Κουφή ή Βαγιανή Εβδομάδα

    Η εβδομάδα που διανύουμε αποκαλείται από την Εκκλησία «κουφή» επειδή δεν υπάρχουν ψαλμωδίες και Χαιρετισμοί εν αναμονή των Παθών. Μια μικρή ανάπαυλα λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα όπου οι πιστοί καλούνται κάθε βράδυ να προσέρχονται στις βραδυνές ακολουθίες.

   Βρισκόμαστε πλέον στην έκτη και τελευταία εβδομάδα της Μεγ. Σαρακοστής ονομάζεται "Εβδομάδα των Βαϊων". Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαϊων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν' ακολουθήσουμε το Χριστό καθώς πρώτος αναγγέλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ.  
Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος - η αρρώστεια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ' όλα αυτά.

    Σε πολλά  μέρη της πατρίδας μας η εβδομάδα αυτή λέγεται και "βαγιανή" διότι προετοιμάζουν οι νοικοκυρές τα βάγια για να τα πάνε στην Εκκλησία. Παράλληλα ξεκινά και η προετοιμασία για το νοικοκύρεμα του σπιτιού, το άσπρισμα και το καθάρισμα των αυλών, η φροντίδα για να είναι όλα στη θέση τους πάνω στο Πασχαλινό τραπέζι. Η άνοιξη της φύσης - ανάστασή της - μετά το χειμώνα φέρνει και την ανάσταση των ψυχών, την αλλαγή της διάθεσης όλων, την προσδοκία και την ελπίδα, την καταλλαγή και την συμφιλίωση.

  

Ζυμώσαμε τα "λαζαράκια" μας στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας

 Για άλλη μια φορά υπό τη καθοδήγηση  της κ. Μαίρης Κουνάδη - Στενάκη έλαβε χώρα στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας μια δράση που έχει αναφορά στα έθιμα  των ημερών πριν το Πάσχα.

  Η εβδομάδα που διανύουμε λέγεται "Βουβή ή κουφή ή ακόμα και βαγιανή".Κύριο χαρακτηριστικό της στην Εκκλησία  η έλλειψη λατρευτικών ακολουθιών και  η προετοιμασία  γαι τη Μεγάλη Εβδομάδα.

   Αυτή  τη βδομάδα  οι νοικοκυρές σε πολλά μέρη της πατρίδας μας ζυμώνουν  τα "λαζαράκια". Μικρά ψωμιά  που τους δίνουν  ανθ΄ρωπινη μορφή και σχήμα και  το όνομα  του Λάζαρου που γιορτάζει  το ερχόμενο Σάββατο.

   Οι μαθητές μας   σε  ομάδες ζύμωσαν λοιπόν την πρώτη ώρα  τα  "λαζαράκια". Τα  τοποθέτησαν μέσα  στις λαμαρίνες  που μας πρόσφερε ο κ. Φώτης Πούντος και μέχρι το μεσημέρι  επέστρεψαν  στο σχολείο ζεστά - ζεστά και ροδαλά. Έτοιμα  γαι κατανάλωση.

Ευχαριστούμε πολύ για άλλη μια  φορά  την κ. Μαίρη Στενάκη - Κουνάδη και τον κ. Φ. Πούντο  για την ευγενική τους προσφορά.

Μια "αχλάδα" στα βουνά της Αίγινας.

  Το όνομα της  το οφείλει  στο σχήμα  της. Είναι μια από τις μεγαλύτερες σουβάλες της Αίγινας. Η επιστημονική τους ονομασία είναι ομβροδέχτες. Η σημασία  τους και η συμβολή τους στη ζωή του νησιού και ιδιαίτερα  των προηγούμενων αιώνων είναι μεγάλη. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι  η συλλογή του πολύτιμου νερού από  τςι γύρω πλαγιές μέσα στην κοιλότητά τους βοηθούσε  στο πότισμα  των χωραφιών και  των κοπαδιών. Ακόμα και σήμερα  γύρω από αυτές  θα συναντήσουμε πέτρινες ποτίστρες ζώων όπως διακρίνουμε καιστις επόμενες φωτογραφίες.

   Η  "αχλάδα"  είναι η σουβάλα  που συναντάμε στην πλαγιά  του Όρους ακολουθώντας από Σφεντούρι  το μονοπάτι 1 και 2. Η θέα  από το σημείο αυτό είναι μαγευτική. Όλη η δυτική Αίγινα απλώνεται μπροστά σου και η δυτική πλευρά του Σαρωνικού μέχρι τις αντικρινές ακτές  της Πελοποννήσου.

