Ο κ. Γιώργος Κιμούλης στο 10ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας

Μια μεγάλη παράσταση με έναν κορυφαίο Έλληνα ηθοποιό φιλοξενεί το 10ο Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας την Κυριακή  19 Ιουλίου στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου. Μαζί μ ετον Γιώργο Κιμούλη η Φωτεινή Μπαξεβάνη.

Μετά από την sold out επιτυχία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, «Το παγκάκι» ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα.

Δύο άγνωστοι συναντιούνται σε ένα πάρκο και κάθονται στο ίδιο παγκάκι. Είναι όμως πραγματικά άγνωστοι; Μπορεί κάποτε να ήσαν κάτι άλλο; Είναι τυχαία αυτή η συνάντηση ή όχι; Μήπως έχουν επινοήσει μία ζωή που δεν μπόρεσαν ποτέ να ζήσουν; Πρόκειται για μια κωμικοτραγική ιστορία δύο μοναχικών και απελπισμένων ανθρώπων, που θα μπορούσε να συμβεί παντού, σε κάθε χώρα, σε κάθε πόλη. Μία ιστορία που εγείρει ένα ιδιαίτερο σύγχρονο και βασανιστικό ερώτημα: μπορούν πλέον οι άνθρωποι να ζήσουν πραγματικά μαζί; Κι αν ναι, πώς θα μπορούν να το επιτύχουν, αν συνεχώς κρύβει ο ένας απ’ τον άλλον αυτό που πραγματικά είναι;

Ο Αλεξάντερ Γκέλμαν ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς της της Ρωσίας. Το Παγκάκι γράφτηκε το 1983, πριν από την κατάρρευσή της Σοβιετικής Ένωσης, όταν η αυθαιρεσία και η διαφθορά κυριαρχούσαν. Έχει μεταφραστεί και παιχτεί σε πάρα πολλές χώρες.  Το πικρό του χιούμορ το κάνει διαχρονικό και κωμικοτραγικά επίκαιρο.

Σκηνοθεσία – Διασκευή - Διαμόρφωση χώρου: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ

Μετάφραση: ΝΙΚΟΣ ΚΑΜΤΣΗΣ

Κοστούμια: ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ

Φωτισμοί: ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΤΣΟΥ

Βοηθός σκηνοθέτη: ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ

Παίζουν:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ

ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ

Τα θερινά σινεμά της Αίγινας δίνουν φως στις νύχτες μας

     Άναψαν  τα φώτα  στα θερινά σινεμά από αυτή τη βδομάδα. Καλοκαίρι στην Αίγινα και θερινά  σινεμά πάνε αντάμα. Συγκρατημένα αλλά πάντα αισιόδοξα οι κινηματογράφοι αυτοί που έχουν είναι μέρος της καλοκαιρινής Αίγινας άνοιξαν τις πόρτες τους λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα έτσι όπως ορίζουν τα Υπουργεία Πολιτισμού και Υγείας.

   Παλαιότερα το σινεμαδάκι ήθελε να είσαι καθισμένος σε παλιές καρέκλες , αυτές με το λάστιχο, να ρουφάς γρανίτα ή κόκα - κόλα, να σου σπάει τη μύτη η μυρωδιά από το διπλανό σουβλατζίδικο, απ' έξω να περνούν παιδιά με ποδήλατα και να φωνάζουν, να δίνεις άνισες μάχες με  τις σκνίπες και να ταξιδεύεις με τη Μέρυλ Στρηπ "Πέρα από την Αφρική".

  
Τώρα  τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι κινηματογράφοι έχουν εκσυγχρονιστεί και παρέχουν ποιοτική ψυχαγωγία σε χώρους φροντισμένους με άνετα  καθίσματα, τραπεζάκια και κυρίως καλύτερο ήχο.


