Διανομή υλικού κατά της διασποράς της πανδημίας στα σχολεία από την Αντιπεριφερειάρχη κ. Β. Θεοδωροπούλου Μπόγρη.

Σε όλα  τα Γυμνάσια  και τα Λύκεια της Αίγινας διανεμήθηκαν από την Περιφέρεια  υλικά για την αντιμετώπιση της διασποράς  της  πανδημίας, όπως μάσκες και αντισηπτικά. Τα  υλικά μοίρασε με επισκέψεις της στα σχολεία  η Αντιπεριφερειάρχης κ. Βάσω Θεοδωροπούλου - Μπόγρη η οποία είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους Διευθυντές των σχολείων και το διδακτικό προσωπικό και να δει από κοντά  τα σχολικά κτίρια  της Αίγινας.

Η  κ. Μπόγρη συνοδευόταν από τον πρόεδρο της Κοινότητας Αίγινας κ. Παναγιώτη Κασιμάκη.

 

Η εορτή του Αγίου Κρίσπου σήμερα. Ιδρυτή της Εκκλησίας της Αίγινας.

                                      

 Φωτογραφία του κ. Ανέστη Κορνέζου.

 Εορτάζει σήμερα 8 Δεκεμβρίου ο Άγιος Κρίσπος, απόστολος και ευαγγελιστής της Αίγινας.

  Ο  εικονιζόμενος ναός  του Αγίου Κρίσπου στην περιοχή "Άγιοι"  της Αίγινας  είναι ο μοναδικός που είναι αφιερωμένος στη μνήμη  του Αγίου  που κήρυξε  το χριστιανισμό στην Αίγινα. Ο ναός είναι από τους νεότερους που κτίστηκαν στην Αίγινα  και καλύπτει τις ενοριακές ανάγκες  μιας μεγάλης περιοχής στα  βόρεια  του νησιού. Εφημέριος  του ναού εδώ και  δεκαετίες είναι ο ακούραστος πατέρας Φανούριος Μακαρατζής ο οποίος συνεπικουρούμενος από το Εκκλησιαστικό συμβούλιο, τους ενορίτες και τους παραθεριστές  της περιοχής έχει κατορθώσει να διατηρεί σε άριστη κατάσταση το ναό.

    Ακολουθεί ένα μικρό συναξάρι του Αγίου από  το βιβλίο: "Αγιοβάδιστα νησιά"  των Γ.Μπήτρου και Χρ.Γελαδάκη.

‘ …Χωρισθείς ο Παύλος εκ των Αθηνών, ήλθεν εις Κόρινθον….διελέγετο δε εν τη συναγωγή κατά παν Σάββατον, έπειθεν τε Ιουδαίους και Έλληνας… Κρίσπος δε ο αρχισυνάγωγος επίστευσεν τω Κυρίω συν όλω τω οίκω αυτού’.

[Πραξ. Αποστ. ιη΄1,4,8].

Βρισκόμαστε στον 1ο αιώνα μ.Χ., και ο Απόστολος Παύλος πραγματοποιεί την δεύτερη ιεραποστολική περιοδεία του. Το θέλημα του Θεού τον έχει οδηγήσει στην ειδωλολατρική Ελλάδα. Ο Παύλος μετά το όραμα που βλέπει στην περιοχή της Τρωάδας με τον Μακεδόνα στρατιώτη, αποφασίζει να διαβεί στην Μακεδονία. Κηρύττει στους Φιλίππους, στην Θεσσαλονίκη, στην Βέροια και κατεβαίνει νοτιότερα στην Αθήνα. Όμως οι μορφωμένοι Αθηναίοι τον απογοητεύουν. Δεν μπορούν να πιστέψουν σε κάποιον Θεό που σταυρώνεται, πεθαίνει και μετά ανασταίνεται.

Με βαριά τα βήματά του έρχεται στην Κόρινθο, τη μεγάλη πολιτεία της Πελοποννήσου με το σπουδαίο λιμάνι και τη μεγάλη εμπορική κίνηση.

