Κυριακή 22 Μαΐου 2016

Διήμερο φιλοξενίας και ενημέρωσης δημοσιογράφων στην Αίγινα.


  
  Πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία  το διήμερο φιλοξενίας και ενημέρωσης 10 δημοσιογράφων στην Αίγινα. Μετά από πρόσκληση του Δημάρχου Αίγινας κ. Δ.Μούρτζη και του προέδρου της Κ.Ε.Δ.Α. κ. Γ. Ζορμπά  εκπροσωπήθηκαν οι εφημερίδες "Πρώτο Θέμα". "Καθημερινή" "Τα Νέα", "Η εφημερίδα των Συντακτών", "Ελεύθερος Τύπος"  και  τα sites protothema.gr, iefimerida.gr και ο ραδιοσταθμός vima.fm.  Σκοπός  του διημέρου η ενημέρωση των εκπροσώπων των μεγάλων εφημερίδων και sites  για  τα αξιοθέατα της Αίγινας, τα μνημεία, την ιστορία, τον πολιτισμό, τα δρώμενα, τα φεστιβάλ που διοργανώνονται αλλά  και  τα προβλήματα  που αντιμετωπίζει  το νησί, ώστε να υπάρχει μια συντονισμένη προβολή και ενημέρωση στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.
     Ψυχή  του  διημέρου ο δημοσιογράφος  κ. Γιάννης Προβής, Διευθυντής έκδοσης του Saronic Magazine, ο οποίος είχε και την πρωτοβουλία της οργάνωσης.
    Οι καλεσμένοι δημοσιογράφοι το Σάββατο το πρωί επισκέφθηκαν το Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας και το χώρο της Κολώνας, περιηγήθηκαν στα σπίτια  των Νικολάου, Μόραλη, Δραγούμη, Μουσείο Καπράλου, Καζαντζάκη στα Πλακάκια και ακολούθως επισκέφθηκαν  το χωριό της Παχιοράχης και  του Ανιτσαίου. Κάνοντας  τη διαδρομή Ανιτσαίο - Πόρτες- Αγία Μαρίνα στάθμευσαν στην Αφαία, ενώ συνέχισαν την περιήγηση τους στην Παλιαχώρα, Άγιο Νεκτάριο και Πέρδικα. Η ξενάγηση πραγματοποιήθηκε με την αρωγή των κ. Γ. Καλόφωνου ιστορικού και του εκπαιδευτικού κ. Γ.Μπήτρου.
   Τη δεύτερη ημέρα, την Κυριακή μετά τη συνέντευξη τύπου του Δημάρχου κ. Δ. Μούρτζη στο παλαιό Δημαρχείο, ακολούθησε ξενάγηση  στον Μητροπολιτικό ναό από τον εφημέριο π.Εμμανουήλ Γιαννούλη, περιήγηση  στο Κυβερνείο και στο Πύργο του Μάρκελου και επίσκεψη στο Λοαγραφικό  Μουσείο  της Αίγινας.
  Το κλιμάκιο των δημοσιογράφων αυτό το διήμερο συνόδευε η δημοσιογράφος  κ. Σίλα Αλεξίου, η εικαστικός κ. Βάσω Καλουδιώτη και φυσικά ο πρόεδρος  της ΚΕΔΑ κ. Γ. Ζορμπάς. Αρωγός στην προσπάθεια ο πρόεδρος της Τουριστικής Επιτροπής του Δήμου και Δημοτικός Σύμβουλος κ. Γιώργος Μούρτζης καθώς και οι κυρίες Ρούλα Σαράντου και Μάρθα Χαρτοφύλακα από την ΚΕΔΑ.
  Το διήμερο αυτό η Αίγινα είχε  την ευκαιρία να επιδείξει τις άγνωστες πλευρές  της  όπως την ομορφιά  των ορεινών περιοχών και οικισμών, το δάσος της Αφαίας, τμήματα της αρχαίας και νεότερης ιστορίας αλλά και της λαογραφίας και του σύγχρονου πολιτισμού  της. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε στους επισκέπτες δημοσιογράφους οι αναφορές  στους σφουγγαράδες  της Αίγινας και στην αναθέρμανση της κτηνοτροφίας και των προιόντων  της που παρασκευάζουν με σύγχρονο τρόπο νέοι Αιγινήτες  καθώς και ο πλούτος  των εκθεμάτων του Λαογραφικού Μουσείου.
   Πολλοί  εξ αυτών είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το μουσικό πρόγραμμα του Πάνου Μουζουράκη το βράδυ του Σαββάτου στο "Πάντα Ρει" καθώς και να συναντήσουν και να συνομιλήσουν με  τον Μάριο Φραγκούλη και τη Δήμητρα Γαλάνη συνειδητοποιώντας πως η Αίγινα σήμερα εξακολουθεί να συγκεντρώνει επώνυμους και ανθρώπους της τέχνης  οι οποίοι διατηρούν στο νησί παραθεριστικές κατοικίες.



