Κυριακή 2 Αυγούστου 2026

Ένα σκοτεινό δειλινό.

Οι εικόνες  του απογεύματος του Σαββάτου ακόμα κάνουν τον κύκλο του διαδικτύου με έναν ήλιο κατακόκκινο και ένα μελανό ουρανό να προβάλει μέσα από μαύρα σύννεφα καπνού.

Καπνός από μια φωτιά  που έκαψε κομμάτια της Βοιωτίας και της Αττικής.
Εικόνες που μόνο καλοκαιρινές δεν είναι!
Εικόνες που δεν συνάδουν στη χαρά του καλοκαιριού, που στερούν τη χαρά μας όταν άνθρωποι χάνονται, σπίτια και κόποι μια ζωής αφανίζονται, όταν η πράσινες πλαγιές γίνονται στάχτη.
Κι ένα πελώριο γιατί φτερουγίζει από χείλη σε χείλη.

Πότε θα μάθουμε να ζούμε αληθινά; Πότε θα μάθουμε να σεβόμαστε το περιβάλλον και να διαχειριζόμαστε σωστά τη γη και τον πλούτο της. Πότε θα μάθουμε που πρέπει να πετούμε τα σκουπίδια μας και να προσέχουμε αυτό που μοναδικά μας δόθηκε χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Αυτό το μεγάλο δώρο, το πιο ακριβό, που είναι η ΦΥΣΗ.









 

Εορτάζει ο Άγιος Στέφανος στην Παλαιά Χώρα. Ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του σήμερα.

  

 


   Ο Άγιος Στέφανος στην Παλιαχώρα εορτάζει σήμερα 2 Αυγούστου ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου. Η εορτή του στις 27 Δεκεμβρίου μέσα στο καταχείμωνο δυσκολεύει τους πιστούς να ανέβουν ως εκεί, γι' αυτό λειτουργείται πανηγυρικά στις 2 Αυγούστου.
   Το ναΰδριο του Αγίου Στεφάνου από τα πρώτα που συναντάμε  στα καλντερίμια της Παλαιάς Χώρας είναι και από τα πρώτα που συντηρήθηκαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία το 1967. Σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση και στο εσωτερικό του δεν διατηρούνται αγιογραφίες. Είναι μονόχωρη βασιλική στραμμένη προς το Νότο και η είσοδός της κοιτά  το βορρά, ενώ το ιερό βήμα είναι τοποθετημένο εγκάρσια στο ναό.

   Η ανέγερση της Εκκλησίας τοποθετείται στον 17ο - 18ο αιώνα, αλλά μετά  την εγκατάλειψη της Παλιαχώρας κατέληξε σε ερείπια, όπως και πολλές άλλες εκκλησίες. Σε αυτήν την κατάσταση βρισκόταν ο ναός την εποχή που ο Άγιος Νεκτάριος ανήγειρε την εκκλησία  του μοναστηριού του (1904 -1908), την Αγία Τριάδα. Τότε μερικοί εργάτες είχαν πάει στις ερειπωμένες εκκλησίες  της Παλιαχώρας για να βρουν πωρόλιθους και ανάμεσα σε αυτούς και ο Κυψελιώτης Αγησίλαος Χατζόπουλος, ο οποίος βρήκε έναν ογκώδη πωρόλιθο, αλλά, ενώ προσπαθούσε να τον σηκώσει, έμεινε ακίνητος και έχασε και τη φωνή του. Οι συνάδελφοί του, μη μπορώντας να κάνουν τίποτε, ειδοποίησαν τον Άγιο, ο οποίος πήγε στον τόπο, του διάβασε μια ευχή και έγινε αμέσως καλά.
   Ο Άγιος Νεκτάριος, εξετάζοντας την πέτρα, αναγνώρισε πως είχε "εγκαίνια" και επομένως επρόκειτο για Αγία Τράπεζα ναού. Επειδή όλοι αγνοοούσαν την ονομασία  της Εκκλησίας, κάλεσαν τον γέροντα εφημέριο του Βαθέος Συμεών Καλαμάρα, που γνώριζε καλά την Παλιαχώρα, ο οποίος τους εξήγησε πως πρόκειται για την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου. Ο  Χατζόπουλος από ευγνωμοσύνη προς τον Άγιο για το θαύμα του, επισκεύασε την ερειπωμένη εκκλησία και τοποθέτησε τα "εγκαίνια" στη θέση τους.
    Το περιστατικό αυτό είναι γνωστό στην Αίγινα και το διασώζει στο βιβλίο του "Χριστιανική Αίγινα" ο κ. Σ. Δημητρακόπουλος.
   

