Ο Άγιος δεν θα έρθει απόψε........

  Όχι  μόνο απόψε αλλά  και για πολλά ακόμα βράδια ο "Αγιος Νεκτάριος" δεν θα προσεγγίσει  το λιμάνι της Αίγινας.  Ο λόγος είναι η υποχρεωτική  ετήσια ακινησία του πλοίου και η απαραίτητη επισκευή. Αλλά  και η οφειλόμενη ξεκούραση μετά από ένα εξοντωτικό καθημερινό πρόγραμμα  δρομολογίων.

   Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας  του το πλοίο θα επανέλθει  στα  καθημερινά  δρομολόγια  του λίγο πριν το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας (19  Φεβρουαρίου).

Γενάρη μήνα του Χριστού, κι αρχιμηνιά του κόσμου.

    Πλούσιος μήνας ο Γενάρης με πολλές εορτές, έθιμα και παραδόσεις αλλά και προλήψεις. Ο πρώτος μήνας του χρόνου χρεώνεται για όλα  τα καλά ή τα άσχημα που θα μας συμβούν κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου έτους.  Η λαογραφία  τον έχει  στολίσει με πολλές παροιμίες που αναφέρονται κυρίως στις γεωργικές εργασίες και στις προβλέψεις για τη νέα σοδειά και τα γεννήματα της γης. Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν αυτό το μήνα και ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή είναι καθοριστικές για  την εξέλιξη της καρποφορίας σε πολλούς τομείς.

   Αλιεύουμε  το λαογραφικό πλούτο από  το βιβλίο  της κ.Λίνας Μπόγρη -Πετρίτου: "Τα λέμε και στην Αίγινα"

Ο Ιανουάριος, ο Γενάρης, του λαού μας, (από το γεννώ, επειδή γεννούν τα γιδοπρόβατα), πρώτος μήνας του χρόνου και δεύτερος του χειμώνα, με 31 ημέρες, οφείλει το όνομά του στον διπρόσωπο θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό. Πολλά τα ονόματα που του έδωσαν:

Πρωτάρης, Τρανός, Μεγαλομηνάς, γιατί είναι ο πρώτος μήνας του χρόνου, με τριάντα μία ημέρες.

Καλαντάρης, από τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων.

Γατομηνάς, γιατί ζευγαρώνουν οι γάτες.

Μεσοχειμωνάς, ο μεσαίος μήνας της καρδιάς του χειμώνα.

Κλαδευτής, από τις αγροτικές ενασχολήσεις.

Γελαστός, για την καλοκαιρία, στις  Αλκυονίδες ημέρες, κ. ά.

-Γενάρη μήνα του Χριστού, κι αρχιμηνιά του κόσμου.

Μήνας με έθιμα και προλήψεις: με την Πρωτοχρονιάτικη πίτα και το φλουρί της, το ποδαρικό που θα κάνει εκείνος που πρώτος θα έρθει στο σπίτι και πρέπει να ’ναι σίγουρα… γουρλής,  να φέρει την καλοτυχιά για όλο το χρόνο, το στέρνιασμα ή το ασήμωμα, τα χρήματα που βάζουν οι μεγαλύτεροι στο μαξιλάρι των παιδιών, τη νύχτα πριν αλλάξει ο χρόνος, το ροΐδι (ρόδι), σύμβολο της αφθονίας και της γονιμότητας που σπάνε στην πόρτα για ν’ αποκτήσει το σπίτι τόσα καλά, όσα και οι σπόροι του,  το… κάτι σιδερένιο που αγγίζουν, για να ’ναι σιδερένιοι (υγιείς) όλο το χρόνο, η αγριοκρεμμύδα ή ασκέλλα ή κρεμμυδασκέλλα (σκίλλη η παραθαλασσία), το βολβοφόρο αυτό φυτό, που μπαίνει στα σπίτια την Πρωτοχρονιά για την καλή τύχη, με τον πάτερ Φαμίλια να την χτυπάει απαλά στα κεφαλάκια των παιδιών και όλων των μελών της οικογένειας, και, τέλος, να την κρεμούν στην εξώπορτα ή να τη βάζουν σε γλάστρα για να διώχνει το κακό μάτι!

Στις Αγιάσες, τα Θεοφάνια, μετά τον αγιασμό των υδάτων, ραντίζουν με τον αγιασμό, σπίτια, μαγαζιά και κτήματα. Τον φυλάνε στα εικονίσματα όλο το χρόνο, γιατί:

-Με τα Φώτα του ο Γενάρης, όλης της χρονιάς μπροστάρης.

Την πρώτη μέρα του χρόνου αποφεύγουν να δανείσουν χρήματα, να πληρώσουν χρέος και ό,τι άλλο… κακό. Γιατί ό,τι κάνεις ή πάθεις αυτή την ημέρα θα σου συμβαίνει όλο το χρόνο!

Τα τυχερά παιχνίδια επιτρέπονται εκείνη την ημέρα αλλά και εκείνα τα πιο αθώα των παλιών μας χρόνων: Κορώνα ή γράμματα, στριφτό, μονά- ζυγά, 31, σβουράκι, πάρτα όλα.

Η γη τον Ιανουάριο βρίσκεται βόρεια απ’ τον ήλιο και σε πλάγια θέση, οι νύχτες είναι πιο σκοτεινές και όταν είναι ξαστεριά, το φεγγάρι φωτίζει πολύ.

-Του Γενάρη το φεγγάρι, παρά ώρα μέρα μοιάζει

 ή την ημέρα σιγοντάρει (πλησιάζει). 

-Του Γενάρη το φεγγάρι, μοιάζει σαν μαργαριτάρι.

Μεγάλες οι νύχτες του:

-Να ’ταν οι μέρες του Μαγιού οι νύχτες του Γενάρη.

-Αν δεις ήλιο του Άι Βασιλιού, βγες να λιαστείς.

Σαράντα μέρες θα περάσουνε να τονε ξαναδείς.

-Χαρά στα Γέννα τα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα

 και τη Λαμπρή βροχούμενη, τ’ αμπέλια γεμισμένα.

Το κρύο είναι πιο τσουχτερό.

-Αρχιμηνιά καλή χρονιά, με σύγκρυα και παγωνιά.

-Αδελφέ Μιχάλη, τώρα το Γενάρη

οι δύο ένας γίνονται κι ο μοναχός κουβάρι!

Στα μισά του μήνα το κρύο «σπάει»:

-Ως του Άι Γιαννιού τρυγόνα, είν’ η φούρια του χειμώνα.

-Στις δεκαεφτά του Γεναριού, είναι κυρά του Αγι’ Αντωνιού.

Τότε, κυρά μαντόνα, είν’ η φούρια του χειμώνα.

Το κρύο μειώνεται:

-Απ’ τ’ Αγι’ Αντωνιού και πέρα,

δωσ’ του φουστανιού σου αέρα.

 Για τους γεωργούς όμως:

-Γενάρης χωρίς χιόνι, κακό μαντάτο.

Γιατί μόνο αν:

-Χιόνι πέφτει το Γενάρη, χαρές θα ’ν’ τον Αλωνάρη.

-Χιόνισ’ έβρεξ’ ο Γενάρης, όλοι οι μύλοι μας θ’ αλέθουν.

Και η απογοήτευση τους μεγάλη για την αναβροχιά:

-Αν δεν ποτίσεις το Γενάρη, άλλο Γενάρη να καρτεράς.

Αντίθετα με τους βοσκούς που πιστεύουν ότι:   

-Το Γενάρη κι αν δε βρέξει, δεν ξινίζουν τα τυριά!

Από την άλλη όμως η βροχή συμβάλλει με την υγρασία της να βαρύνουν τα τυριά!

-Ο Γενάρης αν δε βρέξει, δεν ζυγίζουν τα τυριά!

Και επειδή:

-Ο Γενάρης δε γεννά μήτε αβγά, μήτε πουλιά, μόνο κρύα και νερά,

γι’ αυτό και:    

-Ο Γενάρης κι αν γεννάται, του καλοκαιριού θυμάται, θυμάται το καλοκαίρι, τα προϊόντα του δηλαδή, που έχουν αποθηκευτεί για το χειμώνα που θα τα χρειαστούν.

-Ο Γενάρης κι αν γεννά, του καλοκαιριού μηνά, αυτό για τις ηλιόλουστες μέρες παρά το τσουχτερό κρύο.

