Η Σουβάλα κάποτε (2)

    Μεγάλη επισκεψιμότητα δέχθηκε η προηγούμενη ανάρτηση μας για την παλαιά Σουβάλα. έχοντας πλέον νέες φωτογραφίες στη διάθεσή μας, τις δημοσιεύουμε με έναν και μόνο σκοπό. Να δούμε όλοι πως ήταν κάποτε η Αίγινα. Γιατί τη λάτρεψαν τόσοι και τόσοι άνθρωποι και αποφάσισαν να έρθουν εδώ και να κατοικήσουν. Αλλά κυρίως για να συνειδητοποιήσουμε πόσο έχουμε αλλοιώσει το φυσικό τοπίο του νησιού.

 

  Οι φωτογραφίες απεικονίζουν το λιμάνι της Σουβάλας μέχρι και τις περιοχές των Αγίων και το πευκοδάσος του βουνού. Το καραβάκι που αναχωρεί από το λιμάνι, δεν είναι άλλο από την ιστορική "Εριέττα" του Λάτση. Το μικρό μα πανέμορφο πλοίο με τις θέσεις "πούλμαν", πρωτοτυπία της εποχής. Το 2010 το συναντήσαμε στην Ελούντα να κάνει θαλάσσιες διαδρομές μέχρι τη Σπιναλόγκα, μαζί με το "'Ελενα". Φωτογραφίες και των δύο πλοίων στην επόμενη ανάρτηση. Ευχαριστούμε τον κ. Πέτρο Πετρίτη, πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Αίγινας για την παραχώρηση των φωτογραφιών.

Τα φιστίκια έφεραν γούρι

 Της Αν. Χαρτοφύλακα - Λεούση

Υπερσύγχρονα συστήματα, δεκαετείς έρευνες, λαμπερά μυαλά κι όμως, αν ρωτήσεις τους περισσότερους επιστήμονες του Κέντρου Ελέγχου της NASA στην Πασαντίνα θα σου απαντήσουν ότι η επιτυχία του ιστορικού εγχειρήματος οφείλεται... στα φιστίκια. Ακόμα και οι λαμπρότεροι της επιστήμης έχουν τα γούρια τους. Παραδοσιακά, μοιράζονται φιστίκια σε όσους βρίσκονται στο Κέντρο Ελέγχου λίγο πριν τις κρίσιμες φάσεις στην πορεία διαστημικών οχημάτων, όπως συνέβη και λίγα λεπτά πριν την προσεδάφιση του «Curiosity» στον Αρη. Αλλωστε και οι αστροναύτες έχουν τα γούρια τους, τα οποία επαναλαμβάνουν με ευλάβεια σε κάθε πτήση. Ετσι και οι επιστήμονες ακολουθούν πιστά τις παραδόσεις που ξεκίνησαν οι προκάτοχοί τους - και το μοίρασμα των φιστικιών είναι μια από αυτές.

Το 1967 το Ranger 7 της NASA έγινε το πρώτο αμερικανικό διαστημόπλοιο που μετέδωσε επιτυχώς κοντινές εικόνες από την επιφάνεια της Σελήνης. Την ώρα των πανηγυρισμών κάποιος παρατήρησε έναν από τους επιστήμονες που έτρωγε νευρικά φιστίκια, και το συνέδεσαν με την επιτυχία του εγχειρήματος. Έτσι ξεκίνησε η συγκεκριμένη παράδοση. Τα φιστίκια τοποθετούνται σε ένα βάζο με ετικέτα «Κάντε τολμηρά πράγματα», μια φράση από παλιά ομιλία του προέδρου Θίοντορ Ρούζβελτ.

Από   τα  «Νέα»

Λέτε  να  ήταν  φυστίκια  Αιγίνης;

Κατερίνα Γιάννακα μια πολύ - αναμενόμενη έκθεση

Δελτίο Τύπου   

Η Κατερίνα Γιάννακα γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, ζωγραφική, σκηνογραφία ενδυματολογία, ψηφιδωτό, με δασκάλους τους Ν. Νικολάου και Γ. Μόραλη, Β. Βασιλειάδη, Γ. Κολέφα. Συνέχισε τις σπουδές ψηφιδωτού, στη Ραβένα, με δάσκαλο τον P. Racagni. Τα τελευταία 24 χρόνια ζει και εργάζεται στην Αίγινα. Έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα, εννέα ατομικές εκθέσεις στη Λάρισα, τα Ιωάννινα, την Αθήνα, με ζωγραφική, και δύο επίσης ατομικές στο Ναύπλιο και την Αθήνα, με κεραμικά. Έχει πάρει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις σε διάφορες πόλεις. Έργα της υπάρχουν στις συλλογές της Πινακοθήκης της Λάρισας, του Μουσείου Μπενάκη, του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος Ναυπλίου και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελβετία. Η παράλληλη αγάπη της για τη ζωγραφική και τη γλυπτική εκφράζεται μέσα από τα χειροποίητα, μοναδικά αλλά και χρηστικά κεραμικά της.

