Η πολύχρωμη Αίγινα της Μαρίας Πώπ.

 Άλλη μια πλευρά  της παραλίας ζωγραφισμένη από την Μαρία Πώπ. Εικόνα γνωστή και πολύ διαδεδομένη από τα ηλεκτρονικά μέσα, θα έλεγε κανείς ότι συνεχίζει την προηγούμενη εικόνα - πίνακα που δημοσιεύσαμε.

Τούτη τη φορά η καλλιτέχνης επικεντρώνει στην ανατολική και νότια πλευρά  του λιμανιού που πρώτες δεκαετίες και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα συγκέντρωνε όλη την εμπορική κίνηση με πολλά καΐκια μεγάλα και μικρά  να δένουν σε αυτό το σημείο. Κυρίως καΐκια που μετέφεραν προϊόντα και άλλα είδη στην Αίγινα.

Η εικόνα προσδιορίζεται από δύο εμβληματικά κτίρια. Αριστερά  την οικία Λογιωτατίδη και δεξιά  την Παναγίτσα. Ενδιάμεσα θα περίμενε κανείς μια πιστή απεικόνιση της ψαραγορά ή των κτιρίων που ονομάζονταν "Υδραίϊκα", ωστόσο η ζωγράφος επιλέγει το Δημαρχείο με τα καφενεδάκια, λίγα καταστήματα και το ξενοδοχείον "Ακταίον" όπου στο ισόγειο του σήμερα βρίσκεται η "Ρέμβη". Πολλά  σπίτια συμπληρώνουν την εικόνα στο βάθος, με δέντρα άφθονα, ιδιαίτερα φοίνικες και τον τρούλο της Μητροπόλεως. Τα βουνά στο βάθος ολοκληρώνουν την εικόνα της ζωγράφου. Η τεχνική "ναΐφ" στο απόγειο της με χρώματα γήινα, παιχνιδιάρικα που απεικονίζουν μια παλιά και χαρούμενη Αίγινα, χωρίς κίνηση, μηχανάκια, νταλίκες και πούλμαν. 

Μια παραλία ήσυχη, καθημερινή, ανθρώπινη.

Απολαύστε την!

Μια ζωγραφιά η Αίγινα.

 Η όμορφη παραλία  της Αίγινας μέσα από το μάτι και την ευαισθησία της Μαρίας Πωπ. Μια καλλιτέχνης που αποτύπωσε στον καμβά της με μοναδικό τρόπο και χρώματα σημεία και τόπους της Αίγινας, ιδιαίτερα την πόλη και το παραλιακό μέτωπο αλλά και μικρά λιμανάκια μέχρι και το πανηγύρι του Αι Σώστη στην Πέρδικα.

Σε αυτό το τμήμα της παραλίας, οι παλαιότεροι θα αναγνωρίσουν παλαιά καταστήματα και χρήσεις ακινήτων που πλέον έχουν αλλάξει θεαματικά.

Αρχίζοντας από αριστερά στον πίνακα διακρίνουμε το μπακάλικο του Μούρτζινου (σημερινό καφέ - "Αλέξανδρος") και  το δρόμο που ανεβαίνει προς τον Πύργο Μαρκέλου. Συνεχίζοντας μια σειρά από παλαιά μαγαζιά, η γωνία Πρωτονοταρίου, το θρυλικό κατάστημα  του Γιώτη με εφημερίδες, περιοδικά, τσιγάρα, παιχνίδια και άλλα είδη, το κατάστημα με τα φιστίκια, το εστιατόριο του Αλεξίου, (σημερινό "Marilise" )  το γνώριμο περίπτερο που διατηρούσε ο αείμνηστος Μηνάς και φυσικά  το καφενείο του Σακκιώτη (σημερινό καφέ "ΟΙΝΟΗ").

Το Λιμεναρχείο στη σημερινή του θέση και το επιβλητικό σπίτι ιδιοκτησίας Μουσουλέα.

Ασφαλώς μια διαφορετική και αλλοτινή Αίγινα με τους ανθρώπους της, τα παλιά επαγγέλματα, τις καθημερινές συνήθειες, το ήθος και τους ανθρώπινους ρυθμούς  της.

Απολαύστε την!

Δωρεά βιβλίων από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

 Βιβλία από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" παρέλαβε σήμερα το 2ο Γυμνάσιο Αίγινας, μετά από κλήρωση που διενεργήθηκε στις εκδόσεις. Τα βιβλία είναι αξίας 80 ευρώ και θα εμπλουτίσουν  τη υπάρχουσα Δανειστική βιβλιοθήκη  του σχολείου. Μαζί με τα βιβλία υπάρχει συνοδευτικός φάκελος  με τον τίτλο: "Βάλε το βιβλίο στη ζωή σου" που περιέχει εκπαιδευτικό υλικό, προσπέκτους και σελιδοδείκτες. 