 Τα  "θερινά" στην Αίγινα έχουν μεγάλη ιστορία. Τόση όση έχουν και τα παιδικά μας καλοκαίρια. Από το ιστορικό "Ακρογιάλι" με  τον φοίνικα και  τον ήχο της άγκυρας του καραβιού που έρχεται για διανυκτέρευση, μέχρι το κοντινό "Ολύμπια" με το πλούσιο γιασεμί και το κεντρικό "Άνεσις" δίπλα  στα ψητοπωλεία, σε όλη αυτή τη διαδρομή έχουν γραφτεί χιλιόμετρα πομπίνας με  στιγμές από τις καλοκαιρινές βραδιές μας.

    Μια μεγάλη καλοκαιρινή απόλαυση και απόδραση λοιπόν  αποτελούν τα θερινά σινεμά της Αίγινας. Μια όαση δροσιάς και μαγείας  κάθε καλοκαίρι. Τα θερινά σινεμά "μ΄ αγιόκλημα και γιασεμί" όπως τραγουδούσε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ή με φοίνικες πάνω από την οθόνη τους όπως το δικό μας "Ακρογιάλι", έχουν μεγάλη παράδοση στην Αίγινα.

   Πολλά σινεμά δραστηριοποιούνταν τις περασμένες  δεκαετίες στο νησί. Στη Σουβάλα υπήρχαν δύο το Άνεσις (όπου σήμερα είνια  το super market  Κρητικός και  το "Ατενέ" στα "Λουτρά", από ένα σινεμά υπήρχε στην Αγία Μαρίνα και στη Πέρδικα. Στην πόλη λειτουργούσε τη δεκαετία  του '60 στο λιμάνι ο "Γλάρος" και για λίγο άλλο ένα σινεμαδάκι στο σημερινό ΝΟΑ και τέλος το "Ακρογιάλι" .

   Σήμερα έχουν απομείνει μόνο τα τρία  στην πόλη: "Άνεσις", "Ακρογιάλι" και "Ολύμπια"  και  το "Μαρίνα" στην Αγία Μαρίνα.

   

   Αξίζει να  τα υποστηρίξουμε, βοηθώντας παράλληλα στην παράδοση  των θερινών σινεμά στον τόπο μας ως αναπόσπαστο στοιχείο  των  διακοπών του καλοκαιριού και της πολιτιστικής κίνησης  του νησιού.
  Το εβδομαδιαίο πρόγραμμά τους μπορεί κανείς να το αναζητεί στο Aeginaportal.

  Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Με 4 καθημερινά δρομολόγια το ΣΕΜΠΕΚΟ για Σουβάλα και Αγία Μαρίνα.

 Στην επίσημη σελίδα  της εταιρείας  ΑΝΕΣ δημοσιεύτηκαν ήδη τα δρομολόγια  του πλοίου "ΣΕΜΠΕΚΟ" για  την περίοδο  Ιουλίου - Αυγούστου.

Το πλοίο καθημερινά θα εκτελεί  τέσσερα δρομολόγια από  το λιμάνι  του Πειραιά  προς Σουβάλα και Αγία Μαρίνα κι όπως διαπιστώνουμε  από  τις ώρες των αφιξοαναχωρήσεων θα καλύπτει  το ταξίδι σε πολύ μικρό χρόνο.

Το πλοίο είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει  τα δρομολόγια  του από τις 4/7.

                Οι φωτογραφίες προέρχονται από το επίσημο site της εταιρείας ΑΝΕΣ

Traffic στο Αγκίστρι

 Ποιος το περίμενε μέχρι πριν από λίγα χρόνια να δει στο Αγκίστρι μια  τέτοια εικόνα. Δύο μεγάλα πλοία να είναι δεμένα στο λιμάνι της Σκάλας!!!

Κι όμως αυτό πλέον είναι γεγονός αφού υπάρχει μεγάλο - άνετο - ασφαλές λιμάνι και το νησί συνεχώς ανεβαίνει τουριστικά κερδίζοντας μια μεγάλη μερίδα  από  την πίτα  των επισκεπτών - παραθεριστών του Σαρωνικού.