Ο Παύλος, όπως συνήθιζε να κάνει σε κάθε πόλη που επισκεπτόταν, συναντά και εδώ τους Εβραίους της πόλης. Έρχεται μέσα στην Συναγωγή και εκεί κηρύττει. Υπεύθυνος της Συναγωγής –αρχισυνάγωγος – ήταν ο Κρίσπος. Ο Κρίσπος είχε έλθει στην Κόρινθο από την Ρώμη, όπου ζούσε μαζί με την οικογένειά του. Όμως ο αυτοκράτορας Κλαύδιος το 51 μ.Χ. έδιωξε από την Ρώμη όλους τους Εβραίους. Έτσι, ο Κρίσπος κατέφυγε στην Κόρινθο, όπου γρήγορα γνωρίζεται και αναλαμβάνει τα καθήκοντα του αρχισυνάγωγου της πόλης.

Ο Κρίσπος, ο οποίος ονομάζεται και Σωσθένης, ακούει το κήρυγμα του Παύλου και όχι μόνο εντυπωσιάζεται, αλλά πιστεύει και ζητά να βαπτισθεί. O Κρίσπος και η οικογένειά του βαπτίζονται χριστιανοί από τον Απόστολο Παύλο. Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρει: « Ευχαριστώ τω Θεώ ότι ουδένα υμών εβάπτισα ει μη Κρίσπον και Γάιο»’.[ Α΄ Κορ. α΄ 14]. Στην ίδια επιστολή ο Απόστολος Παύλος τον χαρακτηρίζει συστρατιώτη του.

Η πράξη αυτή του Κρίσπου ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Οι Ιουδαίοι της Κορίνθου ξεσηκώνονται εναντίον του Παύλου και του Κρίσπου. Ο Κρίσπος ακολουθεί τον Παύλο στην Μικρά Ασία όπου και χειροτονείται επίσκοπος Κολοφώνος - σημαντικής πόλης κοντά στην Έφεσο - και διακρίνεται για την αυταπάρνησή του και την ικανότητα να διδάσκει τους άλλους. Σε επιστολή που γράφει ο Απόστολος Παύλος από την Έφεσο αναφέρει : «Παύλος κλητός Απόστολος Ιησού Χριστού δια θελήματος Θεού και Σωσθένης ο αδελφός τη Εκκλησία του Θεού τη ούση εν Κορίνθω…» [Α΄Κορ. α΄2] Κατά την διάρκεια της δεύτερης επίσκεψης του Παύλου στην Κόρινθο τον συνοδεύει και ο Κρίσπος.

Ο Απόστολος Παύλος αποφασίζει να αναθέσει στον Κρίσπο μια μεγάλη αποστολή. Τον στέλνει στην Αίγινα , η οποία βρίσκεται αντίκρυ στο Σαρωνικό κόλπο και είναι ειδωλολατρική. Ο Απόστολος Παύλος τοποθετεί στο νησί ως επίσκοπο τον Κρίσπο, παρά το γεγονός ότι πάνω στην Αίγινα δεν υπάρχει ούτε ένας Χριστιανός. Στην απόφαση αυτή οδηγείται, γιατί θέλει να ενδυναμώσει την προσπάθεια του Κρίσπου, και έτσι να έχει γρήγορα αποτελέσματα και να προσελκύσει πολλούς ανθρώπους στην νέα θρησκεία.

Ο Κρίσπος ερχόμενος στην Αίγινα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, γιατί, όπως είπαμε και προηγουμένως, η Αίγινα ήταν ειδωλολατρική. Εργάζεται όμως σκληρά, και το έργο του αποδίδει καρπούς.

Για το έργο του στην Αίγινα δεν έχουν διασωθεί μαρτυρίες. Ωστόσο η Επισκοπή της Αίγινας θεωρείται η πρώτη της Ελλάδος και διατηρήθηκε μέχρι το 1852.

Σε ένα σημείο των Αποστολικών Διαταγών υπάρχει η πληροφορία η σχετική με τον Κρίσπο: «περί των υφ’ημών χειροτονηθέντων εν τη ζωή τη υμετέρα γνωρίζομεν υμίν ότι, εισίν ούτοι,…..Κρίσπος της κατά Αίγιναν Εκκλησίας».