   Σήμερα  σουβάλες  συναντάμε στις περιοχές  γύρω από το Όρος όπως στο Σφεντούρι, Παχιά Ράχη, Λαζάρηδες  και  στον Άγιο Λεόντιο μετά τη Χρυσολεόντισσα.

 Φωτογραφίες του κ. Ασπέ Κουλόν.

Ο πλούσιος κόσμος του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή.

  Οι μαθητές  της Β΄ τάξης  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στις αίθουσες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας - Γουλανδρή στα πλαίσια  του μαθήματος της Βιολογίας. Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν από  τον πλούτο των εκθεμάτων, την οργάνωση του Μουσείου αλλά  και την λεπτομερή και εμπεριστατωμένη ξενάγηση.

  Στις αίθουσες συναντά ο επισκέπτης όλα  τα είδη των ζώων που έχουν ζήσει στον πλανήτη, ιδιαίτερα στον ελλαδικό χώρο  και στη Μεσόγειο. Απολιθώματα ζώων και άλλων οργανισμών, ζώα ταριχευμένα στο φυσικό τους μέγεθος, θηλαστικά, ερπετά, έντομα, πετρώματα, κοχύλια και είδη από το θαλάσσιο κόσμο.

 Μια σπουδή στο μεγαλείο  της φύσης μέσα από τις προθήκες και τα εκθέματα ενός Μουσείου που καθημερινά επισκέπτονται εκατοντάδες μαθητές. Το Μουσείο που ιδρύθηκε τη δεκαετία  του '60 έχει εμπλουτιστεί με νέα εκθέματα και ενότητες. Βρίσκεται στην Κηφισιά και αποτελεί έναν ιδανικό προορισμό για κάθε ηλικία.

 Η ταυτότητα του Μουσείου:

Το Μουσείο Γουλανδρή ήταν το πρώτο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 1964, και το πρώτο που έθεσε τα θεμέλια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το Μ.Γ.Φ.Ι. βρίσκεται στην Κηφισιά, 14,5 χιλιόμετρα Β.Α. της Αθήνας. Στεγάζεται σε ένα κομψό νεοκλασικό κτίριο του περασμένου αιώνα (1875). Διαμορφώθηκε και επεκτάθηκε κατά τα χρόνια λειτουργίας του, ώστε να αποτελέσει κατάλληλο χώρο για τις μουσειακές ανάγκες - επιστημονικές και εκπαιδευτικές - του Ιδρύματος.

Το 1991 το Μουσείο ίδρυσε το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων - Υγροτόπων (ΕΚΒΥ) στην Θεσσαλονίκη με την συμβολή της Γενικής Διεύθυνσης ΧΙ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του ΥΠΕΧΩΔΕ. Σκοπός του είναι να συμβάλλει στην αναχαίτιση και αναστροφή της απώλειας των φυσικών οικοτόπων της Ελλάδας και της ευρύτερης περιοχής.

Το 1999, εν όψει της νέας χιλιετίας και της συνεχιζόμενης υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος, το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας προχώρησε στην δημιουργία του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Εκπαίδευσης ΓΑΙΑ, με την συμβολή της Ε.Ε. και του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Σκοπός του είναι να λειτουργήσει ως το μουσείο του μέλλοντος, ως κέντρο πρωτοποριακό επιστημονικής έρευνας και εκπαίδευσης, χαράσσοντας μια νέα περιβαλλοντική πολιτική στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς.

Μια Κυριακή στα μονοπάτια του Σφεντουρίου

    Για άλλη μια φορά  τα  βουνά  της Αίγινας γοήτευσαν τους μικρούς αναβάτες - πεζοπόρους. Μέλη της Περιβαλλοντικής Ομάδας  του 2ου Γυμνασίου μαζί με δύο καθηγητές και  την κ. Ευαγγελία Ρεκλείτη από το σύλλογο "Ανάβαση" συναντήθηκαν στο Σφεντούρι και ακολούθησαν  τα μονοπάτια  για  την σουβάλα της Αχλάδας.

