Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Εορτάζει η "Παναγίτσα' στην παραλία της Αίγινας.

     

  Η  "Παναγίτσα" που εορτάζει  των Εισοδίων της Θεοτόκου στις  21  Νοεμβρίου είναι σημείο αναφοράς  για την πόλη της Αίγινας. Από  τις χαρακτηριστόκατες ψηφίδες  της παραλίας  που  ενέπνευσε  τους ζωγράφους  που έζησαν και δημιούργησαν στην Αίγινα όπως ο Σπύρος Βασιλείου και η Μαρία Πωπ. Στέκεται  στην άκρη  του λιμανιού  και προστατεύει  την πόλη αλλά ιδιαίτερα  τους ναυτικούς  της.
.Η "Παναγίτσα", ο ναός που εγκαινίασε ο Άγιος Νεκτάριος, εορτάζει αύριο  Σάββατο 21  Νοεμβρίου ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου. Πολλές φορές ξεχνάμε  την κανονική ονομασία του ναού που είναι "Εισόδια της Θεοτόκου" και διατηρούμε τη τρυφερή προσωνυμία "Παναγίτσα". 
  
   Ο  όμορφος ναός  που κτίστηκε στη θέση μιας παλαιάς μικρής  εκκλησούλας  την οποία οι κάτοικοι της πόλης αποκαλούσαν "Παναγίτσα" κτίστηκε  στις αρχές  του αιώνα. Η παλαιότερη - η μικρή - μνημονεύεται ότι υπήρχε το 1673  και κατεδαφίστηκε  το 1906 για να κτισθεί η σημερινή.
  Στην μικρή εκκλησία, κατά τη διάρκεια  του αγώνα  εκκλησιάζονταν κυρίως Στερεοελλαδίτες, Αιβαλιώτες, Μοσχονήσιοι και Ψαριανοί πρόσφυγες. Το 1841  έγινε επίσημα  ενοριακός ναός.
   Η ανέγερση της σημερινής εκκλησίας ολοκληρώθηκε  το 1912 - 1913 οπότε και εγκαινιάστηκε από  τον Άγιο Νεκτάριο.

   Η  θέση  του  παλαιού και του νέου ναού γειτνίαζε με  τα εργαστήρια  των  σφουγγαράδων,  γι΄ αυτό το 1899 αφιερώνεται από τους εργάτες της βιοτεχνίας σπόγγων, μεγάλη εικόνα  των Τριών Ιεραρχών.
   Το εσωτερικό  του ναού κοσμείται από αγιογραφίες  του  Αιγινήτη αγιογράφου Σταμάτη Σταματιάδη, του Κ. Λιώνη αλλά και του φημισμένου Αγιορείτη Αγιογράφου  γέροντα Δανιήλ Κατουνακιώτη. Αξιοπρόσεκτη είναι επίσης η εικόνα  του Αγίου Σώζοντα στο τέμπλο  του ναού , έργο του Αγίου Σάββα του εν Καλύμνω.
   Ο ναός αρχιτεκτονικά  παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον  με το πυργοειδές κωδωνοστάσιο, τον οκταγωνικό τρούλο με τα οκτώ παράθυρα αλλά και τους δύο μικρούς  τρουλίσκους. Το 1924 στο κωδωνοστάσιο τοποθετήθηκε ρολόι.
  


Διακρίνεται  στην εικόνα αυτή του 1910 ο ναός  χωρίς σκεπή. Οι εργασίες δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. Σε πρώτο πλάνο  το μηχάνημα  που διαμορφώνει  το λιμάνι  της Αίγινας.


«Γνωρίζουμε την ιστορία του Εϋνάρδειου;»

Η  Ομάδα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας διοργανώνει ενημερωτική συνάντηση  για  το Εϋνάρδειο την Κυριακή 29 Νοεμβρίου και ώρα  11.30 π. μ. με ομιλήτρια  τη φιλόλογο κ. Προνόη Θεολογίδου.

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στον προαύλιο χώρο  του Μητροπολιτικού Ναού και συγκεκριμένα στο σημείο μεταξύ του Εϋνάρδειου και του Δημοτικού Θεάτρου.