Η μνήμη του Αγίου Κρίσπου εορτάζεται την 8η Δεκεμβρίου. 

Χριστουγεννιάτικος διάκοσμος στην πλατεία της Κυψέλης.

Σε  χριστουγεννιάτικη διάθεση και η πλατεία  της Κυψέλης με ένα μεγάλο φωτεινό δέντρο να δεσπόζει στο κέντρο της και φωτεινές γιρλάντες γύρω από  τους φανοστάτες  και τα κλαδιά  των δέντρων.

Η εορταστική ατμόσφαιρα  βοηθά  στην αλλαγή του κλίματος και της διάθεσης μας  για να μπορέσουμε να μπούμε σιγά  - σιγά  στο πνεύμα των ημερών.

Ο πρόεδρος του Κοινοτικού διαμερίσματος, τα μέλη και οι συνεργάτες του έδωσαν και πάλι τον καλύτερο εαυτό  τους.

 

Ο επιβλητικός και αρχοντικός Άγιος Νικόλαος της πόλης της Αίγινας.

                                                   

  Η εορτή  του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου) μας οδηγεί σε μια σειρά αφιερωμάτων στους  πολλούς  ναούς  στην Αίγινα  που είναι αφιερωμένοι  στον προστάτη των Ναυτικών.
  Και φυσικό είναι να ξεκινήσουμε  αυτή   τη σειρά από  το ναό που δεσπόζει  στην πόλη της Αίγινας και σχετίζεται με τη ναυτοσύνη των Αιγινητών και  τα παλαιά επαγγέλματα τους.
 Σε  αντίθεση λοιπόν με το θαλασσινό Αη Νικόλα του λιμανιού, ο ναός  του Αγίου Νικολάου μέσα στην πόλη της Αίγινας αποκαλείται «ο Στεριανός» ή των Ψαριανών.

  Είναι ο επιβλητικότερος και αρχοντικότατος ναός  της πόλης για τον οποίο οι ενορίτες και κατασκευαστές  του, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό προκειμένου να αποκτήσουν έναν ναό εφάμιλλο της συνοικίας τους, της αρχοντιάς  και  της κοινωνικής τους θέσης. Ο ναός κτίστηκε σε περιοχή όπου κατοικούσαν πολλοί σφουγγαράδες, καπεταναίοι και καραβοκύρηδες  του νησιού. Το μέγεθος, η μεγαλοπρέπεια και ο διάκοσμος του ναού μαρτυρούν επίσης τη μεγάλη ευλάβεια το σεβασμό την τιμή και την αγάπη που έτρεφαν και τρέφουν οι Αιγινήτες στον Άγιο της θάλασσας.

   Η ιστορία  του ναού, έτσι όπως την έχει καταγράψει στο βιβλίο  του «Χριστιανική Αίγινα» ο κ. Σ. Δημητρακόπουλος είναι μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα.

   Η σημερινή εκκλησία έχει κτιστεί βορειότερα άλλης παλαιότερης, όπως και σε αυτής τη θέση προϋπήρχε άλλη  παλαιοχριστιανική βασιλική. Στα χρόνια της  Επανάστασης  ο ναός παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση στους πρόσφυγες Ψαριανούς που είχαν καταφύγει στην Αίγινα μετά την καταστροφή των Ψαρρών (1824). Με πρωτοστάτες  τους Ψαριανούς καραβοκύρηδες  Νικολή και Ιωάννη Χατζηαλεξανδρή, Κ. Νικοδήμου, Κ. Κανάρη και άλλων επισκευάστηκε και η στέγη και το υπόλοιπο κτίριο. Αναφέρεται πως μέχρι τότε δεν είχε στέγη ο ναός. Έτσι η εκκλησία έγινε γνωστή ως ο ναός  των Ψαριανών. Τα  εγκαίνιά της έγιναν  τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο  του 1826.

   Στα  τέλη  του 19^ου αιώνα η παλαιά αυτή εκκλησία κατεδαφίστηκε και στη θέση της ανυψώθηκε η σημερινή. Θεμελιώθηκε το 1890 πάνω σε οικόπεδο που παραχώρησε ο επιχειρηματίας Φουντούλης. Τα εγκαίνια έγιναν στις 12 Νοεμβρίου του 1900 από τον μητροπολίτη Αθηνών Προκόπιο Β΄Οικονομίδη.

   Ο ναός είναι ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής με τρούλο. Οι τοίχοι της είναι κτισμένοι με πελεκημένους ορθογώνιους πωρόλιθους. Το 1949 με δαπάνες  του αιγινήτη Δημήτριου Καίσαρη τοποθετήθηκε ρολόϊ αξίας τότε 22.000.000 δραχμών. Στο εσωτερικό του ναού συναντάμε έναν έξοχο ζωγραφικό διάκοσμο με έργα διαφόρων καλλιτεχνών, κυρίως όμως του Βασίλειου Σταμ. Σταματιάδη.

    Ο ναός σήμερα  χάρη στις άοκνες προσπάθειες  των κατά καιρούς εφημερίων  του αλλά και των ενοριτών του, διατηρείται σε άριστη κατάσταση και αποτελεί ένα κομψοτέχνημα μέσα στην πόλη της Αίγινας, αρμονικά συνδεδεμένος  με τα νεοκλασικά σπίτια και  αρχοντικά της περιοχής.

 Η πρώτη φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο  του κ. Νεκτάριου Κουκούλη

Ο Άγιος Νικόλαος του Μαύρικα στις παρυφές της Παλαιάς Χώρας

                                                                        

Πολλοί είναι οι ναοί και τα ξωκλήσια που εορτάζουν  στην Αίγινα και αποδεικνύουν  την αγάπη και το σεβασμό των παλαιών Αιγινιτών που έκτισαν αυτούς τους ναούς προς  τον προστάτη Άγιο των ναυτικών. Άλλωστε μη ξεχνάμε ότι το νησί είχε μεγάλη ναυτική παράδοση με κορυφαία  την εποχή των σφουγγαράδων όπου 80 και πλέον σκάφη ασχολούνταν με  την αλίευση σφουγγαριών και ταξίδευαν σε όλη τη Μεσόγειο.

  Ένας άγνωστος (σε πολλούς) ναός που εορτάζει  είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου της οικογένειας Μαύρικα στις  παρυφές της Παλαιάς Χώρας, δεξιά στο δρόμο  που οδηγεί από την Αίγινα προς το Μεσαγρό, λίγα μέτρα από το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης.

  Ο ναός ανήκει στο αρχιτεκτονικό σύνολο  της Παλαιάς Χώρας αν και απέχει από το λόφο. Πρόκειται για ναό σταυροειδούς ρυθμού με τρούλο που  αλλοιώθηκε αρχιτεκτονικά  - όπως αναφέρει ο αρχαιολόγος κ. Χ. Πέννας  το 1522 με επεμβάσεις στην είσοδο και το ιερό. Στο εσωτερικό του ναού σώζονται αξιολογότατες  υψηλής ποιότητας,  σπάνιες  τοιχογραφίες. Ξεχωρίζουν οι παραστάσεις του Παντοκράτορα, του Αγίου Γεωργίου, της Έγερσης του Λαζάρου, της Πεντηκοστής, της Γέννησης, της Θεοτόκου, του Ιωάννου του Προδρόμου και του Αγίου Νικολάου ένθρονου. Όμως αυτό που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον προσκυνητή ή επισκέπτη του ναού είναι η χάραξη πάνω στις αγιογραφίες ταμάτων  από τους πιστούς που κατέφευγαν για προστασία στον Άγιο.

    Περισσότερες πληροφορίες μπορεί ο ενδιαφερόμενος να βρει στο αξιόλογο βιβλίο του αρχαιολόγου Χαρ. Πέννα ¨Βυζαντινή Αίγινα". Στο βιβλίο περιέχονται πληροφορίες, εικόνες χάρτες όχι μόνο της Παλαιάς Χώρας αλλά και όλων των Βυζαντινών μνημείων της Αίγινας.

Η πρώτη φωτογραφία στη δημοσίευση είναι της κ. Καλλιρρόης Μπέση.

