Έργα μαθητών με φαντασία και μεράκι.

Αεροπλάνα, πλοία, φάροι, τρένα, αυτοκίνητα, γέφυρες, συσκευές κινητών, πηγάδια και πολλά άλλα αντικείμενα - κατασκευές στο μάθημα της Τεχνολογίας εκτίθενται, όπως κάθε χρόνο στην είσοδο του σχολείου.

Η μικρή αυτή έκθεση αποτελεί "θεσμό" για  το τέλος της χρονιάς και παρουσιάζει ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες δημιούργησαν με φαντασία με μεράκι και λίγη..... βοήθεια από κάποιον παππού, θείο ή μεγάλο αδελφό (δεν είναι απαραίτητα κακό) και κυρίως με την καθοδήγηση του καθηγητή Τεχνολογίας του 2ου Γυμνασίου Αίγινας κ. Μπαλάσκα Σωτήρη.

 

Μουσείο Μαρμαροτεχνίας Τήνου. Εκεί που τα Μουσεία αναδεικνύουν την παράδοση και την τέχνη ενός τόπου.

Ένας ολόκληρος κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του επισκέπτη στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας Τήνου στο χωριό Πύργος του νησιού. Ένα καινούργιο Μουσείο που δημιούργησε το Πολιτιστικό Ίδρυμα  της Τράπεζας Πειραιώς.

Επισκεφθήκαμε το Μουσείο τον περασμένο Φεβρουάριο (Κυριακή της Αποκριάς)  καθώς ανηφορίζαμε για  τον Πύργο, το πασίγνωστο χωριό του Χαλεπά και τόσων άλλων.

Το καινούργιο κτίριο στην πλαγιά  του βουνού, οι άριστοι χώροι και η παρουσίαση των εκθεμάτων δημιουργούν την πρώτη θετική εντύπωση στον επισκέπτη. Βήμα - βήμα προχωρά η παρουσίαση με την ανάδειξη του τρόπου εξόρυξης του μαρμάρου, τα εργαλεία κατεργασίας  του, την πορεία σμίλευσης και δημιουργίας ενός έργου, τα πολλά και θαυμάσια έργα όλα φτιαγμένα από το μάρμαρο της Τήνου, το κάτασπρο, το εκτυφλωτικά καθάριο και λιτό υλικό της Τηνιακής γης.

Το Μουσείο αναδεικνύει σε κάθε σημείο του μια παλιά παράδοση, μια καθημερινή ασχολία  πολλών κατοίκων του νησιού, ένα επάγγελμα μια υψηλή τέχνη,  την καλαισθησία των μαρμάρινων έργων, την αρμονία, το πάθος και το μεράκι των δημιουργών. Παράλληλα μιλά για την τεχνολογία του μαρμάρου και προβάλει την προβιομηχανική και πρωτοβιομηχανική Τήνο.

Μια σπουδή στη μεγάλη τοπική Τέχνη ένα αφιέρωμα στους τεχνίτες  του υλικού.

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας πρόσθεσε στο ενεργητικό του άλλο ένα μουσείο υψηλής αισθητικής δίπλα στο Μουσείο Ελιάς στη Σπάρτη, Μαστίχας στη Χίο και τόσα άλλα. 

Το Ίδρυμα αποδεικνύει την τεχνογνωσία στην ίδρυση ενός Μουσείου, στην υλοποίηση ενός σχεδίου, στο σεβασμό του τόπου, του κάθε τόπου, της παράδοσης και του τοπικού πολιτισμού. Και το σπουδαιότερο το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Πειραιώς επενδύει σε έναν τόπο (Λέσβος- Χίος - Σπάρτη - Βόλος - Τήνος κ. αλλού) δημιουργώντας καινούργιους καλαίσθητους χώρους χωρίς να επιβαρύνει και να χρησιμοποιεί ιστορικούς χώρους ή μνημεία!

