Μεγάλη καταστροφή στην Υδρα σήμερα.

  Τόνοι βροχής κατέβηκαν από τα βουνά της Ύδρας προς το λιμάνι παρασύροντας στην πορεία τους ότι έβρισκαν. Δύο μουλάρια πνίγηκαν ενώ δέκα σπίτια καταστράφηκαν καθώς και πολύ μεγάλο μέρος τους εξοπλισμού των παραλιακών καταστημάτων
Εικόνες από την Ύδρα σήμερα Παρασκευή 23 Οκτωβρίου. Οι εικόνες  μιλάνε από μόνες τους. Οι στιγμές είναι τραγικές για τους κατοίκους από την υπεχείλιση των χειμάρρων στο νησί.
 

 Οι εικόνες είναι από το Saronic Magazine.gr και Λιμάνι 24

Αυλαία για το Σινέ - "Τιτίνα" με "Τα παιδιά του πολέμου"

   Πρεμιέρα κάνει αυτή τη βδομάδα ο κινηματογράφος "Τιτίνα" με τη βραβευμένη ταινία "Τα παιδιά  του πολέμου", ένα οικογενειακό δράμα  που εκτυλίσσεται στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

   Ο μοναδικός χειμερινός κινηματογράφος  του νησιού σε πείσμα  των καιρών θα προσπαθήσει να μας κρατήσει συντροφιά όλο το χειμώνα προβάλλοντας αξιόλογες ταινίες. Όμως μας δήλωσε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε η κ. Τιτίνα Κανελλά οι προβολές θα γίνονται από Πέμπτη έως Κυριακή κάθε βδομάδα.

Λίγα λόγια  για την ταινία:

Στην ταλαιπωρημένη από τον πόλεμο Γερμανία του 1945, η νεαρή Lore μένει μόνη και αναλαμβάνει να φροντίσει τα μικρότερα αδέρφια της, όταν οι ναζί γονείς της φυλακίζονται. Για να επιβιώσουν, τα παιδιά πρέπει να φτάσουν στο σπίτι της γιαγιάς τους στο Βορρά, αλλά μέσα στο χάος ενός ηττημένου κράτους, η Lore συναντά το μυστηριώδη Thomas, ένα νεαρό εβραίο πρόσφυγα. Αν και ανεπιθύμητος, ο Thomas τους ακολουθεί, και η Lore βρίσκει την εύθραυστη πραγματικότητα της να καταρρέει από συναισθήματα μίσους κι επιθυμίας. Για να επιβιώσει θα πρέπει να εμπιστευτεί έναν άνθρωπο, που έχει διδαχτεί να μισεί, την ώρα που οι συνέπειες των πράξεων και των πεποιθήσεων των γονιών της γίνονται όλο και πιο εμφανείς.

Η ταινία της Cate Shortland μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα "The Dark Room" της Rachel Seiffert, καταγράφοντας μια σειρά βραβεύσεων σε Ευρωπαϊκά Φεστιβάλ με σημαντικότερο το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο (2012).

Σκηνοθεσία: Cate Shortland
Σενάριο: Cate Shortland, Robin Mukherjee, Rachel Seiffert
Ηθοποιοί: Saskia Rosendahl, Nele Trebs, Andre Frid, Ursina Lardi

 Άνοιξη του 1945 κι ο γερμανικός στρατός καταρρέει. Η 14χρονη Lore καλωσορίζει σπίτι τον πατέρα της, αξιωματικό των SS, στο σπίτι τους στη Βαυαρία. Η χαρά, όμως, θα διακοπεί άμεσα, καθώς οι γονείς βάλλονται να εξαφανίσουν κάθε ίχνος συμμετοχής στους ναζί. Φωτογραφίες, ντοκουμέντα και ιατρικά ανακοινωθέντα καίγονται. Η μητέρα μαζεύει τα κοσμήματα, ο πατέρας πυροβολεί τον σκύλο και η οικογένεια τρέχει για να αποφύγει τους συμμάχους. Όταν, όμως, οι γονείς συλλαμβάνονται, η μικρή Lore μένει μόνη με τα αδέλφια και την αδελφή της που είναι ακόμα βρέφος. Μόνη της επιλογή, να τους οδηγήσει σε μια απόσταση 900 χιλιομέτρων ως το σπίτι της γιαγιάς.

Μια διαφορετική ιστορία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έρχεται αυτή την εβδομάδα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στα τέλη του πολέμου και ενώ όλες οι οικογένειες ενώνονται ξανά, η μικρή Lore αναγκάζεται μαζί με τα αδέρφια της να ξεκινήσει ένα ταξίδι προς το σπίτι της γιαγιάς της, αφού οι γονείς της συλλαμβάνονται από τους νικητές του πολέμου.