Από τις 8 έως 16 Αυγούστου θα εκθέσει τα έργα της στο Λαογραφικό Μουσείο της Αίγινας. Αυτή τη φορά, η έκθεση θα περιέχει ζωγραφική, κεραμικά και πλεκτά. Καθώς τα υλικά έκφρασης είναι πάρα πολλά και καθώς το ενδιαφέρον της  για αυτά διευρύνεται, προστίθεται εδώ, άλλο ένα: οι κλωστές. Χρησιμοποιεί τις μπογιές, τον πηλό, τις κλωστές, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Κοιτάζοντας συνεχώς μέσα της, προσπαθώντας να μιλάει μόνο με τη δική της προσωπική γλώσσα, το αποτέλεσμα των έργων, ασχέτως υλικού, έχει μια αναγνωρίσιμη συνέχεια.

Μιλώντας για τη δουλειά της, ο Γ. Μόραλης είπε : «με ό,τι υλικό κι αν καταπιαστεί είναι πάντα η Κατερίνα». Ο J. L. Dumas είπε ότι βλέπει σ’ αυτή «δύναμη, φινέτσα και γνώση». Η Ιωάννα Παπαντωνίου είπε «μπορεί να κεντάει, να ζωγραφίζει, να πλάθει κεραμικές φόρμες, να πλέκει, με μια άποψη που ξαφνιάζει».

INFO

Λαογραφικό Μουσείο Δήμου Αίγινας

Διάρκεια 8 – 16 Αυγούστου 2012

Εγκαίνια: Τετάρτη 8 Αυγούστου, ώρα 20.00’

Ανοιχτή πρόσκληση για όλους τους πρώην μαθητές μου

Όλα τα χρόνια που ήμασταν μαζί, σας βαθμολογούσα γιατί …έτσι έπρεπε να κάνω (εκ της Διευθύνσεως). Ήρθε η ώρα να πάρετε το αίμα σας πίσω!

Σας περιμένω (συν γυναιξί και τέκνοις). Με πολλή χαρά θα σας ξαναδώ και με αγωνία θα περιμένω την …βαθμολογία σας.

Με αγάπη

Η παλιά σας καθηγήτρια

Κατερίνα Γιάννακα

«Κάθε έργο τέχνης είναι μία εξομολόγηση»

Albert Camus

Ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο, μια καρέκλα που περιμένει άδεια, μια γάτα κουλουριασμένη στην αγκαλιά της μοναχικής γυναίκας… Αυτός είναι ο δημιουργικός κόσμος της Κατερίνας Γιάννακα. Ένας κόσμος ιδιαίτερος και απόλυτα προσωπικός, που όμως απλώνει το χέρι, κοιτάει προς τα έξω και προσκαλεί να μπεις να τον γνωρίσεις, να τον αγγίξεις, να τον χαϊδέψεις.

Η δουλειά της Κ. Γιάννακα, είτε στην ζωγραφική (χρησιμοποιεί λάδι πάνω σε ξύλο –ένα νεύμα ίσως στην παραδοσιακή ζωγραφική ή την αγιογραφία), είτε στη κεραμική, αλλά και στα πλεκτά της ακόμα, δεν περιορίζεται από κλασικές φόρμες και τεχνοτροπίες. Αφήνει την δημιουργία και την φαντασία της ελεύθερες να αποτυπωθούν πάνω στα έργα της, ενώ επιτρέπει συγχρόνως να διακρίνεις τον απόλυτο έλεγχο των υλικών και εκφραστικών της μέσων.

