Τα φέρυ - μποτ που βοήθησαν στη διάσωση των εγκλωβισμένων από τη φωτιά.

Αυτά είναι τα πλοία της γραμμής Πέραμα -Παλούκια Σαλαμίνας που έσπευσαν να βοηθήσουν στον απεγκλωβισμό δια θαλάσσης των ανθρώπων που κινδύνευαν από τη φωτιά στην περιοχή Περιστέρια Σαλαμίνας το μεσημέρι της Κυριακής 16 Αυγούστου.

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους αξιωματικούς και τα πληρώματα των πλοίων  για τις προσπάθειες  τους. Τα πλοία που έπλευσαν στην περιοχή ήταν τα: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ. - ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ 13 - ΑΛΚΥΩΝ 5 - ΘΕΟΤΟΚΟΣ και ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Μ.

 

Ξεκίνησαν οι εργασίες καθαριότητας στα σχολεία.

 Η αντίστροφη μέτρηση για το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς έχει αρχίσει. Μαζί της και οι εργασίες προετοιμασίας  των σχολικών χώρων ώστε να είναι έτοιμοι να υποδεχθούν τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις μαθήτριες την 11η Σεπτεμβρίου.

Κι ενώ τα νέα σχολικά βιβλία είναι στη θέση  τους από τις αρχές Ιουλίου, ο Δήμος ξεκίνησε από την προηγούμενη εβδομάδα  το έργο καθαριότητας και καλλωπισμού των κήπων και των προαυλίων των σχολικών κτιρίων, σε μια προσπάθεια να είναι έτοιμοι οι σχολικοί χώροι στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς.

Η "Περίεργη νύχτα" του Ηρακλή Κρομμύδα στο 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

 

Ο κ. Ηρακλής Κρομμύδας τόλμησε! Παρουσίασε τη δική του θεατρική δουλειά στα πλαίσια  του 16^ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

Σε κείμενο – σκηνοθεσία και ερμηνεία δική του ανέβασε στη σκηνή ένα ανατρεπτικό έργο μικρής διάρκειας, θα μπορούσαμε άνετα να το χαρακτηρίσουμε ως μονόπρακτο, και να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή και εξέλιξη μιας κλοπής που συμβαίνει σήμερα.

Οι ρόλοι αντιστρέφονται. Ο κακός ληστής που είναι ευάλωτος και αμαθής σε κλοπές γι' αυτό και απροετοίμαστος για το ενδεχόμενο, το απρόοπτο, το αναπάντεχο. Κι αυτό συμβαίνει όταν το θύμα  τον γοητεύει και η ιστορία παίρνει μια άλλη τροπή.

Πραγματικά μια «Περίεργη νύχτα» από αυτές που δεν περιμένεις να ζήσεις ή να δεις στη σκηνή ενός θεάτρου.

Στο πλευρό  του η Θεοδοσία Λιβανίδου.

Το κείμενο κλείνει  το μάτι στα θέματα της μοναξιάς, της ανάγκης να μας ακούσουν και να ακούσουμε, η συντροφικότητα, η συνύπαρξη με τον άλλον, τον οποιονδήποτε άλλον ακόμα κι όταν αυτός είναι ένας κλέφτης.

Η παράσταση  «Περίεργη νύχτα» ήταν και η τελευταία  του 16^ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας. Μια παράσταση  που έδωσε την ευκαιρία σε έναν Αιγινήτη δημιουργό να παρουσιάσει τη δουλειά  του. Και αυτό το τελευταίο ανήκει μέσα στους σκοπούς ύπαρξης και λειτουργίας του Φεστιβάλ Θεάτρου.

Φωτογραφίες: Χαρά Νταμουράκη.

Όταν ο "Αλαντίν" παρασύρει μικρούς και μεγάλους στο δικό του πολύχρωμο σύμπαν.

Μια παράσταση για παιδιά με όλη τη σημασία της λέξεως!

Μια από τις παραστάσεις  του 16^ου Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας, που απευθύνονταν σε παιδιά, ήταν «Ο Αλαντίν και η τρύπια βελόνα» την Τετάρτη 12 Αυγούστου.

Η παράσταση μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Άρη Αρμάου, τα φαντασμαγορικά χειροποίητα σκηνικά του Πάρη Πέτρου (ζωγραφισμένα κυριολεκτικά στο χέρι), τους φωτισμούς  και τα πανέμορφα κοστούμια μάσκες και κούκλες, κατόρθωσε να γοητεύσει ένα μεγάλο κοινό παιδιών που απόλαυσε και καταχειροκρότησε στο τέλος όλους τους συντελεστές.

Μια παράσταση φτιαγμένη για παιδιά, χωρίς τίποτε το περιττό και υπερβολικό. Μια ιστορία εύπεπτη γι’ αυτό καθηλωτική, από αυτές που πλέον η παιδική ψυχή αποζητά. Ο μύθος, η ιστορία, η περιπέτεια σε πρώτο πλάνο μαζί με  χαρούμενη μουσική και καλό στίχο.

Ο  Αλαντίν υποστηρίχτηκε από  τους ηθοποιούς: Άδωνης Χατζής, Μαριλένα Τουτουδάκη, Άκης Τριανταφυλλίδης, Ιωάννα Στασινοπούλου, Γιώργος Λακαφώσης, Άννα Παναγιώτου, οι οποίοι έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό κατά τη διάρκεια της παράστασης και μετά από αυτήν διαθέτοντας πολύ χρόνο για να φωτογραφηθούν με όλα τα παιδιά.

Ο κ. Αρμάος εμψυχωτής και δημιουργός έχει κατορθώσει μέσα από την ειλικρινή και τίμια δουλειά  του να δημιουργήσει το δικό του φανατικό κοινό στην Αίγινα, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο, από τότε που άρχισε να συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεάτρου να έχει κάθε δουλειά του μεγάλη ανταπόκριση και να ξεχωρίζει  μέσα στην υπέρ προσφορά παιδικών παραστάσεων που έρχονται στο νησί.

 

Πάει κι αυτό!

 

Ήταν ίσως το τελευταίο που είχε απομείνει όρθιο και άφθορο.

Πλέον ακουμπισμένο στον τοίχο, ίσως μετά από πρόσκρουση με αυτοκίνητο που προσπαθούσε να παρκάρει, μαρτυρεί όχι μόνο την απροσεξία αλλά και την αδιαφορία κάποιων για τον κόπο των συνανθρώπων τους που ενδιαφέρονται  για τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου.

Έλλειψη σεβασμού σε αυτόν τον τόπο.

Τα μικρά  αυτά καλόγουστα ενημερωτικά σταντ - σημεία σκοπό είχαν να ενημερώνουν τους περαστικούς και ιδιαίτερα τους επισκέπτες του νησιού μας για τα ιστορικά κτίρια - τοπόσημα της πόλης. Μπορούσε να το διαβάσεις και στα Αγγλικά ή να σκανάρεις το barcode και να μεταβείς στη σχετική σελίδα. Είχαν τοποθετηθεί  παράλληλα με τα έργα αποκατάστασης  του Κυβερνείου (την ίδια εποχή) σε πολλά σημεία όπως στη Μητρόπολη, στο Κυβερνείο, στο Δημοτικό Θέατρο και αλλού.

Το τελευταίο βρισκόταν εδώ και καιρό έξω από το Δημοτικό Θέατρο.

Πλέον ακουμπισμένο στον τοίχο του Θεάτρου μαρτυρεί τη δική του ιστορία και τα παθήματα του.

Τελικά ότι μαρτυρεί  την ιστορία  του τόπου και τον πολιτισμό μας δεν έχει θέση στη σημερινή Αίγινα!

Κρίμα!!!
 

Το τάμα του Οδυσσέα Ελύτη προς την Παναγία.

Ο  Οδυσσέας Ελύτης δεν είχε πάει ποτέ στη Σίκινο.     Την αγαπούσε όμως πολύ και την ανέφερε συχνά στο ποιητικό του έργο ( " Άξιον Εστίν" και "Ναυτίλος")

Η τελευταία του επιθυμία ήταν να αφιερώσει ένα εκκλησάκι στην Παναγία στο νησί της Σικίνου. Αυτή του την επιθυμία την πραγματοποίησε η σύντροφος του Ιουλίτα Ηλιοπούλου. Το εκκλησάκια αφιερωμένο στην Παναγία Παντοχαρά άρχισε να κτίζεται το 2001  και ολοκληρώθηκε το 2011. Τα  θυρανοίξια έγιναν στις 6 Αυγούστου του 2011 σε μια σεμνή τελετή που συνέπεσε με την συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση  του ποιητή.

Το εκκλησάκι βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος του νησιού ανάμεσα στη Χώρα και στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Η θέα  από αυτό κόβει την ανάσα καθώς μπροστά του απλώνεται το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και τα αντικρινά νησιά.

Την ονομασία "Παντοχαρά" επέλεξε ο ίδιος ο ποιητής εμπνεόμενος από την ομώνυμη εικόνα στην Ιερά Μονή των Στροφαδίων.

Πηγή: σελίδα kaipoutheos στο fb.

 

 

 

Ιστορικές εικόνες της Παναγιάς στην Αίγινα.

Κάθε τόπος έχει τη δική του Παναγιά. Τη δική του μάνα! Και η μάνα συγκεντρώνει γύρω της τα παιδιά της στην γιορτή της τον Δεκαπενταύγουστο - που τον αναφέρει ο Φώτης Κόντογλου ως το Πάσχα  του καλοκαιριού.

Γιορτάζουν οι Παναγιές σε όλη την Ελλάδα.

Γιορτάζει και η Αίγινα τις δικές  της Παναγιές την ιστορική και εκ μικράς Ασίας "Πολίτισσα" (πρώτη κατά σειρά) τη "Χρυσολεόντισσα" στο μεγάλο μοναστήρι  του νησιού, τη "Σηλυβριανή" στο μοναστήρι του Αγίου στην οποία ο Άγιος Νεκτάριος προσευχόταν και τέλος  την Φανερωμένη στο γνωστό σπήλαιο. Εικόνα που χρονολογείται από το 17ο αιώνα και είναι σε στάση δεομένης.

Εικόνες σημεία προσκύνησης και σκεύη της χάριτος του Θεού, μεταδίδουν παρηγοριά, θάρρος και ελπίδα σε κάθε χειμαζομένη ψυχή.