"ΧΩΜΑ" Ομαδική έκθεση κεραμικής στη Δημοτική Πινακοθήκη της Αίγινας

Δύο ακριβώς χρόνια μετά τα αξέχαστα «Μελανά», η Δημοτική Πινακοθήκη της Αίγινας υποδέχεται το «Χώμα», σε ιδέα και επιμέλεια της Ίριδος Κρητικού, με τη συμμετοχή παλαιών και νέων φίλων - σημαντικών Ελλήνων κεραμιστών και εικαστικών από όλη την Ελλάδα.

 

«Στην έκθεση που σχεδιάστηκε ως ένας πολυσχιδής αναφορικός, πειραματικός και αισθητικός τόπος, με αφορμή την επιθυμία της συνέχειας του σημαντικού διαλόγου στην ύλη και των μαγικών μετατροπών της που αναπτύξαμε με τα «Μελανά», παρουσιάζονται και πάλι σύγχρονα τεχνουργήματα από πηλό, μαζί με έναν μικρό πυρήνα πολύτιμων παλαιότερων επώνυμων και ανώνυμων κεραμικών έργων. Και μαζί τους επιστρατεύονται ως ανακουφιστικοί ορίζοντες του βλέμματος και ως νοητά τοπία έξεργης μνήμης λιγοστά έργα ζωγραφικής με συμβολικό απεικονιστικό τους πυρήνα ή και κυριολεκτικό τους συστατικό ύλης το χώμα. Βασικό συνδετικό στοιχείο των έργων που αναπτύσσονται και αναπνέουν  ελεύθερα στον εκθεσιακό χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης, που λειτουργεί με τη συναρπαστική ιδιότητα ενός διττού οργανικού κελύφους πού άλλοτε μετατρέπεται σε γραμμικό μουσείο και άλλοτε σε ολάνθιστο κήπο, είναι η ευρηματική ποιητική που ως ρευστή αλλά καθοριστική συναρπαστική συνθήκη τα διέπει και τα καθορίζει. Και μαζί, η κυρίαρχη μονοχρωμία της σάρκας του πηλού, η σχεδόν πλήρης απουσία του εντατικού χρώματος και η έμφαση στη διαδικασία γένεσης της φόρμας. Η φυσική χωμάτινη υπόσταση με τις πολλές και λεπταίσθητες τονικότητες του γενεσιουργού γήινού της χρωστήρα, με τις ποικίλες υφές και τις ανεπαίσθητες διακυμάνσεις, με τα διαδοχικά επεισόδια της αναγέννησης και της μεταμόρφωσής της. Η καθηλωτική ετούτη γυμνότητα της φυσικής ύλης με τις μικρές απουσίες και παρουσίες ξένων σωμάτων, η δυνατότητα αλλαγής της με τους διαφορετικούς τρόπους και θερμοκρασίες ψησίματος ή και η ιδέα της αφοπλιστικής διατήρησης του ωμού σώματός της. Τέλος, ο ωσεί παρών υπαινιγμός της χθόνιας συνθήκης ως αναπόδραστου κύκλου ζωής, ως μεταβατικής υπόστασης και ως αόρατης μεταφυσικής εναιώρησης του παντοτινού», σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης.

Η έκθεση αποτελεί επίσης απόπειρα παρουσίασης του τοπίου της ελληνικής κεραμικής σήμερα, με συμμετοχές από την Βόρεια Ελλάδα ως την Κρήτη και από τα Επτάνησα ως τη Σίφνο, τη Σέριφο και τις υπόλοιπες Κυκλάδες, από την Πελοπόννησο ως τη Θεσσαλία και την Ήπειρο, από τη Μακεδονία και τη Θράκη ως το Βόρειο Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα και από την Αίγινα ως την Αθήνα.

