Βράβευση επιτυχόντων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και αριστούχων στο 2ο Γυμνάσιο στην Κυψέλη

   Είναι θεσμός πλέον  στο 2ο Γυμνάσιο κάθε χρόνο τέτοια μέρα να απονέμονται τιμητικοί έπαινοι σε όλους εκείνους τους παλαιούς μαθητές  του σχολείου που φέτος εισήλθαν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Μεγάλη χαρά αλλά και τιμή να βρίσκονται ανάμεσα στους σημερινούς μαθητές και να δείχνουν με τον δικό τους τρόπο, με το δικό τους παράδειγμα ότι οι κόποι αμείβονται και επιβραβεύονται. Ότι όλοι μπορούν με επιμονή και υπομονή, με πολύ δουλειά να πετύχουν τους στόχους τους.  Ανάμεσα στα παιδιά λοιπόν στους σημερινούς μαθητές βρέθηκαν οι παλαιότεροι και με επιτυχία εισαχθέντες σε σχολές  της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης: Αξιώτη Έφη, Δρυμωνίτη Πελαγία, Νταμουράκη Χαρά, Μπήτρου Αντωνία, Μπέσης Δημήτρης, Τσολάκος Παναγιώτης, Παύλος Ορέστης, Χατζηαντωνίου Γιώργος, Πάλι Κλάιντι, Παλάι Σταμάτης.

    Πολλοί  και αριστούχοι της περσινής χρονιάς 2013 -14  που κατά τη σχολική παράδοση βραβεύονται στα πλαίσια  της εορτής για την 28η Οκτωβρίου.

    Συγκεκριμμένα αρίστευσαν  και βραβεύτηκαν  οι:  Μεθενίτη Νεκταρία, Κουζούπη- Μαρμαρινού Μελλισάνθη, Καραγιάννη Χριστίνα, Κασιμάκη Μάρθα, Ρωπαΐτη Θάλεια, Γαλάνης Ηλίας, Χάλαρης Σάββας, Ρουσσέα Δήμητρα, Νιάτση Ελένη, Καλαμάκη Μαρούσα, Καλαντζή Αλίκη, Ροδίτη Αγγελική, Λορέντζου Μυρτώ.

Γιορτή Ροδιού σήμερα στην Ερμιόνη

  Παρά  τον άσχημο καιρό η Ερμιόνη δεν πτοήθηκε. Γιόρτασε  τα όμορφα και ζουμερά της ρόδια  σε μια γιορτή  που τα είχε όλα, όπως μας ενημερώνει ο καλός φίλος και παλαιός συνεργάτη μας Κώστας Βενεκάς, καθηγητής Θεολόγος, ο οποίος μας έστειλε και  τις φωτογραφίες  που φιλοξενούμε.

   Κόκκινα ολόφρεσκα ρόδια παντού σε γλυκά, σε χυμό, σε ποτό. Άρωμα λοιπόν ροδιού στην όμορφη παραλιακή πόλη που απ' ότι φαίνεται  το φθινόπωρο της ταιριάζει και την ομορφαίνει περισσότερο.

   Ποιός είπε ότι το ρόδι  είναι μόνο για  το καλό του νέου χρόνου, όπου πολλοί σπάνε ρόδι  για το καλό  μπαίνοντας μέσα στο  σπίτι  τους; Η καλλιέργεια και συστηματική εκμετάλευση αυτού του τόσο νόστιμου και ιδιαίτερου προϊόντος μπορεί να προσφέρει στην τοπική οικονομία και να συμβάλει στην προβολή της περιοχής.

   Τελικά η κρίση δεν μας ξαναγυρίζει μόνο στον πρωτογενή τομέα. Μας κάνει να θυμηθούμε τα αυτονόητα  που είναι οι ρίζες μας και η οικιακή οικονομία  που έθρεψε  γενεές και γενεές Ελλήνων.

