"Τα παράσιτα" στον κινηματογράφο "Τιτίνα"

Τη Νοτιοκορεατική ταινία του Μπονγκ Τζουν προβάλει αυτό το τριήμερο ο κινηματογράφος «Τιτίνα»
Ταινία που έχει αποσπάσει Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας 2019, Καλύτερης Ταινίας & Σεναρίου,
 και Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών

Η ιστορία μιας άπορης τετραμελούς οικογένειας που μπαίνει με ψέματα σ’ ένα σπίτι πλουσίων, υπηρετώντας σε ισάριθμα πόστα ένα αντρόγυνο και τον ανήλικο γιο τους. Ο μπαμπάς οδηγεί, ή μητέρα μαγειρεύει, ο γιος διδάσκει και η κόρη ψυχαναλύει. Κανονικές παραδουλεύτρες, που μάλιστα αναρωτιούνται, «…η ευγενική συμπεριφορά των αφεντικών τους είναι αδυναμία;οφείλεται στον πλούτο που διαθέτουν; ή τα πολλά χρήματα έρχονται σε αυτούς που φέρονται καλά;!...»

Μια από τις κορυφαίες, ξεχωριστές, τολμηρές ταινίες των τελευταίων ετών, που με δεξιοτεχνικό τρόπο εισάγει τον θεατή στις σύγχρονες κοινωνικές δομές των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών«προτύπων», όπως η Ν. Κορέα: οι «Επάνω» - οι προνομιούχοι και οι «’Αλλοι», οι παρίες ενός βαθιά τοξικού κοινωνικού συστήματος που την έχουν αράξει στη σιγουριά του υπογείου, στην ασφάλεια της μοναξιάς και της σίγουρης τροφής.  Μαύρη, αστεία & πικρή κωμωδία που εναλλάσσει το ηχηρό γέλιο με την απόλυτη έκπληξη, ακόμα και το σοκ… «…η σχεδόν απόλυτη εξαθλίωση σε οδηγεί ευκολότερα να μηχανευτείς κόλπα να την βγάλεις καθαρή απομυζώντας άλλους, παρά να εξεγερθείς ενάντια στο ίδιο το σύστημα που σ’ έχει εξαθλιώσει...»

Διάρκεια Ταινίας 132’
Η αίθουσα κλιματίζεται

Ημέρες και ώρες προβολών:
Παρασκευή 21/2
 6.30 (απογευματινή) και  8.45 (βραδινή)
Σάββατο 22/2
6.30 (απογευματινή) και 8.45 (βραδινή)
Κυριακή 23/2
6.30 (απογευματινή) και 8.45 (βραδινή)

Η Τσικνοπέμπτη στην παλιά Αίγινα.

  Τσικνοπέμπτη ήταν και πέρασε.

Χωρίς να έχει καμία σχέση η Τσικνοπέμπτη του σήμερα με την εποχής εκείνη που καθιερώθηκε. Οι παλαιοί που δεν έτρωγαν καθημερινά κρέας και νήστευαν  στη Σαρακοστή που ακολουθούσε είχαν την ευκαιρία  να "ξεδώσουν" αυτή τη μέρα τρώγοντας κρέας πίνοντας, τραγουδώντας και χορεύοντας.
 Μια άλλη εκδοχή θέλει ότι αυτή την εποχή έφτιαχναν τα καπνιστά κρέατα που μόλις είχαν σφάξει. Το κρέας για να το διατηρήσουν μέχρι το Πάσχα.
Ασφαλώς και δεν θα γνωρίζετε πως παλιά, πολύ παλιά οι νοικοκυρές αυτήν την ημέρα στην Αίγινα, εκτός από το λιγοστό κρέας αν υπήρχε.... σκάρωναν και μια πίτα από τσουκνίδες !!!  οι οποίες ότι είχαν φυτρώσει και ήταν πολύ τρυφερές.

   Αυτά σε εποχές δύσκολες που οι άνθρωποι ήταν αναγκεμένοι αλλά έβρισκαν τρόπο να ξεγελούν τη φτώχεια  να περνούν καλά και να γιορτάζουν με τα ελάχιστα.....

   Έτσι για να δούμε σήμερα  τι έχουμε ζήσει ως λαός και πως έχουν κατορθώσει  να αντέξουν και να επιβιώσουν οι παλιότερες γενιές.

"Η αγάπη και ο έρωτας στην ποίηση"

Μια ιδιαίτερη εκδήλωση από το Μορφωτικό Σύλλογο Αίγινας ο 'Καποδίστριας" την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου και ώρα 19.00 στην αίθουσα  του Συλλόγου.

Παρουσιάζει η: κ. Αναστασία Μπέση - Γκίνη το θέμα "Η αγάπη και ο έρωτας στην ποίηση" ενώ διαβάζουν κείμενα οι κ. Αννίτα Λεούση - Χαρτοφύλακα και Μαίρη Σταυρίδου.

Η εκδήλωση πλαισιώνεται μουσικά από τους Αλέξανδρο Σπίτζινγκ Χριστίνα Μέτσικα και Μαρία Χαλδαίου.

Ο "Άγιος Νεκτάριος" επιστρέφει στα δρομολόγια του.

 Από αύριο Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου επιστρέφει στα καθημερινά του δρομολόγια το πλοίο "΄Αγιος Νεκτάριος", μετά  την ετήσια ακινησία  του.

Το πλοίο επιστρέφει στα γνώριμα δρομολόγια  του όπως ανακοίνωσε το πρακτορείο του κ. Σ. Μαρμαρινού.

Ευχόμαστε  στους αξιωματικούς και στο πλήρωμα του πλοίου καλά και ήρεμα ταξίδια.

Ετοιμάζουν ταξίδια........

  Φωτογραφία Saronic Ferries

 

     Μια όμορφη εικόνα στον Πειραιά. Ένα γλυκό ηλιοβασίλεμα  του Φλεβάρη και όλα  τα πλοία της Saronic Ferries παρατεταγμένα και έτοιμα για ταξίδια.

    Ήδη ο "Φοίβος" και ο "Αχαιός" μετά  την ακινησία του για λόγους επισκευής, είναι έτοιμοι  για να αρχίσουν τα καθημερινά  τους ταξίδια κυρίως όμως για τη μάχη  του τριημέρου της Καθαράς Δευτέρας.

Δίπλα τους ο "Απόλλων" και ο "Ποσειδών".

Έστω και με αυτή την εικόνα αρχίζει να μυρίζει άνοιξη και καλοκαίρι. Καθώς οι ρυθμοί και στη συγκεκριμένη περίπτωση τα δρομολόγια  θα επανέλθουν στη συχνότητα  τους!

Η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Αίγινας κόβει τη βασιλόπιτα της

Η Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Αίγινας κόβει την πρωτοχρονιάτικη πίτα της σε ανοιχτή εκδήλωση.
Σας περιμένουμε με χαρά, να ανταλλάξουμε ευχές, ιδέες και σχέδια για τη χρονιά που έχει ήδη ξεκινήσει!  

Η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία στην Αίγινα

   Εορτάζει σήμερα  το ναΰδριο της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας που βρίσκεται στην περιοχή Πλακάκια της Αίγινας.

     Παλαιότερα φαινόταν από το καράβι το βυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Φιλοθέης, όταν το πλοίο «έστριβε» στο φανάρι του Μπούζα. Πραγματικό αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα. Ένας μικρός ναΐσκος βυζαντινού ρυθμού με τρούλο, αποπνέει μια αριστοκρατική καταγωγή και θυμίζει έντονα τους ανάλογους ναούς  της Πλάκας των Αθηνών και του Θησείου.

   Πρόκειται για το ναΰδριο της Οσίας Φιλοθέης Μπενιζέλου η οποία έζησε από το 1522 έως το 1589, όταν οι Τούρκοι την οδήγησαν στο μαρτύριο μετά από μια μεγάλη πνευματική προσφορά και διακονία στην Τουρκοκρατούμενη Αθήνα και τη γύρω περιοχή της Αττικής. Η Εκκλησία ανήκει – σύμφωνα με τον μελετητή της εκκλησιαστικής ιστορίας της Αίγινας, κ. Σ. Δημητρακόπουλο – στην οικογένεια Δραγούμη, στο υπόγειο της οποίας φυλάσσονται τα οστά του μεγάλου πατριώτη και μακεδονομάχου Ίωνα Δραγούμη. Η Εκκλησία είναι κτισμένη σε κτήματα που είχε η Οσία στην Αίγινα. Όπως συμπεραίνεται από την έρευνα του κ. Σ. Δημητρακόπουλου η Οσία Φιλοθέη ήταν σύγχρονη του Αγίου Διονυσίου επισκόπου Αιγίνης και η οικογένειά της απέκτησε δεσμούς με την Αίγινα λόγω της κτηματικής της περιουσίας.

