Κι ας την λένε Παναγιώτα. Πέρασε καιρός για να το μάθω. Να το συνηθίσω.
Η Πέγκυ λοιπόν! Η γλυκύτατη κυρία της Γαλλικής φιλολογίας που ήρθε η ώρα να αφυπηρετήσει (είναι πιο κομψό από το συνταξιοδοτηθεί)!
Η Πέγκυ Πανουργιά είναι από τις πρώτες καθηγήτριες - συναδέλφισσες που γνώρισα στην Αίγινα το μακρινό 1995!!!!
Υπηρέτησε σε πολλά σχολεία της Αίγινας. Πέρασε και από το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας. Τις τελευταίες δεκαετίες η βάση της ήταν το 1ο Καποδιστριακό Γυμνάσιο Αίγινας και πολλές φορές συμπλήρωνε το ωράριο της και στα όμορα σχολεία.
Αν κάτι θα έχουμε να θυμηθούμε από την "Γαλλικού" όπως στη μαθητική αργκό είναι αποτυπωμένη η ειδικότητα των καθηγητών και τα μαθήματα, είναι η γλυκύτητα της. Η καλοσύνη και καταδεκτικότητα που δεν ξεχώριζε ή απέκλειε κανέναν.
Γεμάτη κατανόηση και συγκαταβατικότητα, έδειχνε μεγάλη υπομονή και ανεκτικότητα ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις.
Τα παιδιά την λάτρεψαν. Οι συνάδελφοι της την εκτίμησαν και την αγάπησαν. Σπάνιο για έναν εργασιακό χώρο.
Η γλυκιά Πέγκυ από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο δεν θα έχει το άγχος του σχολικού κουδουνιού, ούτε θα μοιράσει τα καινούργια βιβλία στους μαθητές της. Μετά από μια μεγάλη εκπαιδευτική υπηρεσία θα είναι απέναντι και όχι μέσα στην τάξη. Θα είναι πάντα όμως μέσα στο μυαλό μας το χαμόγελο της και στην καρδιά μας η καλωσύνη της.