Αρχίζει απόψε το Θερινό Σχολείο Φυσικής

  Με εναρκτήρια εισήγηση "Ο άνθρωπος και το σύμπαν" από τον διεκεκριμμένο επιστήμονα κ. Δ. Σιμόπουλο, αρχίζουν απόψε οι εργασίες του Θερινού Σχολείου Φυσικής στο Γενικό Λύκειο Αίγινας  Ο επιτυχημένος θεσμός που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Φυσικών και την Επιτροπή Παιδείας του Δήμου Αίγινας προσελκύει συμμετοχές και εκτός Αιγίνης. Ήδη πάνω από 40 συμμετοχές είναι από μαθητές που ήρθαν στην Αίγινα μόνο γι' αυτό το σκοπό συνοδευόμενοι από τις οικογένειές τους.

  Ομιλητές κύρους και καλή οργάνωση είναι εγγύηση για την  επιτυχία  των εργασιών του θερινού σχολείου που ήδη διανύει την τρίτη χρονιά πετυχημένης λειτουργίας του.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ  27/8  
18:30 -  20:00
Έναρξη
Σιμόπουλος Δ. , Επιτ. Διευθυντής Ευγενιδείου
« Ο Άνθρωπος και το σύμπαν »
ΔΕΥΤΕΡΑ 28/8
10:00-11:30
Πράντζος Ν. , Διευθυντής Ερευνών στο CNRS
 «Ο κόσμος των γαλαξιών με τα μάτια της σύγχρονης
   αστροφυσικής »
Νικολετόπουλος Σ., Καθ/τής Β/Θμιας Εκπαίδευσης
«Όταν τα πεδία συγκρούονται»
12:00-13:30
Μουσάς Ξ. ,Καθ/τής Αστροφυσικής Παν/μίου Αθηνών
« Πώς ξέρουμε όλα όσα ξέρουμε για το σύμπαν;»
18:00-21:00
Πειραματικές Δραστηριότητες
18:00-19:30
Μαΐστρος Κ. , Φυσικός ,
Κατσαμένη  Σ. , Mαθηματικός
Θέμα: «Φυσική σημαίνει μετρώ.»
19:30-21:00
Χαλκιάς Φ. ,Φυσικός
«Ο νόμος του Hooke»
ΤΡΙΤΗ  29/8    
10:00-11:30
Αραβαντινός Α. , Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών
«Το ουράνιο τόξο ,το φαινόμενο που εντυπωσιάζει και οι θεωρίες που το ερμηνεύουν»
12:00-13:30
Χαρισόπουλος Σ. ,Διευθυντής Ινστιτούτου Πυρηνικής και Σωματιδιακής Φυσικής ΕΚΕΦΕ
«Μελετώντας εκρήξεις supernova με τον επιταχυντή ιόντων Tandem του ¨Δημόκριτου¨ »
 18:00-20:00
Πειραματικές Δραστηριότητες
Α.Γάτσιος  Ι.  , Φυσικός τ. υπ. ΕΚΦΕ Ν. Σμύρνης     «Το Φως ως Ακτίνα, Κύμα, Κβάντο»
Β. Θεοδοσίου, Τ. Board of Directors IMCA
«Μετεωρίτες –Μία σύντομη ιστορία της δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος»

ΤΕΤΑΡΤΗ  30/8  
10:00– 11:30
Κωνσταντούδης Β.,  ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος
«Νανομετρολογία: Αγγίζοντας τα όρια των μετρητικών μας δυνατοτήτων»
Φανουράκης Γ. , ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος
«Η σκοτεινή πλευρά του ... σύμπαντος»
12:00-13:30
Μακρόπουλος  Κ. ,Oμ.Καθ/τής Σεισμολογίας ΕΚΠΑ
«To σεισμικό παρελθόν και μέλλον της χώρας μας »
17:00-17:30
Eπίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας
18:30-20:00
Κοτσιφάκος Δ.,  Υπ.Δρ. Πληροφορικής Παν/μίου  Πειραιώς
« Εισαγωγή στις δομές και τα πρότυπα της ψηφιακής επικοινωνίας του 21ου αιώνα»

Ο Άγιος Φανούριος στην Παλιαχώρα.

