Κυριακή 26 Ιουνίου 2022

Ο λοστρόμος Γιάννης Μαλτέζος

 


Ήταν τότε! Τη δεκαετία  του ’70. Στο περήφανο «ΑΙΓΙΝΑ» το κομψό φέρυ της εποχής εκείνης, ένας στιβαρός άντρας υπηρετούσε ως λοστρόμος. Ήταν ο Γιάννης Μαλτέζος με  το χαρακτηριστικό παχύ μουστάκι του και το ακόμα πιο αφοπλιστικό χαμόγελο  του.

Μικροί εμείς τότε τον κοιτούσαμε με δέος να στέκεται όρθιος μπροστά, στην πλώρη του πλοίου, να δίνει παραγγέλματα στους ναύτες, οδηγίες  στους επιβάτες, να κατεβάζει την πόρτα  του πλοίου, να ρίχνει τους κάβους. Ψηλός, πληθωρικός, επιβλητικός και ευγενής, ο απόλυτος άρχοντας του πλοίου που η παρουσία  του ήταν καθοριστική.




Όταν μας έβλεπε  έστριβε το μουστάκι  του, το χάιδευε, μας έκανε  γκριμάτσες ιδιαίτερα στην αδελφή μου και μας μιλούσε μέσα στο σαλόνι, στη διάρκεια  του ταξιδιού, στους καναπέδες εκεί κοντά  στο μπαρ του πλοίου.

Ξεχωριστή μορφή από εκείνες που ταυτίζονταν με το πλοίο που δούλευαν, η σιγουριά  του επιβάτη, ενέπνεαν εμπιστοσύνη, άνθρωποι φιλικοί, προσιτοί, καθησυχαστικοί όταν είχε καιρό και το πλοίο κουνούσε.

Ο καιρός πέρασε κι ο Γιάννης άλλαξε πλοίο. Λοστρόμος πλέον στο «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΙΟΓΟΣ». Τότε  τον συνάντησα αλλά από άλλη θέση!

Ήταν Ιούνιος  του 1976. Τα σχολεία είχαν κλείσει και όλοι ετοιμάζονταν για τις διακοπές τους.

Το «Γεώργιος Διόγος» αναχωρούσε κάθε πρωί  για Αίγινα  στις 6.45 από το λιμάνι του Πειραιά. Δρασκέλισα  την μπουκαπόρτα μαζί με τον πατέρα μου και ανεβήκαμε γρήγορα τα πρώτα σκαλάκια του πλοίου, διασχίσαμε  το διάδρομο και φτάσαμε στο σαλόνι όπου για πρώτη φορά ανέλαβα δουλειά  στο μπαρ  του πλοίου.

Εκείνο το καλοκαίρι θα δούλευα στο πλοίο και θα έκανα καθημερινά τα μικρά ταξίδια μέχρι  τον Πόρο, ως μέλος  του πληρώματος, δίπλα στον κύριο Γιάννη. Αναχώρηση από Πόρο στις 6.15 για Πειραιά και το βράδυ πάλι διανυκτέρευση στον Πόρο.

Ο κύριος Γιάννης και σε αυτό το καράβι ο απόλυτος άρχοντας. Δυναμικός, σοβαρός, λιγομίλητος με τη γνώριμη βραχνή φωνή του. Ανεβοκατέβαινε  τις  σκάλες  του πλοίου, ρύθμιζε  τη φόρτωση των αυτοκινήτων, είχε τη γενική επίβλεψη.

Ένα ολόκληρο καλοκαίρι, εκείνο το μακρινό του ’76, ταξίδευα καθημερινά  δια «Αίγινα – Μέθανα – Πόρο» με  το «Γεώργιος Διόγος» και τη διακριτική επίβλεψη και προστασία του Γιάννη Μαλτέζου. Ένοιωθα ότι με πρόσεχε, ότι με νοιαζόταν, το καταλάβαινα όταν συζητούσαν με τον πατέρα  μου, που ήταν φίλοι!

Λίγες φορές  τον είδα  τα επόμενα χρόνια.



Μέχρι που την προηγούμενη Κυριακή, ημέρα  αφιερωμένη στον πατέρα, είδα  τη φωτογραφία του στο  face book. Το ίδιο λεβέντης  όπως τότε, αλλά τρυφερός απέναντι στο κοριτσάκι που κράταγε στην αγκαλιά του. Τη μικρή Μαρία. Τη Μαρία!!!

