Πέρα όμως από τον σημερινό οικισμό, που έχει υποδεχθεί πολλές καλόγουστες εξοχικές κατοικίες ανθρώπων που σεβάστηκαν το ύφος του οικισμού και τον περιβάλλοντα χώρο, ο επισκέπτης αν θελήσει να περπατήσει έξω από τον οικισμό, θα βαδίσει πάνω σε παμπάλαι μονοπάτια , στρωμένα με πέτρα που ξετυλίγονται ανάμεσα σε ξερολιθιές που συγκρατούν το έδαφος σε αναβαθμίδες. Τα μονοπάτια οδηγούν σε ξωκλήσια, σε αλώνια, σε σουβάλες.
Η πέτρα της Αίγινας σε πλήρη χρηστική εφαρμογή. Καθοριστική της καθημερινότητας και των ασχολιών των κατοίκων. Ένα μάθημα σεβασμού προς το περιβάλλον και αξιοποίησης του χώρου που αναδεικνύει μοναδικά την ιδιαιτερότητα του τοπίου και την απαράμιλλη ομορφιά του.