Βανδαλισμοί στο σπίτι του Ροδάκη. Μόνη λύση η ανταλλαγή με ακίνητο του Δημοσίου, ίσης αξίας.

                                          Του κ. Παντελή Γιαννούλη από το Aeginalight.gr

   Αυτό το βαρέλι δεν έχει πάτο. Για χρόνια το σπίτι του Ροδάκη πάλευε με το χρόνο και τον καιρό. Τώρα παλεύει και με “φιλότεχνους” βανδάλους.
Η λέξη “βανδαλισμός” στην απάντηση του Τάση Παπαϊωάννου, καθηγητή του ΕΜΠ που έχει σχεδιάσει μαζί με τον Γ. Μακρή τη μελέτη του σωστικού στεγάστρου για το σπίτ του Ροδάκη, σε η-μέιλ που του είχα στείλει, με παρακίνησε να ξαναπάω φέτος για πολλοστή φορά στο σπίτι-μύθο της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής.
Όπως βλέπουμε στη φωτογραφία, η μία από τις δύο πέτρες που είχε σκαλιστεί η γοργόνα στη γωνία του κουζινακιού, έχει αφαιρεθεί προσεκτικά.
Σε τηλεφωνική μου επικοινωνία που ακολούθησε την επίσκεψη, ο Κος Παπαϊωάννου επιβεβαίωσε την υποψία μου ότι έγινε προσπάθεια να αφαιρεθεί και η άλλη πέτρα στην οποία ήταν σκαλισμένη η γοργόνα. Όπως μου είπε, κατά τη διάρκεια της προσπάθειας αποκόλλησης της πέτρας δημιουργήθηκε στατική ζημιά σε όλη τη γωνία του δωματίου, η οποία είναι πλέον πολύ εύκολο να πέσει είτε από τον καιρό, είτε από μικρή προσπάθεια βανδάλων.
Στην παρακάτω φωτογραφία, η ζημιά που έκαναν οι “φιλότεχνοι” στη γωνιακή πέτρα στην οποία είναι σκαλισμένη η μισή γοργόνα, στην προσπάθειά τους να την αποσπάσουν.
Και να πει κανείς ότι δεν υπήρξε ενδιαφέρον για τη σωτηρία του σπιτιού... Υπήρξε και ενημέρωση του κοινού και των αρχών εδώ και χρόνια από το Νεκτάριο Κουκούλη και άλλους, πρωτοβουλία των καθηγητών του Πολυτεχνείου Τάση Παπαϊωάννου και Γ. Μακρή που συνέταξαν μελέτη τόσο του σπιτιού όσο και σωστικού στεγάστρου ώστε να σταματήσουν οι φθορές και συλλογή του μεγαλύτερου μέρους των χρημάτων που χρειάζονταν για την κατασκευή του στεγάστρου μέσα από πρωτοβουλία και ενέργειες του Γιώργου Μομφερράτου.
Τί λύση θα μπορούσε να υπάρξει όταν η κοινωνία έχει κινητοποιηθεί σημαντικά και αποτελεσματικά αλλά ο ιδιοκτήτης δυσκολεύεται να συνεργαστεί;
