Η ήρεμη θάλασσα του Οκτώβρη.

                                        

Και πως να μην είναι ήρεμη!!! Ακύμαντη, ασάλευτη, ήσυχη καλεί τα πλεούμενα να τη διασχίσουν και να τη χαρούν.

Το μικρό καλοκαιράκι όπως παραδοσιακά  λένε  του Οκτώβρη ή του Αγίου Δημητρίου είναι μια πρόκληση  των καιρών μας. Είναι η αφορμή για να απολαύσουμε τη φύση, να περπατήσουμε σε μονοπάτια, πλαγιές και ακρογιαλιές με καλύτερες συνθήκες θερμοκρασίας μα  κυρίως να παρατηρήσουμε με καθαρό βλέμμα την αλλαγή της εποχής και της προετοιμασίας  για το χειμώνα.

 

Ο Άγιος Αβέρκιος της Κυψέλης

 

    Στη μνήμη του Αγίου Αβερκίου - 22 Οκτωβρίου - είναι αφιερωμένος ο μικρός ναός της Κυψέλης.
Ο  Άγιος Αβέρκιος είναι ένας από τους λιγότερους γνωστούς Αγίους της Εκκλησίας.  Στην Κυψέλη πίσω ακριβώς από τον ενοριακό ναό του χωριού υπάρχει μια μικρή πετρόκτιστη εκκλησούλα αφιερωμένη στη μνήμη του, η οποία είναι και η μοναδική στην Αίγινα. Ενδεχομένως να είναι και η μοναδική σε όλη την Ελλάδα. Αν κάποιος δεν γνωρίζει την ύπαρξη της είναι δύσκολο να την ανακαλύψει διότι είναι στην κυριολεξία χωμένη ανάμεσα στα κτίρια του ναού και της Κοινότητας και σε πιο χαμηλό επίπεδο.
  Ο ναός αναφέρεται ότι είναι πολύ παλαιός. Στον περίβολό του ήταν θαμμένοι  παλαιοί ιερείς  του χωριού. Με τη δημιουργία κοιμητηρίου στους Αγίους Θεοδώρους τα οστά τους μεταφέρθηκαν εκεί. Σήμερα το ναΰδριο χρησιμοποιείται ως παρεκκλήσιο και εξυπηρετεί ανάγκες του μεγάλου ναού.

Τα προηγούμενα χρόνια δέχθηκε  τις ευεργετικές εργασίες συντήρησης από   τον εφημέριο π. Νεκτάριο Κουκούλη και τους επιτρόπους  του ναού. Τακτικά το έργο επέβλεπε  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Εφραίμ ο οποίος καθοδηγούσε και ευλογούσε τις εργασίες.
   Σήμερα το μικρό ναΰδριο είναι ένα κόσμημα και μπορεί να φιλοξενήσει ακολουθίες με λίγους πιστούς, κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής ή ολιγομελή τμήματα Κατηχητικών Σχολείων ή ακόμα και το μυστήριο της Θ. Εξομολογήσεως.

 Λίγα λόγια για τη ζωή του Αγίου Αβερκίου:

Ο Όσιος Αβέρκιος έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. Η άμεπτη ζωή του και η καρποφορία της διδασκαλίας του, παρακίνησαν το ποίμνιο να τον αναγκάσει να γίνει επίσκοπος Ιεραπόλεως στη Φρυγία. Το αξίωμα δε μείωσε το ζήλο του Αβερκίου. Έλεγε, μάλιστα, ότι δεν αρκεί κάποιος να φαίνεται άρχων, αλλά και να είναι πραγματικά. Δηλαδή να αυξάνει τη διακονία και τους κόπους του. Διότι κατά το Ευαγγέλιο, «εἰ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος» (Ευαγγέλιο Μάρκου, θ' 35), που σημαίνει, αν κανείς θέλει να είναι πρώτος κατά την τιμή, οφείλει με την ταπείνωση του απέναντι στους άλλους, να γίνει τελευταίος από όλους και υπηρέτης όλων με την άσκηση της αγάπης. Και ο Αβέρκιος την εντολή αυτή έκανε πράξη στη ζωή του. Γι' αυτό και ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να κάνει πολλά θαύματα. Θεράπευσε την κόρη του βασιλιά της Ρώμης, από πονηρό δαιμόνιο. Θερμά νερά από τη γη εξέβαλε και άλλα πολλά θαύματα έκανε. Επίσης, ο Αβέρκιος κήρυξε σε όλες τις πόλεις της Συρίας και Μεσοποταμίας. Έπειτα πήγε στη Λυκαονία, την Πισιδία και στην επαρχία των Φρυγών. Ονομάστηκε ισαπόστολος, διότι περιόδευσε και κήρυξε όπως οι κορυφαίοι Απόστολοι του Χριστού. Πέθανε ειρηνικά, 72 χρονών. 