Τι παιχνίδια παίζει τελικά η ζωή. Τη φωτογραφία είχε αναρτήσει – λόγω της ημέρας – η κόρη του Μαρία Μαλτέζου.

Ήξερα εδώ και χρόνια τη Μαρία Μαλτέζου, να έρχεται με την κάμερα στις εκδηλώσεις μας, να μας φωτογραφίζει, να γράφει όμορφα και επαινετικά κείμενα, να μας φτιάχνει το μικροφωνάκι στο πέτο, να μας χαμογελά για να αισθανθούμε άνετοι μπροστά στο φακό της, να δείχνει τεράστια υπομονή στα λάθη  μας.

Και αυτή η Μαρία είναι το μικρό κορίτσι της  φωτογραφίας! Η κόρη του Γιάννη Μαλτέζου!

Η ζωή μας παίζει τα ωραιότερα παιχνίδια! Τα πιο ανατρεπτικά, τα πιο ουσιαστικά, τα ανθρώπινα, τα γήινα, τα αληθινά.

Και μετά από λίγο συνειδητοποίησα πως και ο γιός  του ο κ. Νίκος Μαλτέζος που χρόνια τώρα κάνει τα δικά του μίλια καθημερινά  στο  εστιατόριο του Ν.Ο.Α είναι ο γιός εκείνου του λεβέντη λοστρόμου.

Η αύρα κάποιων ανθρώπων είναι τόσο ισχυρή που δεν σβήνει, δε διαλύεται..

Ο ίσκιος  τους μεγάλος και χωράει  τους πάντες.

Κάπως έτσι κάποιοι άνθρωποι κατακτούν την αθανασία. Κι ας είναι μια παλιά φωτογραφία η αφορμή. Η ζωή που κρύβεται πίσω από το χαρτί της, μένει ζωντανή και ανοίγει ορίζοντες και μονοπάτια.

Δρόμους, που περπάτησαν άνθρωποι με ήθος και λεβεντιά!

Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

Χάρις Αλεξίου και Όλια Λαζαρίδου στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.


 Είχαμε τη μεγάλη τιμή  και χαρά να υποδεχθούμε στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας δύο μεγάλες κυρίες από το χώρο του Θεάτρου και της μουσικής.

Η Χάρις Αλεξίου και η Όλια Λαζαρίδου αυτή την περίοδο βρίσκονται σε πρόβες για το ανέβασμα στις 9 Σεπτεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς του έργου: "Το Αιβαλί η πατρίδα μου".

Οι δυο τους στις αρχές  Ιουνίου έκαναν πρόβες του έργου τους στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γυμνασίου. Είχαμε τη χαρά να τις φιλοξενήσουμε και να συμβάλουμε στο ελάχιστο στην προετοιμασία  του έργου τους.

Το έργο  ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο με αφορμή  τη συμπλήρωση  100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή  και παρουσιάζει το έργο του Φώτη Κόντογλου "Το Αιβαλί η πατρίδα" σε θεατροποιημένη σκηνική παρουσίαση.

Το έργο παρουσιάζει αποσπάσματα από το κείμενο του Φ. Κόντογλου και ένα κείμενο  της Έλλης Παπαδημητρίου "Κοινός τόπος" και είχε πρωτο -παρουσιαστεί  το 2018  με τη μορφή Θεατρικού αναλογίου με σκοπό  την οικονομική ενίσχυση της ανακουφιστικής μονάδας "Γαλιλαία"

Σε σκηνοθεσία  της Όλιας Λαζαρίδου, σκηνικά Δάφνης Ρόκου Μαγδαληνής Αυγερινού, Κοστούμια  Εύας Νάθενα.

Το έργο θα ανέβει για λίγες παραστάσεις.

Φωτογραφία: Lifo

Παρασκευή 24 Ιουνίου 2022

Εργοτάξιο στο Λεούσειο Εκκλησιαστικό Ίδρυμα.

