Τι είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας;

   
Πόσοι γνωρίζουν τι είναι η σημερινή ημέρα, κατά  την οποία με τον πιο λαμπρό τρόπο γίνεται Δοξολογία στην Μητρόπολη Αθηνών παρουσία  της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας;
Πόσοι από αυτούς που πήγαν σήμερα στην Εκκλησία γνωρίζουν γιατί διαβάστηκε η Συνοδική απόφαση για την αναστήλωση των εικόνων;
Πόσοι κατάλαβαν γιατί γίνεται περιφορά των εικόνων μέσα ή έξω από το ναό;
Πόσοι γνωρίζουν τί είναι η Ορθοδοξία;

Αυτήν  την ημέρα η Αγία Εκκλησία μας γιορτάζει την αναστήλωση των εικόνων από τον αυτοκράτορα Κωσταντινουπόλεως Μιχαήλ και τη μητέρα του Θεοδώρα το 843 μ. Χ. Η νίκη των Ορθοδόξων εναντίον των εικονομάχων, καθώς και η αναγνώριση της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου που είχε κανονίσει το θέμα της τιμητικής προσκυνήσεως των εικόνων αποτελεί έμπνευση για τους ιερούς υμνογράφους να συνθέσουν χαρμόσυνους ύμνους, τα «νικητήρια» όπως λέγονται, τροπάρια. Με  τα  χαρμόσυνα αυτά τροπάρια, αλλά και με τη λιτάνευση των αγίων εικόνων γύρω από τους ναούς έχουμε μια αισθητοποίηση της  νίκης του πνεύματος της Ορθοδοξίας και εναντίον των ασεβών εικονομάχων ειδικά, αλλά και γενικότερα εναντίον όλων των  αιρετικών, που λυμαίνονται την Εκκλησία του Χριστού. Γι’ αυτό η  πρώτη  Κυριακή των νηστειών είναι πιο γνωστή με το όνομα  «Κυριακή της Ορθοδοξίας»

   Ερχόμενοι από  την περίοδο του Τριωδίου όπου τα πρόσωπα πολλών "ταλαιπωρήθηκαν" από τα προσωπεία, τις μάσκες, η Εκκλησία προβάλει την μοναδική και ανεπανάληπτη  αξία του προσώπου. Μια παράδοση, αντίληψη κα στάση που έρχεται από τα βάθη της αρχαιοελληνικής παράδοσης και πέρασε στο Χριστιανισμό. Το πρόσωπο που η αξία του  αναβαθμίζεται σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία. Το πρόσωπο απαλλαγμένο από πάθη, μικρότητες, εμμονές, κόμπλεξ και νοσογόνες ψυχικές καταστάσεις. Το πρόσωπο ως εικόνα Θεού αναγεννάται, ανακαινείται και αποκαθαίρεται από την πίστη στο πρόσωπο του Θεού.

   Κάθε χρόνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας, θυμόμαστε πως Ορθοδοξία είναι η σωστή - ορθή πίστη και λατρεία του Θεού.

    Κάθε χρόνο  αυτή την ημέρα επίσης η Εκκλησία μας προβάλει  την προσπάθεια  της εξωτερικής Ιεραποστολής  που γίνεται  σε πολλές γωνιές  της γης όπως στην Αφρική, στη Κορέα, στην Αλάσκα και σε χώρες της Ασίας.

Οι Άγιοι Θεόδωροι στην Παλαιά Χώρα.

 Μια ακόμα εκκλησία  της Παλαιάς Χώρας που θεωρείται από τις πιο σημαντικές  του λόφου σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα  κ. Σοφοκλή Δημητρακόπουλο.

  Οι Άγιοι Θεόδωροι ασφαλώς δεν εορτάζουν σήμερα που η Εκκλησία τιμά τον Άγιο Θεόδωρο και το θαύμα που έκανε με τα κόλλυβα, ωστόσο είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε τη μικρή εκκλησία  που βρίσκεται στην κυριολεξία κρεμασμένη από τα βράχια στα νότια  του κάστρου της Παλαιάς Χώρας.

