Αποκαθίσταται ο περιβάλλον χώρος στους Αγίους Αναργύρους στο Λιβάδι.

Η  υποχώρηση του εδάφους και η αποκόλληση τμήματος  του στηθαίου στο ξωκλήσι  των Αγίων Αναργύρων στο Λιβάδι είχε προβληματίσει έντονα αλλά και κινητοποιήσει την ενορία και τις αρχές. Ένα αγαπημένο ξωκλήσι, χώρος τέλεσης  πολλών μυστηρίων,  χώρος ρεμβασμού και προορισμός για πολλούς περιπατητές.

Τις  τελευταίες ημέρες συνεργείο του Δήμου έχει προχωρήσει στην αποκατάσταση του χώρου με ογκόλιθους καταρχήν που θα εμποδίσουν μια άλλη υποχώρηση του εδάφους και μεγάλη ποσότητα  χώματος.

Να  ευχηθούμε γρήγορα να ολοκληρωθούν οι εργασίες και να δοθεί ο χώρος  στους προσκυνητές και στους διαβάτες της περιοχής.

 

Έτοιμα τα Λαζαράκια.

Έτοιμα τα Λαζαράκια μας. Ένα έθιμο που κρατά καλά στην Αίγινα και που συνεχίζεται από μικρούς και μεγάλους. Ένα έθιμο που τηρείται σε πολλές περιοχές της Ελλάδος και μας υπενθυμίζει πως σε λίγες μέρες (το ερχόμενο Σάββατο)  θα εορτάσουμε  την Ανάσταση  του Λαζάρου.

Έτσι λοιπόν οι παλαιότεροι ζύμωναν αυτά τα ανθρωπόμορφα ψωμάκια για να μπουν στο κλίμα των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδος.

Εδώ και χρόνια αυτές  τις μέρες ζυμώνουμε τα δικά μας Λαζαράκια με την αμέριστη βοήθεια και προσφορά  του κ. Πούντου Φώτη και των συνεργατών του. Η ζύμη έτοιμη, τα παιδικά χέρια έπιασαν δουλειά με πολύ κέφι και φαντασία και το αποτέλεσμα έφτασε φρεσκοψημμένο στο σχολείο και έγινε ανάρπαστο (μεσημέρι  γαρ).

Λαζαράκια κάθε μεγέθους, σχήματος, ύφους με στυλ ή όχι με τα γαρυφαλάκια  τους στο πρόσωπο. Άλλα μικρά άλλα πιο μεγάλα, ακόμα και δίδυμα!!!

Και  του χρόνου λοιπόν!

 

"Του Απρίλη η βροχή κάθε στάλα και φλουρί." Οι πάμπολλες παροιμίες για τις βροχές του Απρίλη

                                 

  Πρόκειται  για μια από τις πολλές παροιμίες με τις οποίες ο λαός στόλιζε  τον Απρίλη. Έναν μήνα ιδιαίτερα αγαπητό. Τότε!!!

 

Μπορεί ο καιρός της φετινής πρωταπριλιάς να έμοιαζε με ... ψέμα ωστόσο είναι κάτι πολύ συνηθισμένο ο Απρίλης να  φέρνει  βροχές οι οποίες ήταν πάντα καλοδεχούμενες από τους ανθρώπους της υπαίθρου.

Εμείς όμως πιστοί στη συνήθεια ας  θυμηθούμε  τον Απρίλη με  τις ωραίες του παροιμίες, τα γνωμικά που είναι άρρηκτα συνδεδεμένες  με τις γεωργικές εργασίες και συνήθειες  των ανθρώπων της υπαίθρου.

  Όπως  συνηθίζουμε  κάθε πρωτομηνιά, ας  ανατρέξουμε  στο "καλαντάρι" του μήνα και  στο βιβλίο της  Λίνας Μπόγρη -Πετρίτη  "Τα λέμε  και στην Αίγινα" όπου οι παροιμίες έχουν  τον πρώτο λόγο. Παροιμίες  που έχουν αναφορά  στην αγροτική ζωή των παλαιών Ελλήνων. Ο καιρός  και  τα νάζια  του αυτό το μήνα καθόριζαν εν πολλοίς  τη σοδειά και την πορεία των εργασιών.

Τον λένε  και "ξανθό" τούτο  το μήνα γιατί έστησε χορό - λέει ο ποιητής -με τον...  έρωτα. Αυτά  τα λέει ο ποιητής αλλά και να μην  το έλεγε δεν θα μπορούσε φέτος  να είναι διαφορετικά μετά από  έναν τόσο ζοφερό Μάρτιο.  

