Η Αγία Παρασκευή στον οικισμό Λαζάρηδες της Αίγινας

  Ένα από τα πιό πραδοσιακά και γνήσια θρησκευτικά πανηγύρια της Αίγινας είναι αυτό της Αγίας Παρασκευής στον παραδοσιακό οικισμό των Λαζάρηδων στα βουνά της Αίγινας. Ένας οικισμός άγνωστος για το πλατύ παραθεριστικό κοινό του νησιού αλλά αγαπημένος προορισμός όσων λατρεύουν τα βουνά της Αίγινας, την ιστορία, την παράδοση και τα παλαιά μονοπάτια του νησιού.

  Τι γνωρίζουμε όμως για τους Λαζάρηδες;

Δύο   δρόμοι οδηγούν στους Λαζάρηδες. Ο  επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει το δρόμο από την Αίγινα  που οδηγεί προς Τζίκηδες, Παχειά Ράχη, Ανιτσαίο ή  να ανέβει  το  δρόμο προς την Χρυσολεόντισσα  και πριν από το Μοναστήρι  να στρίψει αριστερά  στο χωματένιο,  κακοτράχαλο δρόμο. Ένα είναι σίγουρο, ότι και οι δύο διαδρομές θα αποζημιώσουν  τον  επισκέπτη,  γιατί  θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει την θέα  και  προς τη  δυτική πλευρά του Αργοσαρωνικού [εάν ακολουθήσει την πρώτη διαδρομή] αλλά και προς την ανατολική πλευρά του Αργοσαρωνικού και το Αιγαίο [εάν ακολουθήσει τη  δεύτερη διαδρομή].

   Ο  οικισμός Λαζάρηδες  έχει το   μεγαλύτερο υψόμετρο [ 320μ.] από όλους τους οικισμούς της Αίγινας. Βρίσκεται βόρεια  του οικισμού  του Ανιτσαίο   και σε μικρή απόσταση από αυτόν.

   Στην αρχαιότητα η περιοχή πρέπει να είχε κατοικηθεί, κάτι που μαρτυρείται από την ύπαρξη Μυκηναϊκών   τάφων, οι οποίοι  αποκαλύφθηκαν μετά  από ανασκαφές. Ο  οικισμός  Λαζάρηδες ιστορικά ανήκει στα Μυκηναϊκά  χρόνια. Από  τις ανασκαφές  που έγιναν  πίσω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται στο τέλος ενός δρομίσκου  αριστερά, ανακαλύφθηκαν το 1979 από τον Αλκιβιάδη Λαζάρου μερικοί τάφοι της Μυκηναϊκής περιόδου,  που αποδεικνύουν  ότι  κατοικήθηκε το χωριό  από τη  μακρινή εκείνη εποχή. Στους τάφους αυτούς βρέθηκαν σημαντικά κτερίσματα, τα οποία μεταφέρθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο  του Πειραιά. Τα ευρήματα αυτά,   οι αρχαιότητες στο  διπλανό Όρος και ο μύθος του Αιακού αποδεικνύουν ότι η περιοχή αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προιστορική εποχή. Σήμερα ο χώρος έχει χαρακτηρισθεί αρχαιολογικός.

   Η  θέση  του μικρού αυτού χωριού  είναι μαγευτική. Ο επισκέπτης μπορεί να αγναντέψει  την ανοικτή θάλασσα  προς το Αιγαίο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της περιοχής είναι το μεγάλο λατομείο που συναντάμε  στα αριστερά, πριν μπούμε  στον οικισμό ,  επίσης   το παλαιό πούλμαν,  που έχει μετατραπεί  σε κατοικία,  αλλά  και  οι αναρίθμητες κεραίες  κινητής  τηλεφωνίας  και κάποιων σταθμών που έχουν εγκατασταθεί  στην περιοχή, αλλοιώνοντας  τη  φυσιογνωμία του τοπίου με  τα «κοντέινερ»  και  τις κακόγουστες  κατασκευές.