Ήταν κάποτε μια υδροφόρα

                                   

Ήταν κάποτε μια υδροφόρα. Όπως λέμε... "ήταν ένα μικρό καράβι". Βέβαια μικρή ήταν αλλά  ήταν και πολύ χρήσιμη γιατί μας μετέφερε  το νερό. Κι έτσι δεν λέγαμε το νερό... νεράκι....

Τη θυμηθήκαμε αυτές τις μέρες την παλιά υδροφόρα που τη λέγανε "ΑΙΓΙΝΑ". Τυχαίο;  

Αυτή η εικόνα πλέον είναι ιστορική. Η υδροφόρα "ΑΙΓΙΝΑ" που είχαμε συνηθίσει εδώ και δεκαετίες να βλέπουμε καθημερινά  δεμένη δίπλα  στο ΝΟΑ δεν  υπάρχει πια. Ρυμουλκούμενη οδηγήθηκε  για διάλυση στα ναυπηγεία Aliaga της  Τουρκίας.

  Το πλοίο ήταν κατασκευής  1966  και καθημερινά μετέφερε  νερό στην Αίγινα από τον Ασπρόπυργο. Η αργή πλεύση  της, η φιγούρα της στο Σαρωνικό, η εικόνα  της στο λιμάνι της Αίγινας την έκανε αναπόσπαστο τμήμα της καθημερινότητας μας σε τέτοιο σημείο που πολλές φορές  να μην την προσέχουμε. 

   Αθόρυβη αλλά ακούραστη ταξίδευε  χειμώνα - καλοκαίρι για να εξυπηρετήσει  τις ανάγκες  του νησιού. Πολυδουλεμένο σκάφος οδηγήθηκε  εκεί  που η μοίρα όλων των πλοίων οδηγεί και παραδίνεται πλέον  στο φλόγιστρο του διαλυτή.

   Εμείς θα τη θυμόμαστε είτε  φορτωμένη με νερό να εξέχει ελάχιστα από την επιφάνεια  της θάλασσας είτε ξεφόρτωτη να  υψώνεται στη  μπούκα  του λιμανιού της Αίγινας

Πληροφορίες από το προφίλ  του κ.Παντελή Φύσσα στο Fb.

Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Καπουτζίδη που μίλησε στην EΡΤ NEWS για την Παλαιά Χώρα.

"ΣΤΟ  ΚΈΝΤΡΟ"  χθες  βράδυ, Τρίτη 13 Ιανουαρίου η Αίγινα, στην εκπομπή του δημοσιογράφου Γιώργου Κουβαρά. Μεγάλη η αναφορά στην "Αίγινα  του Καποδίστρια" όπως ήταν ο υπότιτλος της εκπομπής και με κεντρικό άξονα της την διετή παρουσία  του Κυβερνήτη στην Αίγινα και τα Καποδιστριακά κτίρια.

Ο κ. Γ. Κουβαράς δεν παρέλειψε στον κάδρο της εκπομπής να μην συμπεριλάβει στον πολιτισμό της Αίγινας, παλαιότερο, νεότερο και σύγχρονο και να  συναντήσει στο καφενείο του "Μοίρα" τον κ. Γιώργο Καπουτζίδη.

Όλοι γνωρίζουμε  την λατρεία που έχει ο κ. Καπουτζίδης για  το νησί, όμως χθες αποκάλυψε και την αγωνία του για το μέλλον της Παλαιάς Χώρας. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου τι θα πρότεινε να γίνει μετά  τα Καποδσιτριακά κτίρια στην Αίγινα, τι θα ήθελε να αποκατασταθεί και να προβληθεί, η απάντηση  του ηθοποιού και σεναριογράφου ήταν η Παλαιά Χώρα και ο Ελαιώνας. Χώροι, που όπως ανέφερε δεν είναι και τόσο γνωστοί στο ευρύ κοινό και τους επισκέπτες  του νησιού.

Ευχαριστούμε  τον κ. Γιώργο Καπουτζίδη που πρόβαλε με αυτόν τον τρόπο το μεγάλο θέμα της συντήρησης και ανάδειξης της Παλαιάς Χώρας και τον θεωρούμε σύμμαχο και συμπαραστάτη στην προσπάθεια μας, στην Ομάδα Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Αίγινας.

 

Μια νέα σελίδα για τον Ιστορικό Σύλλογο των Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.

Κάποιοι μίλησαν για ανανέωση, κάποιοι άλλοι για αλλαγή φρουράς και για νέο αέρα που φύσηξε στις τάξεις του Συλλόγου Φίλων του Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.

Οι αρχαιρεσίες  για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου  στο Ιστορικό Σύλλογο της Αίγινας την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου του 2024, ανέδειξαν πράγματι ένα νέο συμβούλιο. Νέα πρόσωπα που προσήλθαν και έβαλαν υποψηφιότητα γνωρίζοντας τη μεγάλη ιστορία και παράδοση αυτού του Συλλόγου, τη πολυσχιδή δράση του και παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα  του νησιού και κυρίως τη βαριά κληρονομιά  των ανθρώπων που κοπίασαν και έδωσαν την ψυχή τους για να λειτουργήσει  το Μουσείο αυτό και να έχει μια δυναμική πορεία και παρουσία στον πολιτιστικό χάρτη του νησιού. Να αποτελεί σημείο αναφοράς και κέντρο έκφρασης, δημιουργία και προβολής  του πολιτισμού της Αίγινας.

Πράγματι η κληρονομιά  των προηγούμενων διοικήσεων είναι βαριά και αποτελεί ασφαλή οδοδείκτη για τη συνέχεια. 

Η  Αίγινα όπως και όλα τα ιστορικά μέρη της χώρας μας χρειάζεται ένα ανοικτό και επισκέψιμο Λαογραφικό Μουσείο που να προβάλει το μεγάλο πολιτιστικό πλούτο του νησιού και να εμπνεύσει στην έρευνα και στη συγκέντρωση υλικού και πληροφοριών που ακόμα δεν έχουν αξιοποιηθεί όπως θα έπρεπε.

Ευχή όλων μας είναι το Μουσείο να συνεχίσει σταθερά  και δυναμικά την πορεία του.

 

Το χαμόγελο της Διονυσίας δεν φωτίζει πια το στενό δρομάκι της Αίγινας.

 

Δεν είναι ο δυνατός νοτιάς που φουρτούνιασε  τη θάλασσα, αλλά  η δύσκολη είδηση της μέρας  που φουρτούνιασε  το νου και τις ψυχές και γιόμισε δάκρυα τα μάτια των ανθρώπων στην Αίγινα τούτη  την Κυριακή.

Το φευγιό ενός ανθρώπου ήσυχου, γλυκομίλητου και πάντα χαμογελαστού. 

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην τους ξέρεις προσωπικά, να μην έχεις μιλήσει πολύ, να μην έχεις κάνει παρέα, είναι όμως πρόσωπα που είναι μέσα στην καθημερινότητά  σου, αναπόσπαστες ψηφίδες  μιας ζωής που συμπληρώνουν ταιριαστά και όμορφα το παζλ της ζωής μας.

Είναι κάποιοι επαγγελματίες, λες και είναι γεννημένοι γι' αυτό, που η ευγένεια και το ήθος  τους ξεπερνά την πόρτα  του μαγαζιού τους, που κοσμούν  την τοπική αγορά και την πόλη της Αίγινας. Με τη στόφα του παλιού επαγγελματία  του γνήσιου, του διαθέσιμου πάντα να εξυπηρετήσει, να μιλήσει σωστά και ευγενικά ακόμα κι όταν δεν τον αφήνουν τα προβλήματα ή οι δυσκολίες. Άλλωστε η ίδια θέλησε να συνεχίσει την εμβληματική επιχείρηση που είχε ο πατέρας της στον ίδιο ακριβώς δρόμο στη γωνία με την Σπύρου Ρόδη.

Θα θυμόμαστε τη Διονυσία εκεί στο μετερίζι της, στην επιχείρηση της στην οδό Βασ. Γεωργίου με τα χιλιάδες πράγματα και αντικείμενα που πάντα χαζεύαμε. Ένας μικρός επίγειος καταναλωτικός παράδεισος που έβρισκες ακόμα και το πιο σπάνιο πράγμα, παλιό ή νεότερο.

Θα θυμόμαστε τις μέρες  της Μεγάλης Εβδομάδας με τα άπειρα στεφάνια έτοιμα προς πώληση για τον Εσταυρωμένο της Εκκλησίας.

Η ίδια  μέσα από τον προσωπικό καθημερινό αγώνα της κέρδισε  το δικό της στεφάνι, αυτό της ζωής, της αποδοχής και της αγάπης όλων που σήμερα δάκρυσαν στο άκουσμα της θλιβερής είδησης. Το στεφάνι της αιώνιας ζωής στην οποία ήδη ταξιδεύει κι ας διάλεξε τούτο το νοτιά  για να φύγει.

Δεν είναι τυχαίο! Ήξερε  να είναι καλός καπετάνιος στη ζωή της.

 

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τον προσωπικό λογαριασμό της στο Face book.