Οι φωτογραφίες είναι από  τη σελίδα Maritsa Skala στο Face book.

"Το τάβλι" στο 10ο Φεστιβάλ Θεάτρου

 Το  10ο Φεστιβάλ  Θεάτρου θα φιλοξενήσει την παράσταση του έργου του Δ. Κεχαΐδη "Το τάβλι" την Τετάρτη 29 Ιουλίου στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αίγινας.

  Το έργο αυτό είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά νεοελληνικά έργα που σημάδεψαν το Ελληνικό Θέατρο.
Πρόκειται  για μια κωμωδία καταστάσεων με κεντρικούς ήρωες το Φώντα και τον Κόλια που ερμηνεύουν  ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης. Το έργο αυτό πρωτοανέβηκε το 1972 μεσούσης της δικτατορίας  στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν με πρωταγωνιστές και πρώτους διδάξαντες  το Νικήτα Τσακίρογλου και τον Γιάννη Μόρτζο.

Δύο νεοέλληνες που προσπαθούν να γλιτώσουν από τη μιζέρια και τη φτώχεια  τους σκαρφίζονται ένα σχέδιο για να πιάσουν την καλή. Η ευτυχία τους και η ζωή τους ονειρεύονται ότι θα κτιστεί με ευτελή υλικά.

Σε αυτή την παρτίδα δεξιοτεχνίας μας προσκαλούν οι δύο ηθοποιοί Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και Ιεροκλής Μιχαηλίδης σε σκηνοθεσία  Λευτέρη Γιοβανίδη.

 

Οι χαρές του Αλωνάρη (Ιούλιου)

    
   Τις  ελπίδες μας τις ακουμπήσαμε στον Ιούλιο. Για διακοπές αλλά και λιγότερες ταλαιπωρίες.  Έναν αγαπημένο μήνα   του χρόνου  που είναι πραγματικά ο πρίγκιπας του καλοκαιριού, ενώ ο επόμενος ο Αύγουστος αποκαλείται ο βασιλιάς. Μετά το θεριστή, σειρά έχει ο "αλωνάρης" μήνας ο Ιούλιος, όπου κατά παράδοση οι αγρότες πέρναγαν το μεγαλύτερο μέρος του μήνα στα αλώνια, όπου αλώνιζαν και ξανέμιζαν τον καρπό τους. Με τα αλώνια ήταν συνδεδεμένη η ζωή των αγροτών, τα οποία χρησιμοποιούσαν και για άλλες γεωργικές ασχολίες. Ο ερχομός του Ιούλη σηματοδοτεί και την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών. Όμως ας προσθέσουμε κι άλλες χρήσιμες πληροφορίες για το μήνα αυτό  όπως τις παραθέτει η συγγραφέας κ. Λίνα Μπόγρη - Πετρίτου μέσα από τις σελίδες  του βιβλίου της: "Τα λέμε και στην Αίγινα"

Αλωνάρη βάφτισε τον Ιούλιο ο λαός μας, όπως είπε  και τον Ιούνιο, Θεριστή. Ονόματα, που πήρε, μέσα από τη διαδικασία της συγκομιδής και της επεξεργασίας των δημητριακών.

Στην αρχαία Ελλάδα, το όνομά του ήταν Εκατομβαιώνας, και ήταν αφιερωμένος στον θεό Ήλιο-Απόλλωνα, όπου θυσίαζαν προς τιμήν του εκατό βόδια (εκατόμβη).

Πριν από το σημερινό του όνομα, ονομαζόταν Quintilis=Πέμπτος, με πρώτο μήνα του χρόνου, τότε, τον Μάρτιο.