Το σπίτι του Ροδάκη ανήκει σε ιδιώτη που ενώ έδωσε επανειλημμένα προφορικά την έγκρισή του για την τοποθέτηση σωστικού στεγάστρου, χωρίς δική του οικονομική επιβάρυνση, στη συνέχεια δεν κατέστη δυνατό να δώσει την έγκρισή του και γραπτά, παρά τις συνεχείς οχλήσεις από το Πολυτεχνείο, οπότε το στέγαστρο δεν τοποθετήθηκε και τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν για αυτό το σκοπό επιστράφηκαν στους δωρητές.
Παρότι πολλές ζημιές που έχουν συμβεί είναι πλέον μη αναστρέψιμες, το σπίτι είναι δυνατό να σωθεί, ακόμα και στο παραπέντε.
Κατά τη γνώμη μου, η μόνη πλέον λύση είναι η ανταλλαγή του ακινήτου με άλλο ακίνητο του Δημοσίου, ίσης αξίας. Με αυτό τον τρόπο από τη μια μεριά ο ιδιοκτήτης, που απ' όσο γνωρίζω στο παρελθόν αναζητούσε αγοραστή, θα μείνει ικανοποιημένος και από την άλλη, αφού θα έχει λυθεί το ζήτημα της ιδιοκτησίας, θα μπορέσουν να υπάρξουν πρωτοβουλίες για τη σωτηρία του.
Σε επαφές που έκανα με οργανισμό που μπορεί να βρει χρήματα για την αποκατάσταση του σπιτιού, όπως έχει κάνει και με άλλα κτίσματα σημαντικής αρχιτεκτονικής και ιστορικής αξίας, η απάντηση που πήρα ήταν πως για να ξεκινήσει οποιαδήποτε προσπάθεια, θα πρέπει πρώτα να λυθεί το θέμα της ιδιοκτησίας.
Έφτασε λοιπόν η στιγμή που πρέπει να κινητοποιηθεί το κράτος άμεσα και αποτελεσματικά. Το “λεφτά δεν υπάρχουν” δεν είναι επιχείρημα γιατί λεφτά δεν χρειάζονται σε αυτή τη φάση. Αυτό που χρειάζεται είναι ανταλλαγή με άλλο ακίνητο, όχι απαλλοτρίωση. Αν γίνει αυτό, όπως συγκεντρώθηκαν τα χρήματα για το σωστικό στέγαστρο, με ανάλογο τρόπο θα αποδοθεί το σπίτι αποκαταστημένο στην τοπική κοινωνία.
Αυτή η Κυβέρνηση είναι στελεχωμένη με άτομα που έχουν μεγάλη ευαισθησία για τον πολιτισμό, αρκετά εκ των οποίων μάλιστα έχουν και σπίτια στο νησί μας, ενώ η τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει δυναμική παρουσία. Ας κινητοποιηθούν άμεσα, γιατί άλλη μια επίσκεψη “φιλότεχνων” ή άλλος ένας χειμώνας με δυνατές βροχές, και θα είναι πλέον αργά για δάκρυα.
Υ.Γ.
Την Τετάρτη 25 Μαϊου, στις 7 το απόγευμα, ο Νεκτάριος Κουκούλης δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία στο σύλλογο γυναικών, με θέμα “Ο Αλέξανδρος Ροδάκης ζώντας στο σπίτι του, στον Μεσαγρό, την καθημερινότητα της προπολεμικής Αίγινας”. Θα παρουσιάσει και στοιχεία για την τωρινή κατάσταση του σπιτιού.

Παντελής Γιαννούλης

Σάββατο 21 Μαΐου 2016

Του Αγίου Κωνσταντίνου τα βγάζουμε.........

