Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στον Κοντό.

                                  

Τη  σπάνια αυτή φωτογραφία μας έστειλε  φίλος  της "Οδού Αιγίνης"

 

 Φωτογραφίες από την κ. Καλλιρρόη Μπέση

 Γιορτάζει το μοναστηράκι της Αγίας Αικατερίνης στους πρόποδες της Παλαιάς Χώρας. Μια μικρή γυναικεία αδελφότητα η οποία στην κυριολεξία ζει και αναπνέει στη σκιά  της Παλαιάς Χώρας της Αίγινας και του μεγάλου μοναστηριού του Αγίου Νεκταρίου. Εντυπωσιάζεται ο επισκέπτης από την απλότητα του χώρου και την ησυχία του μικρού μοναστηριού.  Επιλογή  πολλών Αιγινητών  που διαλέγουν τη Μονή  για εκκλησιασμό ή την τέλεση του μυστηρίου  της Βάπτισης. Μια αγιοβάδιστη γωνιά  της Αίγινας αν αναλογιστεί κάποιος πόσοι Άγιοι έζησαν στην περιοχή, πόσες σύγχρονες εκκλησιαστικές μορφές βημάτισαν τα χώματα αυτά, ασκήθηκαν και τελείωσαν το βίο τους.

 Αντιγράφουμε από την παράδοση της Μονής:

Στην Αίγινα υπάρχει Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου. Υπήρχε εκεί ένα εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης και θαυματουργικά βρέθηκε η εικόνα της. Δυστυχώς το εκκλησάκι αυτό το είχε ένας πολύ βλάσφημος. Το 1908 το αγόρασαν δυο καλογριές. Ο Άγιος Νεκτάριος τότε ευχαριστήθηκε πολύ. 
Όταν αγοράσθηκε το κτήμα εκείνο, δεν είχε νερό. Σκάψανε τριάντα μέτρα και νερό δεν βρισκόταν. Τότε ένας Αγιορείτης Ιερομόναχος, έκανε παράκληση στην Αγία με τις μοναχές. Κατέβασε κατόπιν μέσα στο ξεροπήγαδο την εικόνα, λιβάνισε και είπε με την αθώα πίστη του:
- Εάν Αγία μου Αικατερίνη δεν μας βγάλεις νεράκι, δεν θα σε βγάλουμε απ' εδω μέσα!!
Την νύχτα που προσεύχονταν οι καλογριές, ακούσθηκε θόρυβος και παράξενος κρότος, το δε μικρό μοναστηράκι σείστηκε από τα θεμέλια του.
- Θύμωσε, είπαν, η Αγία και θα μας καταστρέψη, γιατί την αφήσαμε μέσα στα χώματα.
Το πρωί κατέβηκε ο Ιερομόναχος να βγάλη την εικόνα. Βλέπη όμως στα τοιχώματα του ξεροπήγαδου χαραγμένο ένα Σταυρό. Και είδε πως ο Σταυρός εκείνος ήταν βρεγμένος στο κάτω μέρος.
Σηκώνει την εικώνα και φωνάζει στις καλογριές για το χαρμόσυνο γεγονός. Το πηγάδι έβγαλε νερό...
Ε, λοιπόν, από τότε, το 1924 το νερό του πηγαδιού υπάρχει και αρκετό μάλιστα, ώστε να ικανοποιή τις ανάγκες του Μοναστηριού.

Οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο Μουσείο Μπενάκη. Έκθεση: Μικρά Ασία: Λάμψη- Καταστροφή - Ξεριζωμός - Δημιουργία"

Με τον ευρηματικό τίτλο "Μικρά Ασία: Λάμψη - Καταστροφή - Ξεριζωμός - Λάμψη", το Μουσείο Μπενάκη  τιμά  την επέτειο  των 100 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή.

Περισσότερα από 1100 εκθέματα και  500 φωτογραφίες ζωντανεύουν την ακμή του ελληνισμού πριν τους διωγμούς, τη δραματική περίοδο 1919 -1923 καθώς και την εγκατάσταση και ενσωμάτωση στην Ελλάδα.