    Δεν συγκαταλέγεται στα γνωστά και αναγνωρίσιμα εκκλησάκια της Παλιαχώρας  που βλέπουμε από το δρόμο. Για να συναντήσουμε τον Άγιο Φανούριο πρέπει να κατηφορίσουμε από το Σταυρό προς Σουβάλα.

   Βρισκόμαστε λοιπόν στη βόρεια πλευρά της Παλιαχώρας, σε μια ρεματιά  όπου για να φθάσουμε μέχρι  την πόρτα της εκκλησίας θα πρέπει να διανύσουμε προσεκτικά το μονοπάτι και τις αναβαθμίδες της περιοχής. Το εκκλησάκι κάτασπρο σε αντίθεση με τα υπόλοιπα του λόφου της Παλιαχώρας εορτάζει κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου και στο πανηγύρι του συγκεντρώνει πλήθη πιστών κυρίως από το Βαθύ και τη Σουβάλα. Εκκλησιαστικά ανήκει στην ενορία  του Βαθέος.

   Από το σημείο αυτό αρχίζει να πυκνώνει η βλάστηση  του πευκοδάσους  που φθάνει μέχρι τα πρωτα σπίτια  της Σουβάλας και των Αγίων.

   Η περιοχή τα παλαιότερα χρόνια είχε αρκετό νερό και αυτό μαρτυρείται όχι μόνο από την πηγή του Κουρέντη αλλά και από  την είσοδο μιας υπόγειας στοάς  στην περιοχή, της οποίας η αρχή βρίσκεται στο υδραγωγείο του παλαιού οικισμού της Παλιαχώρας. Η είσοδος της στοάς είναι σήμερα ασφαλισμένη.

  Η εκκλησία είναι κατά πολύ νεότερη των εκκλησιών της Παλιαχώρας γι΄αυτό και δεν συγκαταλέγεται στον κατάλογο  των εκκλησιών  του λόφου και δεν αναφέρεται στις μελέτες  για  τα κτίσματα της Παλιαχώρας.

Η τελευταία φωτογραφία προέρχεται από σχετική ανάρτηση  του Aeginaportal. gr το 2009

"Η Αίγινα στον Τύπο" έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης.

     «Η  Αίγινα στον τύπο»  είναι το θέμα  της έκθεσης  που θα παρουσιαστεί στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης από την Τετάρτη 30  Αυγούστου  ως την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου. Παλαιές εφημερίδες και περιοδικά, σπάνιοι τίτλοι, καταγραφή των σημαντικών στιγμών του νησιού αλλά και των προβλημάτων του έτσι όπως έχουν αποτυπωθεί στις σελίδες των εφημερίδων του νησιού.

   Στα πλαίσια  της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί  την Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου  και ώρα 20.30  στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης ομιλία με θέμα: «Ξεφυλλίζοντας  την ιστορία του τύπου της Αίγινας 1827 -2017» από  το δημοσιογράφο κ. Γιάννη Προβή διευθυντή του περιοδικού Saronic magazine

   Η έκθεση θα είναι ανοιχτή καθημερινά και ώρες 19.00 – 21.00 και τελεί στα πλαίσια  των Προφεστιβαλικών εκδηλώσεων  του 9^ου Φεστιβάλ Φιστικιού.

Οργάνωση – επιμέλεια έκθεσης: Γιώργος Μπήτρος.

Γιάννης Μπέσης ο τελευταίος φαροφύλακας της Αίγινας

        Η "φαροικία" όπως υπήρχε  μέχρι τη δεκαετία του 1950 μεταξύ φάρου και Αγίων Αποστόλων Σε αυτήν διέμενε ο πατέρας του Γιάννη Μπέση ο οποίος είχε το παρατσούκλι "Μπούζας" Έτσι οι παλαιοί Αιγινήτες ονόμασαν το φάρο, ως φάρο του "Μπούζα".

    
                                                                  Μέσα από το Φάρο.

                                   
       

  Η είδηση της απώλειας του κ. Γιάννη Μπέση τελευταίου φαροφύλακα στο φανάρι  του "Μπούζα" στα Πλακάκια της Αίγινας μας θύμισε  τη συνεργασία που είχαμε ως Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στα πλαίσια  της εργασίας των μαθητών με θέμα: "Οι πέτρινοι φάροι του Αργοσαρωνικού".

Η εξαιρετική πέτρινη σκάλα στο εσωτερικό  του Φάρου.