                                       Λίγο  πριν την Αχλάδα

Από  το Σφεντούρι  ξεκινούν δύο μονοπάτια, το  "1" και το "2" με προορισμό τον Ελαιώνα και  το Όρος αντίστοιχα. Για μεγάλη απόσταση έχουν κοινή πορεία. Αφού περάσουμε από τα δύο εκκλησάκια και ιδιαίτερα αυτό  του Αγίου Νικολάου,προχωρούμε προς  το μεγάλο πέτρινο αλώνι και κατόπιν προς τη σουβάλα που έχει  το σχήμα αχλαδιού. Σε αυτό οφείλει και την ονομασία  της. Από  την "Αχλάδα" το μονοπάτι χωρίζεται στα δύο. Το ένα κατηφορίζει προς  τον Ελαιώνα  και  το άλλο ανηφορίζει προς  το Όρος. Όμως για  όσους θέλουν τα πιό δύσκολα, μπορούν να σκαρφαλώσουν στην απότομη πλαγιά  που οδηγεί προς τα Δρακόσπιτα.

   Η άνοιξη  στα καλύτερά  της. Ένα πράσινο χαλί απλωμένο στις πλαγιές με πολλά ανθισμένα αγριολούλουδα, σε σκάλες - αναβαθμίδες. Ένας τόπος  που μοσχοβολά και αποπνέει γαλήνη και ηρεμία. Μια  θέα  που σου κόβει την ανάσα.

  Η  Αίγινα  μαγεύει με  την ομορφιά  των βουνών της όσους  θελήσουν να την ανακαλύψουν. 

Στα  Δρακόσπιτα

Δύο νεαρά ζευγάρια στη "Γειτονιά των αγγέλων"

  Απέσπασαν το θερμό χειροκρότημα των θεατών. Έζησαν το πάθος του έρωτα, τη ζήλεια, το μίσος, την απόρριψη, την αμφιβολία του μικρού κόσμου της φτωχογειτονιάς. Πάλεψαν για τον έρωτά τους, κόντρα στις συμβάσεις και τα στερεότυπα μια κοινωνίας και στο τέλος λυτρώθηκαν με τη θυσία της Ξένιας, την απώλεια αλλά και την αποδοχή της. 

   Η  Ξένια και ο Ανδρέας από τη μια η Άννα και ο Χρήστος από την άλλη, δύο νεαρά ζευγάρια, από τους πρωταγωνιστές της παράστασης που ολοκληρώνεται απόψε στην σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Αίγινας. Η Αλίκη Πέππα και ο Γιώργος Κοττάκης με αναρίθμητες συμμετοχές σε παραστάσεις του ερασιτεχνικού Θεάτρου Αίγινας αλλά και η Νεφέλη Τζαβάρα με τον Άγγελο Φουντά από τους νεότερους Έδωσαν την ψυχή τους σε ένα δύσκολο και απαιτητικό έργο και νίκησαν αποσπώντας  τους επαίνους των θεατών.

 

  Αλίκη Πέππα - Γιώργος Κοττάκης.

 Τους ευχαριστούμε πολύ.

 Νεφέλη Τζαβάρα - Άγγελος Φουντάς

Η άνοιξη της φιστικιάς.

     Χωρίς τυμπανοκρουσίες, βεγγαλικά και επισημότητες, η φιστικιά έφερε  την άνοιξη. Η μάλλον η άνοιξη έθρεψε  τη φιστικιά  και να σήμερα πρώτη του μήνα Απρίλη, οι πρώτοι ολοπράσινοι κόμποι στα κλαδιά της  και τα πρώτα δειλά φύλλα έσκασαν μύτη και χαίρονται τον ερωτικό Απρίλη.

     Ναι  η φιστικιά  ανθεί. Και θα ανθεί και θα καρποφορεί όσο την αγαπούν οι άνθρωποι της χωρίς ιδιοτέλεια. Όσοι την αγάπησαν τόσες δεκαετίες πριν, έζησαν από αυτήν, πρόκοψαν, στήριξαν τη ζωή τους στους καρπούς των κλαδιών της και συνεχίζουν σήμερα να την καλλιεργούν. Να οργώνουν το χωράφι της, να τη κλαδεύουν, να την ποτίζουν και να  την προσέχουν και να μην την ξεριζώνουν.

    Ο Απρίλης παρά  τον πεισματάρη βοριά που επιμένει να φυσά, χαρίζει στο δέντρο αυτό τις καλύτερες  του μέρες. Δυό μήνες πριν ο Γενάρης φόρτωσε τα κλαδιά της με λίγο  αλλά ευεργετικό χιόνι. Σήμερα μια άλλη  εποχή ξεκινά. Τα πρώτα μπουμπούκια, οι πρώτοι κόμποι προμηνύουν μια καλή καρποφορία. Ας  το ευχηθούμε όλοι