Ένα κτίριο το οποίο δεσπόζει στο γνωστό σταυροδρόμι προς Κυψέλη, που έχει θεμελιωθεί σε οικόπεδο της Ιεράς Μονής Αγίου Νεκταρίου και με δωρεά  του Αντωνίου Λεούση με σκοπό να γίνει μονάδα φροντίδας  ηλικιωμένων, έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο.

Η  Περιφέρεια  Αττικής μετά από πολύχρονους αγώνες της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης, ανέλαβε αυτό το μεγάλο έργο. Μετά από πολλές δεκαετίες από το κτίσιμο  του και  την απόκτηση των κατάλληλων αδειών, το κτίριο ανακατασκευάζεται εκ βάθρων και αναμορφώνεται σε μία σύγχρονη μονάδα  που θα έρθει να καλύψει τις ανάγκες όχι μόνο της Αίγινας αλλά και περιοχών του Σαρωνικού.
Μια πρότυπη και σύγχρονη μονάδα φροντίδας  ηλικιωμένων συμπολιτών μας.

Στα χρόνια που προηγήθηκαν  το κτίριο στέγασε πολλές δράσεις, προγράμματα (εκμάθησης  υπολογιστών),  αγροτικών σεμιναρίων, πολιτιστικών εκδηλώσεων  και κυρίως την προετοιμασία  του συσσιτίου απόρων.
 


Στον Αι - Γιάννη στο πεύκο

                                     


 Eορτάζει σήμερα 24 Ιουνίου η όμορφη εκκλησούλα που βρίσκεται κάτω από τη σκιά ενός μεγάλου αιωνόβιου πεύκου, ο  Αι - Γιάννης. Γι' αυτό οι παλαιότεροι  Κυψελιώτες την ονόμαζαν   "στον Αι- Γιάννη στο πεύκο".
Ήταν οι εποχές που η Αίγινα  δεν είχε πολλά  δέντρα, και η ύπαρξη ενός μεγάλου δέντρου και μάλιστα πεύκου σε μια περιοχή ήταν γεγονός  και μπορεί να χαρακτήριζε την περιοχή , όπως "Το βουνό του Δέντρου".

 Είναι αφιερωμένη στο Γενέσιον του Ιωάννου του Προδρόμου και εορτάζει στις 24 Ιουνίου. Ημέρα που σε πολλά σημεία της Ελλάδας ανάβουνε φωτιές ή γίνεται το έθιμο του Κλήδονα. 
Σήμερα φωτιές δεν επιτρέπονται ιδιαίτερα  σε  υπαίθριους χώρους όπου υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς. Το εκκλησάκι απολαμβάνει την ευλάβεια των κατοίκων που διαμένουν γύρω του αλλά και πολλών Κυψελιωτών. Σήμερα πολλές οικογένειες φροντίζουν την καθαριότητά και τη συντήρησή του όπως η οικογένεια Μούρτζη και Χατζόπουλου.
 Η συνήθεια αυτή , είναι πολύ παλαιά και ριζωμένη στους κατοίκους  των νησιών, το συναντάμε από παλιά  στην Παλιαχώρα. Οικογένειες να έχουν υπό την προστασία τους ένα ξωκκλήσι, να το καθαρίζουν να το ευπρεπίζουν και να το πανηγυρίζουν.

      Η θέα από το προαύλιο της φθάνει μέχρι τη θάλασσα του Λεοντίου, ενώ το εκκλησάκι βρίσκεται πάνω από το μικρό ποταμάκι που ξεκινά από τον Ποριατάδο και καταλήγει στο Λεόντι.
      Σήμερα ο ναός έχει επεκταθεί κατά  το συνήθη τρόπο σε αυτές  τις περιπτώσεις  προς τα δυτικά . Στο εσωτερικό του και ιδιαίτερα στο παλαιότερο τμήμα του διακρίναμε τόξα από πέτρα όπως αυτά που βλέπουμε σε εκκλησάκια της Παλαιάς Χώρας.
    Μια  χρήσιμη πληροφορία που αντλήσαμε από την κ. Διασενού είναι ότι το παλαιό κτίσμα φέρει σαν έτος ανέγερσής του το έτος 1880 και ότι το ναΰδριο αυτό είχε υπάρξει και ενοριακός ναός για όσο διάστημα ο μεγάλος ναός της Κυψέλης ήταν κατεστραμμένος.