Απρίλιος, δεύτερος μήνας της Άνοιξης και τέταρτος μήνας του χρόνου, σύμφωνα με το Ιουλιανό αλλά και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Έχει τριάντα ημέρες. Το όνομά του από το λατινικό Aprillis και το ρήμα             aperio= ανοίγω, επειδή είναι ο μήνας που ανοίγουν τα μπουμπούκια.

Την πρώτη ημέρα του μήνα, κυριαρχεί το πρωταπριλιάτικο ψέμα!

 

Ένα έθιμο που συνεχίζεται στις μέρες μας και που, σύμφωνα με το θρύλο, ξεκίνησε από τη Γαλλία κατά τον 16^ο αιώνα, όπου γιορταζόταν η 1^η Απριλίου σαν αρχή του χρόνου. Ο πάπας Γρηγόριος όμως έδωσε διαταγή να μετατεθεί η πρωτοχρονιά από την 1^η Απριλίου στην 1^η Ιανουαρίου, κάτι που υλοποίησε ο βασιλιάς Κάρολος ο Θ΄. Οι άνθρωποι μπερδεύτηκαν με τις αλλαγές και πολλοί ήταν εκείνοι που δεν μπορούσαν ν’ αλλάξουν συνήθειες χρόνων. Η κοινωνία χωρίστηκε σ’ εκείνους που δέχτηκαν την αλλαγή και στους άλλους που δεν δέχονταν τη νέα κατάσταση. Μαθημένοι οι δεύτεροι να ανταλλάσσουν ευχές και δώρα την 1^η του έτους που είχαν συνηθίσει τον μήνα Απρίλιο, δέχονταν και ψεύτικα δώρα και ευχές από τους άλλους. Έτσι υπερίσχυσε ο λόγος της πράξης και τα λόγια ήταν ψεύτικα, μέχρις ότου φτάσαμε στις πρωταπριλιάτικες φάρσες, που όλοι προσπαθούν με τα ψέματά τους να ξεγελάσουν όσο το δυνατόν περισσότερους.

-Απρίλης, λεν οριστικά πως μπαίνει καλοκαίρι,
αλλά μπορεί πρωταπριλιά να ’ναι κι αυτό. Ποιος ξέρει;
Περιμένουν πολλά από τον Απρίλη οι γεωργοί και με αγωνία «ψάχνουν για σημάδια» από τον χειμώνα ακόμα.
-Αν δεις Φλεβάρη γελαστό, καρτέρα Απρίλη σκοτεινό.
Συνήθως αυτό το μήνα πέφτει το Πάσχα. Η Ανάσταση του Θεανθρώπου, αλλάζει τη διάθεση του γεωργού και αυξάνει την πίστη του για την καλή σοδειά μαζί με την ανάσταση της φύσης.
-Τώρα Απρίλης κι Άνοιξη, τώρα Χριστός Ανέστη…(από δημοτικό τραγούδι).
-Ο Απρίλης δείχνει τον ανθό κι ο Μάης τον καθαρίζει.
-Ο Απρίλης ρίχνει τη δροσιά, κι ο Μάης τα λουλούδια.
-Απριλομάη τα πουλιά φτιάχνουνε τη φωλιά τους.
-Απρίλης με τα λούλουδα και Μάης με τα ρόδα.
-Του Απρίλη οι μαργιολιές βάζουν μπελά και στις γριές
  και του Μάη τα καπρίτσια μαργιολέουν τα κορίτσια.
-Απρίλη μέρες ζύμωνε κι αν έχεις στράτες πήγαινε.
-Απριλιάτικο μεθύσι, όπου κάτσει θα γιομίσει.
Ευλογία Θεού λένε τις βροχές τ’ Απρίλη οι γεωργοί και υποστηρίζουν πως είναι ό,τι καλύτερο για τα σπαρτά, τα αμπέλια, τις ελιές.