Με έκδηλα εξπρεσιονιστικά στοιχεία, στη ζωγραφική της κυριαρχεί πρωταρχικά το έντονο χρώμα και οι αδρές θαρραλέες πινελιές πάνω στο ξύλο. Νεκρές φύσεις και προσωπογραφίες αποτελούν την βασική θεματολογία αυτής της συγκεκριμένης δουλειάς. Δέντρα, παράθυρα, κεραμικά, καρέκλες, μια κουρτίνα που την φυσάει κάποιο ελαφρύ αεράκι ..μια αδιόρατη μελαγχολία πλανιέται στις νεκρές φύσεις που έχει ζωγραφίσει η Κ. Γιάννακα, παρά το έντονο μπλε, πράσινο και κόκκινο που κυριαρχεί. Η μεγάλη της αγάπη όμως (ζωγραφική τουλάχιστον) είναι τα πορτραίτα. Η ανθρώπινη έκφραση, η ματιά που απτόητη σε καθηλώνει, το απροσδιόριστο φευγαλέο συναίσθημα, η κίνηση ενός χεριού που μένει μετέωρο, το ρούχο που πέφτει στον ώμο ή αγκαλιάζει σφιχτά την μέση… Εδώ η ζωγράφος δεν έχει ως σκοπό την ρεαλιστική απεικόνιση ενός ατόμου αλλά μια εντελώς διαφορετική σημειολογία και στοχεύει στην προσωπική σχέση και επαφή της με το πρόσωπο του εικονιζόμενου, είτε υπαρκτού είτε όχι.

Τα κεραμικά της χορεύουν κυριολεκτικά, αναδιπλώνονται σαν να είναι από ύφασμα, και σε αυτήν την ασύμμετρη πλαστικότητά τους ακριβώς είναι που ανακαλύπτει κανείς την ψυχή του δημιουργού τους. Έντονα χρώματα και παιχνιδιάρικα, πολυποίκιλα και αναπάντεχα σχήματα, αντικείμενα χρηστικά και διακοσμητικά συγχρόνως, τα κεραμικά της Κ. Γιάννακα σε προκαλούν να τα αγγίξεις για να νιώσεις την υφή τους και να τα περιεργαστείς για να ανακαλύψεις τις κρυφές τους πτυχές και την ιδιαίτερη μορφή τους.

Η Κατερίνα Γιάννακα είναι μια ταλαντούχα και πολυδιάστατη καλλιτέχνης και μέσα από τη δουλειά της μοιράζεται μαζί μας, με θάρρος, ειλικρίνεια και με τη δική της προσωπική γλώσσα, συναισθήματα κι αλήθειες, εμπειρίες, πόνο αλλά και χαρά μετουσιώνοντας τα σε τέχνη.

Μαρία Τριαντοπούλου

Το τάμα του Έθνους στην Αίγινα

Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμόρφωσης του Χριστού στο Όρος Θαβώρ που η Εκκλησία εορτάζει στις 6 Αυγούστου μας φέρνει στο νου το εκκλησάκι του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου (φυλακών) στην Αίγινα, το οποίο είναι αφιερωμένο στο μεγάλο γεγονός της ζωής του Χριστού. Συνάμα μας ηλεκτρίζει τη μνήμη όταν αυτό το ταπεινό απέριττο αλλά ιστορικό εκκλησάκι αποτελεί το "Τάμα του Έθνους" για την απελευθέρωση των Ελλήνων. Κάτι που όχι μόνο το επίσημο κράτος ξεχνά αλλά και η Εκκλησία της Ελλάδος  που κατά καιρούς σκέπτεται και συσκέπτεται για την ανοικοδόμηση σε καιρούς οικονομικής κρίσης  περικαλλούς ναού ώστε να εκπληρωθεί το "τάμα του Έθνους". Το τελευταίο "κρούσμα" σημειώθηκε στη συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος την 8η Ιουνίου 2012 υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου. Έτσι λοιπόν μετά από αιτήματα πολλών Μητροπολιτών της Ελλαδικής Εκκλησίας αποφασίστηκε η ανέγερση μεγάλου Συνοδικού Πνευματικού Κέντρου Βυζαντινής Παραδόσεως με μεγαλοπρεπή Καθεδρικό Ναό, αφιερωμένο στο Σωτήρα Χριστό, μάλιστα εις εκπλήρωσιν του Τάματος του Έθνους, με χρονικό ορίζοντα αποπερατώσεως του έργου το έτος 2021, δηλαδή διακόσια χρόνια μετά την Εθνική παλιγενεσία.