  Για να φτάσει κάποιος εκεί θα πρέπει προηγουμένως να ανέβει ως την Επισκοπή και να ακολουθήσει το δύσκολο μονοπάτι από το κελί του Αγίου Διονυσίου ως την Αγία Κυριακή. Το μονοπάτι αυτό είναι λίγο απόκρημνο και χρειάζεται προσοχή. Η θέα και η άποψη της καστροπολιτείας είναι εντυπωσιακή. Το μονοπάτι διατρέχει περιμετρικά το λόφο κάτω ακριβώς από τα ερείπια του κάστρου.

  Η είσοδος της Εκκλησίας βρίσκεται στα βόρεια  του κτίσματος. Ένα μεγάλο δυτικό παράθυρο φωτίζει το ναό και γύρω αλλά και πάνω από αυτό υπάρχουν πανέμορφες τοιχογραφίες. Διακρίνεται μια πλούσια αναπαράσταση της Σταύρωσης και πολλά πρόσωπα Αγίων μορφών γύρω από την κεντρική αυτή εικόνα. Το δάπεδο του ναού είναι στρωμένο με ασπρόμαυρα πλακάκια που τοποθετήθηκαν μεταγενέστερα όπως σημειώνει ο κ. Σ. Δημητρακόπουλος. Τα πλακάκια αυτά μας θυμίζουν τα παρόμοια που υπάρχουν στο γειτονικό ναό  των Ταξιαρχών.

Παλαιότερα ο ναός διέθετε  αξιόλογες τοιχογραφίες. Αναφέρεται ότι η θολωτή στέγη ήταν παλαιότερα καλυμμένη με πλάκες. Κατόπιν αντικαταστάθηκαν με τσιμέντο.

Η Εκκλησία υπολογίζεται ότι έχει κτιστεί  πριν από τον 16ο αιώνα. Από  την Αρχαιολογική Υπηρεσία έγιναν εργασίες συντήρησης  το 1966, το 1972 και το 1967. 

 Στο ιερό βήμα η Αγία Τράπεζα είναι κτιστή και διακρίνονται ίχνη αγιογραφιών στην αψίδα  του Ιερού Βήματος.

Η επίσκεψη και σε αυτό το ναό της Παλαιάς Χώρας δίνει την ευκαιρία να σταθούμε ακριβώς στο κέντρο της παλιάς πολιτείας. Κάτω από το ναό απλώνεται η δυτική και νότια πλευρά  του λόφου γεμάτη εκκλησιές και χαλάσματα από τα  οικήματα και τα καλντερίμια  της Χώρας.

Οι πρώτοι Χαιρετισμοί της Παναγίας απόψε

  Η  ακολουθία  των Χαιρετισμών  προς την  Παναγία  θα  ψαλλεί απόψε σε όλους  τους Ορθόδοξους ναούς. Κέντρο  της ακολουθίας  η Α΄ στάση  του  Κοντακίου που θα αναγνώσει ο ιερέας μπροστά στο εικόνισμα  της Παναγίας.

  Ο Ακάθιστος ύμνος – ο ωραιότερος ίσως ύμνος της Εκκλησίας  και περισσότερο αγαπητός  στο λαό – πρωτοακούστηκε στο Βυζάντιο  στην Εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών μετά  την ηρωική  απόκρουση  των Αβάρων που είχαν πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη. Η ιστορία  αναφέρει τα εξής:

   Το  626 μ.Χ. οι  Άβαροι συνεργαζόμενοι με  τους Πέρσες  ήρθαν με πολυάριθμο στρατό και στόλο και πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη από στεριά και θάλασσα. Γέμισε και η στεριά από το στρατό τους, πεζούς και έφιππους και από πολιορκητικές μηχανές. Μπροστά σε τόσους και τόσο βαριά οπλισμένους εχθρούς, πόσο θα βαστούσαν  οι γενναιότατοι, αλλά  ελάχιστοι χριστιανοί που αντιστέκονταν από μέσα;  Όταν μάλιστα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος βρισκόταν με  ολόκληρο το στρατό του στα βάθη της Μικράς Ασίας για να αντιμετωπίσει  τους Πέρσες. Όλος  ο λαός της Βασιλεύουσας ανέβηκε στα τείχη για να υπερασπιστεί την πόλη του. Δεν είχαν πουθενά  αλλού πιά να στηρίξουν τις ελπίδες τους οι χριστιανοί, παρά μόνο στην Παναγία Θεοτόκο, που είναι «της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος και της  βασιλείας το απόρθητον τείχος». Η προσευχή των χριστιανών εισακούεται. Ένας φοβερός ανεμοστρόβιλος, που ξαφνικά σηκώθηκε, άρχισε να αναποδογυρίζει, να συντρίβει και να βυθίζει τα πλοία των βαρβάρων. Και η θάλασσα – σαν για να δώσει θάρρος στους χριστιανούς – έβγαζε τα πνιγμένα σώματα των πολιορκητών μπροστά στην Εκκλησία της Θεοτόκου, στις Βλαχέρνες.  Σάλος μεγάλος με φόβο  και τρόμο, μέσα στις παρατάξεις του  εχθρού. Θάρρος πολύ στον ευσεβή λαό της Πόλης, που βγήκε έξω από τα τείχη και άρχισε να καταδιώκει τους τρομοκρατημένους εχθρούς.

   Η πόλη είχε σωθεί. Το βράδυ, όλος ο λαός μαζεύτηκε στο ναό τςη Θεοτόκου, για να αποδώσει στην υπέρ - τη μάχη στρατηγό με ψαλμούς και ύμνους τα νικητήρια και τα ευχαριστήρια. Τότε πρωτοψάλλανε και τον ύμνο, που ψάλλουμε  μέχρι σήμερα στους Χαιρετισμούς. Εκείνη τη βραδιά  όλος ο λαός έψαλλες όρθιος αυτόν τον ύμνο σε ένδειξη μεγάλης  ευγνωμοσύνης προς την Παναγία. Γι’ αυτό ο ύμνος αυτός ονομάστηκε Ακάθιστος.

   Ο  Ακάθιστος ύμνος είναι ένα κοντάκιο [είδος μεγάλου εκκλησιαστικού ύμνου]  που αποτελείται από το προοίμιο [εισαγωγή] και 24 οίκους [σειρά  τροπαρίων στα οποία περιγράφεται ένα γεγονός]. Ψάλλεται τμηματικά  κάθε Παρασκευή βράδυ τις 4 πρώτες εβδομάδες της Μ. Τεσσαρακοστής  και ολόκληρος το βράδυ της Παρασκευής της 5^ης  εβδομάδας. Μπορεί  να χωριστεί σε δύο  μέρη. Στο πρώτο το ιστορικό, εξιστορούνται τα γεγονότα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η συνάντηση της Παναγίας με την Ελισάβετ, η γέννηση του Χριστού, η προσκύνηση των Μάγων και των Ποιμένων, η φυγή στην Αίγυπτο και η Υπαπαντή. Στο δεύτερο μέρος, το Θεολογικό και δογματικό, αναφέρεται η σημασία της ενανθρώπησης του Χριστού, για να σώσει τους ανθρώπους, να τους λυτρώσει και να τους οδηγήσει στη Θέωση.

   Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τον συγγραφέα  του Ακάθιστου ύμνου. Από πολλούς επιστήμονες αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.

Που πήγε η χαρά μας;

Κάποιοι εδώ και χρόνια έχουν κλέψει τη χαρά μας. Δεν μας αφήνουν να χαρούμε με τίποτα. Δεν αντέχουν να μας βλέπουν χαρούμενους.

Έχουν πρόβλημα. Δεν θέλουν να βλέπουν χαρούμενα πρόσωπα, χαμόγελα, ανθρώπους να χαίρονται τη ζωή και την κάθε στιγμή.

Η χαρά εγκλωβίστηκε στα χρόνια της κρίσης. Προσπάθησε να δραπετεύσει αλλά και πάλι φυλακίστηκε.