Η συνάντηση έχει σκοπό να συμβάλει στη γενικότερη ευαισθητοποίηση και αγωνία πολλών συμπολιτών μας για τη σημερινή κατάσταση του ιστορικού κτιρίου.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Η Παναγία η "Μεσοποταμίτισσα" στην Κυψέλη.

 

   Ξαναδιαβάζοντας  τα ήδη γνωστά  βιβλία που κυκλοφορούν για τον Άγιο, θέλοντας να ψάξεις κάτι ή να επιβεβαιώσεις μια πληροφορία, συναντάς πράγματα που δεν το περίμενες  για τον τόπο σου και ήξεραν μόνο οι παλαιοί κάτοικοι..

Στο βιβλίο λοιπόν του κ. Μανώλη Μελινού «Μίλησα με τον Άγιο» (Α΄ τόμος, σελ. 116) ο παλαιός Κυψελιώτης Σωτήρης Οικονόμου, απόστρατος  του Πολεμικού Ναυτικού, διηγείται  τις πλούσιες ευλογίες  και ευεργεσίες που δέχθηκε  ως μικρό παιδί από τον Άγιο Νεκτάριο, για την ορφάνια του, και  τον αγώνα  της επιβίωσης  του. Ανάμεσα στα άλλα καταθέτει  μια μαρτυρία  για  την «Παναγία  την Μεσοποταμίτισσα».

Ποια είναι αυτή η εκκλησία;

Και συνεχίζει:  «Στα παλαιά συμβόλαια έτσι αναφέρεται. Από τον Άγιο Νεκτάριο μέχρι τη θάλασσα, είναι τα μισά της διαδρομής εκεί. Σήμερα είναι η Αγία Κυριακή. Μετονομάστηκε το 1921».

Η γνωστή σε όλους μας μικρούλα Αγία Κυριακή  είναι η «Παναγία η Μεσοποταμίτισσα» που βρίσκεται στα μισά  της διαδρομής  του ποταμού «Μαρνάς» της Κυψέλης.  Ο ποταμός Μαρνάς  ή αλλιώς Αγίου Γεωργίου πηγάζει από την λεκάνη του Κοντού πορεύεται βόρεια-βορειοδυτικά και αφού καλύψει διαδρομή 3,5 χλμ ,και εκβάλει στην θέση Μούλος , ανατολικά του ακρωτηρίου Πλακάκια.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το ποταμάκι αυτό είχε δώσει και την παλαιότατη ονομασία  του στο χωριό. Η Κυψέλη πριν ακόμα ονομαστεί «Χαλασμένη»  λεγόταν «Μαρνάς».

Το ποταμάκι αυτό που  το καλοκαίρι είναι ξερό, το χειμώνα πολλές  φορές  γίνεται ορμητικό  και απειλητικό γιατί κατεβάζει μεγάλο όγκο νερού από τη λεκάνη και τα βουνά  του Κοντού.

Ο εφημέριος  της Κυψέλης πρωτ. Νεκτάριος Κουκούλης μας ανέφερε  πως οι παλαιότεροι αποκαλούσαν πάντα αυτό το εκκλησάκι «Παναγίτσα» και το εόρταζαν στα «Εισόδια της Θεοτόκου» στις 21 Νοεμβρίου. Υπήρχε, αναφέρει ο π. Νεκτάριος, και εικόνα των Εισοδίων  στο μικρό ναΰδριο.

Άλλο ένα λοιπόν προσωνύμιο της Παναγίας στην Αίγινα έρχεται  να προστεθεί  στα τόσα όμορφα που υπάρχουν όπως "Μεσοσπορίτισσα", "Χρυσολεόντισσα", "Πολίτισσα", "Παναγίτσα", "Ελευθερώτρια", "Φανερωμένη".

Σήμερα  το εκκλησάκι πανηγυρίζει στις 7 Ιουλίου της Αγίας Κυριακής. Μήπως όμως θα πρέπει να το θυμόμαστε και στις 21 Νοεμβρίου;

 


Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Ο Φάρος, το "φαρόσπιτο', η Αγία Φιλοθέη και το "Αφαία"!

