Μπορεί η άνοιξη να μας αποχαιρέτισε, ο Ιούνιος όμως μας χαρίζει ευφορία και ομορφιά μέσα από τους ολάνθιστους κήπους και τις αυλές των Αιγινήτικων σπιτιών.
Ανάμεσα στα νυχτολούλουδα, στις τριανταφυλλιές, στους αγριόκρινους, στα γεράνια, στα δεντρολίβανα, τις φασκομηλιές και στα γιασεμιά ξεπροβάλλουν για μια φορά μόνο τα άνθη κάποιων κάκτων. Υπέροχα, μοναδικά, εντυπωσιακά ζουν μόνο για μια ημέρα που όμως είναι αρκετή να χαρίσουν δροσιά και ομορφιά.
Σπάνια λουλούδια που όμοιά τους δεν έχουν.
Πρόσφατα άκουσα πως στην Αμερική αν κάποιος κόψει κάκτο στην ύπαιθρο τιμωρείται από το νόμο με πρόστιμο με το σκεπτικό ότι ένας κάκτος για να μεγαλώσει χρειάζεται πολλές δεκαετίες. Θεωρείται μνημείο της φύσης και προστατεύεται από το νόμο.