Αν και οι ιστορίες για τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν ειπωθεί πολλάκις, η συγκεκριμένη ταινία μας φέρνει μια διαφορετική ματιά σε αυτές. Αρχικά, η γερμανική αυτή παραγωγή μας ταξιδεύει στο δράμα της Lore και των μικρών αδερφών της, που δυστυχώς αναγκάζονται να αποχωριστούν τους γονείς του αφού ο πατέρας τους ήταν αξιωματικός των SS. Ένα δράμα επιβίωσης ξεκινά με τα μικρά παιδιά να πρέπει να διασχίσουν πολλά χιλιόμετρα για να βρουν τη γιαγιά τους, μόνα τους. Η εξαιρετική σκηνοθετική ματιά της Shortland μας μεταφέρει στον κόσμο των παιδιών και πώς αυτά βιώνουν έναν πόλεμο που εξάντλησε όλους τους ανθρώπους, με μια ανθρωποκεντρική οπτική και ένα μεγάλο “γιατί;” των παιδιών που δε φταίνε για τις αμαρτίες των γονέων τους.

Επίσης, η ταινία καταφέρνει να μας δείξει και την πλευρά του νικητή αυτού του πολέμου, των Συμμάχων δηλαδή, δείχνοντας και ένα διαφορετικό πρόσωπο του “καλού”. Άλλωστε, η ιστορία γράφεται από τους νικητές...

Πάντως, το “Lore” είναι ένα αρκετά προσεγμένο δράμα που θα σας συγκινήσει και θα σας κάνει με την ιστορία του να δείτε τον μεγαλύτερο πόλεμο που έχει ζήσει η ανθρωπότητα από μια άλλη οπτική γωνία.

Τα Πολεμικά πλοία της Στέλλας Κάππου

  Τα  Πολεμικά πλοία  της Στέλλας Κάππου θα αγκυροβολήσουν από τις 21 Οκτωβρίου στο "λιμάνι" του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας και θα παραμείνουν δεμένα μέχρι τις 31 Οκτωβρίου συμβάλλοντας με την καθηλωτική παρουσία  τους στους εορτασμούς για την 28η Οκτωβρίου και όχι μόνο.

   Πρόκειται για 18 μεγάλων διαστάσεων πίνακες  που έχει φιλοτεχνήσει η ζωγράφος Στέλλα Κάππου και που πραγματικά εντυπωσιάζουν μέσα στο σύνολο  του ζωγραφικού της έργου. Πολεμικά πλοία κάθε τύπου και κατηγορίας, αντιτορπιλικά, θωρηκτά, φρεγάτες, τορπιλάκατες, υποβρύχια απαρτίζουν το μοναδικό στόλο της καλλιτέχνιδος που ο ρεαλισμός στην απεικόνισή τους ξαφνιάζει τον θεατή.

   Έργα της Στέλλας Κάππου εκτέθηκαν και πριν ένα μήνα στον πύργο του Μάρκελου στα πλαίσια των εικαστικών δρώμενων του Φεστιβάλ Φιστικιού. Τα πολεμικά της πλοία έχουν εκτεθεί και παλαιότερα στην αίθουσα  του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης.

    Η διοργάνωση της έκθεσης τώρα ανήκει  στην ΚΕΔΑ, το Σύλλογο των Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας και φέρει την υπογραφή  της κ. Βάσως Καλουδιώτη.

  Τα  εγκαίνια  της έκθεσης προγραμματίζονται για την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου και ώρα 20.00 μ. μ.

Η Αγία Ματρώνα στον Ασώματο.

   Η Αγία Ματρώνα  στον Ασώματο, το ταπεινό ξωκλήσι εορτάζει σήμερα   20 Οκτωβρίου. Βρίσκεται  στη κεντρική λεωφόρο που οδηγεί προς  τον Άγιο Νεκτάριο, λίγα μέτρα πάνω από την ενορία των Ασωμάτων και το Δημοτικό Σχολείο  της περιοχής. Η παλαιά φωτογραφία που επιλέξαμε για  το σημείωμά μας μπορεί να παραπέμπει σε άλλες δεκαετίες ωστόσο η ομορφιά της εκκλησούλας παραμένει αναλοίωτη και σήμερα. Ασφαλτοστρωμένος ο δρόμος με κάποιους διαβάτες  και λιγότερα κτίσματα στην περιοχή.

   Εικόνες μιας άλλης Αίγινας.

