Μια μαγική βραδιά χορού.

 Μια πανδαισία χρωμάτων πλημμύρισε το γήπεδο του μπάσκετ από τα πανέμορφα κοστούμια που φορούσαν οι μαθήτριες της σχολής χορού  της κ. Μ.Γιαννοπούλου.

  Μια  βραδιά χορού γεμάτη από το σφρίγος των νεανικών κορμιών, με πλαστικότητα στις κινήσεις, συντονισμό και πολύ ... πολύ ενθουσιασμό. Πίσω από όλα αυτά κρύβεται πολύς κόπος, μήνες σκληρής εργασίας, επιμονή και συνέπεια.

   Αναφερόμαστε στην ετήσια εκδήλωση της Σχολής χορού  της κ. Μ.Γιαννοπούλου που φέτος πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Τετάρτη στο γήπεδο του μπάσκετ  και παρακολούθησαν εκατοντάδες θεατές.

   Πραγματικά ήταν μια απολαυστική βραδιά ντυμένη με σύγχρονη μουσική, καλό φωτισμό και αμέτρητα κοστούμια. Στο πρώτο μέρος παρουσιάστηκε το παραμύθι η "Σταχτοπούτα" με συμμετοχή του κ. Β. Πιτσιλού, ενώ στο δεύτερο ακολούθησε ένα πρόγραμμα με σύγχρονες χορογραφίες.

    Είναι πολύ παρήγορο σήμερα που καθώς όλα φαίνονται να σβήνουν να υπάρχουν τόσα παιδιά που ασχολούνται με  το χορό. Δίνουν έτσι την ευκαιρία στον εαυτό τους να μάθουν το σώμα τους, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, να εκφραστούν μέσα από την τέχνη.

    Συγχαρητήρια σε όλους, στην κ. Μ. Γιαννοπούλου και τους συνεργάτες  της καθώς και στον κ. Β. Πιτσιλό για τη συμμετοχή του.

   Φωτογραφίες: Ειρήνη Κουνάδη, Ανέστης Κορνέζος.

Και κάπου απέναντι είναι το νησί.....

  Η καλοκαιρινή γεμάτη δροσερό αεράκι που κάνει τις παλιές τέντες να ανεμίζουν, εικόνα του Σπύρου Βασιλείου μας  προτρέπει να χαρούμε το καλοκαίρι κοντά  στην παραλία. Ξύλινα τραπεζάκια έξω μαζι με παλιές καρεκλίτσες στο χώμα, ανέμελη διάθεση, παρέες, μια τέντα που δεν αντιστέκεται στο μελτέμι (ίσως), η ελληνική σημαία να κυματίζει διακριτικά, μικρά κυματάκια προσπαθούν να ασπρίσουν το βαθύ γαλάζιο της θάλασσας, μια σεμνή ταμπέλα χωρίς ρεκλάμες και διαφημίσεις  και "κάπου απέναντι είναι το νησί" (στίχος: Λ.Νικολακοπούλου)

   Πουθενά  το πλαστικό, το ψεύτικο, το δήθεν. Όλα γήινα, απλά, καθημερινά, φιλικά και προσαρμοσμένα στην ανθρώπινη κλίμακα.

    Μια εικόνα, ένας  τρόπος ζωής, μια ατμόσφαιρα, μια αισθητική, ένας ήθος που δεν μας αφήνει αδιάφορους, μας βάζει σε κρίση, μας προβληματίζει, μας ταξιδεύει, μας αναγκάζει να επανατοποθετηθούμε απέναντι στα σημερινά  που μας σφίγγουν  τη ψυχή.

"Καβουρόπετρα", μια παραλία κρυμμένη από τα φύκια

    Κάποτε ήταν η παραλία που συγκέντρωνε όλη την Κυψέλη. Κάθε καλοκαίρι γνώριζε μέρες δόξας αφού εκεί υπήρχε και ένα μικρό ουζερί - αναψυκτήριο (λυόμενη κατασκευή) του "Παύλου". Το θαλάσσιο μπάνιο εκεί ήταν μια γιορτή.