Εμείς  χάρη συντομίας αναφέρουμε τα εξής:

      Στην προμετωπίδα του εικονιζόμενου στην πρώτη φωτογραφία,  υπάρχει μέχρι σήμερα η  επιγραφή: «Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  ΘΕΟΝ» 1828.  Σε εφημερίδες της εποχής αναφέρεται ότι η επιγραφή του θεμελίου λίθου  έγραφε: «Εκ μέρους του Ελληνικού έθνους ο Κυβερνήτης της Ελλάδος καθιερώνει τον Ναόν τούτον εις τον Σωτήραν της Ελλάδος Θεόν».  Ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της νεότερης και ελεύθερης Ελλάδας φροντίζει από τα πρώτα του βήματα για την εκπλήρωση του "τάματος". Απασχολήθηκαν για την ανέγερση του όλου κτιριακού συγκροτήματος 2000 αμειβόμενοι εργάτες από πρόσφυγες που είχαν καταφύγει τότε στην Αίγινα. Το έργο στοίχισε 515.371 γρόσια και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1829 και εγκαινιάστηκε στις 6 Απριλίου 1829 παρουσία του κυβερνήτη και των συνεργατών του. Επομένως άρχισε να λειτουργεί ενάμιση χρόνο μετά την επέτειο της ναυμαχίας του Ναβαρίνου και τέσσερις μήνες πριν συγκληθεί στο Άργος η Δ΄ Εθνοσυνέλευση από τις 11 Ιούλιο μέχρι τις 6 Αυγούστου του 1829. Από τις συνεδριάσεις της  προέκυψαν 13 ψηφίσματα και μεταξύ αυτών είναι το Η΄ Ψήφισμά που αναφέρεται στο θέμα: «περί του τάματος του έθνους».
      Η επιγραφή του ναού αποδεικνύει ότι  «Το Τάμα του Έθνους» ήταν για το «συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός» και πραγματοποιήθηκε  με τον πρώτο ναό του Σωτήρος στη Αίγινα. Αυτός ο ναός ήταν πρώτιστα η έκφραση της ευγνωμοσύνης του έθνους για την νίκη των Συμμάχων στο Ναβαρίνο. 

" Η Αιγιναία" τεύχος 22

  Το νέο τεύχος της "Αιγιναίας" κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία της Αίγινας, έχοντας στο εξώφυλλό της μια φωτογραφία ενός καταλανικού χειρογράφου. Τη σχέση των Καταλανών με το νησί της Αίγινας και ιδιαίτερα με το λόφο της Παλαιάς Χώρας, προβάλει και αναδεικνύει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού. Ένα  σημαντικό άρθρο του κ. Εουσέμπι Αγιένσα,Διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες στην Αθήνα,  με τίτλο: "Οι Καταλανοί στην Αίγινα' ρίχνει φως στην ταραγμένη και άγνωστη σε πολλούς ιστορική περίοδο. Το σημαντικό αυτό άρθρο "διπλώνει" άψογα με εκείνο της κ. Μαρίας - Δούρου Ηλιοπούλου με τίτλο: "Φραγκικές ηγεμονίες στον ελληνικό χώρο". Ενδιαφέροντα  επίσης είναι και τα άρθρα του α΄ μέρους των κ.κ. Δ. Νικολόπουλου, Γ. Γεωργή, Β. Σωτηρακόπουλου, Πρ. Θεολογίδου, Λ. Μπόγρη- Πετρίτου, Π. Χασάπη, Αλ. Κράους, Β. Λυκούρη και D. Mason.

  Δύο θεματικά μέρη της ύλης θα εγείρουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Πρώτα "τα πρόσωπα της Αίγινας" με άρθρα των κ. Μαίρη Γαλάνη- Κρητικού (2) , κ. Άννας Ρόδη,  κ. Ίριδος Κρητικού με αφιερώματα στον εικαστικό Σεραφείμ Μπάκουλη, Σπύρο Ρόδη, Καίτη Κοπανίτσα και Σούλη Καπράλου αντίστοιχα.

  Κατόπιν το μεγάλο αφιέρωμα για το "Θέατρο στην Αίγινα σήμερα" με άρθρα των κ. Γιώργου Μπήτρου, κ. Άννας Γεραλή, κ. Βασίλη Βασιλάκη, κ. Βασίλη Μουσουλέα, κ. Νίκου Καλαμό, κ. Ανέστη Κορνέζου. Σκέψεις προβλημματισμοί, απόψεις αλλά και παράθεση εργογραφίας των τελευταίων χρόνων που πραγματικά το θέατρο ανθεί στην Αίγινα και παρουσιάζονται από πολλές ομάδες έργα ρεπερτορίου, κωμωδίες αλλά και δύσκολα κείμενα, κάτι που κανείς ίσως δεν περίμενε σε έναν μικρό τόπο. 