Η  εξαιρετική  φωτογραφία που ανάρτησε στο διαδίκτυο η κ. Μαργαρίτα Δάγλα έχει τοπικό ιστορικό ενδιαφέρον καθώς απεικονίζει την περιοχή του Φάρου του 'Μπούζα" έτσι όπως δεν την έχουμε συνηθίσει.
Ο χρόνος και η ανθρώπινη δραστηριότητα έχουν επιφέρει πολλές αλλαγές στο τοπίο.

Βλέποντας από αριστερά  προς τα δεξιά, διακρίνουμε καθαρά την εκκλησία της Αγίας Φιλοθέης όπως φαινόταν τότε και από το καράβι, ενώ σήμερα είναι πνιγμένη μέσα στα εξοχικά σπίτια. Η εκκλησία  των Αγίων Αποστόλων με τη μορφή και  τις διαστάσεις που έχει και σήμερα, ο Φάρος ακριβώς ο ίδιος αλλά και το "φαρόσπιτο", η κατοικία  του φαροφύλακα που σήμερα δεν υπάρχει καθώς την γκρέμισαν από τη στιγμή που ο φάρος έγινε ηλεκτρικός. Τι κρίμα πραγματικά!!!

Τέλος ερχόμενο από το λιμάνι της Αίγινας και με πορεία προς Πειραιά  το ιστορικό "ΑΦΑΙΑ" με τη γνώριμη φιγούρα του  στο απογευματινό του δρομολόγιο έτσι όπως συμπεραίνουμε από το  φως του ήλιου που στην κυριολεξία "λούζει" στεριά και θάλασσα. Στο βάθος  η άκρη  του Αγκιστρίου και ο μεγάλος όγκος της χερσονήσου των Μεθάνων.

Η φωτογραφία έχει ληφθεί από πλοίο  της γραμμής ή κάποιο άλλο πλεούμενο.
Μοναδική , εξαιρετική, σπάνια!!!
Ευχαριστούμε πολύ κ. Μαργαρίτα.

Τέτοιες εικόνες δεν προκαλούν μόνο τη νοσταλγία αλλά θυμίζουν την εικόνα μιας αθώας και ήρεμης  Αίγινας που έχει χαθεί πλέον.

 

 

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Το "Πολυτεχνείο" δεν είναι μόνο ασπρόμαυρες φωτογραφίες, συνθήματα στους τοίχους και μια ιστορική πύλη. Στιγμιότυπα από την εκδήλωση στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

 

Μια πολύ σημαντική στιγμή ήταν  για τη σχολική κοινότητα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας η σημερινή επετειακή εκδήλωση  για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Ένας μεγάλος αριθμός μαθητών και μαθητριών με την καθοδήγηση και την έμπνευση δύο καθηγητριών της Ρόδη Λεμονιάς και της Αυλωνίτη Μαρίνας προετοίμασαν - οργάνωσαν και παρουσίασαν μια συγκλονιστική εκδήλωση που προκάλεσε συγκίνηση στους μεγαλύτερους και μεγάλο ενδιαφέρον στους μαθητές και τις μαθήτριες που το παρακολούθησαν.

Με ζωντανή μουσική από τους μαθητές, με σωματοθέατρο, με κλασσικά θεατρικά σκετς, ηχητικά ντοκουμέντα - όπως την αφήγηση  της ηθοποιού Κατερίνας Διδασκάλου και του ποιητή Γιάννη Ρίτσου, με εικόνες και βίντεο η εκδήλωση παρουσίασε τα γεγονότα και υπογράμμισε το χρέος την ευθύνη και τις παρακαταθήκες  της επετείου.

Παραθέτουμε την ομιλία προς τους μαθητές και τις μαθήτριες των δύο καθηγητριών:

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες,

Όταν ακούμε τη λέξη «Πολυτεχνείο», το μυαλό μας πηγαίνει αμέσως σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, συνθήματα στους τοίχους και μια ιστορική πύλη. Σήμερα, όμως, δεν βρισκόμαστε εδώ για να κοιτάξουμε απλώς ένα παλιό άλμπουμ. Βρισκόμαστε εδώ για να τιμήσουμε κάτι πολύ πιο ζωντανό: την αιώνια ανάγκη του ανθρώπου να ζει ελεύθερος και με αξιοπρέπεια.