Τώρα είναι καιρός για τα κλαδέματα, πριν ανέβουν οι χυμοί στο δέντρο: 

-Κόψε ξύλο το Γενάρη και μη καρτερείς φεγγάρι.

-Κόψε, κλάδεψε Γενάρη, να γεμίσει το κελάρι.

-Το Γενάρη κλάδευε, και το Φλεβάρη απόσκαφτε.

Δεν οργώνεις ούτε σπέρνεις σε παγωμένο από το κρύο  χώμα:

-Του Γενάρη το ζευγάρι (το όργωμα) διάβολος θε να το πάρει.

 -Όποιος το Γενάρη σπέρνει, την ανεμοζάλη παίρνει.

Κι ούτε πρέπει να μας ξεγελούν οι καλοκαιριές του:

-Του Γεναριού η καλοκαιριά όλα τα δέντρα τα γελά.

Η εξαίρεση μόνο για την αμυγδαλιά:

-Η καλή αμυγδαλιά ανθεί μες το Γενάρη,

και κρατάει τα μύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.

Και οι γαστρονομικές παροιμίες για τον Ιανουάριο:

-Γενάρη πίνουν το κρασί, το θεριστή το ξίδι.

-Ο λαγός και το περδίκι κι ο καλός ο νοικοκύρης το Γενάρη χαίρονται.

-Όρνιθα το Γενάρη, κέφαλος τον Αλωνάρη.

-Κότα, χήνα το Γενάρη και παπί τον Αλωνάρη.

-Κότα, πίτα το Γενάρη, κόκορας τον Αλωνάρη.

Αλλά και… επιθυμίες μέσα από την έμμετρη λαϊκή μας παροιμία:

-Να ’μουν το Μάη γάιδαρος, σκύλος τον Αλωνάρη,

όλο το χρόνο κόκορας και γάτος το Γενάρη!

Ποδαρικό με το "Άρτεμις" στη Σύρο.

    Δεν ξεχνάμε το "΄Αρτεμις", το όμορφο σκαρί  που τώρα συνδέει καθημερινά τα Κυκλαδονήσια  και δίνει ζωή στα μικρά νησιά ταξιδεύοντας πολλές φορές  σε αντίξοες συνθήκες. 

    Το  αγαπημένο πλοίο  των Κυκλαδιτών έκανε ποδαρικό για το 2018  στο λιμάνι της Σύρου. Το Λιμεναρχείο Σύρου το Λιμενικό Ταμείο υποδέχθηκε το πλοίο και το πλήρωμά  του σε μια  τελετή στο σαλόνι  του πλοίου όπου αντηλλάγησαν ευχές και αναμνηστικά δώρα.

    Ο αγαπημένος καπετάνιος των Κυκλαδιτών, Στέλιος Περιστεράκης στη σύντομη ομιλία του μίλησε με αγάπη για το "Αρτεμάκι" του και αναφέρθηκε στη μεγάλη προσφορά  του πλοίου και τον αγώνα  του πληρώματος για την εξυπηρέτηση των νησιωτών.

    Αντιγράφουμε από το site "Κοινή γνώμη  των Κυκλάδων".

To πλοίο “ΑΡΤΕΜΙΣ” που ενώνει καθημερινά τους Κυκλαδίτες υπήρξε η πρώτη άφιξη του 2018 για το λιμάνι της Ερμούπολης, το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, οπότε και πραγματοποίησε το “ποδαρικό” του, λίγο μετά τις οκτώ, με εκπροσώπους της Λιμενικής Αρχής και του Λιμενικού Ταμείου Σύρου να το υποδέχονται.

   Στο πλοίο της Hellenic Seaways καλωσόρισε τους εκπροσώπους των τοπικών φορέων ο αγαπημένος καπετάνιος των Κυκλαδιτών, Στέλιος Περιστεράκης από κοινού με το πλήρωμα αλλά και μέλη της οικογένειάς του, ανταλλάσσοντας ευχές για την υποδοχή του νέου έτους.