  - Εσύ το ήξερες Χριστίνα μου ότι του Αγίου Κωσταντίνου τα βγάζουμε και  του Αγίου Δημητρίου τα βάζουμε; ( λέει έντρομη η Σάσα, Κατιάνα Μπαλανίκα, στη Χριστίνα , Άννα Παναγιωτοπούλου, επιστρέφοντας στο διαμέρισμα του Αντωνάκη που έχουν μπει  υποδυόμενες τις καθαρίστριες για να μη δώσουν δικαιώματα στην περίεργη γειτόνισσα Καίτη Κωσταντίνου)

   Η φράση και η εικόνα από  την άφθαστη κωμική σειρά του Mega: Ντόλτσε Βίτα, μας έδωσε την αφορμή για να θυμηθούμε μια  συνήθεια των παλαιών νοικοκυριών  που ήθελε  τα χειμωνιάτικα ρούχα να ανεβαίνουν στα πατάρια μαζί με τα χαλιά  του Αγίου Κωσταντίνου και να κατεβαίνουν  του Αγίου Δημητρίου. Κάτι ανάλογο γινόταν και με τις στολές  των σωμάτων ασφαλείας και του στρατού. Για παράδειγμα στο ναυτικό έβγαζαν τη βαριά μπλε σκούρα στολή  και φορούσαν  τα άσπρα.
  Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει όχι μόνο  στα σπίτια και στις ενδυματολογικές συνήθειες μας αλλά και στο στρατό και αυτό οφείλεται  και στις κλιματολογικές αλλαγές  που έχουν οδηγήσει πολλούς να κυκλοφορούν με κοντομάνικα μέσα στο καταχείμωνο.

   Βέβαια εκείνες  τις εποχές που περιγράφουμε η γιορτή του Αγίου Κωσταντίνου ήταν και αργία  γιατί εόρταζε ο βασιλεύς Κωσταντίνος Γλύξμπουργκ. Με την κατάργηση της βασιλείας έπαψε και η αργία ωστόσο παρέμεινε ως μια μεγάλη εορτή γιατί πολλοί πρόεδροι Δημοκρατίας και κυρίως πρωθυπουργοί της χώρας είχαν  την ονομαστική τους εορτή. Τα τελευταία όμως χρόνια περάσαμε σε άλλους εορταστικούς αστερισμούς όπως του Αντώνη, του Γιωργάκη, του Αλέξη!!!

Στον Άγιο Κωνσταντίνο στο Σφεντούρι

  Λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξη του και ακόμη περισσότεροι ντόπιοι τα εκκλησάκια  που Σφεντουρίου. Ο λόγος είναι ότι δύσκολα αποφασίζει κάποιος να ανέβει μέχρι το Σφεντούρι το ορεινό χωριό της νότιας Αίγινας με την καταπληκτικότερη θέα προς την πλευρά αυτή του Σαρωνικού προς Μέθανα, Πόρο και Πελοπόννησο. 
   Ο Άγιος Κωνσταντίνος στο Σφεντούρι λοιπόν πανηγυρίζει σήμερα και είναι μαι ευκαιρία να θυμηθούμε τις άγνωστες ομορφιές  του νησιού μας και τα παραδοσιακά πανηγύρια  που στήνονται στα χωριά μας.
    Το κτίσμα αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής που ακολουθεί τις καθιερωμένες γραμμές για ένα ξωκκλήσι. Η καθαριότητα στον περίβολο και η γενικότερη εικόνα του μαρτυρούν τη φροντίδα και την αγάπη των κατοίκων για τον Άγιο Κωσταντίνο.

Η φωτογραφία προέρχεται από τους φωτογράφους Ειρήνη Κουνάδη και Ανέστη Κορνέζο.

Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

O Άγιος Κωνσταντίνος στο Μεσαγρό.

 Ο Άγιος Κωσταντίνος που εορτάζει αύριο Σάββατο 21 Μαΐου είναι μαζί με την Παναγία  την Πολίτισσα οι δύο πιό γνωστοί ναοί του Μεσαγρού. Βρίσκεται στο δρόμο που οδηγεί από  το κέντρο του Μεσαγρού προς  τη Βαγία, στα Χαλδαίικα, στην κατεύθυνση προς το νέο Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο της περιοχής. Μαζί με την Παναγία  είναι οι δύο ενοριακοί ναοί που λειτουργούνται κάθε Κυριακή εναλλάξ. 
   Οι κάτοικοι  έχουν προσέξει ιδιαίτερα το κτίσμα και απ' ότι φαίνεται στη φωτογραφία διατηρείται σε άριστη κατάσταση.
   Μικρά εκκλησάκια αφιερωμένα στην εορτή του Αγίου Κωσταντίνου και Ελένης συναντάμε στον Ασώματο και στο Σφεντούρι.