Στις Δήμητρες και στους Δημήτρηδες της Οδού Αιγίνης οι ευχές μας

 

  Πολλοί οι φίλοι και οι φίλες που γιορτάζουν σήμερα. Ο αγαπημένος  βαφτιστικός μας, Δημήτρης Βαλσαμής από τον Πειραιά, η λατρεμένη Δήμητρα Πιτσιλού μέλος της Θεατρικής Ομάδας Κυψέλης με το αστείρευτο κέφι της,  ο σεφ της Οδού Αιγίνης μας Δημήτρης Κάππος που έχει βαλθεί να μας παχύνει, ο ασυναγώνιστος σερβιτόρος και όχι μόνο Δημήτρης Νόνης, ο επιχειρηματίας και πολιτευτής  Δημήτρης Κάππος, ο γητευτής του φακού Δημήτρης Βλάϊκος, η μεγάλη ψυχή  της Θεατρικής Ομάδας Κυψέλης Δημήτρης Μπέσης.

   Χρόνια πολλά σε όλους. Πολλές ευχές για υγεία, δύναμη και πολλές επιτυχίες σε ότι έχουν επιλέξει να κάνουν στη ζωή τους.

Σπάζοντας τη σιωπή των οχυρών του Τούρλου

 

Απόσπασμα από την παρουσίαση του βιβλίου του Αργύρη Φορτούνα: "ΑΙΓΙΝΑ στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής"

    Πέντε χρόνια μετά την έκδοση του πρώτου βιβλίου του που διαπραγματευόταν τα γεγονότα της Κατοχής στην Αίγινα, ο κ. Φορτούνας σπάει για άλλη μια φορά τη σιωπή των οχυρών και των πολυβολείων του Τούρλου με ένα καινούργιο βιβλίο που αφηγείται άγνωστα περιστατικά, γεγονότα και στιγμιότυπα των χρόνων εκείνων.

     Είχα την τιμή να γνωρίσω τον κ. Αργύρη Φορτούνα στην παρουσίαση των βιβλίων του, που πραγματοποιήσαμε μαζί με τη φίλη κ. Μαίρη Γαλάνη Κρητικού, στην αυλή του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης τον Αύγουστο του 2008. Δύο βιβλία που φέρουν τον τίτλο: «Οι Αναμνήσεις μου, Αίγινα 1941 -1944» το πρώτο και «Οι Αναμνήσεις μου, Μέρος Β΄ τα χρόνια της νιότης» και που προκάλεσαν το έντονο ενδιαφέρον  τόσο των παλαιών όσο και των νεότερων Αιγινητών αλλά και των φίλων και επισκεπτών του νησιού μας. Δύο εκδόσεις που πλαισιώνονται από πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό των χρόνων της Κατοχής που προέρχεται από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα.  Στα χρόνια που ακολούθησαν ο κ. Α. Φορτούνας προχώρησε στη συγγραφή και έκδοση του πρώτου του μυθιστορήματος με τίτλο: «Κάποτε στην Αίγινα», αντλώντας και πάλι υλικό από τα ταραγμένα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής και των χρόνων που την ακολούθησαν. 

   Ο ακάματος και ανεξάντλητος συγγραφέας έρχεται να ταρακουνήσει τις  κοιμισμένες μνήμες των  νεοελλήνων με το τέταρτο βιβλίο του που έχει ως θέμα του και πάλι τους χρόνους της Κατοχής.

   Υλικό, μνήμες, αφηγήσεις που δεν χώρεσαν στα δύο πρώτα βιβλία αλλά κυρίως σπάνιο φωτογραφικό υλικό, σπάνια αρχεία, ημερολόγια και αλληλογραφία, που ανακαλύφθηκαν σε πλειστηριασμό στην Ιταλία τροφοδοτούν τις σελίδες του παρόντος βιβλίου και δεν το καθιστούν απλά ενδιαφέρον, αλλά συλλεκτικό.