 Η φωτογραφία της εξωτερικής όψης του Μουσείου είναι από την ιστοσελίδα Museum Finder.

"2 ματιές στον ίδιο χειμώνα" Έκθεση φωτογραφίας των Α. Κορνέζου και Ε. Κουνάδη.

Ο  Σύλλογος Φίλων του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας διοργανώνει και σας προσκαλεί στην έκθεση φωτογραφίας του κ. Ανέστη Κορνέζου και της κ. Ειρήνης Κουνάδη με τίτλο:

«2 ματιές στον ίδιο χειμώνα»

Οι δύο φωτογράφοι παρουσιάζουν στιγμές του φετινού χειμώνα έτσι όπως τις συνέλαβαν με το φακό τους. Η άγρια θάλασσα, ο δυνατός αέρας, τα γυμνά δέντρα, η βρεγμένη προκυμαία της Αίγινας, ο συννεφιασμένος ουρανός, η φύση του νησιού, η ησυχία του λιμανιού, τα άδεια παγκάκια, οι έρημοι δρόμοι, μέσα από τη ματιά  δύο ανθρώπων που έχουν αποσπάσει το ενδιαφέρον και την προσοχή μας με την δουλειά, τον επαγγελματισμό και την ευαισθησία  τους.

Δύο ματιές στον ίδιο χειμώνα, στο ίδιο νησί, στην ίδια  τη ζωή που ο χειμώνας της προσφέρει τη δυνατότητα να ανθίσει μετά.

 Εγκαίνια: Παρασκευή 29 Μαΐου και ώρα 20.00

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά μέχρι την Κυριακή 7 Ιουνίου.

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: 10.00 – 13.00 και 19.00 – 22.00

 

Πολύμνεια - Γωγώ: Δύο μεγάλες φίλες σε έναν κοινό σκοπό για την Αίγινα.

Δια χειρός Πέτρου Κάτσα τα πλεούμενα που δώρισε κάποτε η κόρη του Ελένη Κάτσα στη Γωγώ Κουλικούρδη, αρμενίζουν στο χρόνο και στη θάλασσα της Αίγινας.

Δύο καμαρωτά ξύλινα σκαριά με ολάνοιχτα κάτασπρα πανιά που στην άκρη των ιστίων τους έχουν δύο σημαιάκια!

Παρατηρήστε τα!

Γράφουν: "Γωγώ" - "Πολύμνεια" και Αίγινα και στο άλλο "Γωγώ" - "Πολύμνεια" - Λαογραφικό Μουσείο.

Οι δύο αυτές φίλες που συνεργάστηκαν στρατευμένες σε ένα κοινό όραμα, τη δημιουργία του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας στο ιδιόκτητο σπίτι της Πολύμνειας Ηρειώτη.

Αυτή τη φιλία, τη συνεργασία θέλησε ο ζωγράφος να αποτυπώσει πάνω στα σχέδια του. Και τα κατάφερε. Κι εμείς θαυμάζουμε και καμαρώνουμε σήμερα.

Αυτές οι υπέροχες θαλασσογραφίες υπάρχουν σήμερα στην οικία  Γωγώς Κουλικούρδη και έχουν αποτυπωθεί και στο ημερολόγιο  του 2026 του Συλλόγου.

 

Τα Αιγινήτικα κανάτια.

Ταυτισμένα με την εικόνα της Αίγινας, τεκμήρια μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί. 

Η αγγειοπλαστική, μια τέχνη που άνθισε στο νησί για καθαρά πρακτικούς λόγους, καθώς ήταν αναπόσπαστο μέρος  των αντικειμένων του σπιτιού. Δεν χρησίμευε τόσο για να φέρουν τα κορίτσια το νερό από την πηγή ή τη βρύση, αλλά  για να κρατά δροσερό το νερό τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ο αιγινήτικος πηλός στις δόξες του με τα καμίνια σε Μεσαγρό και Αγίους και Βαθύ να μην σταματούν την παραγωγή κανατιών. Ο παλιός κανατάς είχε και τη σφραγίδα του που έβαζε πάντα εκεί που άρχιζε ο λαιμός του κανατιού.