 
                                           
  
 
     
     


   

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

Τελευταία δρομολόγια του πλοίου "Άγιος Νεκτάριος" στο Σαρωνικό.


 Όπως είχε ανακοινωθεί από τις δηλώσεις δρομολόγησης στο Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών για τη φετινή δρομολογιακή περίοδο, η εταιρεία ΑΝΕΣ είχε αιτηθεί  τη δρομολόγηση του πλοίου "ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ" στη γραμμή των Σποράδων για τους δύο καλοκαιρινούς μήνες.

Σύμφωνα λοιπόν με τον προγραμματισμό της εταιρείας και τα δρομολόγια που έχει αναρτήσει το πλοίο αποδρομολογείται από το Σαρωνικό την ερχόμενη εβδομάδα. Τη Δευτέρα 27 Ιουνίου θα εκτελέσει τα τελευταία του δρομολόγια  και από την Παρασκευή 1 Ιουλίου θα εκτελεί δρομολόγια στις Σποράδες.
Θα επιστρέψει στη γραμμή Πειραιά - Αίγινας το Σεπτέμβριο.

Να ευχηθούμε στο πλοίο και στο πλήρωμα του καλά και ήρεμα ταξίδια στις θάλασσες των Σποράδων νήσων.

Ανάβει προβολείς ο κινηματογράφος "ΑΝΕΣΙΣ"

Με ένα από τα διασημότερα εγκλήματα  στην ιστορία  του κινηματογράφου και της συγγραφέως Άγκαθα Κρίστι, κάνει πρεμιέρα απόψε Πέμπτη 23 Ιουνίου ο θερινός κινηματογράφος "ΑΝΕΣΙΣ" στο κέντρο της πόλης της Αίγινας.

Η έναρξη των κινηματογραφικών προβολών στα θερινά σινεμά δίνει και το επίσημο πλέον εναρκτήριο λάκτισμα για το καλοκαίρι.
Το καλοκαίρι είναι εδώ και μαζί του οι μικρές και μεγάλες χαρές και απολαύσεις του.
Και ο κινηματογράφος είναι μια από αυτές, με  τα αρώματα  του γιασεμιού και του αγιοκλήματος που το "ΑΝΕΣΙΣ" ιδιαίτερα διαθέτει σε αφθονία.

Καλή πρεμιέρα λοιπόν.




 

 

Η θαλασσινή Αίγινα δια χειρός Ζαχαρία Φωτίου στον Πύργο του Μάρκελου.

Ακρογιαλιές, θαλασσινά  τοπία, σκαριά, παραλίες, ξωκλήσια είναι τα θέματα που ενέπνευσαν  τον κ. Ζαχαρία Φωτίου για να δημιουργήσει τα έργα του. Η "θαλασσινή Αίγινα" η τόσο γνώριμη, προσφιλής, αναγνωρίσιμη και αγαπητή.
Πολλές φορές κάποια πράγματα δεν μας αγγίζουν καθόλου γιατί τα αντικρίζουμε καθημερινά, είναι δεδομένα, ίσως συνηθισμένα. Όταν όμως τα βλέπουμε αποτυπωμένα πάνω στον καμβά, με ταλέντο, ευαισθησία και περισσή αγάπη σχεδιασμένα, τότε τα μικρά και τα μεγάλα, τα τόσο γνώριμα και διπλανά  μας σημεία,  ακόμα κι ένα συνηθισμένο και άσημο ψαροκάικο, φωτίζονται, αναδεικνύονται, προβάλλονται και λαμβάνουν την πραγματική τους αξία και το μέγεθος.
Η έκθεση ζωγραφικής  του κ. Ζαχαρία Φωτίου κάτοικου Βαθέος Αιγίνης, είναι μια κατάθεση αγάπης στην Αιγινήτικη φύση και στο θαλασσινό τοπίο  του νησιού.
Τα έργα  του αποπνέουν μια γαλήνη και αναδεικνύουν το φως της Αίγινας.

Αξίζει να την επισκεφθείτε! Θα λειτουργεί μέχρι την Κυριακή 26 Μαΐου στον Πύργο του Μάρκελου.






 

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Το έθιμο του 'Κλήδονα" από το Σύλλογο Γυναικών Αίγινας.