Εμφανώς συγκινημένος, ο κ. Περιστεράκης δέχθηκε τα συμβολικά δώρα που του προσέφεραν τόσο ο Λιμενάρχης Σύρου, Ιάκωβος Γκύζης, όσο και ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Σύρου, Δημήτρης Κοσμάς, οι οποίοι και αναγνώρισαν στο πρόσωπό του τον καθημερινό αγώνα των μελών του πληρώματος να εξυπηρετούν τους νησιώτες απρόσκοπτα και κόντρα στις αντιξοότητες και τον καιρό.

Πρέπει να σημειωθεί πως, αμέσως μετά την άφιξη του πλοίου οι κκ Γκύζης και Κοσμάς συνοδευόμενοι και από το προσωπικό του Λιμενικού Σώματος Σύρου μετέβησαν στο σαλόνι του πλοίου όπου κι έλαβε χώρα μία σύντομη “γιορτή”, κατά τη διάρκεια της οποίας, τονίσθηκε ιδιαιτέρως η συνεργασία όλων των πλευρών για την ακτοπλοϊκή εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επισκεπτών των νησιών.

Μετά το συγκινητικό μήνυμα του καπετάνιου, ακολούθησε λιτό κέρασμα ενώ υπογραμμίζεται πως στο ΑΡΤΕΜΙΣ μετέβη και ο υπολιμενάρχης, Γιάννης Βαμβακούσης.

Άγιος Βασίλειος Πειραιώς. Η ιστορία του ναού και της ευρύτερης περιοχής.

   Λέγεται ότι ο ενοριακός ναός  του Πειραιά έλαβε το όνομα του από έναν αστυνομικό κλητήρα. Η ιστορία  της ανέγερσης  του μεγάλου αυτού ναού στην ανατολή του 20ου αιώνα, σε μια ερημική περιοχή τότε, είναι αναμφίβολα πολύ ενδιαφέρουσα. Η περιοχή όπως και άλλες  του Πειραιά είναι από τις πιό ιστορικές  της πόλης. Ενορίες ή περιοχές  όπως του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Νείλου, του Αγίου Σπυρίδωνα, έχουν τραγουδηθεί, έχουν συνδεθεί με το μύθο της πόλης, έχουν γράψει τη δική τους ιστορία.
  Ψάχνοντας σχετικά στο διαδίκτυο βρήκαμε  την ιστορία  της ανέγερσης του ναού που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την  πρώτη κατοίκηση της περιοχής αλλά και με τα Δημοτικά πράγματα της πόλης.
  Τα  στοιχεία που παραθέτουμε από το pireorama  ενδιαφέρουν αρκετούς νησιώτες οι οποίοι και διατηρούν κατοικία στην ευρύτερη περιοχή. Οι  παλαιές φωτογραφίες αποτυπώνουν με μοναδικό τρόπο την εικόνα  της περιοχής  στις αρχές  του αιώνα.

Του Στέφανου Μίλεση

Μια από τις παλαιότερες αναφορές για την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου κάνει ο πειραιώτης Δημοσιογράφος Θεόδωρος Βελλιανίτης ο οποίος επιχειρεί μια περιγραφή της ευρύτερης περιοχής της Φρεαττύδας το 1878. Χαρακτηριστικό όμως είναι ότι ενώ γράφει το 1878, αναφέρει τι θυμάται από τα παιδικά του χρόνια (ο ίδιος γεννήθηκε το 1863).

Δημοτικός Αστυνόμος χτίζει τον πρώτο μικρό ναό:

Αυτό που μας ενδιαφέρει όμως στην περίπτωσή μας είναι ότι για την εκκλησία αναφέρει: 

"Κύριος τις εκ Ρωσσίας επανελθών οικοδόμησε οικίας εις την ερημιάν ταύτην μετά ολίγον κλητήρ τις βαρυνθείς να επαγγέλεται την δημοσίαν ευταξίαν και φιλοδοξήσας να φορέσει τον σκούφον του νεωκόρου, ωκοδόμησεν μικρόν ναϊσκον, τον Άγιον Βασίλειον".

Δηλαδή αυτό που αναφέρει ο Βελλιανίτης είναι ότι πρώτα έγινε κάποια οικοδόμηση στην περιοχή από κάποιον κύριο που ήρθε από την Ρωσία σε μια περιοχή η οποία ήταν ερημική. Μετά από λίγο καιρό κάποιος Δημοτικός Κλητήρας (σημερινός Δημοτικός Αστυνομικός θα λέγαμε. Πρόκειται για τον Βασίλειο Γεωργακάκο) επειδή δεν άντεχε άλλο να μεριμνά για την δημόσια ευταξία και επειδή είχε και ο ίδιος την φιλοδοξία να φορέσει τον "σκούφο του νεωκόρου" έφτιαξε ένα μικρό ναό που ονόμασε Άγιο Βασίλειο.

"Περί του ναίσκου δεν τούτου, ως κοτόπουλαν περί την κλώσαν, ήρξαντο οικοδομούμενα μικρά σπιτόπουλα. Μετ΄ ολίγον τα μικρά διεδέχθησαν μεγάλα και σήμερον βλέπεις ένα ωραιότατον συνοικισμόν με λαμπράς επαύλεις".

Και ο μικρός αυτός ναός ήταν η αιτία να στηθεί γύρω του ένας συνοικισμός με λαμπρές επαύλεις. 

Ο ναός που έλαβε το όνομα του Αστυνομικού κλητήρα:

Σε μεταγενέστερη αφήγηση του Βελλιανίτη πάλι (σε αφήγηση του 1926 αυτή την φορά στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ") αναφέρει ότι στην ερημική περιοχή της Φρεαττύδας υπήρχαν μόνο τα σπίτια του Παπασταματιάδη εκ Ταϊγανίου,  η έπαυλη του Γεωργίου Ματζαβίνου και η έπαυλη του Σκουλούδη όλα αγορασμένα από τον Καμπά.  Ένας δε πρώην αστυνομικός κλητήρας ο Βασίλειος Γεωργακάκος (Μπαρμπά Βασίλης) επί του παρακείμενου λόφου το 1873 ήγειρε τον ναϊσκο του Αγιου Βασιλείου δίνοντάς του το όνομά του.

Η περιπέτεια την ανέγερσης νέου ναού στην θέση του μικρού Ναϊσκου:

Ο πρώην Δημοτικός κλητήρας Βασίλειος Γεωργακάκος, κατασκευαστής του μικρού ναού του Αγίου Βασιλείου, αφήνει το μικρό οικοδόμημά του στον Δήμο Πειραιώς, αλλά με υπό όρους διαθήκη. Ο Δήμος αντί ευχαριστίας προσβάλλει δικαστικά την διαθήκη και προσπαθεί να αποδείξει ότι η περιοχή είναι σε έκταση καταπατημένη. Η σύζυγος του Βασιλείου Γεωργακάκου όμως η Αικατερίνη κερδίζει το δικαστήριο έχοντας αποδείξεις ότι η συγκεκριμένη έκταση τους δόθηκε δωρεάν από τον επιχειρηματία Παναγιώτη ΚΑΜΠΑ (τον γνωστό) ο οποίος από τότε κατείχε μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή της φρεαττύδας προκειμένου να φυτέψει αμπελώνες δίπλα στην θάλασσα.

Από αυτόν άλλωστε είχαν αγοράσει οικόπεδα και μεγάλα ονόματα της εποχής όπως ήταν ο Σκουλούδης (Έπαυλη Σκουλούδη), ο Βούρος γεγονός που αναφέρει και ο Δημοσιογράφος Βελλιανίτης όπως είδαμε.

 Ο Δήμος το 1899 αποφασίζει να θεμελιώσει στην θέση του μικρού ναού, ένας περίλαμπρο ναό ελληνοβυζαντινού ρύθμου που θα δεσπόζει στην κορυφή του λόφου, εκεί που τελειώνει η οδός Σαχτούρη. Άλλωστε από το 1878 δέχεται διαρκώς επιστολές των επιτρόπων της εκκλησίας ότι ο ναός δεν μπορεί να καλύψει τα πληθυσμιακά κριτήρια της εποχής.

Οικονομικά σκάνδαλα όμως και τεράστια ποσά που δαπανήθηκαν φρενάρουν το έργο. Το 1903 ο ημιτελής Ναός μαζί με τους Λουτήρες που υπάρχουν έξωθεν αυτού απαιτούν την ολοκλήρωση της κατασκευής. Τα σκάνδαλα των δαπανηθέντων ποσών όμως είναι τεράστια για την εποχή.

 

Βρισκόμαστε το 1903 και ακόμα ο ναός είναι ημιτελής εξαιτίας οικονομικών σκανδάλων (Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ)

 

Ξαφνικά τα πάντα χάνονται:

Αφού έχει σχηματιστεί φάκελος στον Δήμο με την επωνυμία "Φάκελος Εργολαβίας του Νέου Ναού Αγίου Βασιλείου" που περιέχει τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τις άδειες του ναού καθώς και τα ποσά που δαπανήθηκαν για την ανέγερσή του (μέχρι του σημείου που είχε φτάσει τέλος πάντων) από τον Μηχανικό του Δήμου Εμμανουήλ Παπακωνσταντίνου συμβαίνει να αλλάξει η Δημοτική Αρχή στον Πειραιά (το 1904). Και ενώ ο φάκελος αυτός θα έπρεπε να παραδοθεί στη νέα δημοτική αρχή, ο φάκελος εξαφανίζεται (τι πρωτότυπο!!).

Ο τότε επίτροπος του Ναού Γεώργιος Ντεντιδάκης καλείται να δώσει την ομολογία του περί του τι γνωρίζει. Το ίδιο και ο μηχανικός του Δήμου Παπακωνσταντίνου (τέως κι αυτός αφού η νέα δημοτική αρχή διορίζει δικό της μηχανικό).

Ο Παπακωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι ο φάκελος δόθηκε εις χείρας δημοτικού υπαλλήλου μαζί με τους φακέλους κατασκευής των Δημοτικών Λουτρών, του Μεγάρου του Ζαννείου Νοσοκομείου και της εκκλησίας εντός αυτού και του ναού της Αγίας Σοφίας Πειραιώς (που επίσης κατασκευάζονταν την εποχή εκείνη). Όμως ενώ όλοι οι φάκελοι είναι στην θέση τους, ο φάκελος που βεβαιώνει οικονομικές ατασταλίες λείπει.

Μάλιστα ο Παπακωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι οι επίτροποι του Ναού του χρωστάνε και 500 δραχμές για την εκπόνηση των σχεδίων του Ναού αφού ποτέ δεν πληρώθηκε για την εργασία του. 

Αμοιβαί Μηχανικού δια σύνταξιν των σχεδίων....: 

Οι επίτροποι με την σειρά τους παρουσιάζουν τον προϋπολογισμό του Δήμου Πειραιώς στον οποίο φαίνεται ότι υπάρχει ποσό 1.195 δραχμών "δια αμοιβαί Μηχανικού δια την σύνταξιν των σχεδίων". Επιπροσθέτως αναφέρουν ότι ο Μηχανικός του Δήμου ζει από τον μισθό του και δεν λαμβάνει επιπροσθέτως χρήματα για τα σχέδια που εκπονεί σαν να ήταν ιδιώτης μηχανικός. 

Η σχετική προανάκριση δείχνει ότι σε όλα τα έργα που είχαν εκπονηθεί τότε υπήρχε η σχετική εγγραφή και ενώ όλοι υπέγραφαν κανείς δεν είχε διαβάσει τι υπέγραφε.

Νέο Δάνειο και έχουμε φτάσει στο 1908:

Έχουμε φτάσει στα 1908 και ακόμα ο Ναός του Αγίου Βασιλείου δεν έχει αποπερατωθεί. Ο Δήμος αδυνατεί μετά τα σκάνδαλα και την εξαφάνιση του φακέλου να βρει την λύση. Έτσι στην εορταστική του (χριστουγεννιάτικη) συνεδρίαση που γίνεται στις 23 Δεκεμβρίου του 1908 αποφασίζει να συνάψει νέο δάνειο με την Εθνική Τράπεζα για το ποσό των 60.000 δραχμών και να συνάψη νέα εργολαβία μήπως και τελικώς ολοκληρωθεί ο ναός.