 

Αντιγράφουμε από την εργασία  των μαθητών:

 Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1881. Το ύψος του πύργου είναι 9 μέτρα και έχει εστιακό ύψος [από την επιφάνεια της θάλασσας] 11 μέτρα. Η περιοχή που βρίσκεται λέγεται   Πλακάκια και είναι στη δυτική πλευρά του νησιού. Σε παλαιότερες φωτογραφίες δίπλα στο Φάρο διακρίνεται το μικρό σπιτάκι του φαροφύλακα.

  Ο  κ. Γιάννης Μπέσης ο οποίος επί πολλά  χρόνια υπηρέτησε στην Υπηρεσία Φάρων και επισκέφθηκε πολλούς Φάρους στην Ελλάδα. Αν και η περιοχή του Φάρου στα Πλακάκια είναι γνώριμη, η επίσκεψη των μαθητών έκρυβε αρκετές εκπλήξεις. Η ηλιόλουστη μέρα και η γαλήνια θάλασσα βοήθησαν ώστε η επίσκεψη  να γίνει ένας μικρός περίπατος. Εκεί στη δυτική άκρη της Αίγινας, οι μαθητές κατάλαβαν πόσο σημαντικές υπηρεσίες προσφέρει  το φως  του συγκεκριμένου Φάρου  στα πλοία  που διέρχονται προς Πειραιά αλλά και προς τα υπόλοιπα σημεία του Σαρωνικού. Η ύπαρξη του Ισθμού της Κορίνθου απέναντι, η Ελευσίνα και τα μεγάλα διυλιστήρια με τις συχνές διελεύσεις μεγάλων εμπορικών πλοίων καθιστούν την ύπαρξη του Φάρου σημαντική.

  Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έδωσε ο κ. Γιάννης Μπέσης είναι αυτόματος, λειτουργεί με ηλιοβαλβίδες. Έχει τρεις αναλαμπές. Μέχρι το 1953 υπήρχε και το σπιτάκι του φαροφύλακα, [φαροικία] ανάμεσα στο κτίριο του Φάρου και στο εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων. Από εκείνη τη χρονιά αυτοματοποιήθηκε και δεν χρειαζόταν προσωπικό. Ο πατέρας του κ. Μπέση είχε το παρατσούκλι «Μπούζας» και επειδή διέμενε μέσα στο σπιτάκι αυτό, οι άνθρωποι ονόμασαν το Φάρο, ως φάρο του Μπούζα. Επίσης πληροφορηθήκαμε ότι όλοι οι φάροι παλαιά κτίζονταν κοντά σε εκκλησάκια και είχαν σημαία. Ο κ. Μπέσης έχει υπηρετήσει στους φάρους της Ύδρας, των Σπετσών, της Σύρου, της Ψυττάλειας , στην Παραπόλα στην οποία ήταν και διοικητής. Κανένα ναυτικό ατύχημα δεν έχει συμβεί κοντά στο φάρο του Μπούζα,  όπως μας είπε ο κ. Μπέσης, παρά μόνο στο Λιβάδι με μια ανεμότρατα. Τέλος στα λιμάνια οι φάροι – μας είπε – είναι δύο ειδών πράσινοι και κόκκινοι. Ο πράσινος σημαίνει σωστή είσοδο, ενώ ο κόκκινος λάθος είσοδο. Επίσης κάθε πλοίο πρέπει να είναι εφοδιασμένο με «φαροδείκτη», ένα βιβλίο που έχει καταγεγραμμένους όλους τους φάρους.

    Σήμερα ο φάρος είναι αυτόματος και τη φροντίδα του έχει η Υπηρεσία Φάρων, η οποία με φαρόπλοιο που έρχεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα φροντίζει το φάρο.

Έκθεση έργων Γ.Μήλιου στον Πύργο του Μάρκελλου.

Στην Αίγινα, στον Πύργο Μάρκελλου, εγκαινιάζεται στις 25 Αυγούστου 2017 η έκθεση του ζωγράφου Γιώργου Μήλιου, περιλαμβάνοντας σχέδια, λάδια και έργα μικτής τεχνικής από τα τελευταία χρόνια της δουλειάς του καλλιτέχνη.