                                

 Πιστός στο ετήσιο κάλεσμά του ο Σύλλογος Γυναικών Αίγινας μας καλεί  την Παρασκευή  24 Ιουνίου και ώρα 20.00 στην αναβίωση του εθίμου του "Κλήδονα" στο γραφικό φανάρι του Μπούζα όπως αναγράφει και η σχετική αφίσα. Το έθιμο  αναβιώνεται κάθε χρόνο με μεγάλη επιτυχία και συμβάλει στην γνώση της τοπικής λαογραφίας. 

Λίγα λόγια  για το έθιμο πανελλαδικά: 
    "Ανάβουνε φωτιές  στις γειτονιές  του Αη - Γιάννη απ' όσα ξέρεις  και μου λες...."
    Το τραγούδι μιλά  για  τις παλιές  γειτονιές όπου την παραμονή του Αη - Γιάννη 22 Ιουνίου άναβαν φωτιές  και οι πιό τολμηροί περνούσαν από πάνω κάνοντας ένα θεαματικό  σάλτο στον αέρα  προσπαθώντας  να  εντυπωσιάσουν  το άλλο φύλο ή να παραβγούν  στον αντίπαλο της παρέας. 
    Οι  φωτιές  του Αη - Γιάννη ή αλλιώς  το έθιμο  του Κλήδονα έχει βαθιές  τις  ρίζες  του στην αρχαία Ελλάδα. Είναι από αυτά τα παγανιστικά έθιμα που η νέα  θρησκεία  μη μπορώντας να τα ξεριζώσει από την καθημερινότητα  των απλών ανθρώπων, τα συμπεριέλαβε  στο εορτολόγιό της προσθέτοντας  και τη δική της πινελιά.

      Τα  έθιμα του Αη - Γιάννη του Κλήδονα έχουν τις ρίζες  τους στην κληρομαντεία της ομηρικής εποχής, που λεγόταν και ¨Οσσα ή Φήμη καθώς και στους κληδονισμούς των βυζαντινών, απ' όπου πήραν και το όνομά  τους. Αποτελούν είδος λαϊκής μαντείας, όπου ερμηνεύονται οι τυχαίοι λόγοι που λέγονται.
   Στην Αίγινα  την παραμονή του Αη - Γιάννη, οι κοπέλες και οι μεγαλύτερες γυναίκες έπαιρναν ένα κανάτι, το "άσυρτο", στο οποίο δεν είχαν ξαναβάλει νερό. Έβαζαν νερό στο κανάτι, "το αμίλητο νερό" από το πηγάδι. Λέγεται  "αμίλητο", γιατί, εάν κάποιος μιλήσει στις κοπέλες ήαυτές πέσουν και κτυπήσουν, δε θα μιλήσουν, επιδή κρατούν  το νερό. Στη συνέχεια έριχναν στο κανάτι τα ριζικά που ήταν προσωπικά αντικείμενα, όπως παραμάνες, φουρκέτες, δακτυλήθρες, κουμπιά, φρούτα κι άλλα. Μερικές φορές το κανάτι μπορούσε να το γεμίσει με νερό και ένα μικρό παιδί "που είχε μάνα και πατέρα" , ενώ οι άνδρες που δεν μπορούσαν να συμμετέχουν, έδιναν στις μητέρες ή συζύγους τους προσωπικά αντικείμενα να τα ρίξουν στο κανάτι και να μάθουν το ριζικό τους. Σκέπαζαν το κανάτι, συνήθως με ένα κόκκινο πανί και το σφράγιαζαν, αφήνοντάς το όλη τη νύχτα έξω, κάτω από τα άστρα και το έπαιρναν ανήμερα του Κλήδονα, προτού να βγει ο ήλιος.

Όπως αναφέρει η Ασπασία Γκίκα  στον "Κήρυκα της Αίγινας", στην Κυψέλη συνήθιζαν να φτιάχνουν αρμυροκούλουρα, δηλαδή κουλούρια με πολύ αλάτι, τα οποία αφού τα έψηναν, τα έτρωγαν χωρίς να πιούν νερό. Πήγαιναν για ύπνο κατόπιν και ήλπιζαν να δουν στον ύπνο τους αυτόν τον γαμπρό που θα τις ξεδιψάσει. Λογικό - μετά από τόσο αλάτι - να έβλεπαν κάποιον νερουλά ή ιδιοκτήτη πηγαδιού με πολύ και καλό - χωνευτικό νερό!!!

Τρίτη 21 Ιουνίου 2022

10ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών.


 Με  τη συμμετοχή όλων των τμημάτων  των παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων των Συλλόγων  της Αίγινας θα πραγματοποιηθεί  το Σάββατο 2 Ιουλίου δίπλα  στο εκκλησάκι  του Αγίου Νικολάου του Θαλασσινού, το 10ο  Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών.

Το Φεστιβάλ δεν πραγματοποιήθηκε  τα δύο προηγούμενα χρόνια λόγω της πανδημίας.

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2022

Από 1η Ιουλίου η "Αντιγόνη" στη Σουβάλα.

Έγκριση  δρομολογίων ζήτησε η Saronic Ferries στο χθεσινό (20/6) ΣΑΣ  για  το πλοίο "Αντιγόνη" στη γραμμή της  Σουβάλας και της Αγίας Μαρίνας. Η αίτηση  αφορά  το διάστημα από 1η Ιουλίου έως 18 Σεπτεμβρίου.
Η πολυαναμενόμενη δρομολόγηση  του πλοίου θα διευκολύνει τις μετακινήσεις των επιβατών των περιοχών  της βόρειας Αίγινας και ικανοποιεί  τα αιτήματα  πολλών φορέων των περιοχών Σουβάλας - Αγίας Μαρίνας.

Παραθέτουμε το θέμα 67  όπως αναρτήθηκε:

ΕΓΚΡΙΣΗ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΩΝ Ε/Γ-Ο/Γ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣΠΕΙΡΑΙΑΣΣΟΥΒΑΛΑ ΑΙΓΙΝΑΣΠΕΙΡΑΙΑΣ-ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑΣ-ΣΟΥΒΑΛΑ-ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ ΣΕ ΛΙΜΕΝΑ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΑΙΓΙΝΑΣ ΑΠΟ 01-07-2022 ΕΩΣ 18-09-2022  


Αποκόλληση βράχων στους Αγίους Αναργύρους στη θάλασσα.

Με δέος αντικρίζει ο περιπατητής την αποκόλληση βράχων που έχει γίνει ακριβώς πίσω από το ιερό  των Αγίων Αναργύρων στο Λιβάδι.

Ένα μεγάλο κομμάτι βράχου έχει ξεκολλήσει μετά  τις βροχές  του χειμώνα  και τον έντονο κυματισμό.

Το σημείο αυτό όπου είναι πολυσύχναστο από ανθρώπους που επισκέπτονται το εκκλησάκι, ρεμβάζουν, ανάβουν ένα κερί ή κάνουν τον απογευματινό  τους περίπατο, κρύβει πολλούς κινδύνους γι' αυτό οι επισκέπτες θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Ο αντιδήμαρχος Τεχνικών έργων του Δήμου κ. Δημήτρης Καραγιάννης μας ενημέρωσε ότι το θέμα είναι γνωστό στο Δήμο και ήδη έχουν αποσταλεί τα σχετικά έγγραφα στην Περιφέρεια .



Ένα παρόμοιο φαινόμενο έχει συμβεί και στο σημείο του παραλιακού δρόμου όπου βρίσκεται το βενζινάδικο. Η μικρή παραλία έχει αλλάξει με τα βράχια  που αποκολλήθηκαν από τη θέση τους και  έχουν πέσει στη θάλασσα.

Η φύση από μόνη της διαμορφώνει  το τοπίο με το πέρασμα του χειμώνα, τις βροχές, τα κύματα. Οι ακτές αλλάζουν και συνεχώς μεταβάλλονται και προσφέρουν μια άλλη εικόνα σε όσους παρατηρούν και παίρνουν τα μηνύματα από τη σοφία  της πλάσης.


 

Κυριακή 19 Ιουνίου 2022

"παρά θιν΄ αλός", έκθεση του κ. Ζαχαρία Φωτίου στον Πύργο του Μάρκελου


 Εγκαινιάζεται σήμερα  Δευτέρα  20 Ιουνίου και θα διαρκέσει ως την Κυριακή 26 Ιουνίου η ατομική έκθεση ζωγραφικής  του κ. Ζαχαρία Φωτίου στον Πύργο του Μάρκελου.

Θαλασσινά  θέματα και τοπία δίνουν την αφορμή στον καλλιτέχνη να δημιουργήσει. Ο κ. Φωτίου έχει εκθέσει και παλαιότερα δουλειά  του στην αίθουσα  του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.

ώρες λειτουργίας της έκθεσης: 10.00 - 14.00  το πρωί και 17.00 - 21.00  το απόγευμα.

Ετοιμάζεται ο "Ποσειδώνας".

Οι  φωτογραφίες  του κ. Γιώργου Πολίτη που δημοσιεύονται στη σελίδα  του κ. Παντελή Φύσσα αλλά και η πρώτη του κ.Π. Φύσσα, καταδεικνύουν  τις  προσπάθειες  που καταβάλλονται  για την αποκατάσταση  της βλάβης που υπέστη το πλοίο "Ποσειδών Ελλάς". Το πλοίο απουσιάζει από τη γραμμή από τη Μεγάλη Τετάρτη και πραγματικά η απουσία  του είναι αισθητή!

Αυτή  τη βδομάδα ανέβηκε στη δεξαμενή "Πειραιάς ΙΙ" για δύο μέρες. Έπεται συνέχεια.




 

Το εκκλησάκι των Αγίων Πάντων στην περιοχή του Κοντού.

 



Στον ίσκιο της Παλαιάς Χώρας και του μοναστηριού του Αγίου Νεκταρίου ορθώνεται  το μικρό ξωκλήσι που είναι αφιερωμένο  στους Αγίους Πάντες.

Φωτογραφίες: Χρήστος Νεστορίδης
Το μικρό λευκό και απέριττο εκκλησάκι που συναντάμε στο δρόμο προς  τον Άγιο Νεκτάριο, λίγο πριν το γιοφύρι του Κοντού, εορτάζει σήμερα. Κυριακή των Αγίων Πάντων.

Ένας απλός ναός με κεραμοσκεπή, νοικοκυρεμένος και σε άριστη κατάσταση υποδέχεται τον επισκέπτη - προσκυνητή. Το  ναΰδριο εκκλησιαστικά ανήκει στην ενορία  των Αγίων Ασωμάτων  που έχει τα περισσότερα ξωκλήσια από όλες τις ενορίες της Αίγινας.
Στην περιοχή του Κοντού υπάρχουν διάσπαρτα πολλά  ξωκλήσια κάτι που μαρτυρεί  τη θρησκευτικότητα  των κατοίκων.



 

Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα.

                                           


Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη  σε όλους  τους Αγίους. Μια Κυριακή μετά  την Πεντηκοστή η Εκκλησία  ενθυμείται όλους τους γνωστούς και άγνωστους φίλους  του Χριστού, άντρες και γυναίκες, νέους και γέρους, παλιούς και νέους, μορφωμένους και αμαθείς, λαϊκούς και ιερωμένους, ασκητές και οσίους, μάρτυρες και νεομάρτυρες, όπου γης, των απ' αιώνων ευαρεστησάντων με τη ζωή και τη μαρτυρία  τους το Θεό.

Αν κάποια φράση συμπυκνώνει  την έννοια  της αγιότητας είναι αυτή που ακούγεται στους Αίνους του όρθρου  της Κυριακής αυτής:  "Οι την  γην  ουρανώσαντες"

Αυτή η μέρα είναι λοιπόν αφιερωμένη  σε όλους εκείνους που μετέτρεψαν  με τη ζωή αλλά κυρίως με την αγάπη τους τη γη σε ουρανό. Τη σκληρή καθημερινότητα σε παράδεισο. Την καυτή έρημο σε δροσερό ακρογιάλι. Τη σκληρή πέτρα  σε γόνιμο και καρποφόρο χωράφι.

Είναι αυτοί που έκαναν ουρανό τη γη. Που ανέβασαν  τη γη στον ουρανό. Που "ανέφεραν"  τον καημό και το βάσανο  των ανθρώπων μέχρι το ουράνιο  θυσιαστήριο με τις νυχτοήμερες προσευχές και γονυκλισίες  τους.