Πρόκειται για ένα σύνθετο μα ελεύθερο τοπίο έκφρασης, που αφουγκραζόμενο τον πηλό ως τρυφερό και παντοδύναμο συνεκτικό του  ιστό, προτείνει μια πολυσχιδή αισθητική και συμβολική ανάγνωση της ύλης και της φόρμας. Εγκολπώνοντας και προβάλλοντας το φυσικό σώμα και χρώμα του πηλού, τη θερμή σάρκα του χώματος που αναπνέει και πάλλεται, τρεπόμενη σε ένα λιτό οργανικό πεδίο αλχημικής και γλυπτικής ύπαρξης. Οι συμμετέχοντες στην έκθεση, παρουσιάζοντας έργα με έμμεσες αναφορές σε πρωτογονικά σκεύη, σε ανεικονικά προϊστορικά αγγεία, σε αναθηματικά αγγεία και χρηστικά σκεύη της αρχαιότητας, αλλά ακόμη, στη στιλπνή επιφάνεια των κεραμικών αγγείων άλλων πολιτισμών, ή έργα με αναφορές και αισθητικά σχόλια στην νεότερη ελληνική και τη σύγχρονη διεθνή τέχνη, αλλά κυρίως, έργα με αυτοτέλεια σύλληψης και εκτέλεσης, επιβεβαιώνουν τη  δυνατότητα της κεραμικής να συγκινεί και να είναι Μεγάλη Τέχνη με βαθιές ιστορικές και νεότερες καταβολές και με ανεξάντλητες δυνατότητες γένεσης και έκφρασης. 

                                                                                                                                                                  

Συμμετέχουν με έργα τους οι καλλιτέχνες:

Βασίλης Αναστασόπουλος, Αντώνης Ατσόνιος, Άννα Αχιλλέως, Γιώργος Βαβάτσης, Μίκα Βογιατζή, Γιώργος Γεωργιάδης, ΛεώνηΓιαγδζόγλου, Κατερίνα Γιάννακα, Νίκος Γκίκας, Ειρήνη Γκόνου, Ιάσoνας Δαμιανός, ΜίρκαΔραπανιώτου, Μαργαρίτα Εκκλησιάρχου, Στράτος Ζαργκλής, Βασίλης Ζωγράφος, Γιάννης Ζώης, Ανδρέας Θεοδώρου, Μάρω Θεοδώρου, Ζωζώ Θεοδώρου, ΚαρμέλαΙατροπούλου, Μάγγυ Ιωάννου, Νατάσσα Καλογεροπούλου, Τίνα Καραγεώργη, Κώστας Καρακίτσος, Νίκος Καραλής, Μάρω Κερασιώτη, Μαρίνα Κοριολάνο-Λυκουρέζου, Χαρά Κοροπούλη, Ιωσηφίνα Κοσμά, Ελπίδα Κουρτζή, Έφη Κουταβά, Μαρία Λιναρδάκη, Χρυσάνθη Λυμπεραίου, Βαρβάρα Μαυρακάκη, Κυριακή Μαυρογεώργη, Μαριλένα Μιχοπούλου, Χριστίνα Μόραλη, Δώρα Μόρφη, Μάνος Μπατζόλης, Χαρίτων Μπεκιάρης, Θωμάς Μπερτόλης, Παναγιώτης Μπρέντας, Κώστας Νικάκης, Βασίλης Νικολάου, Μελίνα Ξενάκη, Διονυσία Παπαδάκη, Χρίστος Παπαδάκης, Μένανδρος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Παπαδοπούλου, Λιάνα Παπαλέξη, Μαρία Παπανικολάου, Διονύσης Παππάς, Μαρία Πετράτου, Αγγελίνα Πίνη, Αγγελική Πολίτη, Γιώργος Ποντίκης, Φοίβος- Λάμπρος Πουλτσιάκης, Μαριλένα Ρούσσου, Βέρα Σιατερλή, Παναγιώτης Σκλάβαινας, Νίκος Σκλαβενίτης, Άγγελος Σκούρτης, Ανθή Σουλτάνη, HansStäubli, Δήμητρα Σταύρου, Πραξιτέλης Τζανουλίνος, Βάσω Τρίγκα, Κατερίνα Τσιμιχοδήμου, Θεοδώρα Τσιράκογλου, Έφη Τόλια (mojoceramics), Ιφιγένεια Τσίρου, Σταμάτης Φιλιππαίος, Μαίρη ΧατζηνικολήΣαραφιανού, Ηλίας Χριστόπουλος, Θεοδώρα Χωραφά

Η έκθεση τελεί σε διοργάνωση του Δήμου Αίγινας και υπό την αιγίδα του AeginaFistikiFest.