"Κάθε χρόνο ίδια μέρα",μια ιστορία αγάπης... παράνομα αστεία, σήμερα 2/8 στο 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου.

Κάθε χρόνο ίδια μέρα"  .... μια ιστορία αγάπης... παράνομα αστεία. Μια ρομαντική κωμωδία έρχεται σήμερα Κυριακή 2 Αυγούστου και ώρα 21.00 στο 16ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας.

Χώρος διεξαγωγής: Αυλή 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας.

"Κάθε χρόνο ίδια μέρα"  .... μια ιστορία αγάπης... παράνομα αστεία

Μετά την επιτυχία της παράστασης "Ο φίλος μου ο Ντοστογιέφσκι" και τα πολυάριθμα ταξίδια της σε όλη την Ελλάδα η ίδια δημιουργική τριάδα (Παύλος Λουτσίδης, Κώστας Γάκης, Νατάσα Φαίη Κοσμίδου) ξαναχτυπά με την νέα καλλιτεχνική της κατάθεση, την σπιρτόζικη, ρομαντική κωμωδία "Κάθε χρόνο ίδια μέρα". Το πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του ΒernardSlade πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τη ΝόνικαΓαληνέα αποκτά τώρα τελείως διαφορετική ταυτότητα, ρυθμολογία και αισθητική με τις δυναμικές ερμηνείες της Σοφίας Μανωλάκου και του Παύλου Λουτσίδη, δύο ηθοποιών που μετατρέπουν το δωμάτιο του ξενοδοχείου σε ένα πεδίο μάχης με έντονη σωματικότητα, μεγάλες δόσεις χιούμορ και στιγμές σπάνιας ανθρωπιάς η οποία λειτουργεί ως μια ανάσα ανακούφισης στους κυνικούς ρυθμούς και την απονέκρωση των συναισθημάτων του σήμερα.

Η Ιστορία:

Ο Τζορτζ και η Ντόρις συναντιούνται παράνομα μία φορά τον χρόνο, πάντα την ίδια μέρα, στο ίδιο μοτέλ στο Σαν Φρανσίσκο. Για 25 ολόκληρα χρόνια. Μέσα σε ένα 24ωρο προσπαθούν να χωρέσουν όλα όσα άλλαξαν και όλα όσα έμειναν ίδια: τις χαρές, τις απώλειες, τις μικρές νίκες και τις μεγάλες αποφάσεις. Μια σχέση που είναι ταυτόχρονα αγάπη, φιλία, έρωτας, παιχνίδι και πληγή. Μια σχέση έξω από τα όρια, αλλά βαθιά μέσα στη ζωή τους. Ο θεατής παρακολουθεί τον «πίνακα» αυτής της σχέσης να ζωγραφίζεται μπροστά του - από τη νεότητα έως τη μέση ηλικία, με χιούμορ, τρυφερότητα και αφοπλιστική ειλικρίνεια.

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο ΒernardSlade

Σκηνοθεσία, μουσική Κώστας Γάκης

Βοηθός σκηνοθέτη, φωτισμοί Νατάσα - Φαίη Κοσμίδου

Σκηνικά - Κοστούμια Ηρώ Παρδαβέλλα

Φωτογραφίες, σχεδιασμός αφίσας GridFox

Παραγωγή ΕLEFTHERIOU ENTERTAINMENT

Παίζουν Ντόρις Σοφία Μανωλάκου

Τζώρτζ Παύλος Λουτσίδης

 Τιμές εισιτηρίων: 15 Ευρώ – προπώληση 13 ευρώ.


 

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

Οι Παναγιές του Αυγούστου.

 

Παναγία η Κοίμηση στη Χώρα της Φολέγανδρου.
                                        

"Με το καλό της Παναγίας" εύχονται τούτες τις πρώτες μέρες του Αυγούστου.

"Καλή Παναγιά" εύχονται στα νησιά μας.