   Σήμερα το πανέμορφο εκκλησάκι παραμένει κλειστό και με κόπο μπορεί κανείς να το εντοπίσει πίσω από  τις παραθεριστικές κατοικίες που το έχουν κυριολεκτικά «πνίξει». Το ευτύχημα είναι ότι εξωτερικά φαίνεται να διατηρείται καλά. Ωστόσο ένας τέτοιος ιστορικός ναός αξίζει της προσοχής και της μεγαλύτερης φροντίδας μας.

Παραθέτουμε το βίο και το οσιακό τέλος της Αγίας έτσι όπως καταγράφεται στον Ορθόδοξη Συναξαριστή.

 Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή.

   Ο Κύριος που ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που Τον σέβονται και Τον αγαπούν, άκουσε την δέησή της. Και πράγματι, μια ημέρα η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθειά της στο ναό της Θεοτόκου για να προσευχηθεί και από τον κόπο της έντονης και επίμονης προσευχής την πήρε για λίγο ο ύπνος. Τότε ακριβώς είδε ένα θαυμαστό όραμα. Ένα φως ισχυρό και λαμπρό βγήκε από την εικόνα της Θεομήτορος και εισήλθε στην κοιλιά της. Έτσι ξύπνησε αμέσως και έκρινε ότι το όραμα αυτό σήμαινε στην ικανοποίηση του αιτήματός της. Έτσι κι έγινε. Ύστερα από λίγο καιρό η Συρίγα έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο τη μονάκριβη θυγατέρα της.

  Μαζί με την Χριστιανική ανατροφή, έδωσαν στην μοναχοκόρη τους και κάθε δυνατή, για την εποχή εκείνη, μόρφωση. Έτσι η Ρηγούλα (ή Ρεβούλα, δηλαδή Παρασκευούλα), αυτό ήταν το όνομά της προτού γίνει μοναχή, όσο αύξανε κατά την σωματική ηλικία, τόσο προέκοπτε και κατά την ψυχή, όπως λέει το συναξάρι της.
   Σε ηλικία 14 χρονών, οι γονείς της την πάντρεψαν, παρά την θέλησή της, με έναν από τους άρχοντες της Αθήνας. Αργότερα, αφού πέθαναν οι γονείς και ο σύζυγός της, ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο πόθο της. Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό, γίνεται μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη.
   Κατ' αρχήν, ύστερα από εντολή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, τον οποίο είδε σε όραμα, οικοδόμησε ένα γυναικείο μοναστήρι με αρκετά κελιά, στο οποίο και έδωσε το όνομα του Αγίου για να τον τιμήσει. Στο μοναστήρι πρόσθεσε και άλλα αναγκαία οικοδομήματα και εκτάσεις και το προικοδότησε με μετόχια και υποστατικά, που υπερεπαρκούσαν για τη διατροφή και συντήρηση των μοναζουσών.
   Το παράδειγμά της, λοιπόν, να αφιερωθεί στον Χριστό, το ακολουθούν και άλλες νέες. Σε λίγο διάστημα, η μονή έφθασε να έχει διακόσιες αδελφές. Η μονή της Οσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικό λιμάνι. Εκεί βρίσκουν προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά. Εκεί οι άρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οι πεινασμένοι τροφή, οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή.
Η Οσία, παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, οικοδομεί διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία, «σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεί σε όλα αυτά τα έργα η ηγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει με τα λόγια και με τη ζωή της. Στηρίζει τους πονεμένους σκλάβους με την προσευχή της. Ιδιαίτερες είναι οι φροντίδες της για να σώσει από τον εξισλαμισμό ή την αρπαγή των Τούρκων τις νέες Ελληνίδες. Το έργο της, κατά βάση εθνικό και θρησκευτικό, ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Αδιαφιλονίκητη ιστορική επιβεβαίωση για το έργο αυτό παρέχει η αλληλογραφία της Φιλοθέης με τη Γερουσία της Βενετίας (1583 μ.Χ.), από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια.
Η όλη όμως δράση της Αγίας Φιλοθέης εξαγρίωσε κάποτε τους Τούρκους. Κάποια στιγμή την συλλαμβάνουν και εκείνη με πνευματική ανδρεία ομολογεί: «Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως Θεό αληθινό και άνθρωπο τέλειο και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου». Ύστερα από την ηρωική αυτή απάντηση προς τους κατακτητές, όλοι πίστευαν ότι η πανευτυχής και φερώνυμη Φιλοθέη εντός ολίγου θα ετελειούτο διά του μαρτυρικού θανάτου. Όμως, κατά θεία βούληση, την τελευταία σχεδόν στιγμή πρόφθασαν κάποιοι Χριστιανοί και καταπράυναν τον ηγεμόνα με διάφορους τρόπους. Έτσι πέτυχαν να ελευθερώσουν την Αγία.
Αφεθείσα πλέον ελεύθερη, η Αγία Φιλοθέη, επέστρεψε αναίμακτη στο μοναστήρι της, όπως επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ο μυροβλύτης Νικόλαος και πολλούς αιώνες αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Φρόντιζε δε, όχι μόνο για τη σωτηρία της δικής της ψυχής αλλά και των άλλων, αφού τους μεν ενάρετους τους στερέωνε στην αρετή, τους δε αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στη μετάνοια. Και αποκλειστικά για το σκοπό αυτό πέρασε στη νήσο Τζια (Κέα), όπου προ πολλού είχε οικοδομήσει μετόχι, για να αποστέλλει εκεί τις μοναχές εκείνες που φοβούνταν για διαφόρους λόγους να διαμένουν στην Αθήνα. Στην Τζια έμεινε αρκετό χρόνο και κατήχησε θεαρέστως τις ασκούμενες αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της μοναστικής ζωής. Μόλις τελείωσε το έργο της εκεί, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα.