Δημιουργία «Ραφιού Ισότητας» στη Δημόσια Καποδιστριακή Βιβλιοθήκη Αίγινας

Η Δημοτική Επιτροπή Ισότητας των Φύλων (Δ.ΕΠ.ΙΣ.) του Δήμου Αίγινας ενημερώνει για τη δημιουργία του «Ραφιού Ισότητας» στη Δημόσια Καποδιστριακή Βιβλιοθήκη Αίγινας, στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών της για την προώθηση της ισότητας, της συμπερίληψης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πρόκειται για μια ειδική θεματική ενότητα βιβλίων, η οποία περιλαμβάνει αναγνώσματα σχετικά με την ισότητα των φύλων, τα δικαιώματα των γυναικών, την αντιμετώπιση των έμφυλων στερεοτύπων, τη θέση και τη συμβολή των γυναικών στην ιστορία, την κοινωνία και τον πολιτισμό, καθώς και ευρύτερα ζητήματα διαφορετικότητας, αποδοχής και καταπολέμησης των διακρίσεων.

Η πρωτοβουλία της Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας υλοποιήθηκε σε συνεργασία με τη Δημόσια Καποδιστριακή Βιβλιοθήκη Αίγινας, με τη χρηματοδότηση του Δήμου Αίγινας για την αγορά βιβλίων.

Σκοπός της δράσης είναι η ενίσχυση της πρόσβασης στη γνώση και την ενημέρωση, η καλλιέργεια του προβληματισμού και η ευαισθητοποίηση των αναγνωστών γύρω από ζητήματα ισότητας, σεβασμού της διαφορετικότητας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων, κ. Νίκος Μαρίνος, δήλωσε σχετικά: «Το "Ράφι Ισότητας" είναι μια μικρή αλλά ουσιαστική πρωτοβουλία με μεγάλη σημασία για τον τόπο μας. Πιστεύουμε ότι η ισότητα δεν κατακτάται μόνο με νόμους και θεσμούς, αλλά και μέσα από τη γνώση, τον διάλογο και την αλλαγή νοοτροπιών. Η βιβλιοθήκη είναι ο φυσικός χώρος για να συμβεί αυτό: ένας χώρος ανοιχτός σε όλες και όλους, κάθε ηλικίας. Καλούμε τους συμπολίτες μας, και ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες της Αίγινας, να επισκεφθούν τη Βιβλιοθήκη, να γνωρίσουν τη συλλογή και να συμβάλουν στον εμπλουτισμό της. Θέλουμε το ράφι αυτό να μεγαλώνει, όπως μεγαλώνει και η κοινή μας ευαισθησία απέναντι σε κάθε μορφή διάκρισης.»

Το «Ράφι Ισότητας» φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ανοιχτή στη γνώση και τη διαφορετικότητα θεματική συλλογή, με δυνατότητα μελλοντικού εμπλουτισμού. Στην κατεύθυνση αυτή, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν συναφείς τίτλοι από την υπάρχουσα συλλογή της Βιβλιοθήκης, καθώς και νέες προσκτήσεις ή ενδεχόμενες δωρεές βιβλίων, σε συνεννόηση με τους αρμόδιους φορείς και σύμφωνα με τις διαδικασίες της Βιβλιοθήκης.

Η Δημοτική Επιτροπή Ισότητας ευχαριστεί το Εφορευτικό Συμβούλιο και το προσωπικό της Δημόσιας Καποδιστριακής Βιβλιοθήκης Αίγινας για τη συνεργασία και τη συμβολή τους στην υλοποίηση της δράσης, καθώς και τον Δήμο Αίγινας για τη χρηματοδότηση της αγοράς των βιβλίων.

Η γνώση, η παιδεία και ο πολιτισμός μπορούν να συμβάλουν στην καλλιέργεια μιας κοινωνίας που αναγνωρίζει και σέβεται την αξία, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κάθε ανθρώπου.

 

Αλλαγή ονομασίας - αλλαγή εποχής!

 Η πολυαναμενόμενη και πολυδιαφημισμένη αλλαγή στην ιδιοκτησία των καταστημάτων "ΚΡΗΤΙΚΟΣ" δεν είναι απλά γεγονός αλλά φαίνεται πλέον και στις ταμπέλες ακόμα και στις σακούλες και στα προϊόντα των καταστημάτων.

Χθες ειδικά  τεχνικά συνεργεία αφαίρεσαν τις παλιές ταμπέλες και τοποθέτησαν το όνομα της νέας ιδιοκτησίας.

Ο "Μασούτης" πλέον με κόκκινα γράμματα φιγουράρει σε μπλε φόντο και ένα μικρό "μ" είναι  το σήμα κατατεθέν.

Για την Αίγινα και όλους  εμάς που για πολλές δεκαετίες το όνομα "ΚΡΗΤΙΚΟΣ" ήταν μέρος  της καθημερινότητας μας. Δεν ήταν μόνο το κατάστημα, ο προορισμός (κυρίως επί κορονοϊού), ήταν η ιστορία μιας οικογένειας που δημιούργησε το πρώτο μικρό κατάστημα στην ψαραγορά, που μεγάλωσε, εξελίχθηκε και γιγαντώθηκε με πολλά καταστήματα σε όλη την Ελλάδα. Ήταν οι εργαζόμενοι, οι γνωστοί μας άνθρωποι, οι συντοπίτες, οι συμπατριώτες, οι φίλοι.

Όλα αυτά και  το χαμόγελο όταν κάπου στην Ελλάδα έβλεπες  τη φίρμα ΚΡΗΤΙΚΟΣ να σου θυμίζει την Αίγινα και να δηλώνει μια επιχειρηματική παρουσία.

Ευχόμαστε σε όλους τους εργαζόμενους καλή συνέχεια και  καλή συνεργασία με τη νέα  ιδιοκτησία τους.

Το "ΑΡΤΕΜΙΣ" των μικρών και των μεγάλων Κυκλάδων.

Ας θυμηθούμε το αγαπημένο ΑΡΤΕΜΙΣ, σήμερα  του Αγίου Αρτεμίου παρόλο που ως πλοίο δεν εορτάζει καθότι το όνομα του παραπέμπει στη Θεά Άρτεμις  του δωδεκάθεου.

Το πλοίο που ταξιδεύει περήφανο και οργώνει καθημερινά  τις Κυκλάδες συμβάλλοντας καθοριστικά στην ενδοκυκλαδική επικοινωνία μεταξύ των μεγάλων και μικρών νησιών του Αιγαίου αψηφώντας καιρούς και πολλά μποφόρ, προκειμένου να μεταφέρει και να εξυπηρετήσει.

Ας θυμηθούμε το εξαιρετικό του πέρασμα από  τις γραμμές του Σαρωνικού από το Μάιο του 1997 που καθελκύστηκε ως το 2010 που έφυγε από τη γραμμή για τις Κυκλάδες.

Το συναντούν πολλές φορές  στα λιμάνι των νησιών όταν ταξιδεύουν πολλοί Αιγινήτες και θυμούνται τα ταξίδια του.

Εδώ σε μια άφιξη του στο λιμάνι του Μέριχα της Κύθνου, τέλη  του προηγούμενου Αυγούστου.

Καλά και ήρεμα ταξίδια ευχόμαστε στους αξιωματικούς και το πλήρωμα του. 

 

Η Αγία Ματρώνα στον Ασώματο.

 

   Μπαίνουμε σιγά - σιγά  στα χειμωνιάτικα πανηγύρια καθώς ο Οκτώβρης κυλά  και οδεύουμε προς του Αγίου Δημητρίου, εορτή που σηματοδοτεί τη μετάβαση από την καλοκαιρινή στη χειμερινή περίοδο.

Ένα από αυτά τα πανηγύρια είναι της Αγίας Ματρώνας στον Ασώματο της Αίγινας που εορτάζει στις 20 Οκτωβρίου.  Το αντικρίζουμε ανηφορίζοντας προς το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου την Αφαία και την Αγία Μαρίνα. Ο δρόμος με τη μεγάλη κυκλοφορία  δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ολιγόλεπτη στάση ή για ρεμβασμό.

 Παρόλο αυτά ο διαβάτης μπορεί να σταθεί με προσοχή στο μικρό προαύλιο του ναού που εφάπτεται της λεωφόρου και να θαυμάσει το ναό που είναι κτισμένος με Αιγινήτικο πουρί και το όμορφο καμπαναριό καθώς και το διάκοσμο γύρω από την κεντρική είσοδο. Τα τελευταία μαρτυρούν την τέχνη και τη μαστοριά του δουλευτή αλλά και τη νοικοκυροσύνη των κατοίκων και ενοριτών που το περιβάλουν με αγάπη και το πανηγυρίζουν κάθε χρόνο στις 20 Οκτωβρίου.
Ο ναός όπως προαναφέραμε βρίσκεται  στη κεντρική λεωφόρο που οδηγεί προς  τον Άγιο Νεκτάριο, λίγα μέτρα πάνω από την ενορία των Ασωμάτων και το Δημοτικό Σχολείο  της περιοχής. 

Η παλαιά φωτογραφία που δημοσιεύουμε και φέτος  στο σημείωμά μας μπορεί να παραπέμπει σε άλλες δεκαετίες ωστόσο η ομορφιά της εκκλησούλας παραμένει αναλοίωτη και σήμερα. Ασφαλτοστρωμένος ο δρόμος με κάποιους διαβάτες  και λιγότερα κτίσματα στην περιοχή.

   Εικόνες μιας άλλης Αίγινας.

   Άλλη μια παλιά φωτογραφία από  το εξαιρετικό και σπάνιο αρχείο  του Γρηγόρη Συριώτη






Αξίζει όμως να σημειώσουμε και κάποια σύντομα στοιχεία για την Αγία Ματρώνα που είναι μια από τις λιγότερο γνωστές Αγίες της Ορθοδοξίας.

Η Οσία Ματρώνα ονομαζόταν, αρχικά, Μαρία και γεννήθηκε στο χωριό Βολισσός της Χίου από γονείς ευσεβείς και πλουσίους, τον Λέοντα και την Άννα. Έξι άλλες αδελφές της Μαρίας, μεγαλύτερες της, παντρεύτηκαν η μία μετά την άλλη, περιζήτητες νύφες για την ομορφιά, την ανατροφή και για την καλή προίκα τους. Η μικρότερη αφοσιώθηκε στη μελέτη των θείων και ασχολείτο θερμά με φιλανθρωπικά καθήκοντα. Έτσι θέλησε να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Η τακτική επαφή της με τις καλογριές των γυναικείων μοναστηριών του νησιού, έκανε τη Μαρία να ποθήσει την αγνή μοναχική ζωή. Αλλά η αγάπη προς τους γονείς της, τη συγκρατούσε στο πατρικό της σπίτι. Όταν όμως αυτοί πέθαναν η Μαρία δοκίμασε τη μοναχική ζωή κοντά σε μια ευσεβή χήρα, που ασκήτευε με τις δύο θυγατέρες της. Μετά απ' αυτή τη μοναχική εμπειρία, αποφάσισε να προσχωρήσει στις μοναχικές τάξεις. Χειροτονήθηκε λοιπόν μοναχή και μετονομάσθηκε Ματρώνα. Η διαγωγή της μέσα στη μικρή αδελφότητα ήταν άριστη. Η διάθεση της πάντοτε αγαθή, φιλάδελφη, ταπεινή και εγκάρδια. Μάλιστα, από τα έσοδα της πώλησης της περιουσίας της, κτίστηκε στο μοναστήρι ωραιότατος ναός. Μετά από κάποιο χρόνο, πέθανε η γυναίκα που κοντά της η Ματρώνα γυμνάστηκε στη μοναχική ζωή. Τότε όλες οι μοναχές από κοινού, εξέλεξαν ηγουμένη -παρά τη θέληση της- τη Ματρώνα. Υπό τις οδηγίες της η αδελφότητα ζούσε με πολλή εγκράτεια, υπακοή και ευσέβεια. Το 1462 η Ματρώνα πέθανε, αφού έζησε ζωή πραγματικά  μια αγία ζωή.