Ο Αύγουστος είναι ο κατεξοχήν μήνας της Παναγιάς, όπου μικρές και μεγάλες εκκλησιές σε πόλεις, χωριά,  νησιά  και βουνά  γιορτάοζυν συγκεντρώνοντας πλήθη πιστών.



"Η Παναγιά  τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά  της. τη Σίκινο, την Αμοργό και τα άλλα τα παιδιά της".
                                                    Οδ. Ελύτης

  Καθώς μικρά και μεγάλα πλεούμενα μεταφέρουν τους παραθεριστές  του Αυγούστου σε νησιά θαλασσοδαρμένα και αφροστόλιστα, η Παναγιά, η κάθε Παναγιά ετοιμάζεται να υποδεχτεί τους πανηγυριστές  της κάτασπρη και στολισμένη με μπουκαμβίλιες και γιασεμιά πάνω σε βράχια, σε ακρογιαλιές ή σε βουνοπλαγιές.

   Ο Αύγουστος είναι ο κατεξοχήν μήνας των Ελλήνων. Ο Αύγουστος είναι της Παναγιάς της Θαλασσινής, της Κατευοδώτρας, της Κανάλας, της Μεγαλόχαρης, της Κατοπολιανής και της Εκατονταπυλιανής, της Μεγαλόχαρης, της Πολίτισσας, της Λιόχαρης, της Χοζοβιώτισσας και τόσων άλλων καθώς κάθε  τόπος, κάθε νησί, κάθε πλαγιά  έχει την Παναγιά  του.

   Και καθώς  ο Αύγουστος ξημερώσει  δεν ακούς άλλη ευχή, από τη φράση "Καλή Παναγιά" σε αυτά τα μέρη  που τις μέρες  του Αυγούστου συγκεντρώνονται όλες οι οικογένειες "επί το αυτό", ξενιτεμένοι, φοιτητές, άνθρωποι της πόλης επιστρέφουν στις πατρογονικές εστίες  για να μπολιαστούν από την παράδοση, από τη ζωή του τόπου τους και να συνεχίσουν.

   Καλή Παναγιά  λοιπόν.

 Οι μικρές  εκκλησιές με τη σειρά  από πάνω προς τα κάτω είναι από  την Ανάφη, τη Σέριφο, η Παναγιά η Θαλασσινή της Άνδρου, η Χρυσοπηγή της Σίφνου, η Παναγία η Νικούς της Κύθνου.

Ένα διαφορετικό απόγευμα στην Αίγινα.

Θα μπορούσε να είναι καρτ -ποστάλ από ένα ακόμα απόγευμα  με  τον ήλιο να βάφει μοναδικά  τις τελευταίες στιγμές της πρώτης ημέρας  του Αυγούστου.

Δεν είναι.

Είναι εικόνες από μια πνιγηρή ατμόσφαιρα με οσμή φωτιάς και καμένου ξύλου. Μια εικόνα που σοκάρει και λυπεί. Ο καπνός από τη φωτιά στο Πόρτο Γερμενό έχει κατακλύσει και μαυρίσει τον ορίζοντα πέρα ως πέρα.

Δυστυχώς.





 





 

"Κάθε πράμα στον καιρό του, κι ο κολιός τον Αύγουστο" .... μια λαογραφική αναφορά στο βασιλιά μήνα του καλοκαιριού.

                                                  

Πίνακας του Λ. Γεραλή

    Ο αγαπημένος μήνας Αύγουστος έχει κι αυτός τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα του αλλά κυρίως τις παροιμίες του. Ο Αύγουστος, ο μήνας της Παναγιάς, της Ευαγγελίστριας των Ελλήνων. Ο Αύγουστος, το Πάσχα του καλοκαιριού, των διακοπών, της ανεμελιάς,  των πολλών πανηγυριών, των Φεστιβάλ, της αφθονίας των καρπών, των προλήψεων και των παροιμιών.
  
