Στα Δρακόσπιτα της Αίγινας
Στα αψηλά της Αίγινας, στις κορυφές του τόπου μας συναντάς την αληθινή Αίγινα. Αυτήν που ακόμα δεν έχει πατηθεί - περπατηθεί από τους ημερήσιους περιηγητές και προσκυνητές. Αυτήν που επιμελώς παραμένει άγνωστη, απόμακρη, μυστήρια. Είναι η πανέμορφη Αίγινα βγαλμένη από τη σμίλη του χρόνου. Η ατόφια και ανεπιτήδευτη με την ελάχιστη ανθρώπινη επέμβαση.
Με την Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου πριν από επτά χρόνια είχαμε επισκεφθεί την περιοχή. Από τότε υπήρχε η περιέργεια στους νεότερους μαθητές να τα δούνε από κοντά. Σήμερα Κυριακή 6 Απριλίου το κατορθώσαμε χάρη στην ευγενική παραχώρηση του λεωφορείου του Δήμου Αίγινας και τις οδηγίες της κ. Ευαγγελίας Ρεκλείτη.
Τελικά όποιος δεν έχει περπατήσει τα βουνά της Αίγινας, δεν ξέρει την Αίγινα.
Για άλλη μια φορά επαληθεύεται η Γωγώ Κουλικούρδη η οποία μας είχε αναφέρεις ότι: "όποια πέτρα κι ανα σηκώσεις στην Αίγινα, από κάτω κρύβεται μια ολόκληρη μελέτη...."
Η θέα από την περιοχή κόβει κυριολεκτικά την ανάσα. Όλη η νότια περιοχή του Σαρωνικού με το μάτι να χάνεται στην απεραντωσύνη της θάλασσας, στο Πετροκάραβο, στον Πόρο, στα Μέθενα, στο Αγκίστρι, στη Μονή και στα βουνά της Πελοποννήσου.


