Κυριακή 16 Αυγούστου 2026

Πάει κι αυτό!

 

Ήταν ίσως το τελευταίο που είχε απομείνει όρθιο και άφθορο.

Πλέον ακουμπισμένο στον τοίχο, ίσως μετά από πρόσκρουση με αυτοκίνητο που προσπαθούσε να παρκάρει, μαρτυρεί όχι μόνο την απροσεξία αλλά και την αδιαφορία κάποιων για τον κόπο των συνανθρώπων τους που ενδιαφέρονται  για τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου.

Έλλειψη σεβασμού σε αυτόν τον τόπο.

Τα μικρά  αυτά καλόγουστα ενημερωτικά σταντ - σημεία σκοπό είχαν να ενημερώνουν τους περαστικούς και ιδιαίτερα τους επισκέπτες του νησιού μας για τα ιστορικά κτίρια - τοπόσημα της πόλης. Μπορούσε να το διαβάσεις και στα Αγγλικά ή να σκανάρεις το barcode και να μεταβείς στη σχετική σελίδα. Είχαν τοποθετηθεί  παράλληλα με τα έργα αποκατάστασης  του Κυβερνείου (την ίδια εποχή) σε πολλά σημεία όπως στη Μητρόπολη, στο Κυβερνείο, στο Δημοτικό Θέατρο και αλλού.

Το τελευταίο βρισκόταν εδώ και καιρό έξω από το Δημοτικό Θέατρο.

Πλέον ακουμπισμένο στον τοίχο του Θεάτρου μαρτυρεί τη δική του ιστορία και τα παθήματα του.

Τελικά ότι μαρτυρεί  την ιστορία  του τόπου και τον πολιτισμό μας δεν έχει θέση στη σημερινή Αίγινα!

Κρίμα!!!
 

Σάββατο 15 Αυγούστου 2026

Το τάμα του Οδυσσέα Ελύτη προς την Παναγία.

Ο  Οδυσσέας Ελύτης δεν είχε πάει ποτέ στη Σίκινο.     Την αγαπούσε όμως πολύ και την ανέφερε συχνά στο ποιητικό του έργο ( " Άξιον Εστίν" και "Ναυτίλος")

Η τελευταία του επιθυμία ήταν να αφιερώσει ένα εκκλησάκι στην Παναγία στο νησί της Σικίνου. Αυτή του την επιθυμία την πραγματοποίησε η σύντροφος του Ιουλίτα Ηλιοπούλου. Το εκκλησάκια αφιερωμένο στην Παναγία Παντοχαρά άρχισε να κτίζεται το 2001  και ολοκληρώθηκε το 2011. Τα  θυρανοίξια έγιναν στις 6 Αυγούστου του 2011 σε μια σεμνή τελετή που συνέπεσε με την συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση  του ποιητή.

Το εκκλησάκι βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος του νησιού ανάμεσα στη Χώρα και στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Η θέα  από αυτό κόβει την ανάσα καθώς μπροστά του απλώνεται το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και τα αντικρινά νησιά.

Την ονομασία "Παντοχαρά" επέλεξε ο ίδιος ο ποιητής εμπνεόμενος από την ομώνυμη εικόνα στην Ιερά Μονή των Στροφαδίων.

Πηγή: σελίδα kaipoutheos στο fb.




 



 



 

Ιστορικές εικόνες της Παναγιάς στην Αίγινα.


Κάθε τόπος έχει τη δική του Παναγιά. Τη δική του μάνα! Και η μάνα συγκεντρώνει γύρω της τα παιδιά της στην γιορτή της τον Δεκαπενταύγουστο - που τον αναφέρει ο Φώτης Κόντογλου ως το Πάσχα  του καλοκαιριού.
Γιορτάζουν οι Παναγιές σε όλη την Ελλάδα.
Γιορτάζει και η Αίγινα τις δικές  της Παναγιές την ιστορική και εκ μικράς Ασίας "Πολίτισσα" (πρώτη κατά σειρά) τη "Χρυσολεόντισσα" στο μεγάλο μοναστήρι  του νησιού, τη "Σηλυβριανή" στο μοναστήρι του Αγίου στην οποία ο Άγιος Νεκτάριος προσευχόταν και τέλος  την Φανερωμένη στο γνωστό σπήλαιο. Εικόνα που χρονολογείται από το 17ο αιώνα και είναι σε στάση δεομένης.