Ο Γιώργος Μήλιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, με υποτροφία ως πρώτος επιτυχών, απ’ όπου απεφοίτησε το 1962 με πέντε επαίνους και δίπλωμα θεωρητικών σπουδών με βαθμό «λίαν καλώς».  Το 1965 συνέχισε τις σπουδές του, με την υποτροφία «Σκουζέ», για έναν χρόνο στο Παρίσι, ενώ, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, σπούδασε στην Ecole Des Beaux Arts χαρακτική και λιθογραφία.

Εργάσθηκε επί τέσσερα χρόνια ως ζωγράφος – συντηρητής στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών και στη Μονή του Όρους Σινά το 1967. Το 1985 διορίσθηκε ως λέκτορας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το 1988 εκλέχθηκε ως τακτικός καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1996, με μετάκληση, έγινε καθηγητής χαρακτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας όπου δίδαξε έως το 2002.

Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις τόσο σε Ελλάδα όσο και σε εξωτερικό [Βραζιλία, Αυστρία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Πολωνία, Σλοβακία, Λουξεμβούργο]. Έργα του υπάρχουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, τη Δημοτική Πινακοθήκη Καρδίτσας, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας, το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, το Μουσείο Γ. Μπουζιάνη, το Μουσείο Βορρέ, στην Εθνική Πινακοθήκη, στον Πολυχώρο Πολιτισμού Αθηναΐς, στο Cité Internationale Universitaire de Paris, σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές [ελλήνων και ξένων].

Ο Άγιος Διονύσιος στην Παχεία Ράχη της Αίγινας.

      Εορτή της ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Διονυσίου επισκόπου Αιγίνης σήμερα.
    Εορτάζει ο ενοριακός ναός της Παχιοράχης
    Στην Αίγινα ο Άγιος τιμάται ιδιαίτερα και θεωρείται ο πολιούχος Άγιός της. 
   Στην Παλαιά Χώρα ο επισκέπτης συναντά το κελί του και διασώζεται ο μικρός πέτρινος θρόνος από τον οποίο ο Άγιος δίδασκε και μοίραζε το αντίδωρο. 
   Επίσης ο Άγιος είναι ο προστάτης του Νοσοκομείου Αιγίνης που ίδρυσε ο Αρχιμ. Παντελεήμων Φωστίνης, στον περίβολο του οποίου υπάρχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο  που έκτισε ο γέροντας Ιερώνυμος Αποστολίδης. 
   Στο χωριό της Παχείας Ράχης υπάρχει ενοριακός ναός αφιερωμένος στον Άγιο, κτισμένος τον 19^ο αιώνα με φροντίδα  του Ι. Καποδίστρια. 
   Τέλος στον Άγιο Διονύσιο είναι αφιερωμένο το δεξιό κλίτος του καθολικού της Ι. Μονής της Παναγίας της Χρυσολεόντισσας και το δεξιό κλίτος του Μητροπολιτικού Ναού της πόλης όπου εκεί τελείται και ο επίσημος εορτασμός στις 17 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο.

    Το 1576 εγκαθίσταται στη  Μητρόπολη της Παλιαχώρας, στην Επισκοπή, ο επίσκοπος Διονύσιος ο εκ Ζακύνθου. Η εποχή εκείνη ήταν πολύ δύσκολη για την Αίγινα. Οι καταστροφές του Μπαρμπαρόσσα, οι σφαγές και η αιχμαλωσία 4.000 κατοίκων ήταν νωπές ακόμα στη μνήμη των Αιγινητών. Η παρουσία του Διονυσίου στην Αίγινα ήταν σημαντική. Κατάφερε μέσα στο διάστημα των τριών χρόνων που παρέμεινε  στην Επισκοπή Αιγίνης, να μετατρέψει την Επισκοπή σε πνευματικό κέντρο και χώρο λατρείας. Εμψύχωνε και παρηγορούσε τους πληγωμένους Αιγινήτες, τους  δίδασκε, τους στήριζε  και τους χάριζε ελπίδα. Σήμερα στην Παλιαχώρα της Αίγινας σώζονται ο πέτρινος θρόνος του έξω από την Επισκοπή, στον οποίο καθόταν και δίδασκε με πατρική φροντίδα το ποίμνιό του, καθώς και το κελί του, το Επισκοπείον.