    Τις τελευταίες  δεκαετίες οι λουόμενοι την εγκατέλειψαν. Οι λόγοι είναι πολλοί. Έχοντας όλοι αυτοκίνητο ή μηχανή αναζητούν πιό "κοσμικές" ή πολυσύχναστες παραλίες. Όμως όπως μας μαρτυρούν και οι εικόνες το πρόβλημα βρίσκεται στους τόνους από φύκια που έχουν καταλάβει όλη την παραλία και κάνουν δύσκολη την πρόσβαση στη θάλασσα.

    Κρίμα!!!

Μια "Στρίγγλα" στο λιμάνι της Αίγινας.

   Ίσως  το πιό ευρηματικό και ευφάνταστο όνομα πλεούμενου. Μέσα στο λιμάνι της Αίγινας κοντά στο ξωκκλήσι του Άη -Νικόλα είναι δεμένη μια "Στρίγγλα". Ένα όμορφο παραδοσιακό ξύλινο σκαρί το οποίο τραβά την προσοχή του περαστικού με αυτό το τόσο ιδιαίτερο όνομα.

   Γιατί όμως  έχει αυτό το όνομα;

   Μήπως επειδή είναι σκληρή και αλύπητη με τα κύματα που τολμούν να κτυπούν τη ράχη της; Μήπως επειδή αψηφά τον πουνέντη και τον γαρμπή; Ή να υποθέσουμε ότι ο ιδιοκτήτης της έχει ταλαιπωρηθεί από τα γινάτια και τα καπρίτσια κάποιας γυναίκας.

   Ότι κι αν συμβαίνει του αξίζουν συγχαρητήρια όχι μόνο για το ιδιαίτερο όνομα  του σκάφους,  αλλά και για την άριστη κατάσταση στην οποία διατηρεί  τη "Στρίγγλα" του.

Οι Άγιοι Ανάργυροι στου "Σκέτου" στην Κυψέλη

    Σε έναν εσωτερικό δρόμο της Κυψέλης στην  ευρύτερη περιοχή της Ομορφοκλησιάς, συναντάει κάποιος ένα από τα ωραιότερα ξωκλήσια του νησιού που είναι αφιερωμένο στην μνήμη των Αγίων Αναργύρων και εορτάζει την 1η Ιουλίου. Η περιοχή αναφέρεται και ως  "Σκέτου" από τη ύπαρξη και λειτουργία παλαιότερα μιας ταβέρνας με αυτήν την ονομασία.

   Κτίσμα που θυμίζει έντονα τον κυκλαδίτικο τύπο εκκλησίας, με γεωμετρικές γραμμές και συμμετρία άψογα ευπρεπισμένο με άνετο και σκιερό περίβολο που ορίζεται από την ύπαρξη κιόνων πολύ χαρακτηριστικών  των αιγινήτικων αυλών.

    Αν κάτι εντυπωσιάζει τον επισκέπτη είναι η καθαριότητα  του χωρού και η απουσία περιττών αντικειμένων που συναντάμε συχνά σε αυτούς τους χώρους.Κάτω από τα πεύκα και τις ελιές θα δούμε εύρωστα γεράνια να κοσμούν τον περίβολο και να διακόπτουν το συνεχές άσπρο του ασβέστη. Το τραπεζάκι με  τη μεγάλη του βάση βοηθά στο να τοποθετηθεί επάνω του κάποια εικόνα για προσκύνηση ή για άλλη χρήση.

     Το κτίσμα βρίσκεται  σε μια απόλυτα γεωργική περιοχή γι' αυτό μην ξαφνιαστεί ο  επισκέπτης αν δει στα γύρω χωράφια να βόσκουν ζώα όπως πρόβατα ή κατσίκια.

Οι Άγιοι Ανάργυροι στου Μπαρού στο Μεσαγρό.

   Καλωσορίζουμε τον Ιούλιο σήμερα με μια εικόνα από το εσωτερικό της Αίγινας. Από τον μεσα - αγρό, όπου εκεί η Αίγινα παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα τονίζοντας την αγροτική και κτηνοτροφική πλευρά και ζωή της. Η εικόνα από την Παλαιά Χώρα προς την πλευρά του Μεσαγρού και μέχρι την Αγία Μαρίνα πίσω από τα χαμηλά βουνά αποκαλύπτει ένα τοπίο γεμάτο γόνιμα χωράφια και πευκοδάσος. Ακριβώς πίσω από τα πρώτα βράχια της φωτογραφίας - στην περιοχή Μπαρού- βρίσκεται το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων που εορτάζει σήμερα.