Πέμπτη 19 Μαΐου 2016

Η Αίγινα πριν 40 χρόνια. Βρείτε τις διαφορές.

    Η πανοραμική φωτογραφία  του λιμανιού και της πόλης της Αίγινας που ανέβασε φίλος στο Fb αποκαλύπτει τις μεγάλες αλλαγές  που έχουν σημειωθεί στον πολεοδομικό ιστό του νησιού.
   Βρισκόμαστε  στις αρχές της δεκαετίας  του 1970. Ίσως εποχή χειμώνα.
   Σε  πρώτο πλάνο ο αρχαιολογικός χώρος της Κολώνας με τις ανασκαφές και η πλαζ ανέγγιχτη από την τουριστική εκμετάλευση που θα ακολουθούσε με πολλά δέντρα και θάμνους.
Το εξωτερικό λιμάνι έχει ολοκληρωθεί. Παραμένει όμως γυμνό από παρεμβάσεις όπως δέντρα, εκδοτήρια, πινακίδες, ταμπέλες, παγκάκια, κάγκελα. Οι νησίδες είναι γυμνές, στις σημερινές πιάτσες δεν υπάρχουν πολλά  ταξί και ένα μόνο λεωφορείο. Η σημερινή πλατεία Εθνεγερσίας είναι καλυμένη με χώμα και διακρίνονται τα παλιά πεύκα. Η περιοχή της "Αύρας"  με λιγοστές επεμβάσεις. Στο εσωτερικό λιμάνι διακρίνεται ο όγκος  της μεγάλης πλωτής δεξαμενής στην οποία άδειαζε η υδροφόρα. Στο εξωτερικό λιμάνι ένα φορτηγό πλοίο του οποίου η μοίρα έμελλε  να βουλιάξει τα επόμενα χρόνια από έναν αφηνιασμένο πουνέντη (υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες) και εκεί που δένουν σήμερα τα φέρυ - μπωτ ένα μικρό πλοιάριο έχει πλαγιοδετήσει. Η πόλη της Αίγινας  με μικρότερη έκταση από τη σημερινή.
   Μεγάλη εντύπωση προκαλεί η θέαση της περιοχής μετά την Παναγίτσα. Πολύ λίγα σπίτια, η περιοχή  μέχρι το Φάρο καταπράσινη μέχρι το βάθος της εικόνας.
   Σπάνια και όμορφη φωτογραφία  που ερεθίζει  τη σκέψη και όχι μόνο  τη νοσταλγία. Η Αίγινα του τότε και του σήμερα. Ασφαλώς  μετά από 40  χρόνια  δεν θα μπορούσε  να μείνει ανέπαφη η όψη του νησιού. Οι σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης, επικοινωνίας, συγκοινωνίας και εργασίας επιβάλλουν άλλους ρυθμούς και χρήσεις. Ωστόσο θα μπορούσε να έχει τηρηθεί μια κλίμακα και ένα μέτρο που να σεβόταν  την ιστορική και περιβαλλοντική ταυτότητα  του νησιού.

  Σημείωση:  Δεν συγκρατήσαμε ποιός φίλος ανέβασε αυτή τη φωτογραφία. Εάν  τη δει ας μας στείλει ένα μήνυμα ώστε να συμπληρώσουμε  το όνομά του.

Τετάρτη 18 Μαΐου 2016

Πανηγυρίζει η Παχιοράχη τους Αγίους Ιούλιο και Ιουλιανό.


  Πανηγυρίζει σήμερα το χωριό της Παχείας Ράχης τους δύο ιεραποστόλους Αγίους Ιούλιο και Ιουλιανό.
    Χθες  βράδυ τελέστηκε πανηγυρικός εσπερινός με την παρουσία εκατοντάδων πιστών από όλη την Αίγινα και τη συμμετοχή πολλών ιερέων και των δύο διακόνων  του νησιού.
  Αξιοσημείωτη η παρουσία τμήματος  της Βυζαντινής χορωδίας  του Λιμενικού Σώματος που έψαλλε  τους ύμνους και  τα  τροπάρια των Αγίων. Τον λόγο κήρυξε ο αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Μούρτζης τονίζοντας  την αξία  της εντολής  του Χριστού: "Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη" και πως αυτή  στιγμάτισε και νοηματοδότησε  τη ζωή των δύο αδελφών Ιούλιου και Ιουλιανού.




Οι Άγιοι Ιουλιανός και Ιούλιος οι οποίοι κατάγονταν πιθανότατα από την ευρύτερη περιοχή της Παχείας Ράχης. Το 319 μ. Χ. γεννιέται ο Ιουλιανός  και το 330 μ. Χ. ο αδελφός του Ιούλιος  από πλούσια χριστιανική Αιγινήτικη οικογένεια. Τη στοιχειώδη εκπαίδευση την έλαβαν στην Αίγινα. Στη συνέχεια παρακολούθησαν ανώτερες σπουδές στην Αθήνα, όπου και σπούδασαν μαζί με το Μέγα Βασίλειο, το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Ιουλιανό, τον μετέπειτα αυτοκράτορα  του Βυζαντίου, τον ονομαζόμενο   «παραβάτη».
   Ο  Ιούλιος και ο Ιουλιανός, θαυμάζοντας το έργο του Αποστόλου Παύλου, αποφάσισαν να τον μιμηθούν. Μετά τη χειροτονία τους  στην Αθήνα, άρχισαν τη μεγάλη πορεία τους κηρύσσοντας την χριστιανική πίστη στα αφιλόξενα κράτη της Βαλκανικής, στη Βοημία, την Πολωνία και την Ουγγαρία.  Αναφέρεται ότι χειροτονήθηκαν το 365 μ. Χ. ο Ιούλιος σε ιερέα και ο Ιουλιανός σε διάκονο. Πριν φύγουν από την Αίγινα, σύμφωνα με την παράδοση, έκοψαν δύο ίσια ξύλα και τα έκαναν μπαστούνια, με τη βοήθεια των οποίων διέσχισαν τις περιοχές στις οποίες διέδωσαν το λόγο του Χριστού. Πρώτος προορισμός τους η Κόρινθος στην οποία ανέπτυξαν σημαντική δράση. Δεν παρέμειναν εξαιτίας του κινδύνου της σύλληψης και της θανάτωσής τους από τους οπαδούς του Αρείου. Έτσι άλλαξαν ρότα και το 377 μ.Χ. απέπλευσαν από την Κόρινθο με προορισμό την Κεντρική Ευρώπη. Σύμφωνα με μία παράδοση οι δύο Άγιοι  έφθασαν στην Ιταλία όπου τους συνέλαβε ο αυτοκράτορας Ουάλης και τους έστειλε στο Δούναβη, για να ενισχύσουν το Ρωμαϊκό  στρατό. Χαρακτηριστικό της δράσης τους και του ιεραποστολικού ζήλου τους είναι ένα περιστατικό που συνέβη σε ένα χωριό της περιοχής του Δούναβη. Εκεί είδαν όλους τους κατοίκους συγκεντρωμένους στην πλατεία και στη μέση ήταν δεμένος ένας νεαρός δαιμονισμένος. Οι ιερείς του χωριού ετοιμάζονταν να τον κάψουν, για να γλιτώσει το χωριό. Οι Άγιοι εξόρκισαν το δαιμόνιο και κάνοντας το σημείο του σταυρού τον θεράπευσαν. ΄Ολο  το πλήθος έμεινε κατάπληκτο, η  τιμωρία ματαιώθηκε, ο νεαρός σώθηκε και το σημαντικότερο ήταν ότι πολλοί πίστεψαν στο Θεό του Ιούλιου και του Ιουλιανού, τον αληθινό Θεό που τους αποκάλυψαν.