  Ας  θυμηθούμε όμως τα όσα αναφέρει η Λίνα Μπόγρη - Πετρίτου σχετικά με το μήνα Αύγουστο στο βιβλίο της "Τα λέμε και στην Αίγινα"
                                     
Ο όγδοος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, που στο ρωμαϊκό ημερολόγιο λεγόταν Sextilis (λατιν. sextus=έκτος), ήταν τότε ο έκτος μήνας. Αργότερα πρόσθεσαν στην αρχή του χρόνου τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο και έγινε ο όγδοος μήνας που του έδωσαν το όνομα Αύγουστος (λατιν. Augustus=Σεβαστός), τιμώντας τον αυτοκράτορά τους Οκταβιανό Αύγουστο. Με τη σειρά του εκείνος πρόσθεσε αυθαίρετα μία ημέρα ακόμα, που την πήρε από το Φεβρουάριο, και τις έκανε 31, για να μη υστερεί από τον Ιούλιο, (που είχε ήδη 31) και ήταν αφιερωμένος   στον Ιούλιο Καίσαρα!
-Περί της υγείας σου τον Αύγουστον ερώτα, αναφέρει η παροιμιώδης έκφραση, γιατί κρύβει κινδύνους για την υγεία. Οι υψηλές θερμοκρασίες, τα πολλά έντομα, η μεγάλη κατανάλωση λαχανικών και φρούτων ιδιαίτερα τις ημέρες της νηστείας του 15αύγουστου, οι στομαχικές διαταραχές και πιο παλιά οι ελώδεις πυρετοί.
Είναι ο μήνας που αρχίζει με τη νηστεία της Παναγιάς και τελειώνει με τη νηστεία του Άι Γιάννη του Αποκεφαλιστή (στις 29) ή του Νηστικού, που θεράπευε τη θέρμη.
Οι πρώτες έξι ημέρες του Αυγούστου, τα μερομήνια, όπως τα λέει ο λαός μας, προσφέρονται για τις καιρικές προγνώσεις. Παλιοί ναυτικοί, αγρότες και βοσκοί, γίνονται οι μετεωρολόγοι της υπαίθρου για όλο το χρόνο, αφού η κάθε μέρα αντιστοιχεί σε δύο μήνες του χρόνου.
Τις πρώτες έξι ημέρες, ο λαός μας τις ονομάζει δρίμες και δεν αφήνουν τα παιδιά, κυρίως, να κολυμπούν στη θάλασσα (πικρή ανάμνηση των παιδικών μας χρόνων, που δεν μπορούσαμε βέβαια να καταλάβουμε, πως η όλη ιστορία είχε σχέση με τα  δυνατά μελτέμια, τα μπουρίνια). Επίσης, τις ημέρες αυτές δεν έπλεναν ρούχα, δεν έκοβαν ξύλα. Κι όλα  αυτά γιατί πίστευαν πως τότε «επενεργούν ανεξιχνίαστες δυνάμεις».