Αρκετές και οι μετεωρολογικές παροιμίες, όπου αναφέρεται η ευεργετική απριλιάτικη βροχή.
-Του Απρίλη η βροχή κάθε στάλα και φλουρί.
-Ο Μάης για τον τρυγητή κι ο Απρίλης για το θέρο.
-Κάθε σταγόνα τ’ Απριλιού, ένα βαρέλι λάδι.
-Οι μέρες τ’ Απριλιού λεν τα μαντάτα του λαδιού.
-Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα,
τότε τ’ αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα.
-Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια,
 κι αν δείξει ο Απρίλης  δυο χαρές, γιομίζουν τα σακούλια.
-Απρίλης βρεμένος, άρχοντας κορδωμένος.
-Αν δεις Απρίλη άβρεχο και Μάη ποτισμένο,
 θα δεις το δόλιο γεωργό αρκούδι πεινασμένο.
-Αν βρέξει ο Απρίλης τρεις και τέσσερις , κι ο Μάης μία δύο,
αξίζει, βασιλέα μου, για όλο σου το βίο.
-Κάλλιο Γενάρης άχιονος, παρά Απρίλης άβρεχος.
-Βροχή τ’ Απρίλη θέλει ο γεωργός κι ο κεραμιδάς την ξέρα.
-Τα νερά τ’ Απρίλη, του φτωχού τα πλούτη.
-Η βροχή τ’ Απρίλη μόνο τους ψαράδες  βλάφτει.
Επειδή ο καιρός δεν έχει ακόμα "στρώσει", ο λαός πιστεύει ότι σταθεροποιείται στις 18 Απριλίου και συμβουλεύει μέσα από τις παροιμίες:
-Το Μάρτη ξύλα φύλαγε μη κάψεις τα παλούκια, και τ' Απριλιού τις δεκαοχτώ μη κάψεις τα καρούλια (του αργαλειού).
-Ως τ' Απριλιού τις δεκαοχτώ να 'χεις το μάτι σου ανοιχτό.
Περάσανε οι δεκαοχτώ, άραξε πάνω σ' ένα αβγό.
-Και στ' Απριλιού τις δεκαοχτώ, ξεράθει η πέρδικα στ' αβγό, (από το κρύο).
-Στον τόπο τον αμαρτωλό Απριλομάη χιονίζει.
-Αν τρελαθεί ο Απρίλης μας και θέλει να χιονίσει,
 κακό έκανε στο γεωργό που θέλει ν' αλωνίσει.
Τούτο το μήνα τα αποθέματα λιγοστεύουν και, περιμένοντας τις καινούριες σοδειές, οι γεωργοί τινάζουν ακόμα και τα κοφίνια μήπως  κι έχει μείνει ακόμα κάτι μέσα από ... προμήθειες.
-Απρίλης, γρίλης (γκρινιάρης), τιναχτοκοφινίδης.
Πολλοί είναι εκείνοι που τον λένε Αγιοργίτη, επειδή πέφτει τούτο το μήνα η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, του ήρωα τροπαιοφόρου και δρακοκτόνου, που σκοτώνει το «θηρίο», σώζει την κόρη και έτσι ξανατρέχει  και πάλι ελεύθερο το νερό, όπως αναφέρεται στο θρύλο. Την ημέρα της γιορτής του, μαζεύουν από τους αγρούς το μυρωδάτο χαμομήλι, για να έχουν ισχύ οι θεραπευτικές του ιδιότητες, με την  ευλογία του αγίου.
-Απ’ τ’ Άι Γιωργιού τσιμάριζε κι αμόλα (απόπλευσε), αφού και ο καιρός στρώνει.
Και επειδή ο λαός μας πιστεύει πως «κάθε πράγμα στον καιρό του», έχει και για τον Απρίλη κάτι να πει:
-Μη πας Απρίλη για γαμπρός, το Θεριστή κουμπάρος,
μήτε Γενάρη σώγαμπρος, για θα σε πάρει ο χάρος. 
Αλλά και για τις αγροτικές εργασίες που δεν πρέπει να αργούν :
-Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ’Απριλοσκαμένα. (Είναι πολύ αργά να κλαδεύεις τον Μάρτιο, το ίδιο αργά και για τον Απρίλιο το όργωμα).
Μέσα σε όλ’ αυτά και ο φόβος του ή της ερωτευμένης από δίστιχο του Κλήδονα:
 -Μην είναι η αγάπη μας σαν τ’ Απριλιού  το χιόνι,
 όπου το ρίχνει αποβραδίς και το πρωί το λιώνει.
Αλλά και οι ευσεβείς πόθοι των… αρσενικών:
-Να ’μουν το Μάη γάιδαρος και τον Απρίλη κριάρι,
 όλο το χρόνο κόκορας και γάτος το Γενάρη.                                                 
Και το πολύ δικό μας από το έθιμο του Λειδινού, στο… αισιόδοξο μοιρολόι:
-[…] Πάλι θα ’ρθεις, Λειδινέ μου, με του Μάρτη τις δροσιές,
 με τ’ Απρίλη τα λουλούδια τσαι του Μάη τις δουλειές.

Ο βροχερός και ο ξανθός Απρίλης.

Αλλιώς τον φανταζόμαστε τον Απρίλιο. Όπως λέει και ο ποιητής ξανθό - δροσερό - πασχαλινό - ανοιξιάτικο!

Πρώτη Απριλίου σήμερα και μοιάζει με ψέμα η άνοιξη! Ας μην βιαζόμαστε όμως είναι ακόμα η αρχή και ο Απρίλιος φημίζεται  για τις βροχές  του που είναι ευεργετικές  για  τη γη και τις γεωργικές εργασίες, τις καλλιέργειες και  τους καρπούς της γης.