Την έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας θα πλαισιώσει σειρά παράλληλων εκδηλώσεων, ξεναγήσεων και εργαστηρίων για παιδιά που θα ανακοινωθούν στο πλαίσιο λειτουργίας της έκθεσης.

Ταυτότητα έκθεσης:
«ΧΩΜΑ»
Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας / Παλαιάς Χώρας 6, Αίγινα

Εγκαίνια: Σάββατο 11 Ιουλίου 2026 στις 19:00
Διάρκεια έκθεσης: 30.6 – 23.8.26
Διοργάνωση: Δήμος Αίγινας

Υπό την Αιγίδα: FistikiFest
Σχεδιασμός-Επιμέλεια: Ίρις Κρητικού

Συντονισμός για τη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας:
Νίκος Πτερούδης - Μαριλένα Γιαννούλη - Ίρις Κρητικού
Γραφιστικός σχεδιασμός: Φωτεινή Κάτσα
Μεταφορές & ανάρτηση έργων: Νίκος Παπαγιάννης

Υποδοχή έκθεσης - Εκπαιδευτικά Προγράμματα: Μαρία Λιώλη
Ημέρες & ώρες Λειτουργίας: Πέμπτη – Δευτέρα: 10:30-13:30 &

19:00-21:00.  Τρίτη & Τετάρτη κλειστά.
Είσοδος ελεύθερη.

                                                                                

 

 

Η Πολυφωνική Χορωδία Αίγινας σηκώνει την αυλαία του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

 Μουσική έναρξη για το 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας με την Πολυφωνική χορωδία την Παρασκευή 24 Ιουλίου και ώρα  21.00 στην αυλή του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου Αίγινας.

Οι μελωδικές φωνές των χορωδών θα αποδώσουν τραγούδια  που γράφτηκαν από σημαντικούς συνθέτες για το θέατρο πρωτίστως και τον κινηματογράφο.

Ένα μέρος του προγράμματος  είχε παρουσιαστεί στις 31 Ιανουαρίου στην αίθουσα  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας (φωτογραφίες) όπου η χορωδία είχε ερμηνεύσει τα θεατρικά  τραγούδια  του Μίκη Θεοδωράκη.

Διδασκαλία  τραγουδιών και διεύθυνση χορωδίας από τον κ. Γιάννη Βρυζάκη.

                                         

Η αφίσα του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

Με καλοκαιρινή διάθεση και ανοικτή την οροφή του αυτοκινήτου έρχονται για το Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

Το κόκκινο αυτοκίνητο, που παραπέμπει στην παλιά Αίγινα με  τα ιστορικά μεγάλα ταξί, η ανοικτή οροφή που συμβολίζει την ανεμελιά, τη χαρά  της  παρέας, τη διάθεση της γιορτής, τρέχει στην παραλία της Αίγινας. Στη σημερινή παραλία που υποδέχεται τις παραστάσεις του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας, φέρνοντας χρώμα και γιορτινή ατμόσφαιρα.

Αναρτήθηκε λοιπόν η φετινή αφίσα  του 16ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας, βασισμένη σε μια πρώτη ιδέα του νέου Αιγινήτη γραφίστα Ευάγγελου Στενάκη.

Τον ευχαριστούμε για τη δουλειά  του.

Η αφίσα και το υπόλοιπο προωθητικό υλικό θα κυκλοφορήσουν τις επόμενες ημέρες.

 

Η ιστορία του "ΑΦΑΙΑ" και τα εγκαίνια του, 60 χρόνια πριν.

                                  

   Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες  60 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που στο λιμάνι της Αίγινας κατέπλευσαν δύο μεγάλα επιβατηγά- οχηματαγωγά για την εποχή εκείνη Αιγινήτικης πλοιοκτησίας. Το "Αφαία" και το "Αίγινα". Ο Αθηναϊκός τύπος αλλά και ο τοπικός χαιρέτησαν την ναυπήγηση των δύο πλοίων που θα συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη του νησιού. Και δεν είχαν άδικο!

   Μέχρι εκείνη την εποχή (1966) μικρά  φέρυ - μποτ όπως το "Άγιος Νικόλαος", το "Άγιος Νεκτάριος" ή παλαιότερα ο "Θαλάσσιος Λέων"  συνέδεαν την Αίγινα με το λιμάνι του Πειραιά. όμως τα πράγματα σιγά - σιγά άλλαζαν, η κίνηση οχημάτων και εμπορευμάτων αυξανόταν. Έτσι κάποιοι Αιγινήτες κοιτάζοντας μπροστά ανασκουμπώθηκαν  και θέλησαν να προχωρήσουν στο τολμηρό βήμα της ναυπήγησης φέρυ - μποτ.

    

Να  πως ο Αθηναϊκός  τύπος αναφέρεται στο "Αφαία":
" Ετελέσθη προ ημερών αγιασμός εις τας ναυπηγικάς εγκαταστάσεις της εταιρίας  "Ναυτίλος" εις Πέραμα ευκαιρία της τοποθετήσεως της τροπίδος και της ενάρξεως της κατασκευής με γοργόν ρυθμόν του επιβατηγού πορθμείου "Αφαία"....

   Με αυτά τα λόγια ο τύπος της εποχής  αναφερόταν στην κατασκευή του πλοίου που έμελλε να αλλάξει για τα δεδομένα της εποχής εκείνης  την ακτοπλοϊκή σύνδεση της Αίγινας με τον Πειραιά και να συμβάλει μαζί με το "Αίγινα" και το "Ελλάς" στην ανάπτυξη της Αίγινας.

   Το "Αφαία" νηολογίου Πειραιώς 2631 καθελκύστηκε στο Πέραμα στις 7 Ιουλίου του 1966. Πλοιοκτήτες του ήταν οι Χρ. Χ. Λεούσης, Αθ. Λεούσης, Χρ. Ν. Λεούσης, Β. Λαμπρόπουλος και διαχειριστής ο Χρ. Χ. Λεούσης. Το πλοίο μπήκε δυναμικά στη γραμμή την οποία υπηρέτησε μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου του 2001.

   Από την αρχή των δρομολογίων του διατήρησε το πρωινό δρομολόγιο από Αίγινα και είχε τρεις αναχωρήσεις καθημερινά από Αίγινα και Πειραιά. Τελευταίο - βραδινό από Πειραιά και πρώτο- πρωινό από Αίγινα.
   Στα πρώτα χρόνια έδενε  δίπλα στην παλιά προβλήτα μπροστά από το "Αιάκειον". Όταν όμως διαμορφώθηκε η σημερινή προβλήτα των ιπταμένων, όλα τα πλοία κάθε κατηγορίας έπιαναν εκεί.
 
 Είναι χαρακτηριστικές οι φωτογραφίες του από στρατιωτική άσκηση, όπως βλέπουμε παρακάτω αλλά και η επιστράτευση του 1974 με τα γεγονότα της Κύπρου. Τότε όλα τα φέρυ - μπωτ συμμετείχαν μεταφέροντας στρατιωτικά αυτοκίνητα.

 Το 1981 επιμηκύνθηκε ώστε να αυξήσει τη χωρητικότητα του σε επιβάτες και αυτοκίνητα μια που η κίνηση είχε πλέον αυξηθεί κατακόρυφα και μεγάλα φέρυ είχαν πάρει την πρωτοκαθεδρία. Στη δεύτερη μετασκευή του το 1984 αύξησε τη χωρητικότητα του σε αυτοκίνητα στα 60 -64 και σε επιβάτες 949 το καλοκαίρι και 470 το χειμώνα.
Τα χρόνια πέρασαν  όμως και το Αιγινήτικο σκαρί  μπήκε στην κοινοπραξία "Ποσειδών" στην αρχή, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε τη μοίρα όλων των φέρυ - μποτ του Αργοσαρωνικού που εντάχθηκαν στην 'Saronikos Ferries"  κατόπιν στην "Minoan"  και στην 'Hellenic Seaways"

   Για τριάντα πέντε χρόνια και δύο μήνες υπηρέτησε υποδειγματικά τη γραμμή, μετέφερε χιλιάδες επιβάτες, παραθεριστές, προσκυνητές και επισκέπτες της Αίγινας. Στα σαλόνια  του και στα καταστρώματά του  γράφτηκαν και ακούστηκαν πολλές ιστορίες. Γεμάτο ζωή, όνειρα, χαμόγελα αλλά και λύπες ταξίδευε χειμώνα - καλοκαίρι ασταμάτητα. Η φιγούρα του στοιχείο αναπόσπαστο του λιμανιού του Πειραιά αλλά και της Αίγινας στην οποία διανυκτέρευε μέχρι τα "τελευταία του" μιας και το πλήρωμά του αποτελείτο κυρίως από Αιγινήτες. Πολλοί (συντάκτες περιοδικών) το χαρακτήρισαν ως ιστορικό και ίσως να μην έχουν άδικο, εάν υπολογίσει κάποιος τη συμβολή του πλοίου στη ζωή  και την ανάπτυξη της Αίγινας.

   Το βράδυ της Κυριακής 9 Σεπτεμβρίου 2001 και ώρα 20.45 μ.μ. εκτέλεσε το τελευταίο του δρομολόγιο από Αίγινα προς Πειραιά. Σφύριξε αρκετές φορές λυπημένο ασφαλώς που έτσι έκλεινε μια ολόκληρη ζωή και μια θάλασσα από ταξίδια.

  Μετά από λίγες ημέρες αποχαιρέτησε για πάντα το Σαρωνικό κόλπο και τις Ελληνικές θάλασσες βάζοντας πλώρη για τη Ζανζιβάρη και με το όνομα πλέον "Aziza 1" (Αιγυπτιακή θεά της θάλασσας). Τα  νέα του δρομολόγια ήταν να συνδέει το εξωτικό νησί με το Νταρ -Ελ -Σαλάμ και τη Μπέμπα της Τανζανίας.

   Τα  θυμόμαστε αυτά συχνά τις τελευταίες ημέρες, γιατί σιγά - σιγά τα καράβια λιγοστεύουν και πολλοί έχουν αρχίσει να νοσταλγούν τα μικρά άσπρα καράβια του Σαρωνικού που μπορεί να μην είχαν κυλιόμενες και κλιματισμό, όμως ταξίδευαν συνεχώς και ήταν ένα μέρος της ζωής μας, μια προέκταση της ξηράς, ένα πέρασμα προς το μεγάλο λιμάνι και την Ενδοχώρα.

   Τα στοιχεία που χρησιμοποιήσαμε είναι από το περιοδικό "Εφοπλιστής" τεύχος 102.

Οι τρεις τελευταίες φωτογραφίες είναι από τα ταξίδια του πρώην Αφαία στη Ζανζιβάρη.

 










Στην παραλία της Ζανζιβάρης αναπαύεται.

Το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από καρτ- ποστάλ εποχής, από τις δημοσιεύσεις  του περιοδικού "Εφοπλιστής", από προσωπικό αρχείο καθώς και από το αρχείο του κ. Νεκτάριου Κουκούλη.

   Θα ήταν συνετό και δεοντολογικό όταν αναδημοσιεύουμε  φωτογραφίες ή κείμενα να αναγράφουμε την πηγή  τους.

                                                             Γ. Μπήτρος

Σινεμά δίπλα στη θάλασσα. Η επιστροφή ενός επιτυχημένου προγράμματος.

Η πολύ επιτυχημένη δράση «Σινεμά στη Θάλασσα» επιστρέφει στην Αίγινα
Μετά τη θερμή ανταπόκριση που γνώρισε από κατοίκους και επισκέπτες, η πολύ πετυχημένη δράση «Σινεμά στη Θάλασσα» επιστρέφει και αυτό το καλοκαίρι στην Αίγινα, προσφέροντας πέντε μοναδικές κινηματογραφικές βραδιές δίπλα στο κύμα, με ελεύθερη είσοδο για όλους.
Ο Δήμος Αίγινας, σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Αττικής, συνεχίζει έναν θεσμό που κατάφερε από την πρώτη του χρονιά να ξεχωρίσει, συνδυάζοντας τον κινηματογράφο με το μοναδικό φυσικό τοπίο του νησιού και δημιουργώντας μια ξεχωριστή εμπειρία για μικρούς και μεγάλους.
Οι προβολές θα πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη στις 21:00, σε διαφορετικές παραλίες της Αίγινας, μετατρέποντας αγαπημένα σημεία του νησιού σε υπαίθριες κινηματογραφικές αίθουσες με φόντο τη θάλασσα.
Ξεχωρίζει η προβολή της 21ης Ιουλίου στο Λιμανάκι Βροχείων, όπου για δεύτερη φορά στην Αίγινα αναβιώνει η εμπειρία του Float in Cinema. Το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει την ταινία τόσο από την ακτή όσο και μέσα από μικρά βαρκάκια, ζώντας μία από τις πιο ξεχωριστές κινηματογραφικές εμπειρίες του φετινού καλοκαιριού.