  Ο Δραγανίγος Σιγούρος ήταν γόνος της φημισμένης οικογένειας των Σιγούρων της Ζακύνθου. Η οικονομική  άνεση  της οικογένειάς του, του έδωσε την ευκαιρία να λάβει μια πλατιά μόρφωση για την εποχή εκείνη. Σπούδασε την αρχαία ελληνική τη λατινική  και την ιταλική γλώσσα. Σε νεαρή ηλικία προτίμησε τον μοναχικό βίο και καταφεύγει στη Βασιλική Ιερά Μονή των Στροφάδων στην οποία κείρεται μοναχός και στη συνέχεια χειροτονείται διάκονος και πρεσβύτερος. Η απόφασή του να γίνει μοναχός ¨συγκλόνισε» την αριστοκρατική κοινωνία της Ζακύνθου, ενώ η ασκητικότητά του κατέπληξε  τους μοναχούς της Μονής του. Το 1770 γίνεται ηγούμενος της  Μονής Θεοτόκου Αντιφωνήτριας, ενώ το 1576 χειροτονείται επίσκοπος από τον Μητροπολίτη Αθηνών Νικάνορα, ο οποίος τον στέλνει στη χηρεύουσα Επισκοπή Αιγίνης. Το 1579 και ενώ βρίσκεται ακόμα στην Αίγινα, αρρωσταίνει και αποφασίζει να επιστρέψει στη Μονή του στη Ζάκυνθο. Είναι πλέον 35 ετών. Παραιτείται από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο του, παρά τις παρακλήσεις των Αιγινητών. Προτιμά την ησυχία, και την άσκηση από τον έπαινο των ανθρώπων. Είναι γνωστό το περιστατικό από τη ζωή του Αγίου, όταν συγχώρεσε, έκρυψε και φυγάδευσε σε άλλο τόπο, τον ίδιο το φονιά του αδελφού του, Κωσταντίνου. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι ο Άγιος προσποιήθηκε ότι δεν ήξερε τίποτε όταν οι χωροφύλακες  τον επισκέφτηκαν στην προσπάθειά τους να βρούν το φονιά. Ο Άγιος κοιμήθηκε  σε βαθιά γεράματα στις 17 Δεκεμβρίου του 1624 και ενταφιάστηκε στις Στροφάδες.

  

Πανηγύρισε σήμερα η Παναγίτσα στις Λαούσες.

 Ο κ.Νίκος Πανταζής, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού που υπηρετεί στη βάση του Τούρλου μας έστειλε τις φωτογραφίες από  το πανηγύρι της μικρής εκκλησούλας που βρίσκεται στις Λαούσες.

   Ο  αρχιμ. π.Δαμασκηνός Μούρτζης εφημέριος της Αγίας Τριάδος Βαθέος στην ενορία της οποίας ανήκει το θαλασσοδαρμένο ξωκλήσι μετέβη  με καΐκι αχάραγα στη νησίδα και λειτούργησε με  τους λιγοστούς πιστούς που  έφθασαν μέχρι εκεί.

   Είναι παρήγορο ότι αυτά τα δυσπρόσιτα ξωκλήσια δε μένουν αλειτούργητα στο πανηγύρι τους και υπάρχουν ψυχές που ανάβουν τα καντήλια τους και τα περιποιούνται.

 

   Ο περίβολος  του ναού καθαρός και ασβεστωμένος όπως και το εκκλησάκι. Φρεσκοκομμένα λουλούδια, φοίνικες και σημαιάκια προσθέτουν με τη δικό τους τόνο στον εορτασμό.

  Η θέα προς την Αίγινα διαφορετική μια που έχουμε συνηθίσει εμείς από εδώ να κοιτάμε τις  Λαούσες. Η βλάστηση λιγοστή γεμάτη θάμνους και αγριόχορτα. Εντύπωση ωστόσο προκαλεί η μικρή σπηλιά κάτω από την Εκκλησιά,(στις επόμενες φωτογραφίες) καταφύγιο ίσως άλλων καιρών.

  Απαραίτητος ο σκεπαστός χώρος αλλά θα ήταν προτιμότερο να μην είχε χρησιμοποιηθεί η εύκολη λύση του "ελλενίτ" που  δεν ταιριάζει με το υπόλοιπο κτίσμα.

  Η Ελληνική σημαία περήφανη κυματίζει υποδέχοντας  τους πρωινούς επισκέπτες  της.