Επιτέλους ο Ναός ολοκληρώνεται:

Στις 29 Νοεμβρίου 1909 (ημέρα Κυριακή) ο Δήμαρχος Πειραιά Δ.Σ. Ομηρίδης αναγγέλει σε όλο τον ημερήσιο τύπο (όχι μόνο τον Πειραϊκό αλλά κι αυτόν που είναι πανελλήνιας εμβέλειας) τα εγκαίνια του περίλαμπρου νεόδμητου ναού που χρειάστηκε εννιά έτη για να κατασκευαστεί.

 

Οι πρώτες βασιλόπιτες στην Κυψέλη.

   Οι πρώτες βασιλόπιτες κόπηκαν ήδη στην Κυψέλη ανήμερα την Πρωτοχρονιά.

  Μετά το τέλος  της Θείας Λειτουργίας στο ναό ο π. Νεκτάριος ευλόγησε και έκοψε τη βασιλόπιτα της ενορίας και στη συνέχεια στην αίθουσα  του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης έγινε όπως κάθε χρόνο η κοπή της βασιλόπιτας από  το Τοπικό Συμβούλιο της Κοινότητας Κυψέλης.

 Σε γιορτινή  ατμόσφαιρα  προσφέρθηκαν κεράσματα και αναψυκτικά  και αντηλλάγησαν ευχές. Το φλουρί βρέθηκε στο κομμάτι του  επαγγελματία κ. Γιώργου Καβάσιλα.

Οι πρώτες αφίξεις πλοίων για τη νέα χρονιά στην Αίγινα.

Να  ευχηθούμε  καλά  και ήρεμα ταξίδια  στους ναυτικούς μας, τους ανθρώπους που πιστοί και συνεπείς στο καθήκον τους, μας εξυπηρετούν όλο  το χρόνο και ιδιαίτερα  τούτες  τις γιορτινές ημέρες  και  για το λόγο αυτό  απουσιάζουν από  τη θαλπωρή του σπιτιού τους και από το γιορτινό οικογενειακό τραπέζι.

  Όπως και ανήμερα τα Χριστούγεννα έτσι και σήμερα Πρωτοχρονιά τα πληρώματα  του "Ποσειδώνα" και του "Απόλλωνα" ήταν στις επάλξεις μαζί με τους συναδέλφους τους των ιπταμένων δελφινιών.

   Για  την παράδοση της ημέρας να αναφέρουμε ότι ποδαρικό  στο λιμάνι  της Αίγινας έκανε το ιπτάμενο δελφίνι 17 της Hellenic Seaways, με το δρομολόγιο των 08.50 από Πειραιά, ενώ το πρώτο συμβατικό που έδεσε ήταν το "Απόλλων Ελλάς" προερχόμενο από Πειραιά με  το δρομολόγιο των 10.00 π. μ. Να αναφέρουμε ότι σήμερα ήταν και το πρώτο δρομολόγιο  του "Απόλλωνα" μετά  από την δεύτερη ολιγοήμερη ακινησία  του.

Ας τον καλωσορίσουμε αυτόν τον νιό αφέντη.

  Ας  τον καλημερίσουμε αυτόν τον νιό αφέντη.

   Ας  τον καλσορίσουμε. Ας  τον καλοπιάσουμε. Ας  τον γλυκάνουμε και καλο- υποδεχτούμε με μια αγκαλιά, με ένα φιλί με  λόγια καρδιάς. Γιατί  τον έχουμε ανάγκη τώρα που όλα φαίνονται και πάλι δύσκολα.

  Ας  είναι φωτεινός, αγαπησιάρης, υγιεινός, ειρηνικός, ασυννέφιαστος, προκομένος, γόνιμος, αποδοτικός. Ας είναι ένας χρόνος που όλοι ποθούμε και αναζητούμε. Ας είναι μια χρονιά που μας αξίζει.

   Ας  είναι μια χρονιά άξια και καρποφόρα για όλο τον κόσμο και για τον καθένα ξεχωριστά, χωρίς διακρίσεις, προκαταλήψεις, αδικία, κακίες, εκμετάλευση, πολέμους και τρομοκρατία. 

   Ας  έχει  τη φρεσκάδα, την ορμή, τον αυθορμητισμό, τη γνησιότητα, τη μαγκιά ενός δεκαοκτάχρονου.

  Η  "Οδός Αιγίνης" σας εύχεται  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, γεμάτα με όλα  τα καλά  του Θεού.