Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

"Δεν είναι που φεύγεις...."


 Πίσω  από τη σκηνή εκεί στο καμαρίνι της αιωνιότητας είμαι σίγουρος ότι περνάς τις τελευταίες λεπτομέρειες στο μακιγιάζ, κάνεις τις τελευταίες φωνητικές ασκήσεις, κοιτάς το κουστούμι, μια φευγαλέα ματιά στον καθρέφτη και έτοιμη όπως πάντα.... για τη μεγάλη σκηνή. Γιατί εδώ οι σκηνές δεν σε χώραγαν με τίποτα και οι προβολείς θάμπωναν στο κοίταγμα σου.

Θα  ξεκινήσεις  το πρόγραμμα με το "ΤΟΛΜΩ" γιατί πάντα τολμούσες.... θα συνεχίσεις με "Θέλω να αλλάξω ουρανό",  θα ακολουθήσει "Σταλιά  σταλιά ", θα πεις σίγουρα  το "Σήμερα... άσε με να μαι δική σου σήμερα" , "γιατί τα λόγια ήταν και είναι περιττά" και " Ύστερα κι ύστερα..."  όμως για μας "είσαι εδώ, είσαι παντού και πουθενά".

Ένα απέραντο ευχαριστώ για όλες εκείνες τις βραδιές στο ΡΕΞ στο ΠΑΛΛΑΣ  στο Μπάντμιντον, στο ΗΡΩΔΕΙΟ και σε τόσες άλλες σκηνές που αποδείχθηκαν μικρές  για  το μέγεθος σου.

Ένα ευχαριστώ για τα μεσημέρια της Κυριακής  που η φωνή σου συνόδευε τα τραπέζια, που σιγοντάρισες  την αγάπη, τον έρωτα, τον πόνο, το δάκρυ, τον αποχωρισμό, το φευγιό.....

Λένε ότι αν κάποιος φύγει Σάββατο σημαίνει ότι έχει καλή ψυχή. Δεν έχουν άδικο!

Σκίτσο από το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη: ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ.