Θεοφάνεια από τη Μαίρη Γαλάνη Κρητικού

     Η κ. Μαίρη Γαλάνη Κρητικού κεντά τα δικά της Θεοφάνεια στο λιμάνι της Αίγινας. Τα  Θεοφάνεια των παιδικών της χρόνων και όχι μόνο. Οι γλυκές αποχρώσεις του μπλε ανακατεύονται όμορφα και αρμονικά με τους πολύχρωμους εορταστές, τα μικρά και μεγάλα  πλεούμενα, την εξέδρα με τους ιερείς αλλά και τα παγανά που κατά την παράδοση "ξορκίζονται" εκείνη την ημέρα. Κυρίαρχη θέση η εμβληματική φιγούρα του Αη - Νικόλα του θαλασσινού στο "έμπα" του λιμανιού και μικροί κολυμβητές που ανταγωνίζονται για το ποιός θα πιάσει το Σταυρό από τη θάλασσα. Το έργο της κ. Γαλάνη είναι μεγάλων διαστάσεων και έχει εκτεθεί στο Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας και στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης το καλοκαίρι του 2011.

     Ήταν τότε που η τελετή του αγιασμού των υδάτων και της ρίψης του Σταυρού στη θάλασσα γινόταν στην προκυμαία του ΝΟΑ και έτσι υπήρχε απλωσιά για τους κολυμβητές, όχι σαν τώρα που στριμώχνονται όλοι ανάμεσα στα βαρκάκια στο εσωτερικό λιμανάκι που τα νερά είναι ρηχά και γεμάτα άγκυρες και .... άλλα αντικείμενα με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος για τραυματισμούς. Μη ξεχνάμε ότι ο ξύλινος Σταυρός πέρσι έσπασε κτυπώντας πάνω σε ένα καϊκάκι. 

        Ήταν τότε που όλοι είχαν δικαίωμα να πιάσουν το Σταυρό, όχι σαν τα τελευταία χρόνια που οργανωμένες ομάδες παλεύουν με νύχια και με δόντια να μη πιάσει το Σταυρό κάποιος αλλοδαπός  που μπορεί να είναι και βαπτισμένος.

     Άλλες εποχές , άλλα ήθη και καμώματα.

Άγιος Βασίλειος: "Υπέρ Αδυνάτων..."

 Τον 4ο αιώνα μ. Χ. ο επίσκοπος Καισαρείας Βασίλειος αντιμετωπίζει το οξύτατο πρόβλημα της φτώχειας και της πείνας στην περιοχή του. Γνωρίζοντας ότι κάποιοι συμπολίτες του καλοπερνούν έχοντας πληρότητα αλλά και μεγάλο περίσευμα αγαθών, εξαπολύει μύδρους εναντίον τους στην προσπάθειά του να τους πείσει να βοηθήσουν τους φτωχούς. Γράφει λοιπόν τα παρακάτω:

      "Αυτό κάνουν οι πλούσιοι. Μαζεύουν τα αγαθά που είναι κοινά για όλους τους ανθρώπους και τα θεωρούν αποκλειστικά δικά τους....Αν αυτός που απογυμνώνει τον ντυμένο ονομάζεται λωποδύτης, αυτός που δεν ντύνει το γυμνό, αν και μπορεί να το κάνει, δεν είναι τό ίδιο; Το ψωμί που φυλάς στην αποθήκη σου είναι του φτωχού. Τα ρούχα που κρατάς κρυμμένα στην αποθήκη σου είναι του γυμνού. Τα υποδήματα που σαπίζουν αχρησιμοποίητα είναι του ξυπόλυτου. Τα χρήματα που κρύβεις βαθιά στη γη είναι του φτωχού. Λοιπόν, τόσους αδικείς όσους θα μπορούσες να βοηθήσεις και το αρνήθηκες".

   Τα παραπάνω λόγια μπορεί να έχουν γραφτεί τον 4ο αιώνα, δυστυχώς όμως ακούγονται πολύ σημερινά και επίκαιρα.

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα Αιγινητών

Το ροΐδι - το πέταλο - το ποδαρικό - η κρεμμυδασκέλα

   Α.  Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς οι Αιγινήτες πήγαιναν στην εκκλησία για να λειουργηθούν και έπαιρναν μαζί τους ένα ροΐδι (ρόδι). Όταν επέστρεφαν στο σπίτι τους έσπαγαν το ρόδι μπροστά στην πόρτα του σπιτιού, για να είναι - όπως έλεγαν - το σπίτι γλυκό και γεμάτο σαν ρόδι.

   Β.     Ένα πέταλο αλόγου  έβαζαν πάνω από την πόρτα για να πάει καλά ο χρόνος

   Γ.      Την Πρωτοχρονιά οι Αιγινήτες δεν αντάλασσαν επισκέψεις ο ένας στο σπίτι του άλλου "μη τυχόν και δεν έχουν καλό ποδαρικό". Όποιος τύχαινε και ερχόταν στο σπίτι τους, τον έβαζαν και έμπαινε με το δεξί πόδι. Στο Μεσαγρό, όσοι επισκέπτονταν φιλικά σπίτια έφερναν κι ένα ρόδι μαζί τους, το οποίο έσπαγαν στο κατώφλι του σπιτιού, ώστε με τον ερχομό  του χρόνου να έρθει και η ευτυχία σε αυτό το σπίτι. Για να γίνει όμως αυτή η επίσκεψη έπρεπε από την προηγούμενη μέρα να ειδοποιηθούν οι νοικοκυραίοι, γιατί διάλεγαν ποιός είχε το καλό ποδαρικό. Αυτός ονομαζόταν: "καλοπόδαρος".

  Δ. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς οι Αιγινήτες έπαιρναν από τα χωράφια κρεμμύδες, τις οποίες ονόμαζαν ασκέλες (κρεμμυδασκέλες). Τις τοποθετούσαν πάνω από το κατώφλι της πόρτας. Είχαν ευεργετικές ενέργειες για το σπιτικό και τους νοικοκυραίους, γιατί, όπως πίστευαν, το σπίτι θα ευημερήσει και θα είναι "γεμάτο και ντυμένο σαν την ασκέλα". Το πρωί της Πρωτοχρονιάς οι γονείς πήγαιναν στο κρεβάτι των παιδιών τους και τα κτυπούσαν στο κεφάλι με την ασκέλα, για να είναι αθάνατα. Στο τραπέζι έβαζαν ένα πιάτο με σύκα και ρόδια, ώστε, όπως ήταν γεμάτα, έτσι να γεμίζει και το σπίτι.

   Από το βιβλίο: "Αιγινητών Ήθη και Έθιμα" του Ι. Επ. Μάντζαρη

2013 χαμόγελα

  2013 χαμόγελα ίσως βοηθήσουν να ανακτήσουμε την αισιοδοξία και να ανθίσει η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή αυτή τη χρονιά, γεμάτη υγεία, χαρά αγάπη και ευτυχία.

  2013  χαμόγελα ίσως βοηθήσουν για να φύγει η μιζέρια, η γκρίνια, η κατήφεια και η κατάθλιψη που μας κέρασε το 2012. Ας πάει στο καλό. Σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστο.

  Ας  χαμογελάσουμε λοιπόν γιατί το αξίζουμε κι ας υποδεχτούμε με χαμόγελο το νέο χρόνο.

 

Χρόνια πολλά  σε όλους.

Οδός Αιγίνης: ένας χρόνος ζωής.

Ήταν 31 Δεκεμβρίου του 2011 όταν ξεκίνησε το διαδικτυακό ταξίδι μας. Σήμερα η «Οδός Αιγίνης» κλείνει ένα χρόνο ζωής. Μέσα σ’ αυτή τη χρονιά η προσπάθειά μας αγαπήθηκε και τιμήθηκε με πολλές επισκέψεις φίλων γνωστών και αγνώστων. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν συνδεθεί μαζί μας και έχουν γίνει φίλοι στο «Facebook». Καθημερινά η επισκεψιμότητα ανεβαίνει και αποκτούμε και νέους φίλους.  Συνεπής στο δρόμο που είχαμε χαράξει πέρσι τέτοια εποχή και στην επιλογή μας να ασχοληθούμε με θέματα πολιτισμού και ιστορικής μνήμης, σημειώναμε τα παρακάτω:  

   «Η "οδός Αιγίνης" δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, ούτε σχήμα λόγου. Δεν είναι τίτλος, είναι δρόμος ζωής. Ο δικός μας δρόμος. Ο τόπος μας, ο τρόπος μας.
  Ένας  δρόμος παλιός  μα απερίγραπτα νέος και ασφαλής. Είναι ο δρόμος που ξεκινά από το Όρος περνά από την Αφαία, το ναό του Απόλλωνα στην Κολώνα, συνεχίζει στην Παλιά Χώρα, στην Ομορφοκκλησιά, στη Χρυσολεόντισσα, στους Ταξιάρχες, στη Φανερωμένη, στα Μοναστήρια τα μικρά και τα μεγάλα γραφικά ξωκλήσια.
  Είναι ο δρόμος που φωτίζεται από το Φάρο του Μπούζα, που περιστοιχίζεται από τα Καποδιστριακά μνημεία, που παίρνει ενέργεια από τους ανεμόμυλους, που ποτίζεται από τις σουβάλες, που τρέφεται από τα αλώνια, τα πατητήρια και τα λιοτρίβια, που ζει με την παράδοση και τα παμπάλαια έθιμά του.Ο δρόμος που περπάτησαν ο Αριστοφάνης, ο Πίνδαρος, που ευλόγησε ο Άγιος Διονύσιος και ο Άγιος Νεκτάριος, που χάραξε ο Ι. Καποδίστριας, που ύμνησε ο Ελύτης, ο Καζαντζάκης, ο Βάρναλης, ο Σεφέρης, ο Βενέζης. Ο δρόμος που χρωμάτισε ο Μόραλης, ο Πικιώνης, ο Νικολάου, η Πωπ, ο Βασιλείου, ο Κάππος, ο Κοντοβράκης, που σμίλεψε ο Καπράλος που ιστόρησε η Γωγώ Κουλικούρδη. 