   Μέσα από ένα εξαιρετικό φωτογραφικό υλικό που περιήλθε στην κυριότητα του συγγραφέα χάρη στην επιμονή και την αγάπη φίλων του αναγνωστών από το εξωτερικό που ήταν και η αιτία για την συγγραφή του, ο ανυποψίαστος αναγνώστης έχει την ευκαιρία να αντικρίσει τα πρόσωπα των Γερμανών διοικητών της Αίγινας, των φρουράρχων, των απλών στρατιωτών, των Αιγινητών εργατών, των Γερμανίδων γυναικών που διασκέδαζαν τους στρατιώτες. Εικόνες από μια Αίγινα που πλέον έχει φύγει ανεπιστρεπτί, το καΐκι «Κική» που εκτελούσε δρομολόγια μεταξύ Πειραιά και Αίγινας και που με αυτό ο Βέλτερ «μετέφερε», φυγάδευσε για να ακριβολογούμε, τις αρχαιότητες. Φωτογραφικό υλικό από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας με το πλήρωμα του υποβρυχίου που μετά από μία ώρα έμελλε να βυθιστεί ανοικτά  του Τούρλου, αλλά και Γερμανικών στρατιωτικών αεροπλάνων και πολυβόλων. Τέλος μοναδικές φωτογραφίες από τον ανελέητο βομβαρδισμό του Πειραιά.

   Ο κ. Αργύρης Φορτούνας για άλλη μια φορά επεξεργάζεται με θαυμαστή πνευματική ενάργεια το υλικό του και με τη χαρισματικά παραστατική αφήγησή του, κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου του. Τα κείμενά του γραμμένα σήμερα, και έχοντας την απαραίτητη ασφάλεια της ωριμότητας των χρόνων που πέρασαν, αναφέρονται σε ιστορίες και γεγονότα από την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής. Κυρίως όμως εστιάζουν στο ρόλο, τη συμπεριφορά και το ήθος των ανθρώπων που πρωταγωνίστησαν εκείνα τα χρόνια. Διερμηνέας ο ίδιος αλλά και η αδελφή του Διονυσία Μπράουν – Φορτούνα κατόρθωσαν να διαδραματίσουν έναν ιδιαίτερο ρόλο μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών, προειδοποιώντας, αποσιωπώντας, προφυλάσσοντας ή κρύβοντας ακόμα συκοφαντικές επιστολές Ελλήνων προς τους Γερμανούς διοικητές. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδύεται μια ολόκληρη εποχή. Η συμπεριφορά των κατακτητών, αλλά και των κατακτημένων που είχαν κατορθώσει – κάποιοι από αυτούς - να έχουν εξοικειωθεί με τον κατακτητή και να συναλλάσσονται άφοβα, προκλητικά και με αναίδεια. Η πείνα, η αθλιότητα, ο αγώνας του λαού για αξιοπρεπή επιβίωση, αλλά και η ελπίδα για ελευθερία και ανεξαρτησία.

    Διαβάζοντας τις σελίδες  του βιβλίου, αναγνωρίζει ο αναγνώστης το κουράγιο του συγγραφέα να σπάσει μετά από τόσα χρόνια τη σιωπή. Όχι τη σιωπή που σήμερα απλώνεται  στους χώρους των οχυρών και επιβάλλεται από τα πρώτα βήματα στον επισκέπτη, αλλά εκείνη τη σιωπή που κάποιοι συνειδητά επιβάλλουν κλείνοντας ερμητικά την πύλη της ιστορικής γνώσης.

  Ο κ. Αργύρης Φορτούνας τολμά και γράφει ιστορία. Για τους νεότερους Αιγινήτες η ιστορία δεν γράφεται μόνο στους τσιμεντένιους τοίχους των οχυρών και των παρατηρητηρίων, στα σκοτεινά υπόγεια και στα πολυβολεία, στους θαλάμους και στις  στοές. Η ιστορία καταγράφεται με πόνο ψυχής  από αυτούς που απόμειναν να θυμούνται και να προκαλούν τη μνήμη και την κρίση μας. Από αυτούς που στέκονται αγέρωχοι στο αλώνι της ιστορίας έτοιμοι να μας ταξιδέψουν σε χρόνους περασμένους αλλά όχι αξέχαστους. Σε αφηγήσεις, ιστορίες, διηγήσεις που πονούν ακόμα και ματώνουν. Γιατί όχι.