Οι άνθρωποι περπατούν σκυθρωποί, φοβισμένοι, αφηρημένοι. Δεν θέλουν να συναντήσουν  τον άλλον. Δεν θέλουν να μιλήσουν. Ο άλλος φαντάζει ως απειλή. Ο άλλος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος μας. Ο εχθρός μας. Η κόλασή μας. Πανικός, αγωνία για το επόμενο βήμα για  την αυριανή ημέρα. Μικρόβια, ιοί, αρρώστιες απίθανες, προσφυγιά, ξεριζωμός, βία, πείνα, φτώχεια, ανέχεια στον 21^ο αιώνα που ο άνθρωπος απογειώθηκε  τεχνολογικά. Κι όμως είναι μικρός και ανήμπορος. Φυλακισμένος μέσα στα επιτεύγματά  του. Χτίζει ακόμα «Τιτανικούς» και ναυαγεί στο πρώτο κύμα.

Δεν ήταν όμως έτσι τα πράγματα κάποτε. Ο άνθρωπος χαιρόταν σε κάθε ευκαιρία. Με λίγο ψωμί, με ένα ποτήρι κρασί, με τις πρώτες νότες ενός τραγουδιού σήκωνε τα χέρια στον αέρα και χόρευε. Έκανε τη στιγμή γλέντι και πανηγύρι. Αποζητούσε τη συντροφιά, την παρέα.

Τώρα οι αγκαλιές έκλεισαν. Τα σπίτια αμπαρώθηκαν. Τα χαμόγελα έσβησαν. Τα πρόσωπα σκοτείνιασαν.

Ο χρόνος κυλά με αγκομαχητό. Μετράμε τις μέρες και δείχνουμε ευχαριστημένοι που πέρασαν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια. Που περάσαμε πολλούς κάβους.

Οι φίλοι μας αφήνουν. Τραβούν το δρόμο τους. Τα φωτεινά πρόσωπα ταξιδεύουν μακριά.

Η ζωή μας αγχωμένη  στο μεσοδιάστημα οικονομικών κρίσεων και επιδημιών.

Κυκλοφορούμε με μάσκες κι ας μην έχουμε απόκριες.

Τώρα πλέον δεν επιτρέπεται να είμαστε όλοι μαζί.

Οι πόλεις είναι έρημες. Η κοινωνία  των πόλεων μοιάζει με έρημο.

Κάποτε  θεωρούσαμε τη μοναξιά επιλογή. Την κατάθλιψη ως τη χειρότερη ασθένεια της εποχής μας. Σήμερα -  για  το καλό μας- μας επιβάλλεται να είμαστε μόνοι, αποστειρωμένοι εφοδιασμένοι με αντισηπτικά και διαρκώς φοβισμένοι.

Φοβόμαστε τη ζωή. Τη ζωή των άλλων. Την παρουσία  τους.

Η άνοιξη είναι εδώ. Η φύση και πάλι στα καλύτερα της. Ο άνθρωπος όμως στα χειρότερα  του. Κι όμως τα έζησε όλα. Τα έκανε όλα. Είναι χορτάτος αλλά άδειος συγχρόνως. Μόνος και δυστυχής πληρώνει έναν μεγάλο λογαριασμό  για  την οίηση που επέδειξε.

Θέλει να ζήσει. Η ζωή όμως δεν αρκείται στο εγώ, θέλει και το εσύ. Η ζωή θέλει αγάπη, θέλει χαρά. Αλλιώς δεν είναι ζωή.

Γιατί ο άνθρωπος  δημιουργήθηκε  για να αγαπά και να αγαπιέται. Γιατί ο άνθρωπος ήρθε στον κόσμο για να είναι μαζί με τον άλλον. Όχι μόνος σε έρημες πλατείες και πολιτείες αδειανές.

Η χαρά κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Δεν γίνεται αλλιώς.

Κι όταν γυρίσει με το καλό ας φροντίσουμε να την κρατήσουμε γερά  κοντά μας. Στο χέρι μας είναι. Ας μην αφήσουμε κανέναν να μας την στερήσει.

Τελευταία παράσταση από τη Θεατρική Ομάδα Κυψέλης.