  Έτσι λοιπόν, η Αγία Φιλοθέη, αφού έφθασε στην τελειότητα και στην πράξη και στην θεωρία, αξιώθηκε από τον Θεό να επιτελεί θαύματα, από τα οποία, προς απόδειξη του θαυματουργικού της χαρίσματος, θα μνημονεύσουμε ένα μόνο, το ακόλουθο: Ζούσε στην εποχή της ένας νέος, ποιμένας προβάτων, ο οποίος από πολύ μικρός είχε συνηθίσει στις κλεψιές και στις ραδιουργίες. Ο νέος αυτός, κατά παραχώρηση του Θεού, κυριεύθηκε από τον Σατανά. Εξ αιτίας τούτου περιφερόταν στα βουνά και στις σπηλιές γυμνός και τετραχηλισμένος, θέαμα όντως ελεεινό. Πολλές φορές, όταν συνερχόταν από την τρέλα, στην οποία τον είχε οδηγήσει ο Σατανάς, σύχναζε στα γύρω μοναστήρια για να βρει θεραπεία στην ασθένειά του. Δεν μπορούσε όμως να πετύχει τίποτε. Κάποιοι, που τον ευσπλαγχνίστηκαν, τον οδήγησαν στην Αγία Φιλοθέη η οποία, ύστερα από πολύ και εκτενή προσευχή τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Έπειτα, αφού το νουθέτησε αρκετά, τον εισήγαγε και στην τάξη των μοναχών. Και έτσι ο νέος εκείνος, αφού εκάρη μοναχός, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, θαυμαζόμενος απ' όλους.
   Μάταια οι Τούρκοι προσπαθούν να ανακόψουν την δράση της. Ώσπου μια νύχτα, στις 2 Οκτωβρίου του έτους 1588 μ.Χ., πήγαν στο μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια (έτυχε τότε να εορτάζεται η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και η Αγία μαζί με τις άλλες αδελφές βρίσκονταν στον ιερό ναό επιτελώντας ολονύκτια αγρυπνία) και πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή. Στην συνέχεια εισέβαλαν στο ναό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα και την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από τη μονή της.

 Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ.
   Είκοσι ημέρες μετά από την κοίμηση της Αγίας, ο τάφος της ευωδίαζε. Ακόμη, όταν μετά από ένα έτος έγινε η ανακομιδή, το τίμιο λείψανό της βρέθηκε σώο και ακέραιο. Επιπλέον ήταν γεμάτο με ευωδιαστό μύρο, τρανή και λαμπρή απόδειξη της θεάρεστης και ενάρετης πολιτείας της, προς δόξα και αίνο του Θεού και καύχημα της πίστεώς μας. Το ιερό λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Στο μνήμα της απάνω βρεθήκανε γραμμένα τούτα τα λόγια: «Φιλοθέης υπό σήμα τόδ' αγνής κεύθει σώμα, ψυχήν δ' εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων».
H Φιλοθέη ανακηρύχθηκε αγία επί Oικουμενικού Πατριάρχου Mατθαίου B΄ (1595 - 1600 μ.Χ.).  

 
Το αρχοντικό στο οποίο μεγάλωσε η Αγία Φιλοθέη.