιας ολόκληρης πολιτείας.

 

Νίκος Ρεκλείτης, ο δικός μας καπετάνιος.

Καμαρώνουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί όταν βλέπουμε την πρόοδο  των παλιών μας μαθητών. Όταν έχουν δικαιωθεί  για τις επιλογές τους, διανύουν την επαγγελματική τους πορεία με συνέπεια, ήθος, ενθουσιασμό και κυρίως αγάπη για αυτό που κάνουν.

Ο Νίκος, μέλος  ναυτικής οικογένειας, ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του και τώρα όλοι είμαστε περήφανοι που η επιλογή του αυτή τον δικαίωσε και τον κάνει πλέον ευτυχισμένο μέσα από το επάγγελμα του, την καθημερινή προσφορά  του στους συντοπίτες του και στην όμορφη οικογένεια που έχει δημιουργήσει.

Ο Νίκος Ρεκλείτης είναι ο καπετάνιος του "Φοίβου" τους τελευταίους μήνες. Έχοντας διανύσει μια σύντομη πορεία σε άλλα πλοία της ακτοπλοΐας, επέστρεψε στο Σαρωνικό. Η είδηση της τοποθέτησης του σε αυτό το πλοίο μας είχε δώσει πολύ χαρά. 

Διότι ο Νίκος αγαπά  το νησί του και τους ανθρώπους του και κυρίως δεν είναι μακριά. Είναι κοντά στην οικογένεια  του και στο σπίτι του. Το πόσο αγαπά  τη δουλειά  του και το πλοίο που υπηρετεί φαίνεται ξεκάθαρα από  το πως έχει διαμορφώσει  τη γέφυρα του πλοίου! Μια μικρή βεράντα με πολλά λουλούδια κυρίως βασιλικούς!!!

Του ευχόμαστε καλά και ήρεμα ταξίδια, να διατηρήσει πάντα τον ενθουσιασμό του για  το επάγγελμα του ναυτικού, να είναι γερός, υγιής και πάντα πρωτοπόρος.

Και μια συμβουλή! Τα βασιλικά θέλουν καθημερινό πότισμα  στη .... βεράντα του Φοίβου.

Φωτογραφίες από την προσωπική σελίδα  του στο fb.

 

Εκτός δρομολογίων για λίγο η "Αντιγόνη"

Στη δεξαμενή βρίσκεται αυτές τις μέρες η "Αντιγόνη' για τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης απ'  όπου και η φωτογραφία που έχει δημοσιεύσει ο κ. Παντελής Φύσσας. Το πλοίο θα επανέλθει αυτή την εβδομάδα στα καθημερινά δρομολόγια του.

 

Κάτω από έναν γκρίζο ουρανό, ο γκρίζος "Ωκύαλος"

Με χρώματα και αποχρώσεις που υφαίνουν τα γκρίζα σύννεφα του Ιουνίου πλέει ο ΩΚΥΑΛΟΣ προς  την Αίγινα.

Σε απόλυτη αρμονία με τον ουρανό και τη θάλασσα, η φιγούρα του πλοίου  φωτίζεται από σκόρπιες ακτίνες του ήλιου που ξέφυγαν από τα σύννεφα. Η θάλασσα με ασημένιες πινελιές στον ελαφρύ κυμματισμό συμμετέχει στο παιχνίδι των χρωμάτων που έστησε η ξαφνική και πρόσκαιρη αλλαγή του καιρού.