   Ακολουθούν ως είθισται οι λογοτεχνικές σελίδες με σημειώματα των κ. Χρήστου Ρέππα, κ. Κώστα Νησιώτη, κ. Δημήτρη Νικολόπουλου και ποιήματα των κ. Γιώργου Μαρίνου και κ. Θανάση Παπαθανασόπουλου.

"Ελλάς και... ξανά προς τη λόρδα τραβάς"

  Πρεμιέρα απόψε Τετάρτη 1 Αυγούστου στο "Γράμμα" απέναντι από το ταχυδρομείο στην πόλη της Αίγινας. Μια παράσταση για την Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει γιατί πάντα προς τη δόξα τραβά. Είναι όμως έτσι;

Τώρα που το καλοκαίρι είναι στην καλύτερή του ώρα και η σάτιρα γύρισε για τα καλά στη ζωή μας, μια μεγάλη παρέα μικρών μεγάλων αλλά και πιο μεγάλων παιδιών αποφάσισε να κάνει θέατρο  στο «Γράμμα». Παιδιά από πέντε διαφορετικές θεατρικές ομάδες της Αίγινας ένωσαν τις δυνάμεις, το ταλέντο μα κυρίως την τρέλα τους  και έγιναν μια παρέα με έναν και μόνο σκοπό να ξορκίσουν το κακό. Να μας κάνουν να ξεχάσουμε αλλά και να θυμηθούμε. Να νοσταλγήσουμε αλλά και να προβληματιστούμε. Να νιώσουμε μια παρέα, όπως τότε που οι παρέες έγραφαν ιστορία. Και ήταν κι εκείνα δύσκολα χρόνια με πολύ φτώχεια, με  αγώνα σκληρό και καθημερινό, με αγωνία για ένα μέλλον άδηλο. Όμως κάθε βράδυ μαζεύονταν στις αυλές, στα πεζοδρόμια στις γωνιές και τα έλεγαν, τραγουδούσαν τον καημό και τα βάσανα. Ένοιωθαν άνθρωποι μέσα από τη φιλική κουβέντα, το νοιάξιμο του ενός για τον άλλο. Ήταν αξιοπρεπείς. Έτσι ξέχναγαν – ξόρκιζαν  την πείνα, την ανέχεια τη μιζέρια και την κακομοιριά. Χαμογελούσαν στην ελπίδα  και συνέχιζαν…..

Λίγα λόγια για το έργο

   Όπως και τότε έτσι και σήμερα ή μετά από λίγους μήνες μας περιμένει λόρδα και των γονέων. Γιατί εκλογές μπορεί να έγιναν και μια και δυο φορές, μπορεί κυβέρνηση να αποκτήσαμε και μάλιστα τρικολόρε... όμως η Ελλάς και πάλι ... προς τη λόρδα τραβά. Άλλωστε αυτό δεν μας υπόσχονται από το Σεπτέμβριο με τα νέα μέτρα και τα αδιαπραγμάτευτα μνημόνια;

  Κι ενώ η λόρδα είναι προ των πυλών, κάποιοι χαρακτήρες, - που δεν είναι τελειωμένοι αναπτήρες - προσπαθούν να επιβιώσουν, άλλοτε ρεμβάζοντας το παρελθόν, άλλοτε καταδικάζοντας και καταγγέλλοντας το παρόν, και άλλοτε ξενυχτώντας έξω από την Τράπεζα για μια σύνταξη πείνας.

  Πρόσωπα γνωστά, οικεία, καθημερινά όπως ο έμπιστος ακόλουθος του Άκη, η λαϊκή κομμώτρια, η κυρία του Συλλόγου, ο σύζυγός της που παίζει τζόκερ, οι συνταξιούχοι, ο παλιατζής αλλά και φιγούρες από το παρελθόν, όπως η δραχμούλα, ο βασιλιάς Αιακός, η Αιγινούλα, η Βαγγελιώ η παινεμένη και τα... κορίτσια που πάνε στη βρύση για νερό.