Ο Άγιος Νικόλαος στην Καβουρόπετρα της Κυψέλης.

                                               

Ο Άγιος Νικόλαος της Κυψέλης στην περιοχή Καβουρόπετρα ή για τους παλαιότερους "Μούλος" (παράφραση από τη λέξη μώλος) συγκαταλέγεται ανάμεσα στις βυζαντινές εκκλησίες  της Αίγινας και στο μακρύ κατάλογο  των εκκλησιών μικρών ή μεγάλων που είναι αφιερωμένοι στον Άγιο  των ναυτικών.

Ειδυλλιακός ο τόπος, ένας χαμηλός λόφος αποτελεί τη βάση του ναού και προσφέρει μια μοναδική θέα  προς  το βόρειο τμήμα  του Σαρωνικού.

Στην ανατολική πλευρά συναντάμε μια γυναικεία μορφή - ένα απομεινάρι παλιάς  αγιογραφίας - και τις μορφές  του Χριστού, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου στο τέμπλο που είναι πολύ μεταγενέστερο του αρχικού κτίσματος  όπως και αυτές οι τρεις λαϊκές αγιογραφίες.

Ο ναός μέχρι τη δεκαετία  του 1930  δεν ήταν ασπρισμένος. Υπάρχει φωτογραφία που τον απεικονίζει εξωτερικά με την πέτρα  του. Το 1970 δέχθηκε εργασίες συντήρησης από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

                               

 

   Ένας ολόλευκος λοιπόν βυζαντινός ναός, αυτός του Αγίου Νικολάου, δεσπόζει πάνω από τον παραλιακό δρόμο που οδηγεί από την Αίγινα προς τη Σουβάλα, στην περιοχή της Κυψέλης. Οι ναυτικοί της Κυψέλης ευλαβούνται ιδιαίτερα τον Άγιο Νικόλαο και την ημέρα της εορτής του προσέρχονται ως ταπεινοί προσκυνητές προσκομίζοντας τις ευχαριστίες τους αλλά και τα αιτήματα τους. 

   Αγαπημένος χώρος περιπάτου που τα τελευταία χρόνια , αν και έχει πνιγεί από τις παραθεριστικές κατοικίες που κατόρθωσαν να τον περικυκλώσουν, φωτίζεται τη νύχτα, είναι περιποιημένος και καθαρός χάρη στις προσπάθειες των γειτόνων του. Για δεκαετίες  ο ναΐσκος απολάμβανε την ευεργετική φροντίδα της μακαρίτισσας  γερόντισσας Ζωής, η οποία τον πρόσεχε και τον είχε ένα πραγματικό στολίδι. Επίσης σώζονται φωτογραφίες από την εποχή (1930) που ο ναός δεν ήταν ασβεστωμένος και φαινόταν  η πέτρα του, επίσης σε άλλες εικονίζονται οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου Κυψέλης το δάσκαλο τους αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Ηλιόπουλο που φροντίζουν  τα γύρω πεύκα και φυτεύουν καινούργια δενδρύλια.

   Ο ναός είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής με τέσσερις κίονες να στηρίζουν τον τρούλο του. Παρότι διαθέτει κομψότητα δεν είναι συμμετρικός. έχει κτιστεί από μεγάλους λαξευτούς πλίνθους και έχει ενσωματωμένα  κατάλοιπα από αρχαίο ναό, όπως τις κολώνες και τα κιονόκρανά τους. Στο εσωτερικό διαζώζονται δύο με τρεις φθαρμένες  τοιχογραφίες. Είναι φανερό ότι ο ναός έχει υποστεί πολλές αλλοιώσεις στο πέρασμα των αιώνων από την προσπάθεια κάποιων να τον διατηρήσουν και να τον ευπρεπίσουν.

   Τέλος  ο λόφος στον οποίο είναι κτισμένος για πολλούς θεωρείται  ότι ήταν ο χώρος του αρχαίου ναού του Ηρακλή στην Αίγινα και ένα μέρος από τη μεσαιωνική τριπυργία που οχύρωνε το νησί από τις επιδρομές των πειρατών.

Η λατρεία του Αγίου Νικολάου στην Παλαιά Χώρα.