 

Η "Singer" επιστρέφει για δύο ακόμα παραστάσεις.....

 Δύο γεμάτες βραδιές από συναισθήματα, γέλιο, συγκίνηση, νοσταλγία, αναπολήσεις. Η Αίγινα αχνοφαίνεται μέσα από την πυκνή ομίχλη ένα βράδυ του 2021....  Και  η Ζωή θυμάται  τη ζωή της.

Η παράσταση  που συζητήθηκε πολύ και απέσπασε θερμά σχόλια, καταχειροκροτήθηκε και ενθουσίασε  τους θεατές της επιστρέφει για άλλες  δύο βραδιές  την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Απριλίου στην αίθουσα  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας με ώρα έναρξης 20.00 μ. μ.

Φωτογραφίες: Μαρία Μαλτέζου.

Θα μπορούσε να ήταν ένας μονόλογος! Μια εκ βαθέων εξομολόγηση! Είναι μια αναπόληση με πολλές δόσεις ειλικρίνειας, χιούμορ, περίσκεψης και αυτοκριτικής. Κυρίως!

Ο  εγγονός της την λάτρεψε και λόγω της ραπτομηχανής της την φώναζε από μικρός ...... Singer.

Ποια είναι η κυρία Ζωή και ποια  η ιστορία της, η διαδρομή της, τα κατορθώματά  της, τα πάνω και τα κάτω της, οι αγάπες, οι έρωτες της, οι καβγάδες της οι όμορφες και οι δύσκολες στιγμές της.

Όλα αυτά  και πολλά άλλα μαζί με τα πρόσωπα μιας ολόκληρης ζωής περνούν μπροστά από τα μάτια του θεατή στη σκηνή του 2ου Γυμνασίου Αίγινας όπου παρουσιάζεται το θεατρικό έργο που στηρίζεται στη νουβέλα "Η γιαγιά  Singer"  του Γ. Μπήτρου.

Οι δύο πρώτες παραστάσεις δόθηκαν το Σάββατο 21 και την Κυριακή 22 Μαρτίου μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό που ταξίδεψε μαζί με τη Singer θυμήθηκε, συγκινήθηκε, γέλασε....

Δύο παραστάσεις γεμάτες από την ενέργεια αυτής  της γυναίκας που πάλεψε στη ζωή της για να σταθεί όρθια χωρίς να ζητήσει τη βοήθεια κανενός.

Γεννήθηκε στην Αίγινα κάπου στα μισά  του 20^ου αιώνα από πατέρα(!) σφουγγαρά και μια απλή αλλά δειλή μάνα. Από μικρή ένοιωσε την αδικία να την πνίγει. Δεν ανεχόταν την καταπίεση και την συμπεριφορά των γύρω ανθρώπων ακόμα και των συγγενών.

Η επιλογή της  ήταν να φύγει από το νησί, από τη συμβατική ζωή. Να φύγει από τη ζωή που οι άλλοι είχαν ετοιμάσει για αυτήν. Αποφάσισε να φύγει, να ζήσει, να πετάξει στο δικό της σύμπαν και να διαλέξει αυτούς τους ανθρώπους που εκείνη ήθελε στη ζωή της.

Σκληρή, αποφασιστική, σταθερή σε αυτά  που πίστευε, εργατική, ακούραστη, αμετανόητη για τις επιλογές της.

Ο δρόμος την έφερε στο σπίτι μιας θείας, της Φρόσως και σε ένα εργοστάσιο για δουλειά. Έκανε φιλίες με τη Διαμάντω και τη Στάσα. Γνώρισε έναν πασίγνωστο ποδοσφαιριστή  το Γιάγκο. Τον παντρεύτηκε!!! Εκείνος της δώρισε μια ραπτομηχανή SINGER  κι έτσι άρχισε να γαζώνει και να ράβει επαγγελματικά αποκτώντας μεγάλη και καλή πελατεία.

Η μεγάλη ανατροπή στη ζωή της έρχεται όταν ξεκινά τα ταξίδια προς Αίγινα, ενώ μέχρι τότε δεν επέστρεφε στο νησί της. Δεν ήθελε να βλέπει κανέναν….

Η μάνα της πάντα αρρώσταινε παραμονές Χριστουγέννων και εκείνη έτρεχε να προλάβει το καράβι. Έτσι ξεκινά το παιχνίδι της μνήμης με αλλεπάλληλες συναντήσεις με πρόσωπα που έρχονται από ένα άλλο σύμπαν και της αλλάζουν τη  ζωή.