  Προσωπικά θεωρώ ότι είναι μεγάλη ευλογία για τον τόπο και την ιστορική γνώση του, οι αναφορές μέσα από τα γραπτά κείμενα, όπως αυτά που έχουν δει τα τελευταία χρόνια το φως της δημοσιότητας. Με τόλμη και περισσό θάρρος άνθρωποι του αναστήματος του κ. Αργύρη Φορτούνα καταθέτουν πολύτιμες ψηφίδες από τη προσωπική τους εμπειρία και ζωή στο ιστορικό ψηφιδωτό της Αίγινας.

   Οι σπάνιες  φωτογραφίες από τα Οχυρά του Τούρλου προέρχονται από το βιβλίο του Αργύρη Φορτούνα.

    Παρακαλούμε αν κάποιος τις αντιγράψει να αναφέρει την πηγή τους γιατί πρόκειται για οικογενειακό αρχείο.

Ο "Μόσχος" στην Κέρκυρα

 Λάβαμε ένα πολύ όμορφο σημείωμα από φίλο μας στην Κέρκυρα ο οποίος διάβασε ένα παλαιότερο μας άρθρο για τα παραδοσιακά επιβατικά καΐκια  που ταξίδευαν μεταξύ Αίγινας και Αγκιστρίου. Ο κ. Οδυσσέας Μίτσουλης λάτρης των παλαιών ξύλινων κατασκευών και  της ναυτικής μας παράδοσης μας πληροφορεί τα εξής:

Ψάχνοντας για φωτογραφίες για καϊκια είδα και την ανάρτηση σας.
Η απάντηση στο ερώτημα σας αν υπάρχουν ακόμη αυτά τα σκάφη σας απαντώ πως όσον αφορά το ΜΟΣΧΟΣ ΕΞΠΡΕΣΣ ναι. Ανήκει στην οικογένεια μου από το 1999, είναι ακόμα αξιόπλοο, πραγματοποιηεί ημερήσιες εκδρομές στην Κέρκυρα και βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. ¨Εχουν αλλάξει / βελτιωθεί αρκετά πράγματα πάνω του, όπως και το όνομα του που πλεόν είναι ΙΟΝΙΑΝ DOLHPIN, το δελφίνι του Ιονίου, και κατα πως φαίνεται θα ταξιδεύει για αρκετα χρόνια ακόμη! Δείτε αρκετές φωτογραφίες του Μόσχου εδώ (https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1437410993208670&set=a.1437407746542328.1073741840.100008193488925&type=3&theater)
Χαιρετίσματα στο Αγκίστρι και στην οικογένεια Πάνου Λεωνίδα και Νίκου ιδιοκτητών του Μόσχου!