Το όνομα Ιούλιος το οφείλει στον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα, τον αυτοκράτορα που δημιούργησε την απέραντη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, καταφέρνοντας να ενοποιήσει στρατιωτικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όλα τα έθνη που είχαν κατακτήσει οι Ρωμαίοι. Σ’ αυτόν οφείλεται  και η καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολόγιου. Όταν αυτό το ημερολόγιο αντικαταστάθηκε από το Γρηγοριανό (Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄1582 μ. Χ.), ο γνωστός μας Ιούλιος  είναι ο έβδομος μήνας του χρόνου και έχει 31 ημέρες.

Τούτο το μήνα, η προσμονή και οι κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς απλώνονταν πάνω στα πέτρινα τ’ αλώνια. Το ψωμί του χρόνου για το σπιτικό! Καλοχρονιά, καλοσοδειά!

Παιχνίδι για τα παιδιά, το «ταξίδι» πάνω στις σβάρνες, γύρω απ’ το στυγερό, ή στυχερό. Το ’χε για γούρι ο παππούς, ο πατέρας ή ο πιο μεγάλος αδερφός στην κάθε οικογένεια. Μετά άρχιζε το λίχνισμα, που κράταγε πολλές φορές μέχρι να δύσει ο ήλιος. Και η μεγάλη «γιορτή» έκλεινε με τον αλόργο, το κόσκινο με τα μεγάλα μάτια,  που ξεχώριζε την…  «ήρα από το στάρι», και το σάκιασμα του πολύτιμου καρπού, που έπαιρνε το δρόμο για το σπίτι!

Ο λαός μας, όπως άλλωστε το συνηθίζει, δεν παρέλειψε να ντύσει  με τις παροιμίες του τον Αλωνάρη, περνώντας μέσα απ’ αυτές τις διαπιστώσεις του αλλά  και τις συμβουλές του τις μετεωρολογικές, ακόμα και τις γευσιγνωστικές!

-Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.

-Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη, έχει οχτώ σειρές στ’ αλώνι.

-Που μοχτάει το χειμώνα, χαίρεται τον Αλωνάρη.

-Του ζευγολάτη η προκοπή, στ’ αλώνι φαίνεται.

-Χιόνισε μεσ’ το Γενάρη; Χαρές θα ’ν’ τον Αλωνάρη!

-Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη

και κρατάει τ’ αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αυτόν το μήνα είναι η βροχή.

-Τον Αλωνάρη έβρεχε στον ποτισμένο τόπο.

-Του Άι Λιος, παίρνει ο καιρός αλλιώς,

ο καιρός αλλάζει, κι αν εκείνη την ημέρα έχει σύννεφα, ο χειμώνας θα είναι πρώιμος.

-Τ’ Αλωναριού  τα κάματα  (δυνατή ζέστη), τ’ Αυγούστου τα λιοβόρια (ανατολικός άνεμος, πολύ ζεστός).

-Έτσι το ’χει το λινάρι, να ανθεί τον Αλωνάρη.

-Το τραγούδι του θεριστή, η χαρά τ’ αλωνιστή.

-Τον Αλωνάρη δούλευε, να ’χεις καλό χειμώνα.

-Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.

-Τον Ιούλη κι οι γριές κάνουνε ξετσιπωσιές.

-Απ’ τ’ αλώνια,  στα σαλόνια, (για κάποιον που ανέρχεται κοινωνικά, με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα).

-Γαμπρός Αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει (οι αγροτικές δουλειές είναι πολλές, κι ένας γάμος τούτο το μήνα δεν θ’ αφήνει νου στον γαμπρό για δουλειά και δεν θα ’χει σοδειά να περάσει το χειμώνα).