"Μην είδατε την Αίγινα;" από τη Θεατρική Ομάδα Κυψέλης.

 

Φανταστείτε να έρχονταν σήμερα στην Αίγινα ο Σπύρος Βασιλείου, ο Γιάννης Μόραλης, ο Νίκος Νικολάου, ο Χρήστος Καπράλος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Κώστας Βάρναλης, η Μαρία Πωπ, να κατέβαιναν στην παραλία ή να περπατούσαν στα στενά.

Όλοι αυτοί που ζωγράφισαν την Αίγινα, που εμπνεύστηκαν από  το φως και το χρώμα της, που σμίλεψαν την πέτρα της και έγραψαν όμορφους στίχους.

Σίγουρα θα είχαν μια δυσκολία να αναγνωρίσουν τα στέκια τους, τις γωνιές τους, τα μονοπάτια τους. Ίσως και να μην την αναγνώριζαν καθόλου.

Μοιάζει με όνειρο, με φανταστική σκηνή αλλά κρύβει και μια μεγάλη αλήθεια.

Ο τόπος μας άλλαξε  και αλλάζει καθημερινά!

Κλείνοντας το μάτι στην Αίγινα του τότε, ας δούμε την Αίγινα του σήμερα μέσα από δέκα εικόνες. Μέσα από δέκα ανοιγμένα παράθυρα ας παρακολουθήσουμε τα πάθη, τις αγωνίες, τα προβλήματα, τις δυσκολίες, τα όνειρα των σημερινών Αιγινητών.

Των ανθρώπων που ζουν δίπλα μας και είναι τόσο γνώριμοι, που τρέχουν καθημερινά να προλάβουν τις  εξελίξεις και τις ανάγκες της ζωής.

 Δέκα στιγμιότυπα, δέκα ιστορίες που ανακατεύουν  με σωστές δόσεις το γέλιο και τη συγκίνηση.

«Μην είδατε την Αίγινα;» Μια παράσταση με τη φόρμα  της επιθεώρησης αλλά χωρίς ακριβά χορευτικά, μπαλέτα και στρας.

Μια παράσταση για την Αίγινα που έφυγε, για την Αίγινα που φεύγει….  Για την Αίγινα που έρχεται.

 «Μην είδατε την Αίγινα;»

Κείμενο – σκηνοθεσία: Γιώργος Μπήτρος.

Παίζουν: (με αλφαβητική σειρά) Ασημαντώνη Σταματίνα, Αυλωνίτη Μαρίνα, Γουδή Νεκταρία, Θεοδωράκου Μαρία, Κουκούμη Αρετή, Μπήτρος Γιώργος, Νικολάου Νίκος, Νταμουράκη Χαρά, Παπαμιχαήλ Κωνσταντίνος, Στουραϊτη Αγγελική, Τικοπούλου Νένα.

Μουσική επιμέλεια: Ανέστης Κορνέζος.

Σχέδιο 2ης αφίσας: Βασιλική Μαργαρώνη.

Που; - Στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2^ου Γυμνασίου Αίγινας

Πότε; - Την Παρασκευή 23, το Σάββατο 24, την Κυριακή 25 Οκτωβρίου στις 20.30 το βράδυ.

Είσοδος ελεύθερη.