Οδυσσσέας Μίτσουλης

Φλαμίνγκος στον υγροβιότοπο της Ψήφτας στην Τροιζήνα

Saronic Magazine | Oct 23, 2014 | 

Ένα μοναδικό θέαμα παρατηρείται αυτές τις ημέρες στον υδροβιότοπο της Ψήφτας. Όπως βλέπουμε στις υπέροχες φωτογραφίες που τράβηξε εχθές ο Αλέξανδρος Δημητριάδης, η λίμνη της Ψήφτας παρουσιάζει μια ξεχωριστή εικόνα από ένα σμήνος πανέμορφων Φλαμίνγκος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα φλαμίγκος κάνουν στάση στον υδροβιότοπο της περιοχής μας.
Η Ψήφτα ανήκει στον υγροτοπικό τύπο των «παράκτιων υγροτόπων», οι οποίοι είναι πλέον από τους πιο απειλούμενους τόσο στον ελλαδικό όσο και στον διεθνή χώρο. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ρηχή λιμνοθάλασσα με πλούσιους καλαμιώνες και βάλτους, σε μια περιοχή που περιλαμβάνει ημιορεινά φαράγγια με ρέματα και πυκνή βλάστηση.
Για την σπάνια ομορφιά της έχει κηρυχθεί όπως και ολόκληρη η περιοχή ως «εξαίρετου φυσικού κάλλους» από το ΥΠΠΟ (ΦΕΚ 849/Β/79). Συνήθως το χειμώνα πλημμυρίζει, ενώ το καλοκαίρι η υδατική επιφάνεια κατεβαίνει, δημιουργώντας αλίπεδα και χαμηλή αλοφυτική βλάστηση.
Λόγω της γεωγραφικής του θέσης και σε συνάρτηση με το γεγονός πως είναι ένας από τους λιγοστούς υγροτόπους της νότιας Ελλάδας, ο υδροβιότοπος της Ψήφτας έχει τεράστια σημασία για τα μεταναστευτικά πουλιά, σαν σταθμός ξεκούρασης και ανεφοδιασμού.
Ιδιαίτερα την άνοιξη, όπου τα μεταναστευτικά πουλιά καταφθάνουν εξαντλημένα από την πτήση τους πάνω από την άγονη έρημο και τη Μεσόγειο θάλασσα, η ύπαρξη ενός τέτοιου υγροτόπου είναι σωτήρια για την επιβίωση τους. Τα πουλιά βρίσκουν τροφή και ασφαλή χώρο να κουρνιάσουν.
Επίσης, αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για διαχειμάζοντα πουλιά, κυρίως κύκνους, ερωδιούς και πάπιες. Σε περιπτώσεις βαρυχειμωνιάς οι αριθμοί των πουλιών αυξάνονται καθώς και η ποικιλία των ειδών. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αριθμοί διαφόρων ερωδιών όλο το καλοκαίρι, φτάνουν τουλάχιστον τους πενταπλάσιους συγκριτικά με παλαιότερα.
Σύμφωνα με μελέτες ειδικών ορνιθολόγων έχει εκτιμηθεί ότι 89 είδη πουλιών από 34 διαφορετικές οικογένειες μεταναστεύουν ή διαχειμάζουν σε αυτόν τον τόσο σημαντικό υδροβιότοπο.

Η αποκατάσταση της Χαλασμένης στην Κυψέλη

  H Εκκλησία  της  Ευαγγελίστριας  στην Κυψέλη  τυλιγμένη  από σκαλωσιές δέχεται τις ευεργετικές επεμβάσεις αποκατάστασης και συντήρησης  που ήταν απαραίτητες μια που η υγρασία είχε επιφέρει στο κτίριο αρκετές φθορές. Οι  ρυθμοί των εργασιών αμείωτοι και εντατικοί με πολύ προσοχή ώστε να μην πληγωθεί το κτίσμα και κάτω από  την αυστηρή επιτήρηση της σχετικής υπηρεσίας της αρχαιολογίας  και του  μηχανικού.

   Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που ήρθε στο φως είναι το χρώμα το οποίο προυπήρχε στον εξωτερικό τοίχο και στο οποίο θα αποκατασταθεί η εξωτερική όψη του ναού.

     Παλαιές  φωτογραφίες μαρτυρούν για την ύπαρξη χρώματος.

     Παραθέτουμε  δύο φωτογραφίες που ευγενικά μας παραχώρησε ο κ. Νίκος Πανταζής ανηψιός  του αειμνήστου εφημέριου του ναού αρχιμανδρίτη Νεκτάριου Πανταζή. Η πρώτη έγχρωμη από  τη δεκαετία  του '70. Το προαύλιο είναι στρωμένο με δάφνες κάτι που ακόμα γίενται την ημέρα  του Ευαγγελισμού όπου ο ναός πανηγυρίζει.
    Στην επόμενη φωτογραφία διακρίνεται  και το "Ηρώον"  στη θέση που ήταν αρχικά τοποθετημένο. Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από την αυλή του Δημοτικού Σχολείου Κυψέλης με τον παλιό μαντρότοιχο σε πρώτο πλάνο.