Σήμερα  έχουν απομείνει λίγα και αποτελούν συλλεκτικά κομμάτια. Παραγωγή δεν υπάρχει καθώς ο τελευταίος κανατάς έφυγε από τη ζωή. Ούτε πουλιούνται  σήμερα όπως παλιά στα σουβενίρ της παραλίας. Και εννοούμε τα γνήσια Αιγινήτικα κι όχι εισαγωγής.

Ωστόσο η εικόνα τους μένει και μας θυμίζει την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής, περασμένης αλλά αξέχαστης.

 

 

Η Ανάληψη στην κορυφή του Όρους της Αίγινας.

 

Η  εορτή της Αναλήψεως προβάλει σαράντα ημέρες από την Ανάσταση  του Χριστού. Οι παλαιοί Αιγινήτες θεμελίωσαν εκεί στα αψηλά  της Αίγινας  τούτο το κάτασπρο εκκλησάκι θέλοντας έτσι να δείξουν πως ο τόπος  είναι ιερός και πως πάντα εκεί  οι κάτοικοι του νησιού λάτρευαν τους Θεούς τους. Παλαιότερα το Δία, σήμερα εκεί  γιορτάζουν  το γεγονός  της Ανάληψης  του Κυρίου που συνέβη  στο Όρος Χωρήβ.
 

   Όρος  Θεών και ανθρώπων λοιπόν σε υψόμετρο μόλις 532 μέτρων. Και όμως πόσα πράγματα έχει να δει ο οδοιπόρος. Σουβάλες, αρχαία ιερά, ξωκλήσια, πέτρινα μονοπάτια, αλώνια. Με δυο λόγια αυτή είναι η άλλη Αίγινα, η άγνωστη, που κανείς δεν γνωρίζει ή δεν φαντάζεται πως θα συναντήσει. Η πιο όμορφη πλευρά του νησιού. Αξίζει να την ανακαλύψετε.

Τα  τελευταία  χρόνια πληθαίνουν και μεγαλώνουν οι ομάδες των περιπατητών που αποφασίζουν να ανέβουν ως την κορυφή του Όρους της Αίγινας. Για  την  ακρίβεια του ψηλότερου βουνού του νησιού που έχει υψόμετρο μόλις 532 μ. αλλά η θέα που προσφέρεται στον επισκέπτη είναι μοναδική.


    Το Όρος της Αίγινας έχει συνδεθεί με τη μυθολογία του νησιού, με πολλές αντιλήψεις αλλά κυρίως με τη λατρεία του Δία και την κατοίκηση των πρώτων οικιστών του νησιού.Όρος  λοιπόν Θεών και ανθρώπων, το μοναδικό αυτό βουνό της Αίγινας, το υψηλότερο και απρόσιτο για  τους πολλούς, μιας που πρέπει να διαθέτεις όρεξη και πολλά κουράγια για να σκαρφαλώσεις ως την κορυφή του. Όταν όμως το καταφέρεις η θέα  που θα αντικρίσεις θα σε μαγέψει. Όλος ο Σαρωνικός στα πόδια  σου. Όλος ο Σαρωνικός ο μικρός ο μέγας, με τα νησιά, τις νησίδες και τα πάμπολλα πλεούμενα  να τον οργώνουν

   
 

  Σε αυτόν τον ορεινό όγκο της Αίγινας λοιπόν είναι αφιερωμένο ένα από τα αναρίθμητα κεφάλαια της ελληνικής μυθολογίας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μυθική παράδοση, ο πρώτος βασιλιάς του νησιού και γενάρχης του γένους των Αιακιδών, ο Αιακός, καρπός του έρωτα του Δία για τη Νύμφη Αίγινα (κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού), ανέβηκε στο ψηλότερο βουνό του νησιού, για να παρακαλέσει εκ μέρους όλων των Ελλήνων τον πατέρα του να στείλει την πολυπόθητη βροχή ύστερα από την καταστροφική ξηρασία που είχε πλήξει την Ελλάδα. Ο Δίας ανταποκρίθηκε στην επίκληση του γιου του, κι ο φημισμένος για τη δικαιοσύνη του αιγινήτης βασιλιάς, θέλοντας να τον ευχαριστήσει, ίδρυσε στην κορυφή του βουνού ιερό αφιερωμένο στον Ελλάνιο Δία.