Αποκτά μια μεγάλη φίλη που θα γίνει ο μέντορας της, την Αννούλα, θα συνοδεύσει τον κυρ – Γιάννη που θα την κάνει να γελάσει επιτέλους, θα σκοντάψει πάνω στο Βασίλη που του μιλά απότομα και με τρομερή αγένεια. Θα συναντήσει  την αντιπαθητική θεία  της, την Κατίνα,  και θα ζήσει  τη συμφιλίωση και τη συγνώμη.

Στην αρχή τη συναντάμε σε ένα παγκάκι στο Πασαλιμάνι να προσπαθεί να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι  την Αίγινα!!!  Η ζωή όμως έχει αλλάξει, τα χρόνια έχουν περάσει, τα πρόσωπα που αγάπησε και μίσησε έχουν φύγει και  εκείνη δεν πρόλαβε να τα χαιρετήσει, να συμφιλιωθεί μαζί  τους, να ζητήσει συγνώμη, να τους πει πόσο τους αγάπησε.

Απλά  δεν πρόλαβε……

Τους ρόλους ερμηνεύουν:

Νένα Τρικοπούλου – Κωνσταντίνος Παπαμιχαήλ – Νεκταρία Γουδή – Μαρία Λυκούρη – Ηλίας Θωμάς – Νίκος Νικολάου – Αρετή Κουκουμή – Χαρά Νταμουράκη – Μαρία Θεοδωράκου – Μαρίνα Αυλωνίτη Αγγελική Στουραΐτη και Γιώργος Μπήτρος.

Κείμενο – σκηνοθεσία: Γ. Μπήτρος

Σκηνικά: Ματούλα Ρούσσου

Επιλογή μουσικής: Ανέστης Κορνέζος

200 μαθητές από τη Σιβιτανίδειο Σχολή στο Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας.

Διακόσιοι και πλέον μαθητές από το Λύκειο της Σιβιτανιδείου Σχολής επισκέφθηκαν σήμερα  την Αίγινα με τους συνοδούς καθηγητές τους.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες ξεναγήθηκαν καταρχήν στις αίθουσες του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας και ακολούθως μετέβησαν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας. 

 

 

"ΩΚΥΑΛΟΣ" ταξίδια με περισσότερα μποφόρ.

Το νεότευκτο πλοίο ΩΚΥΑΛΟΣ μετά τις σχετικές πιστοποιήσεις που απαιτούνταν αναβάθμισε  την ικανότητα του να  ταξιδεύει με ασφάλεια τους επιβάτες τους τις ημέρες που επικρατούν περισσότερα των 5 μποφόρ.

Μέχρι τώρα ταξίδευε μέχρι 5 μποφόρ με αποτέλεσμα το φετινό χειμώνα να δένει συχνά λόγω των καιρικών συνθηκών. Η βελτίωση αυτή ασφαλώς και επιφέρει  μεγάλες αλλαγές στα ταξίδια  του και στην εξυπηρέτηση των επιβατών της γραμμής κυρίως τους χειμερινούς μήνες.

Σχετικά στο δελτίο τύπου της εταιρείας του πλοίου.
 

Χορευτικά συγκροτήματα της Αίγινας στο 5ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών Νέας Ιωνίας.

Τιμή για την Αίγινα η συμμετοχή δύο χορευτικών συγκροτημάτων του νησιού μας στο 5ο  Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών Νέας Ιωνίας Βόλου που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιωνίας το διήμερο 27 και 28 Μαρτίου με τη συμμετοχή πολλών χορευτικών συγκροτημάτων από όλη την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα συμμετείχαν  τα χορευτικά τμήματα του Μορφωτικού Συλλόγου ο "Καποδίστριας" και του Μορφωτικού Συλλόγου Κυψέλης μέλη των οποίων μετέβησαν στο Βόλο με επικεφαλής τις χοροδιδασκάλους κ. Σοφία Κάππου και Αρετή Κουκούμη.

Τα δύο συγκροτήματα χόρεψαν χορούς από τη Δράμα και τα Κύθηρα αντίστοιχα.

 

 

 

Βρισκόμαστε πλέον στην "κουφή" ή "βουβή" ή "βαγιανή" εβδομάδα.

 

      Στην  τελική ευθεία  για το Πάσχα βρισκόμαστε πλέον με  το ξημέρωμα  της νέας εβδομάδας που ο λαός  της έχει αποδώσει πολλές ονομασίες. "Κουφή" ή "βουβή" ή "βαγιανή". Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι θρησκευτικοί λόγοι εναρμονίζονται με τους λαογραφικούς. Κύριο χαρακτηριστικό  της εβδομάδας αυτής είναι οι προετοιμασίες  για  τον εορτασμό του Πάσχα. Πνευματικό όσο και υλικό. Οι άνθρωποι προετοιμάζονται ο καθένας με το δικό του τρόπο και τις δικές  του δυνάμεις  και  η Εκκλησία  αφήνει για λίγο τους πιστούς χωρίς  βραδινές ακολουθίες ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα  και πιο ξεκούραστοι για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

   Η εβδομάδα που διανύουμε αποκαλείται από την Εκκλησία «κουφή» επειδή δεν υπάρχουν ψαλμωδίες και Χαιρετισμοί εν αναμονή των Παθών. Μια μικρή ανάπαυλα λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα όπου οι πιστοί καλούνται κάθε βράδυ να προσέρχονται στις βραδινές ακολουθίες.

 

   Βρισκόμαστε πλέον στην έκτη και τελευταία εβδομάδα της Μεγ. Σαρακοστής ονομάζεται "Εβδομάδα των Βαΐων". Για έξι μέρες πριν το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων η λατρεία της Εκκλησίας μας ωθεί ν' ακολουθήσουμε το Χριστό καθώς πρώτος αναγγέλλει το θάνατο του φίλου Του και κατόπιν αρχίζει το ταξίδι Του στη Βηθανία και στην Ιερουσαλήμ.  
Στο κέντρο της προσοχής είναι ο Λάζαρος - η αρρώστια του, ο θάνατός του, ο θρήνος των συγγενών του και η αντίδραση του Χριστού σ' όλα αυτά.

 

    Σε πολλά  μέρη της πατρίδας μας η εβδομάδα αυτή λέγεται και "βαγιανή" διότι προετοιμάζουν οι νοικοκυρές τα βάγια για να τα πάνε στην Εκκλησία. Παράλληλα ξεκινά και η προετοιμασία για το νοικοκύρεμα του σπιτιού, το άσπρισμα και το καθάρισμα των αυλών, η φροντίδα για να είναι όλα στη θέση τους πάνω στο Πασχαλινό τραπέζι. Η άνοιξη της φύσης - ανάσταση

της - μετά το χειμώνα φέρνει και την ανάσταση των ψυχών, την αλλαγή της διάθεσης όλων, την προσδοκία και την ελπίδα, την καταλλαγή και την συμφιλίωση.

  

 

Συμμετοχή του 2ου Γυμνασίου Αίγινας στο Θεματικό Δίκτυο Κωνσταντινούπολη - Θεσσαλονίκη.

 Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη. Μια εκπαιδευτική συνύπαρξη, Πολίτες της Πόλης, Έλληνες της Οικουμένης.

Ολοκληρώθηκε το Σάββατο 28 Μαρτίου το 3^ο Μαθητικό Συνέδριο «Κωνσταντινούπολη – Θεσσαλονίκη» στους χώρους του Ζωγράφειου Γυμνασίου – Λυκείου στην Κωνσταντινούπολη.

Το Εθνικό Θεματικό Δίκτυο έχει ιδρυθεί από την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Δυτικής Θεσσαλονίκης και απευθύνεται σε σχολεία που ασχολούνται και εκπονούν Περιβαλλοντικές εργασίες.

Σκοπός του Δικτύου είναι να λειτουργήσει ως πεδίο συνάντησης  εκπαίδευσης και διαλόγου μεταξύ μαθητών μαθητριών και εκπαιδευτικών από σχολεία  της Ελλάδας και της ομογένειας σε θέματα περιβάλλοντος και αειφορίας αξιοποιώντας την ατζέντα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της UNESCO  με έμφαση στο πεδίο της συμμετοχής και της δράσης.

Το 2^ο Γυμνάσιο Αίγινας με την εργασία  του «Βυζαντινά μνημεία  της Αίγινας – Η Ομορφοκκλησιά» ενώ επελέγη να συμμετάσχει στο πάνελ  του συνεδρίου δια ζώσης, λόγω απρόβλεπτων δυσκολιών, συμμετείχε με αναρτημένη συμμετοχή στο χώρο  του συνεδρίου προβάλλοντας το βυζαντινό μνημείο της Ομορφοκκλησιάς, την ιστορία  του, την αρχιτεκτονική του και τον εσωτερικό εικονογραφικό του διάκοσμο.

Μια  συμμετοχή που τιμά  την Αίγινα, την ιστορία της, τον πολιτισμό της και το ίδιο το σχολείο.

Στην Οσία Μαρία την Αιγυπτία είναι αφιερωμένη η Ε΄ Κυριακή των Νηστειών.

 

Η   πέμπτη εβδομάδα της Σαρακοστής κλείνει με τη μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που κοιμήθηκε ειρηνικά την  1^η  Απριλίου, αλλά που για πνευματικούς κυρίως λόγους, η Εκκλησία όρισε να εορτάζεται την Ε΄ Κυριακή των νηστειών.