   Άλλη μια παλιά φωτογραφία από  το εξαιρετικό και σπάνιο αρχείο  του Γρηγόρη Συριώτη. 

Προσφορές για μόνιμους κατοίκους αλλά μόνο για δυό μέρες!

 Από το "Λιμάνι 24"

Μισό εισιτήριο για τους Μόνιμους Κάτοικους Ύδρας εκτός από κάθε Τρίτη (που υπήρχε) και για Κάθε Πέμπτη από 1 Νοεμβρίου 2015, μέχρι και 31 Μαρτίου 2016.
Η ενημέρωση γίνεται… λίγο ετεροχρονισμένα, από τον ίδιο το Δήμαρχο Γιώργο Κουκουδάκη:
«Στην συνάντηση που είχα στις 05/10/2015 με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Hellenic Seaways κ. Αντώνιο Αγαπητό και τον Διευθυντή Πωλήσεων της εν λόγω εταιρείας κ. Πάρι Τσάγκαρη καθώς και με σχετική επιστολή που παρέδωσα, έθεσα το αίτημα για την διατήρηση της έκπτωσης 50% στην τιμή του εισιτηρίου κάθε Τρίτη πέραν της 30/10/2015 για μόνιμους κατοίκους Ύδρας, την δυνατότητα επέκτασης αυτής της παροχής και την Πέμπτη καθώς και η διατήρηση στην γραμμή πλοίων τύπου «καταμαράν» κατά την διάρκεια του Χειμώνα.
Σε πρώτη φάση, με την από 15/10/2015 επιστολή του, ο κ. Αγαπητός μας γνωστοποίησε ότι διατηρείται η έκπτωση 50% για μόνιμους κάτοικους Ύδρας για κάθε Τρίτη και πέραν της 30/10/2015 και επεκτείνεται και για κάθε πέμπτη μέχρι την 31/03/2016.
Οφείλω ένα θερμό ευχαριστώ για την ευαισθησία και την κατανόηση που έδειξε ο κ. Αγαπητός στο αίτημα μας!!!»
• Καλό είναι αυτό, αλλά μήπως θα έπρεπε να επεκταθεί μονιμότερα, αφού οι τιμές των εισιτηρίων… τσούζουν;
Μια σκέψη κάνουμε…

   Για την Αίγινα το εισιτήριο  της HSW  με ιπτάμενο δελφίνι έχει διαμορφωθεί  στα 14.50 Ευρώ  καθημερινές και Σαββατοκύριακα. Οι προσφορές αυτές Τρίτη και Πέμπτη για Ύδρα που η κίνηση επιβατών είναι μικρή μοιάζει τουλάχιστον με κοροϊδία, όταν οι νησιώτες καθημερινά χρειάζονται  να ταξιδεύουν για Πειραιά όχι για.... καφέ, αλλά για επισκέψεις σε ιατρεία, Δημόσιες Υπηρεσίες, ΙΚΑ, εφορεία κ.ο.κ.

   Δυστυχώς την τελευταία σχεδόν δεκαετία τα νησιά του Σαρωνικού έχουν μετατραπεί σε νησιά της άγονης γραμμής και έχει πλέον σταματήσει η μεταξύ τους σύνδεση. Σήμερα για να ταξιδέψει κάποιος από Αίγινα προς Ύδρα και το αντίστροφο ή προς Σπέτσες πρέπει  να μεταβεί στον Πειραιά και μετά να πάρει άλλο πλοίο για Αίγινα ή για Ύδρα. Υπολογίστε  το κόστος!!!!.

Μια κυριακάτικη βόλτα στον Πειραιά

  Τις Κυριακές τα απογεύματα στον Πειραιά  τα "πράσινα" λεωφορεία επέστρεφαν γεμάτα από το Πέραμα με ταξιδιώτες  από τη κοντινή Σαλαμίνα. Τα  μικρά τρόλευ της Καστέλλας στριφογύριζαν στο Πασαλιμάνι τους ρομαντικούς Πειραιώτες ενώ απαραιτήτως έκαναν στάση και αποβίβαζαν πολλούς στη πλατεία Αλεξάνδρας για μια πάστα αμυγδάλου.

    Τα παλιά ξύλινα τρένα με την ταπετσαρία στην οροφή, και τα ψάθινα καθίσματα έτριζαν καθώς συναγωνίζονταν σε κομψότητα και ταχύτητα τους νέους σιδερένιους γερμανικούς συρμούς σε χρώμα ώχρας. 