Αντικείμενα που ήρθαν από τη Σμύρνη και τις γύρω περιοχές όπως ενδυμασίες, εικόνες, έγγραφα, φωτογραφίες, μουσικά όργανα, άμφια, επίσημες φορεσιές, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, πλεκτά, παπούτσια, όπλα, πολεμικές στολές, γκραβούρες, κάδρα, μπαούλα, μπόγοι, σκηνές, χαλιά και πολλά άλλα εισάγουν τον επισκέπτη στην ατμόσφαιρα της κοσμοπολίτικης Σμύρνης.

Η έκθεση θα παραεμείνει ανοικτή μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου και παρουσιάζει μοναδικά τη μνήμη, και τις πληγές του Ελληνισμού, από την εποχή της "Λάμψης" της ακμής των Ελλήνων σε αυτές τις περιοχές, τις μέρες  της καταστροφής, του ξεριζωμού αλλά και του ερχομού στην Ελλάδα. Βίντεο από  τις σκληρές  στιγμές  της πυρκαγιάς  και της καταστροφής πλαισιώνουν την έκθεση.

Οι μαθητές  της Γ΄τάξης  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας είχαν  την ευκαιρία να ξεναγηθούν στην έκθεση και να γνωρίσουν μέσα από τα εκθέματα την ζοφερή αυτή σελίδα  της ιστορίας μας.

 

Ένας φίλος από τα παλιά. Ο "Σαρωνικός"

 Φωτογραφίες που δημοσιεύει ο κ.Παντελής Φύσσας στη σελίδα  του στο Face book. 

Ο παλαιός γνώριμος  μας "Σαρωνικός" (νυν "Γραμβούσα") άφησε  για λίγο την Κρήτη όπου τα τελευταία χρόνια, και δεν είναι και λίγα, εκτελεί ημερήσιες κρουαζιέρες προς  το νησί της Γραμβούσας στη Δυτική Κρήτη, για να έρθει μέχρι τα ναυπηγεία Χαλκίδας για την ετήσια συντήρηση του.

Βλέπουμε  το πλοίο που από το 1981 και για 25 χρόνια και πλέον εξυπηρετούσε αγόγγυστα τα νησιά  του Σαρωνικού, κυρίως τις δύσκολες μέρες  του χειμώνα με τη σοροκάδα να λυσσομανά. Αξέχαστα ταξίδια, άλλες εποχές όχι και τόσο παλιές αλλά ασφαλώς άλλες συνθήκες.

Αφιερώματα στο πλοίο έχουμε δημοσιεύσει και παλαιότερα σε άλλες μας αναρτήσεις.

Μόνη στην Παλαιά Χώρα.

Άγνωστο πως βρέθηκε εκεί! Αυτήν την  όμορφη γάτα συναντήσαμε στην είσοδο  της Παλαιάς Χώρας πίσω από την Εκκλησία  του Τιμίου Σταυρού να "υποδέχεται" τους επισκέπτες  του λόφου.

Φιλική, καταδεχτική, όμορφη!

Άραγε πως βρέθηκε εκεί και πως συντηρείται;

Αναρωτιέται κανείς μήπως εκτός από κάποια μεγάλα αντικείμενα από δω και στο εξής θα συναντάμε και εγκαταλελειμμένα ζώα στην Παλαιά Χώρα;

Η εικόνα είναι τουλάχιστον λυπηρή και απογοητευτική.

 

Η επιστροφή των σφουγγαράδων και η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.

                                     

  Μια πολύ όμορφη σελίδα  της λαογραφίας και της παλιάς ζωής των κατοίκων του νησιού της Αίγινας, ανακαλεί η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.

 Τέτοια εποχή πριν πολλές δεκαετίες, όταν η Αίγινα διέθετε έναν ολόκληρο στόλο από σφουγγαράδικα σκάφη, τα αιγινήτικα καΐκια φορτωμένα με τα πολύτιμα σφουγγάρια επέστρεφαν στα σπίτια τους, στο νησί  τους. Η επιστροφή των πληρωμάτων έδινε αφορμή για μεγάλες γιορτές και τραπέζια στα σπίτια του νησιού.

   Η Γωγώ Κουλικούρδη αναφέρει πως ήταν τόσος ο πλούτος που άναβαν το πούρο τους με χαρτονόμισμα που είχαν ανάψει πριν. Αυτά με τους καπεταναίους και τους ιδιοκτήτες των σφουγγαράδικων καϊκιών. Αλλά και όσοι αποτελούσαν το πλήρωμα έφερναν πολλά όμορφα πράγματα στα σπιτικά  τους, με τα οποία στόλιζαν το νοικοκυριό τους, από αντικείμενα καθημερινής χρήσης, υφάσματα, εργαλεία κ. αλ.

   Στο χωριό  της Κυψέλης όπου ζούσαν πολλοί σφουγγαράδες  τότε στηνόταν σωστή γιορτή των Εισοδίων, όπου πανηγύριζε  ο παλαιός ναός.

   Σύμφωνα με μαρτυρία  του Σεβ. Μητροπολίτου Ύδρας και κυψελιώτη στην καταγωγή κ.κ. Εφραίμ, όλα  τα παιδιά μαζεύονταν στην πλατεία ανήμερα της εορτής και οι σφουγγαράδες  τους μοίραζαν παπούτσια. Μεγάλο δώρο για  τα  χρόνια εκείνα. Παπούτσια δεν υπήρχαν και πολλά παιδιά κυκλοφορούσαν ξυπόλητα. Τα παπούτσια τα κρατούσαν και τα φορούσαν τα  Χριστούγεννα.

   Άλλα ήθη, άλλες εποχές θα πει κανείς. Όμως η ανθρωπιά, το νοιάξιμο, η συλλογικότητα ήταν αυτό που έδινε ζωή και δύναμη να προχωρήσουν τότε οι άνθρωποι, να σταθούν στα πόδια  τους, να προκόψουν.

Η Μεσοσπορίτισσα στην περιοχή της Παχείας Ράχης.

                                       

   Η  Θεομητορική εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου μας εισάγει στην ευθεία  για τα Χριστούγεννα. Η μικρή (3 ετών) Μαρία εισάγεται στο Ναό των Ιεροσολύμων και αφιερώνεται από τους  γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, στο ναό. Αφιερώνεται στο Θεό  και προετοιμάζεται για τη μεγάλη αποστολή της. Να γίνει  η Μάνα Θεού και ανθρώπων.

 Με αφορμή τη σημερινή  εορτή των Εισοδίων της μικρής Μαρίας  στο Ναό των Ιεροσολύμων, ας θυμηθούμε μια λιγότερο γνωστή εκκλησία που εορτάζει στα υψώματα της  Αίγινας  και συγκεκριμένα στην Παχεία Ράχη.

 Είναι η Εκκλησούλα της Μεσοσπορίτισσας  στην Παχειά Ράχη της Αίγινας. Πίσω ακριβώς βρίσκεται το κοιμητήριο όπου είναι θαμμένοι οι εφημέριοι ιερείς του χωριού καθώς και κάτοικοί του. Περπατώντας προς τα ανατολικά θα συναντήσουμε μια μεγάλη σουβάλα και διακρίνεται προς αυτήν να οδηγεί ένα πέτρινο μονοπάτι.   Μια ευκαιρία για πεζοπορία. Αναζητήστε τα.

   Ανηφορίζοντας λοιπόν προς το Ανιτσαίο και αφού περάσουμε την είσοδο του χωριού της Παχείας Ράχης στα αριστερά  του δρόμου θα συναντήσουμε το παλαιό κοιμητήριο  της Π. Ράχης, απέναντι ακριβώς από τις εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑΖ. Ο ναός του κοιμητηρίου είναι αφιερωμένος στην Παναγία τη Μεσοσπορίτισσα και εορτάζει αύριο των Εισοδίων της Θεοτόκου  21  Νοεμβρίου.

 Η μεγάλη αυτή Θεομητορική  εορτή μας υπενθυμίζει την αφιέρωση της Παναγίας από τους γονείς της στο Θεό και την είσοδο της στο Ναό των Ιεροσολύμων. Μια πράξη ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης των γονέων της Ιωακείμ και Άννας που με τον τρόπο αυτό ανταπέδωσαν το πολυπόθητο και μονάκριβο δώρο που τους χάρισε ο Θεός, την κόρη τους τη Μαρία. Τέτοια μέρα εορτάζει και ο ναός της Παναγίτσας στο λιμάνι της Αίγινας στον οποίο θα αναφερθούμε σε επόμενη ανάρτησή μας.