       Αυτές  τις τελευταίες μέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο πνευματικός αγώνας των χριστιανών κορυφώνεται. Το παράδειγμα της  Οσίας έχει πολύ μεγάλη σημασία, εδώ που το έβαλαν οι Άγιοι Πατέρες να γιορτάζεται. Προτού τελειώσει η νηστεία, δηλαδή η σωματική και πνευματική προετοιμασία για την υποδοχή του Σταυρωμένου και Αναστημένου Χριστού, η Οσία  Μαρία δείχνει σε όλους μας , πόσο  φιλάνθρωπος είναι ο Θεός, όταν τα τέκνα του – ακόμα και τα πιο αμαρτωλά – αφήνουν τη ράθυμη ζωή της αμαρτίας,  μετανοούν κι έρχονται ειλικρινά να αποθέσουν τον εαυτό τους, μπροστά στην άπειρη αγάπη του Σταυρού Του.

  Ο  βίος της Οσίας Μαρίας μοιάζει πολύ με μυθιστόρημα. Βρισκόμαστε  στον 6^ο αιώνα, την εποχή που αυτοκράτορας στο Βυζάντιο είναι ο Ιουστινιανός.

Όταν η Μαρία ήταν δώδεκα χρονών ξέφυγε από τα χέρια των γονιών της και έφυγε για την Αλεξάνδρεια, όπου ξεστράτισε από το δρόμο του Θεού και επιδόθηκε στις ηδονές και στις απολαύσεις του σώματος. Με την ομορφιά της έγινε αφορμή να παρασυρθούν πολλοί νέοι και να κάνουν άσωτη ζωή. Έτσι  έζησε η Μαρία  για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια.

   Κάποτε με μια  αμαρτωλή  συντροφιά   ξεκίνησε από περιέργεια να πάει στα  Ιεροσόλυμα, όπου πήγαινε πλήθος προσκυνητών, για να παρευρεθούν στη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Όταν  έφτασε η Μαρία  στα Ιεροσόλυμα θέλησε να μπει μέσα στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως, να δει την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Μα κάτι σαν να την εμπόδιζε και δεν την άφηνε να προχωρήσει, ενώ όλος ο κόσμος έμπαινε στην Εκκλησία χωρίς καμιά δυσκολία. Δοκίμασε ξανά. Και  δύο και τρεις και  τέσσερις φορές, μα πάλι ή ίδια αόρατη δύναμη  την έσπρωχνε προς τα πίσω. Κι εκείνη η καρδιά που πλήγωνε τόσους άνδρες και τους έριχνε στην αμαρτία, κατενύγη, πληγώθηκε και δάκρυσε. Κι αμέσως μέσα της, τα πάντα πήρανε το δρόμο της αλλαγής, της μετάνοιας, της επιστροφής στο δρόμο του Θεού. Βάζει εγγυήτρια την Παναγία και υπόσχεται: αν αφεθεί να μπει και να δει τον Τίμιο Σταυρό, να μη μολύνει πιά το σώμα της με αμαρτία, παρά να το φυλάξει,  με αρετή και σωφροσύνη, μακριά από σαρκικές επιθυμίες και ηδονές. Και -  ω  της φιλευσπλαχνίας σου φιλάνθρωπε  Κύριε – τώρα μπαίνει η Μαρία ευκολότερα μέσα στην Εκκλησία, προσκυνάει το Τίμιο Ξύλο  του Σταυρού και τηρώντας την υπόσχεση που έδωσε στην Παναγία, φεύγει από τα Ιεροσόλυμα την ίδια μέρα. Περνά  τον Ιορδάνη ποταμό και προχωρεί στο βάθος της ερήμου. Εκεί, μόνη, σαν ένα αγριοπούλι της ερήμου, ζει με προσευχή και με άσκηση, μια ζωή σκληρότατη και υπεράνθρωπη, επί σαρανταεπτά χρόνια. Στα  τέλη του βίου της, συνάντησε έναν ερημίτη, τον αββά Ζωσιμά και τον παρακάλεσε να της φέρει τα Άχραντα Μυστήρια για να  κοινωνήσει. Ο Αββάς Ζωσιμάς της έφερε τη Θεία  Κοινωνία τον ερχόμενο χρόνο,  τη Μεγάλη Πέμπτη. Και όταν ξανάρθε πάλι  τον ερχόμενο χρόνο, τη βρήκε νεκρή και δίπλα της  γραμμένες αυτές τις λέξεις: «Αββά Ζωσιμά, θάψον ώδε το σώμα της αθλίας Μαρίας. Απέθανον την αυτήν ημέραν καθ’ ήν εκοινώνησα των Αχράντων Μυστηρίων. Εύχου υπέρ εμού».

 

"Δεν είναι που φεύγεις...."