    Οι  Λαζάρηδες είναι ένα γνήσιο παραδοσιακό χωριουδάκι  με χαμηλά σπιτάκια  [περίπου δώδεκα] και λιγοστούς κατοίκους  που ασχολούνται με τη γεωργία , τα ελαιόδεντρα,  ενώ κάποιοι εργάζονται και στο λατομείο στην είσοδο του χωριού. Σήμερα υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα  και τηλέφωνο  αλλά όχι δίκτυο ύδρευσης. Οι λιγοστοί αυτοί κάτοικοι  από  παλιά  συγκέντρωναν το βρόχινο νερό σε δεξαμενές  [στέρνες – σουβάλες ]που κατασκεύαζαν οι ίδιοι. Οι  στέρνες αυτές και  οι σουβάλες βρίσκονταν κάτω από την επιφάνεια  του εδάφους,   είχαν σχήμα ακανόνιστο   και  καλύπτονταν   με ειδικό  κτίσιμο  όπως  οι  παλαιοί  φούρνοι. Παρόμοιες  στέρνες  αλλά  και σουβάλες  υπάρχουν  και σήμερα   στους Λαζάρηδες, στα βόρεια του οικισμού  και οι κάτοικοι  χρησιμοποιούν  το νερό τους για  το πότισμα των ζώων.

   Στους Λαζάρηδες αξίζει κανείς να επισκεφθεί τη   γραφική εκκλησούλα της Αγίας Παρασκευής, που εορτάζει  στις 26 Ιουλίου. Στο χωριό  εκείνη την ημέρα αλλά και από την παραμονή στήνεται ολόκληρο πανηγύρι στο  οποίο συμμετέχει πολύς κόσμος. Τον  υπόλοιπο χρόνο οι επισκέπτες είναι ελάχιστοι, γιατί λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξη του οικισμού αλλά και την   αρχαιολογική  αξία του.

   Στην απογραφή του 1981 καταγράφηκαν  27 κάτοικοι,   του 1991 17 κάτοικοι και του 2001  μόνον  10.   Το  ΚΤΕΛ  Αίγινας  δεν περνά από εκεί.

Ο Βαγγέλης Πιτσιλός ακροβατεί στην Επίδαυρο

  Πριν πολλά χρόνια γνώρισα ένα παιδί που κοίταζε τα άστρα. Τα μέτραγε, τα ξανα-μέτραγε αλλά πάντα κάτι του έλειπε. Σαν κάτι να μην έβρισκε. Πέρασε πολλές νύχτες εδώ στην Αίγινα μετρώντας τα αστέρια  και ονειρευόταν κάποια στιγμή  να βρει και το δικό του αστέρι εκεί ψηλά, να φωτίζει το νησί του, το χωριό του τα αγαπημένα πρόσωπα τους φίλους και συμμαθητές του.Ψάχνοντας να βρει χώρο ανάμεσα στα αστέρια άρχισε δειλά - δειλά να ακροβατεί στις σκηνές. Να κάνει τα πρώτα του βήματα πάνω στο σανίδι του σχολείου και όπου αλλού έβρισκε πρόσφορο σανίδι. Και σύντομα κατάλαβε ότι το σανίδι τον σηκώνει, τον δέχεται, τον αποζητά. Τότε άρχισε να μεταμφιέζεται, να ντύνεται, να χορεύει, να τραγουδά, να απαγγέλει και να ενσαρκώνει ρόλους.

   Αυτό το παιδί το λένε Βαγγέλη. Και γρήγορα το έμαθαν όλοι στην Αίγινα. Και τον αγάπησαν, γιατί ήταν και είναι αληθινός, ειλικρινής και τίμιος σε αυτό που κάνει. Μα  πάνω από όλα γιατί αμέσως κατάλαβαν ότι αυτό που κάνει το αγαπά και το κάνει με πάθος.

    Γρήγορα άνοιξε τα φτερά του και από τη μικρή σκηνή του 2ου Γυμνασίου και του Πνευματικού Κέντρου στην Κυψέλη, ανέβηκε στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου συμμετέχοντας σε παραστάσεις της ομάδας του Λυκείου ή του Μορφωτικού Συλλόγου Αίγινας.

   Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι. Σπούδασε την υποκριτική τέχνη. Πάλεψε, δούλεψε, βούτηξε στα βαθιά. Και να  που απόψε  το αστέρι εκείνο που έψαχνε από μικρός στην Αίγινα θα λάμψει πάνω από την Αργολική γή. Όταν τα φώτα απόψε θα σβήνουν στις κερκίδες του Αργολικού Θεάτρου ένα μικρό νούτσικο αστεράκι "θρασύτατο" αλλά χαριτωμένο θα παίζει ανάμεσα σε μεγάλους και καταξιωμένους ηθοποιούς, δίπλα στην Λυδία Κονιόρδου, τη Λήδα Πρωτοψάλτη, τον Νίκο Κουρή, το Θέμη Πάνου.

   Θα αστράφτει στο χορό, στον "Ιππόλυτο".

Και  το αστέρι αυτό θα είναι του Βαγγέλη του Πιτσιλού.

   Βαγγέλη απόψε είμαστε  νοερά κοντά σου. Σε συνοδεύουν οι ευχές  των ανθρώπων του νησιού σου που σε πίστεψαν και σε αγάπησαν.

   Καλή παράσταση μικρό μου αστέρι.

 Φωτογραφίες από την παράσταση: "Μια καινούργια μέρα"  Διασκευή από το διήγημα του Ηλ. Βενέζη : "Οι γυναίκες του Άργους, Νοέμβριος 2006, Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

  Από την παράσταση: "Ο ανεμόμυλος  του Ξενοφώντα" Ομάδα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης 2ου Γυμνασίου. Αίθουσα 2ου Γυμνασίου

   Από την παράσταση "Ο σκληρόκαρδος γίγαντας" του Ο.Ουάιλντ. Αίθουσα Λεουσείου Εκκλησιαστικού Ιδρύματος. Χριστούγεννα 2006.

   Από την παράσταση "Το Γαμήλιο Εμβατήριο"  του Άγ.Τερζάκη. Θεατρική Ομάδα Κυψέλης. Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης. Απρίλιος 2006.

Ο Γιώργος Μενέλαος Μαρίνος στο Φεστιβάλ Θεάτρου

  Ο βραβευμένος Αιγινήτης καλλιτέχνης εμφανίζεται αύριο στηνα υλή του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θεάτρου.
   Ο Γιώργος Μαρίνος -κλόουν, συγγραφέας, ποιητής και συνθέτης- έζησε και εργάστηκε για 38 χρόνια στη Δανία, όπου και δημιούργησε το θέατρο Βαλίτσα. Τελευταία ζει στην Αίγινα. Έχει κυκλοφορήσει 23 μεγάλους δίσκους και 57 βιβλία, πολλά απ' αυτά έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε όλη την Ευρώπη. Ποιήματά του υπάρχουν στα Αναγνωστικά Α΄ και Β΄ Δημοτικού.

Ο τραγουδοποιός Γιώργος Μενέλαος Μαρίνος, όπως είναι το πλήρες όνομά του, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά έζησε πολλά χρόνια σε χώρες της Ευρώπης και ειδικότερα στη Δανία, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της μουσικής σκηνής των μπουάτ στην Αθήνα από όπου ξεκίνησε μαζί με τον Γιάννη Αργύρη. Σημαντική ήταν η συμβολή του στην εδραίωση του νέου κύματος, του μουσικού ρεύματος που άνθησε τη δεκαετία του 60-70. Παράλληλα παρουσιάζει τότε με μεγάλη επιτυχία τραγούδια, σε μουσική και ποίηση που ο ίδιος έχει γράψει, στις μπουάτ "Εσπερίδες" και "Απανεμιά" στην Πλάκα.

Άνθρωπος της μελωδίας και του λόγου, ανήσυχο πνεύμα που αναζητά νέες εμπειρίες, ξεκινώντας από την Ιταλία και καταλήγοντας στη Δανία, σπουδάζει την τέχνη της παντομίμας και του κλόουν.

Μετά τις σπουδές του, διδάσκει για τέσσερα χρόνια σε σχολείο στη Δανία, δημιουργεί το θέατρο ‘‘Βαλίτζα’’ και «μαζί με τα παιδιά» φτιάχνει «καμιά δεκαριά δίσκους». Έργα του δεν υπάρχουν μόνο στα δανέζικα ανθολόγια -με μουσική και στίχους του, αλλά και στα ελληνικά βιβλία της γλώσσας που διδάσκονται στα Δημοτικά Σχολεία μας. Επίσης έχει εκδώσει πολλά βιβλία και δίσκους στα ελληνικά.

Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, δε μπορούσε να έλθει στην Ελλάδα καθ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας. Με τη μεταπολίτευση επιστρέφει. Η Αίγινα μπαίνει στη ζωή του στις αρχές της 10ετίας του ’80, εξ αιτίας του Γιώργου Μιχαλακόπουλου, με τον οποίο φτιάξανε μαζί το δίσκο «Γεια χαρά».

Έργα και δημιουργίες του έχουν διακριθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ειδικότερα δε στην πόλη μας έχει βραβευτεί συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις του Πανελλήνιου Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών θιάσων «Μώμος ο Πατρεύς».

Ο Γιώργος Μαρίνος ένας από τους τελευταίους μεσαιωνικούς τροβαδούρους, ποιητής και άνθρωπος της μελικής αφήγησης συνεχίζει να δημιουργεί δίνοντας μας απλόχερα στιγμές χαράς, προβληματισμού και ψυχαγωγίας.

   Ώρα έναρξης 21.15 μ. μ. Είσοδος  ελεύθερη.

Η Αίγινα της Αλίκης

     H Αίγινα της Αλίκης είναι η Αίγινα  της δεκαετίας του '50 όταν στο νησί γυρίστηκε μια από τις πρώτες ταινίες της, το "Διακοπές στην Αίγινα" με συμπρωταγωνιστές τον Α. Μπάρκουλη, Λ. Κωσταντάρα, Θ. Βέγγο, Αλ. Στρατηγού, Χρ. Ευθυμίου και πολλούς άλλους. Μια ταινία με φοβερή φωτογραφία των περιοχών, των δρόμων, των παραλιών, του λιμανιού και της παραλίας με τα ιστορικά καφενεία της εποχής αλλά με αφελές σενάριο.

   Θυμηθήκαμε αυτήν την ταινία σήμερα που συμπληρώνονται 18 χρόνια από το θάνατο της πρωταγωνίστριας (ήταν 23 Ιουλίου του 1996) και ανασύραμε τις φωτογραφίες αυτές από το φιλμ που δείχνουν το πρωταγωνιστικό ζευγάρι στον Προφήτη Ηλία στον Ασώματο αλλά και μέσα στο εκκλησάκι του Αη - Νικόλα του θαλασσινού.

   Στην τρίτη φωτογραφία πάλι από στιγμιότυπο της ταινίας από χορό σε κεντράκι στην περιοχή Φάρος. Στο διπλανό χορευτικό ζευγάρι διακρίνουμε την κ. Μαίρη Γαλάνη - Κρητικού.

 Οι  φωτογραφίες προέρχονται από την έκθεση παλαιών φωτογραφιών της Αίγινας που παρουσιάστηκε πέρσι τέτοια εποχή στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

 Παλιά προβλήτα Αίγινας, Α.  Βουγιουκλάκη,  Λ. Κωσταντάρας και ο γνωστός στους παλαιότερους Πάρις.
 Στις  επόμενες φωτογραφίες οι πρωταγωνιστές Α. Βουγιουκλάκη και Α. Μπάρκουλης στου 'Μαριδάκι"

   Κοιτώντας τις φωτογραφίες, παρακολουθώντας την ταινία δύσκολα ίσως αναγνωρίζουμε κάποια τοπία και σημεία της Αίγινας. Εκείνη η Αίγινα  της δύσκολης - οικονομικά- δεκαετίας του '50 με τους χωματόδρομους, τα μικρά μαγαζάκια, τα ελάχιστα αυτοκίνητα και τα υποτυπώδη μέσα διαβίωσης, οδηγούσε  πολλούς ντόπιους να μετακινηθούν σε Αθήνα και Πειραιά για να βρουν δουλειά, σήμερα είναι ένα μακρινό παρελθόν που ζωντανεύει μόνο μέσα από αυτές  τις φωτογραφίες ή κάποιες ασπρόμαυρες ταινίες που εξακολουθούν να παίζονται στην τηλεόραση.

   Λεπτομέρειες για τα γυρίσματα της ταινίας αλλά και πολλές περιγραφές για τη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών της και την ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί στην Αίγινα εκείνες τις ημέρες των γυρισμάτων μπορεί κάποιος να διαβάσει στο βιβλίο της κ. Μαίρης Γαλάνη - Κρητικού: "ΑΙΓΙΝΑ"

 Αλ. Βουγιουκλάκη - Α. Μπάρκουλης - Αλέκα Στρατηγού.

"ΤετραΠαραλογία" στο Φεστιβάλ Θεάτρου

 Με αυτόν τον ευρηματικό τίτλο μας προσκαλούν την Τετάρτη 23 Ιουλίου και ώρα 21.15 στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου  Αίγινας τέσσερα νέα κορίτσια από τη Δραματική Σχολή "Ιάκωβος Καμπανέλης".

Παίζουν: Τεό Μαχανά, Ηλιάνα Μπαφέρου, Κριστέλα  Ζοτάι, Τίνα Τζάθα.

  Η παράσταση περιέχει δραματοποίηση  θεατρικών και μή κειμένων με θέμα τον φασισμό, την γυναίκα, τον έρωτα, τον ρατσισμό κλπ - 4 άτομα που θα μιλούν για πράγματα που μας απασχολούν αλλά δεν τους δίνουμε "ιδιαίτερη σημασία"  

 όπως δήλωσαν οι νεαρές πρωταγωνίστριες στο AeginaLight: Η "ΤετραΠαραλογία" είναι μια σύνθετη αυτοσχέδια λέξη που μέσα της περικλείει τον παραλογισμό, την παραλογή και το γεγονός ότι είμαστε τέσσερα άτομα επί σκηνής.
Η performance αναπτύχθηκε γύρω απ'το ερώτημα "πού είναι ο εχθρός..." - Πού μπορεί να κρύβεται ανάλογα την εποχή και το κοινωνικό περιβάλλον.
Χρησιμοποιήθηκαν κείμενα τα οποία αφορούν τον πόλεμο, την επανάσταση, την αντίσταση και την εξέγερση από τα βιβλία (έργα):
- Το Σύντομο Καλοκαίρι της Αναρχίας του Χανς Μάγκνους Εντσενμπέργκερ.
- Κάιν του Ζοζέ Σαραμάγκου.
- Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη.
- Χάρτινη Τίγρη του Ολιβιέ Ρολέν.
- Οι Μη Κανονικοί του Μισέλ Φουκώ.
- Η Οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε του Καμίλο Χοσέ Θέλα
- Μονόλογος του Joker (The Dark Knight - ταινία)
- Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
- Αντιγόνη του Σοφοκλή.
- Η Εβραία του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

  Η παράσταση δίνεται στα πλαίσια  του Φεστιβάλ Θεάτρου Αίγινας. Τιμή εισιτηρίου 10 Ευρώ. Φοιτητικό 5 Ευρώ.

Ο Προφήτης Ηλίας στο Βαθύ

 "Εις το βουνό ψηλά εκεί , είν' Εκκλησιά ερημική, 

το σήμαντρο της δεν κτυπά δεν έχει ψάλτη ούτε παπά...."

   Πολλές οι εκκλησιές που είναι αφιερωμένες στον Προφήτη Ηλία και μάλιστα στα νησιά μας. Στις χαμηλές κορφές των νησιών συναντάς κάτασπρα λουσμένα στο φως ναΰδρια αφιερωμένα στη χάρη του. Στην Αίγινα εκτός από την περιοχή του Ασωμάτου, Προφήτη Ηλία συναντούμε στην Αιγινήτισσα, στη Βαγία και στο Βαθύ και κάποια ιδιωτικά εκκλησάκια (Κυψέλη).   Η ανάβαση προς  τον Προφήτη Ηλία στο Βαθύ και η μικρή διαδρομή μέσα στο αλσύλιο από πεύκα αποκαλύπτει μια μικρή όαση ομορφιάς που για πολλούς είναι άγνωστη. Ίσως από τα ωραιότερα σημεία της βόρειας πλευράς του νησιού και της Αίγινας. Η  θέα σε καθηλώνει. Η καθαρή ατμόσφαιρα μας επέτρεψε να διακρίνουμε ως τον Πειραιά τη Σαλαμίνα και τα Μέγαρα. Στα πόδια μας ο οικισμός της Σουβάλας και το μάτι σου να ανιχνεύει και να χαρτογραφεί σπιθαμή προς σπιθαμή κάθε σημείο από το λιμάνι της Σουβάλας μέχρι τη νησίδα  του Τούρλου, αλλά και την κορυφογραμμή με τους  πύργους - μύλους πάνω από τους Αγίους και το κάστρο της Παλαιάς Χώρας, τα πρώτα εκκλησάκια και τη Δραγωνέρα. Από την άλλη πλευρά η περιοχή του Λεόντι της Κυψέλης και η παραλία μέχρι τα Πλακάκια.

    Ο ναός αστραφτερός καθάριος ντυμένος στα νησιώτικα χρώματα  με ένα φροντισμένο προαύλιο με πεζούλια για κάθε κουρασμένο αναβάτη. Το εσωτερικό του ναού μας γοήτευσε. Ένας ευρύχωρος ναός με όμορφες εικόνες αρκετά περιποιημένος. Όπως μας πληροφόρησε ο π. Νεκτάριος Κουκούλης παλαιός εφημέριος του Βαθέος, ο ναός έχει εγκαινιασθεί από το Μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο Καραμάνο. Είναι τρισυπόστατος και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο (γι' αυτό και η εικόνα του Αγίου στο τέμπλο του ναού) στον Προφήτη Ηλία και στον Άγιο Προκόπιο.

    Ένας ιδανικός περίπατος για το τριήμερο που διανύουμε.

    Στην κορυφή του λόφου μπορεί κάποιος να ανέβει είτε από τον παραλιακό δρόμο Αίγινας - Σουβάλας, είτε μέσα από τον οικισμό του Βαθέος.

Η Γιασεμί Κηλαηδόνη σε έναν σπαραχτικό μονόλογο.

   Το έργο "Μαράν Αθά" του Θωμά Ψύρρη σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη ήταν η εναρκτήρια παράσταση του Φεστιβάλ Θεάτρου Δήμου Αίγινας. Η παράσταση που διήρκεσε δυόμισι ώρες καθήλωσε τους θεατές με την ιστορία του ενενηντάχρονου μοναχού που σπάζοντας τη σιωπή εξήντα πέντε χρόνων αφηγείται τη ζωή του και τα μεγάλα διλήμματα που αντιμετώπισε. Πρωταγωνίστρια της βραδιάς η κ. Γιασεμί Κηλαηδόνη  που μετά από μια θριαμβευτική τρίχρονη πορεία του έργου στην Αθήνα και σε πόλεις της Ελλάδας, γοήτευσε τους θεατές της Αίγινας.

Το ''Μαράν Αθά'' θεωρήθηκε από τους κριτικούς ως ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Είναι γραμμένο σε μια ιδιότυπη γλώσσα, δομημένη από στοιχεία της ντοπιολαλιάς της Θεσσαλίας και της εκκλησιαστικής καθαρεύουσας με ένα ρυθμικό «γλυκύ» και «εύηχο» λόγο.

Το έργο διαπραγματεύεται την  αναγνώριση του εαυτού μας, μέσα από την αναγνώριση του άλλου και τα όρια της προσωπικής μας βούλησης και ευθύνης και αποτελούν τα εσώτερα μοτίβα της παράστασης.

Ένα δυνατό έργο, μια σπουδαία παράσταση, μια σημαντική ερμηνεία που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στην Αίγινα.