 Φωτογραφίες: Ανέστης Κορνέζος -  Ειρήνη Κουνάδη

 Μια ακόμα παράσταση από τη Θεατρική Ομάδα Κυψέλης θα δοθεί το ερχόμενο Σάββατο 7 Μαρτίου με το έργο: "Μακαρίτης .... ενεργός τώρα".

Η παράσταση που απέσπασε το θερμό χειροκρότημα  των θεατών και πολύ κολακευτικά σχόλια επαναλαμβάνεται αυτό το Σάββατο και ώρα 20.00  στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

Κείμενο - σκηνοθεσία: Μπήτρος Γιώργος
Επιλογή χρωμάτων σκηνικού: Μπήτρου Νεκταρία
Εκτύπωση προγράμματος - αφίσας: Ματούλα Ρούσσου "Γραφή"
Κατασκευή σκηνικού: Παναγιώτης Χελιώτης
Εγγραφή μουσικής: Ανέστης Κορνέζος

Συμμετέχουν: Νεκταρία Κοπανά. Κωνσταντίνος Παπαμιχαήλ, Παντελής Γκαρής, Μαρία Λυκούρη, Ηλίας Θωμάς, Βασίλης Παλαμιδόπουλος, Μιχάλης Κοπανάς

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη

Η "Αντιγόνη" ετοιμάζεται.

 

  Οι  εργασίες προχωρούν με πυρετώδεις ρυθμούς στο νέο απόκτημα της Saronic Ferries  όπως διακρίνουμε στις φωτογραφίες  που δημοσιεύει η σελίδα  της εταιρείας στο Facebook αλλά και ο κ. Παντελής Φύσσας (πρώτη φωτογραφία) στη δική του σελίδα.

   Όπως όλα δείχνουν στο πλοίο έχει μεγαλώσει ο χώρος  του σαλονιού, ενώ το γκαράζ έχει κλείσει με ολοστρόγγυλα ανοίγματα - παράθυρα.

  Το πλοίο προβλέπεται να δρομολογηθεί στη Σουβάλα.

Να ευχηθούμε να έρθει γρήγορα στη γραμμή μας.

Απεβίωσε ο Ανδρέας Κρητικός.

 Από τη σελίδα των supermarket ΚΡΗΤΙΚΟΣ στο fb

Απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών ο Ανδρέας Κρητικός ο ιδρυτής της αλυσίδας super market ΚΡΗΤΙΚΟΣ.

Ο Ανδρέας Κρητικός με την ξεχωριστή προσωπικότητά του ήταν αυτός που ενέπνευσε τις αξίες της αλυσίδας στα τρία παιδιά του Νεκτάριο, Άγγελο, Δημήτρη που ανέλαβαν με την σειρά τους την υλοποίηση του οράματός του, ως συνεχιστές του έργου προσφοράς που ξεκίνησε από το 1948.

Αποτελούσε φωτεινό παράδειγμα για όλους γεμάτος όρεξη για ζωή, κοινωνικές ευαισθησίες και δημιουργικότητα. Ξεχώριζε για το ήθος του, την εντιμότητα, το πάθος και την ευθύτητά του, αρχές με τις οποίες πορεύτηκε και υπηρέτησε την τοπική κοινωνία αφήνοντας σε όλους μας σημαντική παρακαταθήκη.

Η είδηση του θανάτου του προκαλεί απέραντη θλίψη σε όλη την οικογένεια και τους εργαζομένους της αλυσίδας.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 04 Μαρτίου στις 12:00 το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου (Παναγίτσα) στην Αίγινα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε την ημέρα της κηδείας να παραμείνουν κλειστά τα καταστήματα της Αίγινας. Τα καταστήματα στην υπόλοιπη Ελλάδα θα παραμείνουν κλειστά 12:00 με 14:00 την ίδια ημέρα.

Η οικογένεια επιθυμεί, αντί στεφάνων να γίνει δωρεά στο Νοσοκομείο Αίγινας  “Ο Άγιος Διονύσιος” στον αριθμό λογαριασμού Εθνικής Τράπεζας : GR2501102410000024129601415.