    Η απογευματινή βόλτα στα "περιστέρια" στο Σύνταγμα και στον άγνωστο στρατιώτη ήταν  για λίγους. Αρκούσε  το κοντινό Πασαλιμάνι και η Φρεατύδα με το ατελείωτο πήγαινε - έλα  και κάποια μικρά λούνα - παρκ να αναβοσβήνουν τα ανόρεχτα πολύχρωμα φωτάκια τους.

   Τις Κυριακές  τα απογεύματα στον Πειραιά τα παιδιά έβλεπαν παιδικές ταινίες στο "Σινεάκ" ενώ τα μεγαλύτερα στριμώχνονταν στο 'Κάπιτολ", στο "Ολύμπιον", στο "Παλλάς", στο 'Σπλέντιτ" στο "Ζέα" και στο "Αττικόν".

    Τις Κυριακές τα απογεύματα η πλατεία  της Τερψιθέας γέμιζε από παιδιά  που χάζευαν τα παγώνια και τις αλεπούδες στον μικρό κήπο.
   Από τα ανοιχτά παράθυρα ακουγόταν η φωνή του Διακογιάννη, ενώ στου Δηλαβέρη και στα Ταμπούρια τα μεγάλα αγόρια έπαιζαν ποδόσφαιρο με σκισμένες ελβιέλες και γυαλιστερά αθλητικά σορτς.
     Στις 'Πυραμίδες", πίσω από το Υπουργείο,  τα κουτιά γέμιζαν από κορνέ, μπαμπάδες, τουλούμπες και άλλες αρχαίες  πάστες όπως σεράνο και νουγκατίνες.

    Τις Κυριακές τα απογεύματα τελείωναν  με μια μερίδα λουκουμάδες στου "Βαρελά" απέναντι από τον Ηλεκτρικό σταθμό.

      Τις Κυριακές  τα φώτα στα μικρά σπίτια των λαικών γειτονιών έσβηναν νωρίς γιατί το πρωί το ξυπνητήρι για τη δουλειά ήταν στις ... πέντε.

Αγροτικές κατοικίες στην Κυψέλη... που έχουν αφεθεί στο έλεος του Θεού.

  Στην περιοχή της Βάρδιας ή αλλιώς "Παρατηρητήριο" στην Κυψέλη ο διαβάτης θα συναντήσει πολλές παλιές πέτρινες αγροτικές κατοικίες  που είναι εγκαταλελειμένες και παραδομένες στο έλεος του Θεού. Κτίσματα  που μαρτυρούν από τη θέση τους, την αρχιτεκτονική και τη διαρύθμιση τους, την παλαιά χρήση  τους ως αγροτικές κατοικίες οι οποίες εξυπηρετούσαν με τον καλύτερο τρόπο τις ανάγκες της οικογένειας αλλά και τις κατά καιρούς και εποχές αγροτικές ασχολίες. Με  τα αλώνια  τους, τα παράσπιτα, τη στέρνα, το πηγάδι στην αυλή, τα σπιτάκια για τα οικόσιτα, το φουρνάκι, το κατώϊ, το τζάκι, το λιακωτό.

    Σήμερα  στέκουν όρθιες σε πείσμα  του χρόνου και της εγκατάλειψης να  διακρίνονται μέσα σε ξερόχορτα και θάμνους ενώ σε κάποιες από αυτές αποθέτουν και μεγάλα άχρηστα αντικείμενα.

    Οι κατοικίες αυτές  που οι ιδιοκτήτες  τους ή δεν μπορούν να τις συντηρήσουν, ή να τις πουλήσουν ή παραμένει αδιευκρίνιστο το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς εξαιτίας κληρονομικών εγκρεμοτήτων, αποτελούν μέρος  της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός  τόπου. Άμεσα συνδεδεμένες  με  τη λαογραφία και τα έθιμα  της περιοχής  τους.

    Θα  ήταν ευχής έργο να καταγραφούν, όσες έχουν απομείνει, να μελετηθούν αρχιτεκτονικά και λαογραφικά και να αξιοποιηθούν στην κατεύθυνση της προβολής της λαογραφικής παράδοσης  του νησιού.

    Ας  σημειώσουμε  ότι κάποιες κατοικίες σε άλλες περιοχές, έχουν συντηρηθεί υποδειγματικά από  τους νέους τους ιδιοκτήτες, ωστόσο μένουν πολλά να γίνουν ώστε να μη χαθεί αυτός ο αρχιτεκτονικός πλούτος  των απλών παλαιών κατοικιών.

    

    Αφορμή  για αυτό το σημείωμα μας έδωσε  η αναφορά στο σπίτι του Ροδάκη, του κ. Παντελή Γιαννούλη.