    Όσοι επισκέπτονται σήμερα την Αίγινα και αποφασίζουν να γνωρίσουν από κοντά το Ελλάνιο όρος βλέπουν δίπλα στα ερείπια του ιερού του Ελλάνιου Δία την εκκλησία των Ταξιαρχών και, σε μικρή απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο, το ξωκλήσι της Υπαπαντής - Παναγίας Μυρτιδιώτισσας.

   Όσοι πάλι αγαπούν τις πεζοπορικές διαδρομές μπορούν να ακολουθήσουν το μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του Ελλάνιου όρους, σε υψόμετρο 532. Εκεί, δίπλα στο ξωκλήσι της Αναλήψεως ή  και  Προφήτη Ηλία, θα απολαύσουν την υπέροχη θέα σε ολόκληρη την Αίγινα και τα παράλια της Αττικής.

Μαζί με το εκκλησάκι και το πανηγυρόσπιτο - όπως ονομάζεται σε πολλά νησιά - ο βοηθητικός χώρος που βρίσκεται δίπλα στο ναό.

  

 

Του Αγίου Κωνσταντίνου τα βγάζουμε.....

 

  - Εσύ το ήξερες Χριστίνα μου ότι του Αγίου Κωσταντίνου τα βγάζουμε και  του Αγίου Δημητρίου τα βάζουμε; λέει έντρομη η Σάσα, (Κατιάνα Μπαλανίκα) , στη Χριστίνα (Άννα Παναγιωτοπούλου), επιστρέφοντας στο διαμέρισμα του Αντωνάκη που έχουν μπει  υποδυόμενες τις καθαρίστριες για να μη δώσουν δικαιώματα στην περίεργη γειτόνισσα Καίτη Κωσταντίνου.

   Η φράση και η εικόνα από  την άφθαστη κωμική σειρά του Mega: Dolce Vita, μας έδωσε την αφορμή για να θυμηθούμε μια  συνήθεια των παλαιών νοικοκυριών  που ήθελε  τα χειμωνιάτικα ρούχα να ανεβαίνουν στα πατάρια μαζί με τα χαλιά  του Αγίου Κωσταντίνου και να κατεβαίνουν  του Αγίου Δημητρίου. Κάτι ανάλογο γινόταν και με τις στολές  των σωμάτων ασφαλείας και του στρατού. Για παράδειγμα στο ναυτικό έβγαζαν τη βαριά μπλε σκούρα στολή  και φορούσαν  τα άσπρα.

  Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει όχι μόνο  στα σπίτια και στις ενδυματολογικές συνήθειες μας αλλά και στο στρατό και αυτό οφείλεται  και στις κλιματολογικές αλλαγές  που έχουν οδηγήσει πολλούς να κυκλοφορούν με κοντομάνικα μέσα στο καταχείμωνο.

   Βέβαια εκείνες  τις εποχές που περιγράφουμε η γιορτή του Αγίου Κωσταντίνου ήταν και αργία  γιατί εόρταζε ο βασιλεύς Κωσταντίνος Γλίξμπουργκ. Με την κατάργηση της βασιλείας έπαψε και η αργία ωστόσο παρέμεινε ως μια μεγάλη εορτή γιατί πολλοί πρόεδροι Δημοκρατίας και κυρίως πρωθυπουργοί της χώρας είχαν  την ονομαστική τους εορτή.