   Όλοι αυτοί σε μια Αίγινα αφυδατωμένη, σε μια Ελλάδα προδομένη.

  Όλοι αυτοί επί σκηνής στο "Γράμμα"  να πρωταγωνιστούν στη σάτιρα "Ελλάς και ξανά προς τη λόρδα τραβάς"     

 Παίζουν οι : Βατικιώτης Λευτέρης, Γιαξίμη Μαρία,  Καλαφάτη Δέσποινα,  Κορνέζος Ανέστης, Κρεούζη Ελευθερία, Μπέσης Παντελής, Πάσχα Στέλλα Σκλάβαινας Αντώνης και Τζάθα Τίνα.

"Ζονγκ" το νέο βιβλίο του μαθηματικού Παντελή Γαβρίλη

   

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ «ΖΟΝΓΚ»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANDY’S PUBLISHERS

    Η Μαρία είναι μια όμορφη κοπέλα, μετριοπαθής, έξυπνη, καλοσυνάτη, σε αντίθεση από την αδερφή της την Αλέκα και τη φίλη της την Ξένια, που είναι αλαζόνες, υπερβολικά φιλόδοξες, σκληρές. Με το ξεκίνημα της ιστορίας, η πρωταγωνίστρια κλονίζεται από ένα κτύπημα της αμείλικτης μοίρας της. Ο καρκίνος, φέρνει στη ζωή της τα πάνω κάτω. Η μία στενοχώρια διαδέχεται την άλλη, μέχρι που απ’ αυτή την άχαρη ζωή έρχεται να τη λυτρώσει ο Ζόνγκ. Ένας εξωγήινος, που αφού γρήγορα πάρει τη μορφή ανθρώπου, γνωρίζεται μαζί της και της δείχνει ένα κόσμο ιδανικό. Ένα κόσμο αγάπης και αλληλοκατανόησης. Ένα κόσμο, που ο καθένας διευκολύνει τη ζωή του άλλου, ακόμα και θεραπεύοντάς τον. Το κήρυγμά του και τις θεραπείες του τις γεύεται πολύς κόσμος, ενώ ανάμεσα στον Ζόνγκ και τη Μαρία αναπτύσσεται ένας μάταιος έρωτας. Αν και δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλο, το τέλος της ευτυχίας τους δεν θα αργήσει…

Ο Ζόνγκ είναι ο δούρειος ίππος που προσπαθεί να αλώσει αρκετές δογματικές αρνήσεις μας. Οι αρνήσεις αυτές, συνήθως δεν έχουν επίγνωση ότι είναι δογματικές, ίσως, γιατί έτσι τις έμαθαν να πιστεύουν. Επιχειρείται να μπολιαστούν με την αμφιβολία, την ερώτηση, την αμφισβήτηση, τον προβληματισμό και εν κατακλείδι να αντικατασταθεί το πιστεύειν δια του νομίζειν.

Βέβαια υπάρχουν και οι αμετακίνητες σκέψεις,… οι προαποφασισμένες αντιρρήσεις. Οι απόψεις, με τις οποίες κανένας Ζόνγκ δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει να διαπραγματευτεί. Ίσως, γιατί επέλεξαν να ταξιδεύουν τη ζωή, με το βαγόνι που άλλοι διάλεξαν γι’ αυτές, ως το καλύτερο,… μη επιτρέποντας στον εαυτό τους να αναρωτηθεί,… να ψάξει μόνος.

* * *

Ο Παντελής Γαβρίλης ‘Αιγινήτης’ (pantelisaiginitis@gmail.com), γεννήθηκε το 1955 στον Πειραιά και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών και επιμορφώθηκε σε διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων «Διδακτική των Μαθηματικών», «Χρήση Η/Υ», «Κοινωνική και επαγγελματική ισότητα των δύο φύλων», «Περιβαλλοντική εκπαίδευση μαθητών» και «Επαγγελματικός Προσανατολισμός και Συμβουλευτική». Είναι εκπαιδευτικός Μαθηματικός και Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού. Εδώ και χρόνια  κατοικεί και διδάσκει στην Αίγινα.

Συγγραφικό έργο του ιδίου: Τον Δεκέμβριο του 2010, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Publibook και επανακυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2011 από τις εκδόσεις «Λευκή Σελίδα» το δοκίμιο «Παραπλανημένος άνθρωπος,… προσπάθεια για επαναυτοπροσδιορισμό».