 Γι’ αυτό και λένε:
-Τ’ Αυγούστου οι δρίμες στα πανιά (σκώρος), και του Μαρτιού στα ξύλα (σαράκι).
Στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα, η νηστεία για την Κοίμηση της Παναγιάς, κάνει ένα μικρό διάλειμμα,  επιτρέπεται… προς βρώσιν  το ψάρι, και ο λαός συμβουλεύει:
-Της Αγιά Σωτήρας σωτήρευε τα ρούχα σου, για να ’χεις το χειμώνα. (και πάλι για τις δρίμες ο φόβος!)
Και η λαϊκή σοφία έκλεισε όλο τον Αύγουστο μέσα σε παροιμίες με συμβουλές για καλλιέργειες, καιρικές προγνώσεις, ευχές:
-Τον Αύγουστο τον χαίρεται, οπόχει να τρυγήσει.
-Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλάει στάρι.
-Αύγουστος άβρεχος, μούστος άμετρος.
-Θεός να φυλάει τα λιόδεντρα  απ’ το νερό τ’ Αυγούστου.
-Όποιος φυλάει τον Αύγουστο, το Μάη θερίζει μόνος.
-Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι, (έχει το πιο λαμπερό και ολόγιομο φεγγάρι).
-Τ’ Αυγούστου και του Γεναριού τα δυο λαμπρά φεγγάρια.
-Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ’ Αύγουστο σεντόνα.
-Ούτε Αύγουστος χειμώνας, ούτε Μάρτης καλοκαίρι.
-Του Αυγούστου τα βοριάσματα, χειμώνα αναθυμούνται.
-Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
-Ήρθε ο Αύγουστος; Παρ’ την κάπα σου.
-Δεκαπέντησε ο Αύγουστος; Πυρώσου και μη ντρέπεσαι.
-Επλάκωσε ο Αύγουστος, η άκρια του χειμώνα.
-Το Μάη με πουκάμισο, τον Αύγουστο με κάπα.
-Κάθε πράμα στον καιρό του, κι ο κολιός τον Αύγουστο.
-Αλωνάρης τ’ αλωνίζει κι Αύγουστος τα ξεχωρίζει. (εννοεί τα σιτηρά)
-Να ’σαι καλά τον Αύγουστο που ’ναι παχιές οι μύγες.
-Αυγουστοοικοδέσποινα, καλαντογυρεύτρα, (όταν η νοικοκυρά είναι σπάταλη τον Αύγουστο, που είναι όλα άφθονα, τα Χριστούγεννα ζητιανεύει).
-Ζήσε, μαύρε μου, να φας τριφύλλι, και τον Αύγουστο σταφύλι. (έλεγαν οι αγωνιστές του 21 στ’ άλογό τους για να κάνει κουράγιο ως να τελειώσει ο πόλεμος!)
-Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ’ταν οι μήνες όλοι.
-Τον Αύγουστο δεν λιάζονται, ούτε περαματούνε,
γιατί συκομαζώνουνε και σταφυλοπατούνε.
-Όταν αρχίσει ο Αύγουστος να βαρυχειμωνιάζει,
ο γεωργός τ’ αλέτρι του αμέσως να ταιριάζει.
-Αύγουστε τραπεζοφόρε, να ’σουν τρεις φορές το χρόνο.
Και η δική μας έμμετρη αιγινήτικη  παροιμία-ευχή για να πουληθούν σε καλή τιμή τα σύκα και τα σταφύλια:
-Καλέ μου, μήνα Αύγουστε, πόσοι σε καρτερούνε!
Άλλοι να ξεχρεώσουνε, κι άλλοι να παντρευτούνε! (για να πωληθούν σύκα και σταφύλια) 

Επιτέλους Αύγουστος.............


 Φορτωμένος με πολλά μποφόρ και ανέμους που έχουν ταράξει  τους ταξιδιώτες αδειούχους του Αιγαίου κατέφθασε ο Αύγουστος!

Επιτέλους Αύγουστος!!!

Πόσοι και πόσες  τον περίμεναν για να λυτρωθούν από της πόλης τη ζέστη, από το καυσαέριο, από τη στενότητα  του διαμερίσματος και να φύγουν....

Να φύγουν να πάνε οπουδήποτε, όπου τους καλεί η καρδιά  τους, όπου αναπαύονται και αισθάνονται πιο άνετα, πιο ανέμελα, πιο ανθρώπινα.

Γι αυτό ο Αύγουστος είναι ο βασιλιάς  του καλοκαιριού. Επειδή λίγο έως πολύ όλα σταματάνε, κάνουν παύση, για να αρχίσουν και πάλι από το Σεπτέμβρη.

Τι όμορφος ο Αύγουστος! Και μπορεί να το πει κάποιος που έχει ζήσει αυτό τον μήνα δεκάδες φορές  και θυμάται έναν μήνα γεμάτο φρούτα - σταφύλια σύκα και καρπούζι - με ανοιχτές αυλές μοσχομυρισμένες από αγιόκλημα και νυχτολούλουδο, με γερμένες  από το βάρος του καρπού φιστικιές, με διάθεση καλοκαιρινή, ανάλαφρη χωρίς συνωστισμό και υπερτουρισμό, με παιχιδιάρα θάλασσα από τα δροσερά μελτέμια, με φεγγαράδα και με μια Παναγιά  στην άκρη  της θάλασσας ή στη βουνοπλαγιά να γιορτάζει και να καλεί.

Γιατί πάνω και πέρα από όλα ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγιάς.

Καλό μήνα λοιπόν και όπως λένε και στα νησιά..... "Καλή Παναγιά".

Ένα σκοτεινό δειλινό.

Οι εικόνες  του απογεύματος του Σαββάτου ακόμα κάνουν τον κύκλο του διαδικτύου με έναν ήλιο κατακόκκινο και ένα μελανό ουρανό να προβάλει μέ...