Πρόγραμμα προβολών
* 07/07 – Madagascar | Παραλία Αύρας
* 14/07 – Mamma Mia | Λουτρά Σουβάλας
* 21/07 – Dirty Dancing | Λιμανάκι Βροχείων
* 28/07 – Madagascar 2 | Αγία Μαρίνα
* 04/08 – Dirty Dancing | Παραλία Αύρας
Ώρα έναρξης όλων των προβολών: 21:00
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Ο Δήμος Αίγινας και η Περιφέρεια Αττικής προσκαλούν κατοίκους και επισκέπτες να ζήσουν ακόμη ένα καλοκαίρι γεμάτο εικόνες, μουσική και κινηματογραφικές στιγμές, εκεί όπου η θάλασσα γίνεται το πιο όμορφο σκηνικό για μια αξέχαστη βραδιά κάτω από τα αστέρια.
Διοργάνωση:
Περιφέρεια Αττικής
Δήμος Αίγινας

 

 

Η Αγία Κυριακή στην Παλαιά Χώρα.

  

Εορτή της Αγίας Κυριακής σήμερα  7 Ιουλίου και εορτάζει ο πανέμορφος ναός στην Παλαιά Χώρα.

Μια Εκκλησία,ένας χώρος που απαιτεί το σεβασμό μας , απέναντι σε ένα χώρο λατρείας κι έναν αναπόσπαστο κομμάτι της Μεσσαιωνικής καστροπολιτείας.
 Ο τίτλος του σημειώματος μας μπορεί να ξαφνιάζει τον αναγνώστη. Ένα μοναστήρι στον πολύπαθο και βασανισμένο λόφο της Παλιαχώρας; Κι όμως η εικονιζόμενη δίχωρη βασιλική είναι το καθολικό του παλαιού μοναστηριού της Αγίας Κυριακής που υπήρχε στην ανατολική πλευρά  του λόφου σε τέτοιο σημείο που η ανατολική πλευρά  του οικοδομήματος να είναι ενταγμένη στην αμυντική ζώνη της πόλης. Και όχι μόνο!

Η κόγχη του ιερού ήταν στραμμένη προς τα δεξιά ώστε ο ιερέας ακόμη και την ώρα της τέλεσης της Θ.Λειτουργίας να μπορεί να ελέγχει την πρόσβαση, τον ερχομό πειρατών ή άλλων επίδοξων κατακτητών.

    Η Αγία Κυριακή είναι σήμερα από τα λίγα εκκλησάκια που έχουν συντηρηθεί εσωτερικά και εξωτερικά με σπουδαίες αγιογραφίες σε όλο τον εσωτερικό χώρο αλλά και με τα αντικρινά κτίρια που λειτουργούσαν ως κελιά. Είναι τόσο μεγάλη η αξία  του ναού που η Αρχαιολογική υπηρεσία αρκετές φορές προέβη σε εργασίες συντήρησης. Μπροστά από το ναό υπάρχει καλντερίμι με πλατιά σκαλιά που ανεβαίνει  προς το κάστρο.

   Το δεξιό κλίτος του ναού είναι αφιερωμένο στην Αγία Κυριακή ενώ το αριστερό στη Ζωοδόχο Πηγή. Σημαντικές τοιχογραφίες συναντά ο επισκέπτης όπως  της Δευτέρας παρουσίας,ο Ακάθιστος Ύμνος, η Άκρα Ταπείνωση, η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία  και πολλών Αγίων και Προφητών. Οι τοιχογραφίες υπολογίζονται ότι είναι έργα του 17ου αιώνα. Από νομίσματα της εποχής της Φραγκοκρατίας που βρέθηκαν κατά  τη διάρκεια των εργασιών συντήρησης υπολογίζεται ότι το δεξιό κλίτος του ναού να είναι κτίσμα του 15ου αιώνα. Τέλος έξω από το ναό της Αγίας Κυριακής υπάρχει στέρνα για  τη συγκέντρωση του βρόχινου νερού.

  Η  εκκλησία  της Αγίας Κυριακής υπήρξε Καθολικό ανδρικού μοναστηριού. Σε επιγραφές που υπάρχουν μνημονεύονται οι ηγούμενοι. Πριν την επανάσταση το μοναστήρι είχε πέσει σε μαρασμό και οι πρόκριτοι του νησιού ανέθεσαν την ευθύνη του στον ηγούμενο της Χρυσολεόντισσας. Το 1833 το μοναστήρι κλείνει με νόμο του Όθωνα εφόσον δεν είχε  τον απαιτούμενο αριθμό μοναχών. Μόλις δύο. Την εποχή της διάλυσής του το μοναστήρι είχε 273 στρέμματα στην πόλη της Αίγινας, σε διάφορες περιοχές  του νησιού και στο Αγκίστρι. Στα Γενικά Αρχεία  του Κράτους σώζονται πάνω από 80 έγγραφα σχετικά με το μοναστήρι της Αγίας Κυριακής. Τα κειμήλια της μονής και τα σκεύη πριν τη διάλυσή της καταγράφηκαν και τοποθετήθηκαν προσωρινά στην Επισκοπή.

 Ο Άγιος Νεκτάριος ευλαβείτο ιδιαίτερα το μοναστηράκι της Αγίας Κυριακής  και με ευλογία  του διέμενε εκεί ως το θάνατό της μια μοναχή η Ακακία Ζουρντού περί  τα μέσα  του 20ου αιώνα.

 Τα  στοιχεία  του σημειώματος μας προέρχονται από το βιβλίο του Σοφοκλή Δημητρακόπουλου "ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΙΓΙΝΑ", στο οποίο ο συγγραφέας αφιερώνει 7 σελίδες  ( 403 -410) στο ναό της Αγίας Κυριακής και παραθέτει αποσπάσματα από σχετικά έγγραφα.

Γιορτάζει η Αγία Κυριακή στην Κυψέλη.

 

Πανηγυρίζει στις 7 Ιουλίου η Αγία Κυριακή  στην Κυψέλη. Πρόκειται για το πιο  μικρό εκκλησάκι στη συνάντηση τριών δρόμων  του χωριού.

     Βρίσκεται σε ένα τρίστρατο του νησιού με τον ένα από τους τρεις δρόμους να οδηγεί από την πλατεία του χωριού της Κυψέλης προς την κεντρική λεωφόρο του Αγίου Νεκταρίου. Την  Αγία Κυριακή  περιστοιχίζουν χωράφια με ελιές, φιστικιές, σκίνα  και αμυγδαλιές. Βρισκόμαστε στην αγροτική περιοχή της Κυψέλης σε ένα σημείο όπου η θέα προς το βουνό αλλά και τη θάλασσα είναι πανέμορφη. 

Παλαιότερες μαρτυρίες αναφέρουν το ναό να είναι αφιερωμένος στην Παναγία, και να λέγεται "Μεσοποταμίτισσα" επειδή βρίσκεται στο μέσον της απόσταση του διπλανού χειμάρρου της Κυψέλης που ξεκινά από την περιοχή του Κοντού και καταλήγει στο Λεόντι.

   Πρόκειται για ένα μικρό λιλιπούτειο ξωκλήσι  που στο εσωτερικό του χωράει το πολύ τρία άτομα. Οι  άνθρωποι το λατρεύουν και το διατηρούν πάντα σε άριστη κατάσταση, καθαρό και φρεσκοασπρισμένο. Τα τελευταία χρόνια έχουν σκεπάσει τον περίβολό το ένα σκέπαστρο από κεραμίδι (ευτυχώς) κι έτσι μπορούν οι πανηγυριστές να προφυλάσσονται από τον ήλιο.