    Στα  χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου και ενώ πάπας Ρώμης ήταν ο Δαμάσος ο Α΄, τα δύο αδέλφια επισκέφθηκαν τη Ρώμη [370 μ. Χ.], με σκοπό να προσκυνήσουν τον τόπο που αποκεφαλίστηκε ο Απόστολος Παύλος, αλλά και τους τάφους των πρώτων χριστιανών. Εκεί οι Άγιοι συναντήθηκαν με δύο σημαντικά για την μετέπειτα πορεία τους πρόσωπα. Ο πρώτος ήταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, από τον οποίο εξασφάλισαν  γραπτή άδεια να μπορούν ελεύθερα να διαδίδουν το Χριστιανισμό σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Και ο δεύτερος ήταν ο πάπας της Ρώμης, ο οποίος, διακρίνοντας τις ικανότητες τους, τους έστειλε στη Βόρεια Ιταλία και συγκεκριμένα στο Μιλάνο, για να  βοηθήσουν τον επίσκοπο της περιοχής Άγιο Αμβρόσιο. Ο επίσκοπος Αμβρόσιος τους ανέθεσε την Εκκλησία της Νοβάρας, που είχε ιδρύσει ο Άγιος Λαυρέντιος, στη Λομβαρδία.  Στην περιοχή αυτή επιτέλεσαν και το μεγαλύτερο έργο τους. Βάπτισαν χριστιανούς, έκτισαν ναούς – σύμφωνα με την παράδοση σχεδόν 100 ο καθένας τους- θεράπευσαν αρρώστους, γκρέμισαν ειδωλολατρικούς ναούς, απάλλαξαν τους πιστούς από το παγανιστικό πνεύμα κ.α. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι επανέφεραν την ειρήνη στην εκκλησία της Νοβάρας.
  Ύστερα από 50 χρόνια ιεραποστολικής εργασίας  θέλησαν να αποσυρθούν και να ασκητέψουν. Τα  δύο αδέλφια θα χώριζαν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Ο Ιουλιανός έμεινε στο Γκοτζάνο στη λίμνη Ματζιόρε, ενώ ο Ιούλιος διάλεξε ένα ερημικό νησάκι το Κούσιο στη λίμνη  Όρτα. Το νησί που είχε διαλέξει ο Ιούλιος ήταν έρημο και απομονωμένο, ένας βράχος γεμάτος  ερπετά, όπου κανένας βαρκάρης δεν πλησίαζε από φόβο. Τότε ο Ιούλιος άπλωσε το ράσο του επάνω στο νερό και πέρασε απέναντι. Εκεί με τη βοήθεια του Θεού και με τη δύναμη του Χριστού, που σύμφωνα με το Ευαγγελικό χωρίο: «να πατάς επάνω σε φίδια και σκορπιούς» [Λουκ. 10,19], ο Άγιος τα υπόταξε.




Ο Ιουλιανός  αρρώστησε βαριά και κοιμήθηκε σε ηλικία 72 ετών τον Ιανουάριο του 391 μ. Χ. Ο Ιούλιος έζησε ήρεμα για άλλα 10 χρόνια με προσευχή και νηστεία στο νησί του, το οποίο πήρε και το όνομά του. Η μνήμη του Αγίου Ιουλιανού εορτάζεται στις 7 Ιανουαρίου, του Αγίου Ιούλιου στις 31 Ιανουαρίου και η ανακομιδή των λειψάνων τους στις 19 Μαΐου. Στο χωριό της Παχείας Ράχης η μνήμη τους εορτάζεται στις 19 Μαΐου, όπου υπάρχει πλέον παρεκκλήσιο στον παλαιό ναό των Ταξιαρχών αφιερωμένο στη μνήμη τους. Στην Αίγινα επίσης εορτάζουν και στις 30 Ιουλίου  κατά τη σύναξη των Αιγινητών Αγίων στον ομώνυμο Ιερό Ναό στη περιοχή Λιβάδι, όπου φυλάσσονται και τμήματα από τα λείψανα των δύο Αγίων.





Τις φωτογραφίες μας έστειλε ο κ. Δημοσθένης Παπαλεονάρδος.

Οι σφουγγαράδες της Αίγινας και η εορτή των Εισοδίων στην Κυψέλη.

   Τέτοια εποχή πριν πολλές δεκαετίες, όταν η Αίγινα διέθετε έναν ολόκληρο στόλο από σφουγγαράδικα σκάφη, τα αιγινήτικα καΐκια φορτωμένα με ...