                                        

"Άι Νικόλα  Θαυματουργέ, Χριστέ μου, σώσε με από τους κουρσαίους 2 Αυγούστου 1572"

Μια σπαραχτική επιγραφή στον τοίχο  του Αγίου Νικολάου κραυγάζει μέσα στους αιώνες και διαλαλεί το μεγάλο δράμα  των κατοίκων του λόφου της Παλαιάς Χώρας και τον κατατρεγμό τους από τους "κουρσαίους"

 Ένας κόμπος στέκεται στο λαιμό σου όταν συναισθανθείς τον πόνο και τα βάσανα  τόσων προγόνων που κατέφυγαν στο λόφο αυτόν και έκτισαν την πολιτεία  τους για να προστατευτούν από τους κουρσάρους πειρατές και τόσους άλλους κατακτητές. Εντυπωσιάζει  το γλωσσικό ιδίωμα αλλά και η αμεσότητα  της γραφής. Ήταν 2 Αυγούστου  του 1572  και ο ναός του Άι Νικόλα όπως και κάθε ναός γίνεται καταφύγιο  για  τους άμοιρους κατοίκους.

Οι Παλαιοχωρίτες έθεσαν προστάτες  τους  τον Άι Δημήτρη τον Άι Γιώργη , τον Αρχάγγελο τους Αγγέλους, τον Άι Μηνά  όλους αυτούς τους στρατιωτικούς Αγίους και Αγγέλους τους έθεσαν προστάτες και ακοίμητους φρουρούς της πολιτείας  τους. 

Αλλά έρχονται να ικετεύσουν και τον Άη Νικόλα, τον άγιο των θαλασσινών να μην επιτρέψει  στους "κουρσαίους" να πατήσουν στο νησί τους.

Στη χάρη  του Άι Νικόλα κτίζουν τρεις εκκλησίες. Η πρώτη βρίσκεται  στο μονοπάτι  που οδηγεί στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο. Βρίσκεται νότια  του λόφου και σχετικά χαμηλά ανάμεσα στις εκκλησίες  των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Ιωάννη  του Θεολόγου. Ο ναός έχει ένα εγκάρσιο κλίτος με την είσοδό του στη δυτική πλευρά κοντά  στη γωνία, όπως μας δείχνει η τελευταία φωτογραφία. Ο ναός διαθέτει πολλές και αξιόλογες αγιογραφίες όπως της Σταύρωσης, της Δευτέρας Παρουσίας, και του Αγίου Νικολάου ένθρονου. Πολλές από αυτές είναι δυστυχώς επιζωγραφισμένες, παρά  το γεγονός ότι συντηρήθηκαν το 1967 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Η εκκλησία αυτή θεωρείται από τις παλαιότερες της Παλαιάς Χώρας και η ανοικοδόμησή της τοποθετείται στον 14 - 15ο αιώνα.

 Ο Άγιος Νικόλαος που εικονίζεται στην πρώτη φωτογραφία βρίσκεται ακριβώς πίσω από την Επισκοπή και εφάπτεται στο μονοπάτι που οδηγεί προς  το Κάστρο. Είναι από τους νεότερους ναούς του λόφου και η ανοικοδόμησή του τοποθετείται χρονικά στο 18ο αιώνα, τελευταίο αιώνα κατοίκησης  της Παλαιάς Χώρας.

Ο εξωτερικός διάκοσμος του ναού παρουσιάζει μοναδικό ενδιαφέρον με ανάγλυφους ρόδακες, σταυρό και πτηνά να στολίζουν την είσοδο. Ο ναός είναι από τους μικρότερους και αρκετά άγνωστος στους πολλούς περιπατητές που αρκούνται στη θέαση μόνο  της Επισκοπής  στο σημείο αυτό.

Ο  τρίτος ναός είναι του Αγίου Νικολάου της οικογένειας Μαύρικα που βρίσκεται αποκομμένος από το λόφο στον κάμπο και ξεχωρίζει για  τον όγκο, την καλαισθησία  του καθώς και για τα πολλά αφιερώματα - χαράγματα  που διαθέτει στο εξωτερικό του.