   Πριν από οκτώ χρόνια (σχολική χρονιά 2007-08)  όταν με την Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου καταγράφαμε και μελετούσαμε τα αλώνια της Αίγινας ανακαλύψαμε ένα μοναδικό αλώνι δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Ίσως να πρόκεται για το καλύτερο συντηρημένο αλώνι της Αίγινας και από τα μεγαλύτερα. Έχει διάμετρο 14 μέτρα, είναι πεντακάθαρο και με ασβεστωμένο το τοιχίο του στην περίμετρο. Στο κέντρο του αλωνιού τότε υπήρχε αντί για "στιχερό" ένας στύλος ο οποίος συγκρατούσε ένα καλώδιο της ΔΕΗ. Το αλώνι είναι αναπόσπαστο μέρος του πανηγυριού που στήνεται εκεί κάθε χρόνο των Αγίων Αναργύρων.

Ιούλιος ο αλωνάρης μήνας των διακοπών.

Με τη φωτογραφία δυο παλαιών πρωταγωνιστών της  ταινίας "Διακοπές στην Αίγινα" σας ευχόμαστε καλό μήνα  και καλό καλοκαίρι.

Η Αλέκα Στρατηγού και ο Λάμπρος Κωσταντάρας έφθασαν στην Αίγινα. Το πλοίο τους  μόλις μπήκε στο λιμάνι, πίσω διακρίνεται η περιοχή του σημερινού ΝΟΑ και εκείνοι θαυμάζουν την Αίγινα του ΄50. Τα γυρίσματα  της ταινίας  έγιναν Σεπτέμβριο ωστόσο η ατμόσφαιρα είναι εξόχως καλοκαιρινή. Το ίδιο και η διάθεσή τους.

Ιούλιος λοιπόν.

    Η ευχή που δέσποζε τέτοιες μέρες  στις συζητήσεις μέχρι πέρσι τέτοια εποχή ήταν "καλό καλοκαίρι" ... "καλές διακοπές". Ήταν διάχυτη παντού η χαρά  του επερχόμενου καλοκαιριού και των διακοπών. Ήταν διάχυτη  η προσδοκία μιας εποχής ξένοιαστης και απαλλαγμένης από άγχος, σκοτούρες, πολύ δουλειά. Σε αυτό βοηθούσε βέβαια  όχι μόνο η καλοκαιρία, οι υψηλές θερμοκρασίες  αλλά και η διάθεση όλων να ζήσουν  το καλοκαίρι σε βεράντες, μπαλκόνια δροσερές αυλές και παραλίες με ένα παγωτό χωνάκι, με  υποβρύχιο μαστίχα και μια φέτα καρπούζι.

   Ο Ιούλιος είναι ο πλεόν  αγαπημένος μήνας   του χρόνου. Είναι πραγματικά ο πρίγκηπας του καλοκαιριού, ενώ ο επόμενος ο Αύγουστος αποκαλείται ο βασιλιάς. Μετά το θεριστή, σειρά έχει ο "αλωνάρης" μήνας ο Ιούλιος, όπου κατά παράδοση οι αγρότες πέρναγαν το μεγαλύτερο μέρος του μήνα στα αλώνια, όπου αλώνιζαν και ξανέμιζαν τον καρπό τους. Με τα αλώνια ήταν συνδεδεμένη η ζωή των αγροτών, τα οποία χρησιμοποιούσαν και για άλλες γεωργικές ασχολίες. Σήμερα ο ερχομός του Ιούλη σηματοδοτεί και την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών. Όμως ας προσθέσουμε κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες για το μήνα αυτό.
     Ιούλος στα ελληνικά ονομάζεται το πρώτο χνούδι που φαίνεται στα μάγουλα των αγοριών. Είναι ο ενδέκατος μήνας κατά το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, και ο πέμπτος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, γι' αυτό αρχικά στα Λατινικά ονομάζονταν Quintilis(Πέμπτος).
     Λέγεται και Άι - Λιάτης (γιατί στις 20 γιορτάζουμε τον Προφήτη Ηλία).Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνισμού δεν κάνει να έρθει στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας.