Ο άρχοντας Άγιος Δημήτριος στο Λεόντι.

 

  Πλούσιος ο λαογραφικός διάκοσμος  της εορτής του Αγίου Δημητρίου που βρίσκεται στο μεταίχμιο δύο εποχών. Ιδιαίτερα αγαπητός Άγιος με πολλές εκκλησίες αφιερωμένες στη χάρη του, ο Άγιος Δημήτριος έρχεται κάθε χρόνο εκεί στα τέλη του Οκτώβρη να μας θυμίσει ότι οι γιορτές του χειμώνα είναι προ των πυλών.     

Ωστόσο πάντα μας προσφέρει και τις τελευταίες λιακάδες ή "καλωσυνάδες" όπως έλεγαν οι παλαιότεροι,  το καλοκαιράκι του Άι - Δημήτρη, όπως ο λαός θέλει να ονομάζει τις τελευταίες λιακάδες της εποχής, αλλά και διστακτικός ο χειμώνας που ακόμα δεν λέει να βρέξει κανονικά.
Η εορτή του Αγίου Δημητρίου είναι και προπομπός της επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Και σιγά- σιγά μπαίνουμε στον μεγάλο κύκλο των ονομαστικών εορτών  που ζεσταίνουν  την φθινοπωρινή ατμόσφαιρα  και  μας  οδηγούν προς τα Χριστούγεννα.

   

   

  

   Στα καθ' ημάς ο Άγιος Δημήτριος πανηγυρίζει σε ξωκλήσια   της Αιγινήτικης υπαίθρου. Και είναι αρκετά κάτι που μαρτυρεί και  την ευλάβεια  των κατοίκων  του νησιού προς  τον Άγιο.

     Στους Τζίκηδες, στο Συναιτερισμό, στη Σαρακίνα και σε άλλα σημεία.

    Ο ναός  στη  φωτογραφία βρίσκεται στα όρια  των οικισμών του Λεοντίου και της Κυψέλης, στη στάση Παυλινέρη. Πρόκειται για ένα πολύ παλαιό εκκλησάκι, μεγάλων διαστάσεων μετά τις συνήθεις προσθήκες σε αυτές  τις περιπτώσεις προς  τα δυτικά. Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στην αρχιτεκτονική του ναού και ιδιαίτερα  στο εσωτερικό του όπου συναντάμε τόξα με πέτρα όπως αυτά των εκκλησιών της Παλαιάς Χώρας. Η εγγύτητα των εκκλησιών ίσως ή η μικρή χρονική απόσταση της κατασκευής των ναών μπορεί να επέδρασε προς αυτή την κατεύθυνση.

    Το ναΰδριο  επιμελούνται  ιδιαίτερα οι οικογένειες  της περιοχής. Το διατηρούν καθαρό και εξοπλισμένο με  κάθε αντικείμενο  που απαιτείται.Ιδιαίτερη εντύπωση  προκαλείται από  τις όμορφες φορητές εικόνες  που βρίσκονται  στο τέμπλο και στους τοίχους.

Το βυζαντινό μνημείο του Αγίου Δημητρίου στην Παλαιά Χώρα.

"Ο Μπαρμπαρόσας κούρσεψε την Παλιαχώρα και ξεντέριασε τους Λαδαίους"

Μια επιγραφή που μαρτυρεί τη καταστροφική επιδρομή του Μπαρμπαρόσα στην Παλιαχώρα της Αίγινας. Βρίσκεται πάνω από το παράθυρο της νότιας πλευράς του ναού και αποτελεί ιστορικό τεκμήριο για τη ζωή του οικισμού. Όμως δεν είναι μόνο αυτή η επιγραφή που κεντρίζει το ενδιαφέρον σε αυτό το ναό.

  Ο Άγιος  Δημήτριος της Παλιαχώρας, ένας από τους δύο ναούς που είναι αφιερωμένοι στη μνήμη του Αγίου, είναι ίσως από τους λίγους ναούς που παρουσιάζουν ενδιαφέρον στο εξωτερικό τους.

   Με συντροφιά το πανάρχαιο κυπαρίσσι και με μικρό προαύλιο ο ναός βρίσκεται υπερυψωμένος σε σχέση με το καλντερίμι που περνά ακριβώς δίπλα του. Κτισμένος σε επικλινές έδαφος αποκτά μια επιβλητική μορφή και επιβάλλεται με τη σιλουέτα του στον διαβάτη.

   Αν όμως κάποιος πλησιάσει κοντά θα διακρίνει τον ανάγλυφο σταυρό στο επιστύλιο και μικρά ανάγλυφα τριαντάφυλλα (ρόδακες). Ακολουθεί προς τα πάνω ανάγλυφη η εικόνα του Αγίου Δημητρίου έφιππου και μια ανορθόγραφη επιγραφή  που αναφέρεται στην ανακαίνιση της εκκλησίας.

 Ο εξωτερικός διάκοσμος έχει μεγάλο ενδιαφέρον σε σχέση με το εσωτερικό του ναού στο οποίο δεν σώζονται τοιχογραφίες. 

  Η  εκκλησία σύμφωνα με τον κ. Σοφοκλή Δημητρακόπουλο κτίστηκε το 1619 και το 1972 πραγματοποιήθηκαν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία προστατευτικές εργασίες.

Οι τέσσερις φωτογραφίες στο μέσον ανήκουν στην κ. Καλλιρρόη Μπέση.

   Ένα δεύτερο ναό  του Αγίου Δημητρίου συναντάμε στην κορυφή του λόφου στο κάστρο. Για την ακρίβεια αναφερόμαστε στο δίδυμο ναό των Αγίων Δημητρίου και Γεωργίου, ο οποίος εσωτερικά παρουσιάζει μεγάλες φθορές και σημάδια εγκατάλειψης.

 

Μια Κυριακή στο Αγκίστρι.

Το πλοίο έρχεται, η μέρα τελειώνει σιγά - σιγά μαζί και η μικρή εκδρομή στο απέναντι νησί. Στο Αγκίστρι. Μια μικρή απόδραση αλλά πανέμορφη στο ήρεμο , καταπράσινο, γαλήνιο και πεντακάθαρο νησί  που ακόμα φιλοξενεί πολλούς επισκέπτες που απολαμβάνουν τις τελευταίες λιακάδες  του Οκτώβρη.

Το Αγκίστρι πάντα αποτελεί  ιδανικό προορισμό όχι μόνο εξαιτίας  της κοντινής απόστασης και της συχνής ακτοπλοϊκής σύνδεσης αλλά και λόγω της  φυσικής ομορφιάς  του.

Ο ιερός ναός  της Ζωοδόχου Πηγής  απαραίτητος σταθμός για προσκύνημα, αγαπητή εκκλησία  σε πολλούς Αιγινήτες που την επισκέπτονται κάθε χρόνο  στην πανήγυρη της μετά  το Πάσχα. Μαζί και η φιλοξενία και τα κεράσματα  του εφημέριου αρχιμ. Ελευθέριου Κουμασίδη.

 

Ο Άγιος Δημήτριος στη Σαρακίνα της Κυψέλης.

 

   Δύο σπάνιες φωτογραφίες του κ. Δημήτρη Μπέση δημοσιεύουμε λόγω της εορτής του Αγίου Δημητρίου. Οι  φωτογραφίες απεικονίζουν  στιγμιότυπα από  τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου στη Σαρακίνα, στην περιοχή της Κυψέλης. Αναζητήσαμε τον Επίσκοπο  που εικονίζεται στην παρακάτω φωτογραφία. Ενδεχομένως να πρόκειται για τον Κερνίτσης Χρυσόστομο, ενώ ο σημερινός εφημέριος  της Κυψέλης μας ενημέρωσε ότι ο ναός εγκαινιάστηκε από τον Μητροπολίτη Εδέσσης και Πέλλης Παντελεήμων στις 10 - 9 -1950 σύμφωνα με  την υπογραφή  του  στο αντιμνήσιο  των εγκαινίων  του ναού. Ο κ. Δ. Μπέσης μας πληροφόρησε ότι  το ναό έκτισε ο Χρήστος Ντούφης στο οικόπεδο του Γιώργου Σημαντώνη. Ενδεχομένως  η δεύτερη  φωτογραφία να προέρχονται από την ημέρα των εγκαινίων διότι στην πρώτη ο  ρουχισμός δεν ταιριάζει για μήνα  Σεπτέμβριο.

Ο  ναός  βρίσκεται στα ψηλά της Κυψέλης, στην περιοχή "Σαρακίνα", μετά τις οικίες Περατικού και Κουζούπη. Είναι ένα πολύ παλαιό εκκλησάκι το οποίο έχει εγκαινιασθεί από τον Μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο. Στον περίβολό του υπάρχουν τάφοι αλλά και ένα αλώνι. Η εκκλησούλα είναι ευδιάκριτη και από το απέναντι βουνό από το δρόμο που οδηγεί προς Άγιο Νεκτάριο, Αφαία, Αγία Μαρίνα. 
  Περιττό να αναφέρουμε πως η θέα  που απλώνεται μπροστά  στα μάτια  του επισκέπτη είναι μοναδική. Το βλέμμα αγκαλιάζει όλη την πόλη της Αίγινας, τον Ασώματο, την Κυψέλη και φθάνει μέχρι τα αντικρινά βουνά  της Πελοποννήσου. Δυστυχώς αισθητικά  έχουν γίνει κάποια λάθη ιδιαιτέρως με το εξωτερικό στέγαστρο με ελλενίτ που αντικατέστησε το παλαιότερο που ήταν τσιμεντένιο και πιο  διακριτικό. Στον περίβολο  του ναού υπάρχουν και τάφοι κεκοιμημένων.

  Ευχαριστούμε  τον κ. Δημήτρη Μπέση και του ευχόμαστε λόγω της ονομαστικής  του εορτής να είναι πολύχρονος.

Πολλές φωτογραφίες μας έστειλε προς δημοσίευση ο κ. Χρήστος Νεστορίδης. Ο εφημέριος  της Κυψέλης π. Νεκτάριος Κουκούλης λειτούργησε  το εκκλησάκι το Σάββατο 24 Οκτωβρίου.

Τι κι αν είναι Οκτώβριος;

Το καλοκαίρι είναι εδώ! Με λίγα διαλείμματα φθινοπώρου, το καλοκαίρι δείχνει πως δεν θέλει να μας αφήσει, χαρίζοντας  μας  φωτεινές μέρες και ήρεμες  θάλασσες  που προσφέρονται  για κολύμπι αλλά είναι ιδανικές  για όσους έχουν σκάφη να συνεχίσουν τα  ταξίδια  τους στο Σαρωνικό.

Το μικρό καλοκαιράκι  του Αγίου Δημητρίου είναι εδώ λοιπόν.

Χθες Παρασκευή 23 Οκτωβρίου και πολλά σκάφη άρχισαν να έρχονται και πάλι προς  το νησί δίνοντας μια εικόνα Ιουλίου.

Η φωτογραφίες είναι από την περιοχή της Καβουρόπετρας.

 

Στολίσαμε για τη μεγάλη γιορτή.

            Στα πρόθυρα εορτής. Μιας μεγάλης Εθνικής επετείου  που πρωταρχικό ρόλο έχει η σημαία. 

Λίγο πριν τη σχολική εορτή οι σημαίες πήραν τη θέση  τους στην αίθουσα εκδηλώσεων και  στους διαδρόμους  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας.

 

Το μοναδικό εκκλησάκι του Αγίου Αβερκίου στην Αίγινα.

 

    Στη μνήμη του Αγίου Αβερκίου - 22 Οκτωβρίου - είναι αφιερωμένος ο μικρός ναός της Κυψέλης.
Ο  Άγιος Αβέρκιος είναι ένας από τους λιγότερους γνωστούς Αγίους της Εκκλησίας.  Στην Κυψέλη πίσω ακριβώς από τον ενοριακό ναό του χωριού υπάρχει μια μικρή πετρόκτιστη εκκλησούλα αφιερωμένη στη μνήμη του, η οποία είναι και η μοναδική στην Αίγινα. Ενδεχομένως να είναι και η μοναδική σε όλη την Ελλάδα. Αν κάποιος δεν γνωρίζει την ύπαρξη της είναι δύσκολο να την ανακαλύψει διότι είναι στην κυριολεξία χωμένη ανάμεσα στα κτίρια του ναού και της Κοινότητας και σε πιό χαμηλό επίπεδο.
  Ο ναός αναφέρεται ότι είναι πολύ παλαιός. Στον περίβολό του ήταν θαμμένοι  παλαιοί ιερείς  του χωριού. Με τη δημιουργία κοιμητηρίου στους Αγίους Θεοδώρους τα οστά τους μεταφέρθηκαν εκεί. Σήμερα το ναΰδριο χρησιμοποιείται ως παρεκκλήσιο και εξυπηρετεί ανάγκες του μεγάλου ναού.

Τον τελευταίο χρόνο δέχθηκε  τις ευεργετικές εργασίες συντήρησης από   τον εφημέριο π. Νεκτάριο Κουκούλη και τους επιτρόπους  του ναού. Τακτικά το έργο επέβλεπε  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Εφραίμ ο οποίος καθοδηγούσε και ευλογούσε τις εργασίες.
   Σήμερα το μικρό ναΰδριο είναι ένα κόσμημα και μπορεί να φιλοξενήσει ακολουθίες με λίγους πιστούς, κύκλο μελέτης Αγίας Γραφής ή ολιγομελή τμήματα Κατηχητικών Σχολείων ή ακόμα και το μυστήριο της Θ. Εξομολογήσεως.

 Λίγα λόγια για τη ζωή του Αγίου Αβερκίου:

Ο Όσιος Αβέρκιος έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ. Η άμεπτη ζωή του και η καρποφορία της διδασκαλίας του, παρακίνησαν το ποίμνιο να τον αναγκάσει να γίνει επίσκοπος Ιεραπόλεως στη Φρυγία. Το αξίωμα δε μείωσε το ζήλο του Αβερκίου. Έλεγε, μάλιστα, ότι δεν αρκεί κάποιος να φαίνεται άρχων, αλλά και να είναι πραγματικά. Δηλαδή να αυξάνει τη διακονία και τους κόπους του. Διότι κατά το Ευαγγέλιο, «εἰ τις θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος» (Ευαγγέλιο Μάρκου, θ' 35), που σημαίνει, αν κανείς θέλει να είναι πρώτος κατά την τιμή, οφείλει με την ταπείνωση του απέναντι στους άλλους, να γίνει τελευταίος από όλους και υπηρέτης όλων με την άσκηση της αγάπης. Και ο Αβέρκιος την εντολή αυτή έκανε πράξη στη ζωή του. Γι' αυτό και ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να κάνει πολλά θαύματα. Θεράπευσε την κόρη του βασιλιά της Ρώμης, από πονηρό δαιμόνιο. Θερμά νερά από τη γη εξέβαλε και άλλα πολλά θαύματα έκανε. Επίσης, ο Αβέρκιος κήρυξε σε όλες τις πόλεις της Συρίας και Μεσοποταμίας. Έπειτα πήγε στη Λυκαονία, την Πισιδία και στην επαρχία των Φρυγών. Ονομάστηκε ισαπόστολος, διότι περιόδευσε και κήρυξε όπως οι κορυφαίοι Απόστολοι του Χριστού. Πέθανε ειρηνικά, 72 χρονών.