-Στις 10 Ιουλίου, στη δύση του ηλίου,

στην κεφαλή της κόρης, μεγάλος θησαυρός. ( Ένα αιγινήτικο ιστορικά παροιμιακό δίστιχο που αναφέρεται, σαν τους πειρατικούς χάρτες, στο σημείο όπου ήταν θαμμένος ο «θησαυρός της Αίγινας», που τώρα είναι στην Αγγλία. Πολλοί πίστευαν ότι κεφαλή ήταν το πάνω άκρο της κολώνας που ίσως στο εσωτερικό της ήταν κρυμμένος ο θησαυρός. Και μέχρι οι πιο ψύχραιμοι να ερμηνεύσουν διαφορετικά τον χρησμό, ότι πρέπει να δουν πού πέφτει την ώρα της δύσης ο ίσκιος της κολώνας, για να σκάψουν εκεί, ήδη ο θησαυρός αφού «ξεθάφτηκε», ταξίδευε για τους Εγγλέζους αγοραστές). 

-Όρνιθα το Γενάρη, κέφαλος το Αλωνάρη.

-Κότα, χήνα, το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη (είναι πιο νόστιμα τους  συγκεκριμένους μήνες).

-Στην Αγιά Μαρίνα ρόγα, στον Άι Λια σταφύλι και της Παναγιάς κοφίνι.

-Της Αγιά Μαρίνας σύκο, και του Άι Λια σταφύλι.

-Τ’ Άι Λια με το μαντίλι, και της Παναγιάς κοφίνι.

-Κάλλιο λόγια στο χωράφι, παρά ντράβαλα στ’ αλώνι.  

 Για τούτο και η άποψη, τότε, του παππού, μέσα απ’ την παροιμία:     Μικρό, μικρό τ’ αλώνι μου, και να ’ν’ μοναχικό μου!

Οι Άγιοι Ανάργυροι στη θάλασσα.

     Θαλασσοδαρμένο το ολόλευκο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στο Λιβάδι, στον παραλιακό δρόμο της Αίγινας προς τη Σουβάλα που πανηγυρίζει γιορτάζει σήμερα,  σημαιοστολισμένο και λαμπερό κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού.

  Πρώτη του Ιουλίου. Επίσημη πρώτη των καλοκαιρινών διακοπών για πολλούς Έλληνες. Η μεγάλη ημέρα της εορτής των Αγίων δεν είναι απλά μια πρωτομηνιά, αλλά συνιστά και ένα ευλαβικό προσκύνημα στου ιατρούς Αγίους των οποίων το έλεος και τη βοήθεια προσμένουν πλήθος προσκυνητών και ευλαβών πιστών, που πλημμυρίζουν τον περιβάλλοντα χώρο του, παρακολουθώντας κατανυκτικά τον Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία. Μεγάλοι και μικροί, από όλα τα σημεία της Αίγινας, μαζί τους και οι πρώτοι παραθεριστές. Ευχές για "καλό μήνα", "καλές διακοπές", "καλό καλοκαίρι"  ακούγονται κάτω από τα κλαδιά  των δέντρων, ενώ το μελτέμι δρόσιζε  τα μέτωπα και τις καρδιές.

   Ένα από τα πολλά και αγαπημένα καλοκαιρινά πανηγύρια του λαού μας.
    

Ο καθαρός και νοικοκυρεμένος χώρος  της εκκλησούλας είναι σημείο ρεμβασμού και αγαπημένος προορισμός για απογευματινό περίπατο. 'Ενα εκκλησάκι στην άκρη του δρόμου, που είναι πάντα ανοιχτό και ο περαστικός  σταματά  και προσκυνά.

  Τέτοια μέρα πανηγυρίζει και το ομώνυμο εκκλησάκι στην περιοχή του "Σκέτου" στις Πολλές Ελιές, αλλά και αυτό  στην περιοχή "Μπαρού"  στο Μεσαγρό. Τέλος μεγάλο πανηγύρι γίνεται στο Αγκίστρι, όπου γιορτάζει η μεγάλη καινούργια ολόλευκη εκκλησία που βρίσκεται στη Σκάλα, σχεδόν στην αμμουδιά της παραλίας.
  Καλό μήνα.