Για επτά χρόνια, από το 1967 έως το 1974, η χώρα μας βρισκόταν κάτω από τη σκιά της δικτατορίας. Αυτό σήμαινε πως οι πολίτες δεν είχαν δικαίωμα να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη τους, να διαβάσουν όποιο βιβλίο ήθελαν, να ακούσουν ελεύθερα μουσική ή να περάσουν ξέγνοιαστα τον χρόνο τους με την παρέα τους. Όποιος τολμούσε να διαφωνήσει με το καθεστώς, κατέληγε στη φυλακή ή την εξορία.

Ήταν μια εποχή που ζητούσε από τους ανθρώπους να ζουν σκυφτοί, φοβισμένοι, χωρίς αξιοπρέπεια. Όμως, μια σπίθα άναψε τη φωτιά της αλλαγής. Και αυτή η σπίθα ήταν οι φοιτητές, η νεολαία. Γιατί η νεολαία ήταν και θα είναι πάντα το πιο ζωντανό, το πιο ατίθασο και το πιο επαναστατικό κομμάτι κάθε κοινωνίας. Εσείς, οι νέοι άνθρωποι, δεν έχετε μάθει να συμβιβάζεστε με το άδικο. Έχετε καθαρή ματιά, όνειρα και τη δύναμη να φωνάζετε «όχι» εκεί που οι μεγαλύτεροι, κουρασμένοι ή φοβισμένοι, ίσως σιωπούν.

Αυτό ακριβώς συνέβη τον Νοέμβριο του 1973:

·         Την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου, οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Κλείνονται μέσα στο κτίριο, ξεκινούν κατάληψη και στήνουν έναν ελεύθερο ραδιοφωνικό σταθμό, σπάζοντας τη σιωπή που είχε επιβάλει η χούντα.

·         Την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου, η Αθήνα γεμίζει ζωή. Χιλιάδες κόσμου, απλοί πολίτες, εργάτες και μαθητές –παιδιά και της δικής σας ηλικίας– τρέχουν έξω από το Πολυτεχνείο. Φωνάζουν για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», «Κάτω η Χούντα», «Κάτω ο φασισμός» μετατρέποντας μια φοιτητική διαμαρτυρία σε παλλαϊκό ξεσηκωμό.

·         Το ξημέρωμα του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου, το καθεστώς δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο. Ένα τανκ ρίχνει την πύλη του Πολυτεχνείου. Η εξέγερση πνίγεται στο αίμα, αλλά το καθεστώς έχει πια χάσει κάθε έλεγχο και λίγους μήνες μετά καταρρέει.

Τα βασικά γεγονότα των ημερών θα τα δείτε μέσα από οπτικοακουστικά ντοκουμέντα. Μέσα από τα θεατρικά που ακολουθούν ζωντανεύει το κλίμα της εποχής: οι απαγορεύσεις, οι φυλακίσεις και η τρομοκρατία. Η μνήμη όλων αυτών διατηρείται ζωντανή και στον τόπο μας, την Αίγινα, όπου χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι φυλακίστηκαν στο ιστορικό κτίριο του Ορφανοτροφείου που λειτουργούσε ως Φυλακή από τα μέσα του 19ου αιώνα. Μαρτυρίες φυλακισμένων στις φυλακές της Αίγινας που θα διαβαστούν, δίνουν μια εικόνα της καθημερινότητας μέσα σε αυτές. Συμμαθήτριες και συμμαθητές σας παρουσιάζουν με μουσικά όργανα, τραγούδια που ήταν απαγορευμένα από τη χούντα. Επίσης, θα διαβαστούν ποιήματα και κείμενα σχετικά με την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τέλος, μέσα από ένα σωματικό θέατρο δημιουργείται νοηματική γέφυρα ανάμεσα στα γεγονότα του τότε και του τώρα, και βλέπουμε πώς σωματοποιείται η αντίσταση στην κουλτούρα της σιωπής απέναντι στην καταπίεση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της γιορτής ακούγονται τραγούδια που εκφράζουν το επαναστατικό πνεύμα εκείνης της περιόδου.