   Σήμερα  όμως ας γνωρίσουμε  την μικρή Παναγίτσα εκεί ψηλά στην Παχειά Ράχη και ας εξηγήσουμε το λόγο αυτού του τόσο όμορφου προσωνύμιου που δεν το συναντάμε μόνο στην Αίγινα αλλά και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας.
  Η Παναγία λοιπόν που εορτάζει αύριο  λέγεται "Μεσοσπορίτισσα" γιατί εορτάζει καθώς η σπορά των χωραφιών βρίσκεται στη μέση της. Δηλαδή δεν έχει τελειώσει. Σε κάποιες περιοχές βράζουν δημητριακά και όσπρια και τα πηγαίνουν στην Εκκλησία να ευλογηθούν και επιστρέφοντας στο σπίτι τρώει από αυτά όλη η οικογένεια. Λέγεται επίσης ότι όσα δημητριακά έχουν σπαρθεί μέχρι τις 21 Νοεμβρίου φυτρώνουν και ωριμάζουν πιό γρήγορα.

    Όσον αφορά τώρα το ναΰδριο της Μεσοσπορίτισσας  στην Παχειά Ράχη να πούμε πως περιμένει στωϊκά  τη στιγμή της ανακαίνισης και της αποκατάστασης του, έτσι όπως ο δραστήριος εφημέριος αρχιμ. Φιλόθεος της Παχειάς Ράχης έχει προαναγγείλει.

  

Στο δρόμο για τα Χριστούγεννα μας οδηγούν τα Εισόδια της Θεοτόκου. Που τιμάται η γιορτή στην Αίγινα.

                                         

  Προάγγελος  των Χριστουγέννων η μεγάλη σημερινή Θεομηρική εορτή των Εισοδίων  της Θεοτόκου. Από σήμερα  βασικά μπαίνουμε στην τελική ευθεία  για τα Χριστούγεννα με  τους  χριστουγεννιάτικους ύμνους και τα τροπάρια  να έχουν κυρίαρχη θέση  στις  ακολουθίες  της Εκκλησίας.

  Η  ζεστή εορτή των Εισοδίων  τιμάται ιδιαίτερα  στην Αίγινα όπου πολλές εκκλησίες είναι αφιερωμένες  στην μικρή Παναγία που εισέρχεται  στο Ναό. Και  δεν είναι μόνο ο μεγάλος ενοριακός ναός  των Εισοδίων, η γνωστή  "Παναγίτσα" στο λιμάνι. Υπάρχει ικανός  αριθμός εκκλησιών στην ενδοχώρα με κυρίαρχη αυτή στο Βαθύ.

Στο Βαθύ:

  Ο πασίγνωστος  ναός  του Αγίου Σεραφείμ  μετά τα  Λουτρά στη στροφή του δρόμου είναι αφιερωμένος βασικά  στα Εισόδια  της Θεοτόκου. Ο ναός με το μικρό κελάκι δίπλα ακριβώς είναι  μεγάλο προσκύνημα  στη Σουβάλα. Εκκλησιαστικά ανήκει στην ,ενορία  του Βαθέος. Αξίζει για  την ιστορία να αναφέρουμε  πως  τον χώρο αυτό χρησιμοποιύσε συχνά ο Άγιος  Νεκτάριος όταν κατέβαινε για  τα θερμά λουτρά  στην περιοχή.

Στην Κυψέλη:

  Ο  ενοριακός ναός  από παλιά  ήταν αφιερωμένος  στα Εισόδια, γι' αυτό και γινόταν μεγάλο πανηγύρι στην Κυψέλη. Με  την οικοδόμηση  του νεότερου ναού προτιμήθηκε να αφιερώσουν  το ναό  στον Ευαγγελισμό. Ωστόσο στο σημερινό ναό  το δεξιό κλίτος είναι αφιερωμένο  στα Εισόδια  και κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα ο ιερέας  λειτουργεί  στην  Τράπεζα  του ιερού.

Στην  Παχιοράχη και  στην Πέρδικα:

   Και  στους  δύο οικισμούς οι κοιμητηριακοί ναοί είναι αφιερωμένοι  στα  Εισόδια.

Στο  Αγκίστρι:

  Υπάρχει  ξωκκλήσι στον οικισμό Μετόχι.

   Η  Παναγία  για άλλη μια  φορά  βλέπουμε  πως παραμένει το πιό αγαπητό πρόσωπο  στη χριστιανική λατρεία. Οι  πολλές  εορτές  της  είναι  πνευματικές ευκαιρίες στις οποίες  ο πιστός λαός εκφράζει  τις ευχαριστίες, την ευγνωμοσύνη και  την αγάπη του προς  το πρόσωπό  Της.