Εικόνες σημεία προσκύνησης και σκεύη της χάριτος του Θεού, μεταδίδουν παρηγοριά, θάρρος και ελπίδα σε κάθε χειμαζομένη ψυχή.





 

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026

Πανηγυρίζει η "Μεγάλη Εκκλησιά" της Αίγινας.

  

Πανηγυρίζει ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου ο Μητροπολιτικός Ναός της Αίγινας που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Η "Μεγάλη Εκκλησία" όπως την είχε αποκαλέσει ο Γεώργιος Καραϊσκάκης είναι ένας ιστορικός χώρος λατρείας σημείο αναφοράς της Νεότερης Ιστορίας της Ελλάδος. 

Η Εκκλησία που υποδέχθηκε τον πρώτο Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδος, Ιωάννη Καποδίστρια και στο προαύλιο της οποίας έγινε η επίσημη υποδοχή  του και ορκωμοσία του. Στο εσωτερικό του ναού φυλάσσεται σε περίοπτη θέση το στασίδι του Κυβερνήτη και πολλά ενθυμήματα από την εποχή που η Αίγινα ήταν η έδρα  της πρώτης Κυβερνήσεως.

Το ενοριακό συμβούλιο και ο εφημέριος του πρωτ. Εμμανουήλ Γιαννούλης έχουν οργανώσει  τους εορτασμούς που ξεκινούν από απόψε 14/8 με  τον πανηγυρικό εσπερινό στις 19.30. Θα ακολουθήσει λιτάνευση της εικόνας στους δρόμους και στην παραλία  της πόλης.

 



Ο ναός είναι ένας από τους πολλούς ναούς όχι μόνο  του νησιού αλλά και της πόλης - της χώρας- που είναι αφιερωμένοι στην Παναγία.

  Ο  στρατηγός Γεώργιος Καραισκάκης ονόμασε πρώτος   «Μεγάλη Εκκλησία»  τον ναό αυτό  «Μεγάλη Εκκλησία», αφήνοντας παραγγελία  στους αξιωματικούς που τον περιστοίχιζαν στην μάχη του Φαλήρου [1827], «…εάν πεθάνει, να ταφεί εις Μεγάλην  Εκκλησία». Ο  ναός αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα και σημαντικότερα κτίσματα των αρχών του 19ου  αιώνα. Οι  εργασίες ανοικοδόμησης ολοκληρώθηκαν το 1806  και διεδραμάτισε πρωταγωνιστικό  ρόλο  στα χρόνια  που η Αίγινα ήταν  πρωτεύουσα του Νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Ανάμεσα στα χρόνια 1826–1828 η Μητρόπολη ήταν καθεδρικός ναός της Ελεύθερης Ελλάδος, στέγη και πολιτικό κέντρο της Κοινότητας, δηλαδή του Εκλογικού σώματος, όπου πραγματοποιούνταν οι συνελεύσεις.

 Στην Μητρόπολη είχε ορισθεί να συνέλθει η Γ΄ Εθνική Συνέλευση, εκεί συνεδρίαζε η Βουλή, στο γυναικωνίτη βρήκε στέγη  το πρώτο Δημόσιο Σχολείο,  και  ελάμβαναν χώρα όλες  οι  μεγάλες Θρησκευτικές και Εθνικές εορτές. Θα  ήταν μεγάλη παράλειψη εάν δεν σημειώναμε ότι στην Εκκλησία αυτή έγινε η επίσημη  υποδοχή του πρώτου Κυβερνήτη του Ι. Καποδίστρια.