Tο Πολυτεχνείο δεν είναι ένα γεγονός που ανήκει μόνο στο παρελθόν. Είναι μια υπενθύμιση για το σήμερα. Η δημοκρατία και η ελευθερία δεν είναι δεδομένες. Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνται καθημερινά δίπλα μας και σε όλο τον κόσμο. Είναι καθήκον μας να βρισκόμαστε σε εγρήγορση για την υπεράσπισή τους κάθε ώρα, κάθε στιγμή, στο σχολείο, στη γειτονιά, στο δρόμο. Με συνέπεια, συνέχεια και σεβασμό. Κάθε φορά που διεκδικούμε το δίκιο μας, κάθε φορά που στεκόμαστε απέναντι στον εκφοβισμό, την αδικία και τον ρατσισμό, κάθε φορά που απαιτούμε ένα καλύτερο σχολείο και ένα καλύτερο μέλλον, κρατάμε ζωντανή τη μνήμη του αγώνα εκείνων των παιδιών του '73. Η σκυτάλη της ιστορίας βρίσκεται τώρα στα δικά μας χέρια. Η φωνή μας έχει δύναμη!































Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Οι πρώτες Χριστουγεννιάτικες βιτρίνες στην Αίγινα.


Ξεκίνησαν ήδη να στολίζονται οι βιτρίνες των καταστημάτων της Αίγινας και να αποκτούν γιορτινή διάθεση προκαλώντας το βλέμμα και το ενδιαφέρον μας.

Μας αρέσει αυτή η εποχή, αυτή η ατμόσφαιρα, αυτή η διάθεση που αλλάζει την καθημερινότητα και καλλιεργεί την προσδοκία των εορτών και την ελπίδα.

Χαμόγελο, φως  και πολλά  ζεστά χρώματα  για τις μέρες που ακολουθούν.





 



 

 

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Στην τελική ευθεία από σήμερα για τα Χριστούγεννα με την έναρξη της Σαρακοστής.

                                 


 Σαράντα ημέρες μας απομένουν ακριβώς για τα Χριστούγεννα. Σήμερα 15 Νοεμβρίου ξεκίνησε η Σαρακοστή των Χριστουγέννων που προετοιμάζει τους πιστούς για την μεγάλη εορτή προτείνοντας τους, νηστεία και έργα αγάπης. 

Η Σαρακοστή των Χριστουγέννων, μικρότερη σε σχέση με αυτήν του Πάσχα, που διαρκεί 49 ημέρες (7 εβδομάδες) είναι πιο "άνετη" για αυτόν που θα θελήσει να την "κρατήσει" και ο λόγος είναι ότι προβλέπει την κατανάλωση ψαριού μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου του Αγίου Διονυσίου.
Όμως μια περίοδος εκκλησιαστική που είναι εποχή προετοιμασίας για μια μεγάλη γιορτή δεν συστήνει μόνο τη νηστεία! 
Μεγάλο βάρος  πέφτει και τα έργα αγάπης και ελεημοσύνης στα οποία πρέπει να ασκηθεί ο άνθρωπος.
Ενισχυτικό  στοιχείο στην προσπάθεια αυτή είναι η προβολή και ο εορτασμός  από την Εκκλησία μεγάλων αγίων που ασκήθηκαν και διέπρεψαν σε έργα ελεημοσύνης όπως ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Σπυρίδων ή η μεγάλη μορφή του Αγίου Διονυσίου που μας διδάσκει την αρετή της συγχώρησης, του Αγίου Ελευθερίου, της Αγίας Βαρβάρας, της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Ανδρέα, του Αγίου Σάββα και τόσων αγίων που μας βοηθούν μέσα από το παράδειγμα τους σε αυτήν την προετοιμασία.

Ομολογουμένως μια πολύ όμορφη εποχή του έτους με πολλές εορτές που έρχονται να ομορφήνουν τη ζωή μας.

Εορτάζει η "Παναγίτσα' στην παραλία της Αίγινας.

         Η  "Παναγίτσα" που εορτάζει  των Εισοδίων της Θεοτόκου στις  21  Νοεμβρίου είναι σημείο αναφοράς  για την πόλη της Αίγινα...