   Γι' αυτό  θέλουμε η "οδός Αιγίνης"  να είναι μια σελίδα πολιτισμού, ένα σημειωματάριο για τις τέχνες, τα γράμματα, τον πολιτισμό της Αίγινας. Γιατί ο πολιτισμός του νησιού μας, αυτή η διαχρονική πορεία, συμμετοχή και συμβολή ως απαράμιλλη και ανεκτίμητη ψηφίδα στον Ελληνικό πολιτισμό είναι το βαρύ πυροβολικό του νησιού μας. Αυτό που κάνει την Αίγινα να ξεχωρίζει, να διαφέρει και να ενδιαφέρει το σημερινό επισκέπτη».

   Δεν ξέρουμε αν το καταφέραμε. Αυτό θα το κρίνετε εσείς. Ωστόσο εμείς συνεχίζουμε και ξεκινάμε με αισιοδοξία και χαμόγελο το δεύτερο χρόνο μας και σας ευχαριστούμε για την επιλογή σας, τα σχόλια σας προφορικά και γραπτά, τη συμπαράστασή  σας και τις καθημερινές διαδικτυακές επισκέψεις σας.

F/B ΟΔΥΣΣΕΑΣ

 Γνωρίζοντας τη μεγάλη αγάπη πολλών αναγνωστών μας για τα παλαιά πλοία του Αργοσαρωνικού, δημοσιεύουμε μια πρόσφατη φωτογραφία του ΟΔΥΣΣΕΑ, ενός ανοικτού φέρυ μπωτ που δραστηριοποιήθηκε στις γραμμές του Σαρωνικού από το 1971 με το όνομα "Γεώργιος Διόγος". Στη δεκαετία του '80 μετασκευάστηκε και πήρε τη σημερινή του μορφή και ονομάστηκε "Οδυσσέας". Θυμόμαστε με νοσταλγία τούτα τα πλοία που καθημερινά και με πολλά δρομολόγια όργωναν το Σαρωνικό συνδέοντας την Αίγινα όχι μόνο με τον Πειραιά αλλά με τα Μέθενα και με τον Πόρο, σε μια εποχή που τα πλοία συνεχώς λιγοστεύουν και τα δρομολόγια συρρικνώνονται. Ο "Οδυσσέας" μετά την μετασκευή του ήταν ένα από τα μεγαλύτερα φέρυ της γραμμής με κύριο χαρακτηριστικό του, το μεγάλο γκαράζ, που του εξασφάλιζε μεγάλη χωρητικότητα αυτοκινήτων. Όπως όλα τα πλοία που πέρασαν στην "κατοχή" της τότε "Hellas Ferries" έτσι και ο Οδυσσέας πουλήθηκε. Σήμερα βρίσκεται στη Γκαμπόν. Η φωτογραφία είναι από το λιμάνι του La Palmas. κι προέρχεται από το site nautilia.gr. Και μια παλαιότερη φωτογραφία  από το λιμάνι της Σουβάλας, για όσους έχουν ξεχάσει το πλοίο.

Φιλανθρωπική συναυλία

 Πραγματοποιείται σήμερα Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012 και ώρα 11:30 πρωινή, στον κινηματογράφο ΤΙΤΙΝΑ φιλανθρωπική συναυλία υπέρ των συσσιτίων του Λεουσείου Ιδρύματος. Απόλυτα εναρμονισμένη η εκδήλωση με το πνεύμα των ημερών και στη σειρά των πολλών φιλανθρωπικών πρωτοβουλιών  και δράσεων που έλαβαν χώρα στην Αίγινα το διάστημα από πριν τα Χριστούγεννα  και μέχρι σήμερα.

Παίζουν οι:  Βυζαντινή Χορωδία Αίγινας (μαέστρος Θανάσης Ανδρεάδης,  το Παιδικό Τμήμα Κιθάρας Δήμου Αίγινας (υπεύθυνη καθηγήτρια Αρετή Πηγιαδίτη), δύο Σχήματα Παραδοσιακής Μουσικής

και το Θέατρο Σκιών του Ανδρέα Δερμάτη

    Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση του συσσιτίου υπέρ των άπορων οικογενειών του νησιού. Στο τέλος της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί κλήρωση ενός πλυντηρίου πιάτων. Υπεύθυνη οργάνωσης: Ειρήνη Κουνάδη

Είσοδος: 5 ευρώ. Τα παιδιά δωρεάν. 

    Μια πρωτοβουλία χρήσιμη για να στηριχθεί το ουσιαστικό έργο που επιτελείται εδώ και δεκαετίες στο Λεούσειο ίδρυμα, αθόρυβα αλλά συστηματικά.