   Σήμερα  οι κολώνες, το τέμπλο, οι εικόνες, τα αφιερώματα του ναού μαρτυρούν  το ένδοξο παρελθόν  και το αδειανό στασίδι  του  Ι.Καποδίστρια  πιστοποιεί  και θυμίζει  την συμμετοχή του νησιού στην νεότερη ιστορία της Ελλάδος.


 

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026

Πλησιάζοντας της Παναγίας. Στην Πέρδικα και το Ανιτσαίο.

 

Καθώς πλησιάζει η μέρα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, συνεχίζουμε το μικρό αφιέρωμα στις Παναγιές της Αίγινας που πανηγυρίζουν το Δεκαπενταύγουστο κάνοντας αρχή από τις λιγότερο γνωστές.

   Ανάμεσα  στα ταβερνάκια  και  στις  φρέσκο - ασβεστωμένες αυλές των σπιτιών,  μέσα στο λιμανάκι της Πέρδικας, πανηγυρίζει η Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο μικρός ναός, γιορτινός και σημαιοστολισμένος  συμπληρώνει  σαν πολύτιμη ψηφίδα την  όμορφη παραλιακή εικόνα στο ψαροχώρι της Πέρδικας. Τα τελευταία χρόνια οι εργασίες αγιογράφησης που έχουν αρχίσει στο εσωτερικό του, με την φροντίδα του εφημέριου των επιτρόπων αλλά  και  των ενοριτών έχουν χαρίσει στην μικρή εκκλησούλα  μια κατανυκτική ατμόσφαιρα.

   Στα  ορεινά της Αίγινας, στο παραδοσιακό οικισμό του Ανιτσαίου, θα συναντήσουμε  την Κοίμηση της Θεοτόκου, τον ενοριακό ναό του οικισμού, που και αυτός πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Και εδώ το πανηγύρι είναι μεγάλο και πραγματοποιείται με την φροντίδα του εφημέριου, των επιτρόπων, των κατοίκων του οικισμού αλλά και των επισκεπτών.
      
 

Πλησιάζοντας της Παναγίας. Οι ναοί της Παλαιάς Χώρας που είναι αφιερωμένοι στη μεγάλη μάνα.

                                                   

  Προεόρτια  της μεγάλης εορτής της Παναγιάς μας και ένα  ταπεινό εκκλησάκι στην Παλιαχώρα έρχεται να μας θυμίσει  τη γιορτή της μάνας  των ανθρώπων. Ένα μικρό πέτρινο κτίσμα στο κεντρικό μονοπάτι  της Καστροπολιτείας  της Αίγινας. Κι από κοντά κι άλλο ένα. Γκρεμισμένο όμως αυτό, ερειπωμένο και χορταριασμένο.
Ας  τα θυμηθούμε! 


 

 Έχει και ο λόφος της Παλαιάς Χώρας τις δικές  του Εκκλησίες που είναι αφιερωμένες στη μεγάλη μάνα των ανθρώπων. Σώζονται  τρία κτίσματα με πρώτο αυτό της Επισκοπής, του κεντρικού ναού που εορτάζει στο Γενέσιο  της Θεοτόκου στις 8 Σεπτεμβρίου.
  Η "Κοίμηση  της Θεοτόκου" (η πρώτη εικόνα) είναι ο μικρός ναός  που εορτάζει στις 15 Αυγούστου και βρίσκεται ακριβώς πάνω στο μονοπάτι που οδηγεί προς  τα ανατολικά  του λόφου. Λέγεται πως ο ναός βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο  του λόφου. Η εκκλησία σύμφωνα με τους αρχαιολόγους ανάγεται στο 17ο αιώνα. Ακολουθεί την ίδια αρχιτεκτονική με τους υπόλοιπους ναούς του λόφου. Ενδιαφέρον στο εσωτερικό  του ναού παρουσιάζουν μερικές τοιχογραφίες οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένες. Ο καθηγητής  Μ. Χατζηδάκης εκτίμησε πως οι τοιχογραφίες αυτές παρουσιάζουν ομοιότητες με τις αγιογραφίες της Καππαδοκίας και θα μπορούσαν να αποτελέσουν τεκμήρια για τη διαπίστωση μιας τοπικής αθηναϊκής σχολής τοιχογραφίας. Στην Εκκλησία υπάρχουν σημαντικά ακιδογραφήματα.
 Η εικονιζόμενη "Παναγία  του Γιαννούλη" είναι η πρώτη εκκλησία που συναντάμε στα αριστερά μετά το Σταυρό. Είναι μισογκρεμισμένη. Διέθετε  δύο κλίτη. Το δεξιό  που ανήκε  στο Ορθόδοξο δόγμα έχει καταρεύσει ενώτο αριστερό διασώζεται. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο ναό σώζονται ελάχιστα ίχνη  αγιογραφιών, ενώ υπάρχουν δύο σημαντικά χαράγματα. Το πρώτο αναφέρεται στο έτος 1462, χρονιά όπου μεταφέρεται η κάρα του Αγίου Γεωργίου από την Αίγινα στη Βενετία και το δεύτερο του 1683 όπου μαρτυρεί την επίσκεψη στην Αίγινα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιακώβου.

 Ανάμεσα στα πολλά εκκλησάκια  που διασώζονται  μέχρι σήμερα στο λόφο της Παλαιάς Χώρας,  θα  συναντήσουμε και αυτό που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Η ανέγερση της εκκλησίας αυτής  υπολογίζεται  το έτος 1225 μ.Χ. Στο εσωτερικό του ναού σώζονται θαυμάσιες τοιχογραφίες. Αναφέρετε  ότι  ο αγιογράφος  της εικόνας της Κοιμήσεως ήταν ένας αγέλαστος ασκητής της Ανατολής,  που έφθασε στη Παληαχώρα φέροντας μαζί του αχνάρια και σχέδια από τα πρότυπα των μονών της Καππαδοκίας.
Στοιχεία από το βιβλίο του κ. Σοφοκλή Γ. Δημητρακόπουλου: "Χριστιανική Αίγινα

Summer Kids Festival στην Πέρδικα.


 Άλλο ένα Φεστιβάλ προστίθεται στα ήδη υπάρχοντα με διαφορετικό χρώμα, περιεχόμενο και κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Το Παιδικό Φεστιβάλ  λοιπόν της Πέρδικας είναι γεγονός με επιμέλεια  της εκπαιδευτικού κ. Σωζίας Αποσπόρη.

Ο Δήμος Αίγινας και η Κοινότητα Πέρδικας σας προσκαλούν στο Παιδικό Φεστιβάλ - Summer Kids Festival, μια ξεχωριστή γιορτή γεμάτη χαρά, παιχνίδι και δημιουργία!Διοργάνωση: Δήμος Αίγινας & Κοινότητα Πέρδικας

Επιμέλεια: Σωζία Αποσπόρη (Εκπαιδευτικός)

Την Τρίτη, 18 Αυγούστου και ώρα 19:00 - 21:00 Στο Δημοτικό Σχολείο Πέρδικας, για παιδιά 4 έως 10 ετών.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Θαλασσινές Περιπέτειες και Δημιουργία. Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε πρωτότυπες και διασκεδαστικές δραστηριότητες:

  • Κυνήγι κρυμμένου θησαυρού
  • Θαλασσινό messy play
  • Θαλασσινές χειροτεχνίες
  • Μουσικοκινητικό παιχνίδι

Συντελεστές & Ευχαριστίες Δωρεά Υλικών: Θεοδόσης Μούρτζης (Πρόεδρος Κοινότητας)  Εμψυχωτές Δεξίωσης: Μπάσουλα Ευαγγελία & Κανάκη Ειρήνη

Δήλωση Συμμετοχής: 6980775039

Σας περιμένουμε για ένα αξέχαστο καλοκαιρινό απόγευμα γεμάτο χαμόγελα και θαλασσινές περιπέτειες!


Πάει κι αυτό!

  Ήταν ίσως το τελευταίο που είχε απομείνει όρθιο και άφθορο. Πλέον ακουμπισμένο στον τοίχο, ίσως μετά από πρόσκρουση με αυτοκίνητο που προσ...