 Πίσω  από τη σκηνή εκεί στο καμαρίνι της αιωνιότητας είμαι σίγουρος ότι περνάς τις τελευταίες λεπτομέρειες στο μακιγιάζ, κάνεις τις τελευταίες φωνητικές ασκήσεις, κοιτάς το κουστούμι, μια φευγαλέα ματιά στον καθρέφτη και έτοιμη όπως πάντα.... για τη μεγάλη σκηνή. Γιατί εδώ οι σκηνές δεν σε χώραγαν με τίποτα και οι προβολείς θάμπωναν στο κοίταγμα σου.

Θα  ξεκινήσεις  το πρόγραμμα με το "ΤΟΛΜΩ" γιατί πάντα τολμούσες.... θα συνεχίσεις με "Θέλω να αλλάξω ουρανό",  θα ακολουθήσει "Σταλιά  σταλιά ", θα πεις σίγουρα  το "Σήμερα... άσε με να μαι δική σου σήμερα" , "γιατί τα λόγια ήταν και είναι περιττά" και " Ύστερα κι ύστερα..."  όμως για μας "είσαι εδώ, είσαι παντού και πουθενά".

Ένα απέραντο ευχαριστώ για όλες εκείνες τις βραδιές στο ΡΕΞ στο ΠΑΛΛΑΣ  στο Μπάντμιντον, στο ΗΡΩΔΕΙΟ και σε τόσες άλλες σκηνές που αποδείχθηκαν μικρές  για  το μέγεθος σου.

Ένα ευχαριστώ για τα μεσημέρια της Κυριακής  που η φωνή σου συνόδευε τα τραπέζια, που σιγοντάρισες  την αγάπη, τον έρωτα, τον πόνο, το δάκρυ, τον αποχωρισμό, το φευγιό.....

Λένε ότι αν κάποιος φύγει Σάββατο σημαίνει ότι έχει καλή ψυχή. Δεν έχουν άδικο!

Σκίτσο από το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη: ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ.

Ενημερωτικές συναντήσεις για το Ναυτικό επάγγελμα στα σχολεία της Αίγινας από τον Λιμενάρχη Αίγινας κ. Α. Φραγκούλη.

Σειρά ενημερωτικών συναντήσεων έχει ο Λιμενάρχης Αίγινας κ. Αργύρης Φραγκούλης με  τους μαθητές των σχολείων προκειμένου να ενημερώσει τους μαθητές για το ναυτικό επάγγελμα.

Η πρωτοβουλία ανήκει στο Υπουργείο Ναυτιλίας και ο σκοπός είναι να καλλιεργηθεί η αγάπη προς το ναυτικό επάγγελμα, να γνωρίσουν οι μαθητές τις σύγχρονες συνθήκες εργασίας στα πλοία, τα οφέλη από αυτήν τη δουλειά, την ιστορία  της, τη ναυτοσύνη των Ελλήνων αλλά και στις προοπτικές που διαγράφονται μέσα από αυτό το επάγγελμα.

Ο κ. Φραγκούλης την Πέμπτη 26 Μαρτίου συνοδευόμενος από τον κυβερνήτη του πλωτού σκάφους (ασθενοφόρου) κ. Κωνσταντίνο Καρακατσάνη ενημέρωσαν τους μαθητές  της Γ' τάξης του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Μετά  την παρουσίαση δέχθηκαν πολλές ερωτήσεις από τους μαθητές και τις μαθήτριες μια που το επάγγελμα αυτό αφορά πλέον και τις γυναίκες που ήδη έχουν στελεχώσει πολλές θέσεις σε πλοία αλλά και στο Λιμενικό Σώμα.

                                          


 

Ο Ακάθιστος Ύμνος θα ψαλεί απόψε στους ναούς.

                 

 Παρασκευή της  Ε΄ εβδομάδας των Νηστειών και στις Εκκλησίες θα τελεστεί η ακολουθία  του Ακαθίστου Ύμνου προς την Παναγία.  

 Ο Ακάθιστος ύμνος – ο ωραιότερος ίσως ύμνος της Εκκλησίας  και περισσότερο αγαπητός  στο λαό – πρωτοακούστηκε στο Βυζάντιο  στην Εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών μετά  την ηρωική  απόκρουση  των Αβάρων που είχαν πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη. Η ιστορία  αναφέρει τα εξής:

   Το  626 μ.Χ. οι  Άβαροι συνεργαζόμενοι με  τους Πέρσες  ήρθαν με πολυάριθμο στρατό και στόλο και πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη από στεριά και θάλασσα. Γέμισε και η στεριά από το στρατό τους, πεζούς και έφιππους και από πολιορκητικές μηχανές. Μπροστά σε τόσους και τόσο βαριά οπλισμένους εχθρούς, πόσο θα βαστούσαν  οι γενναιότατοι, αλλά  ελάχιστοι χριστιανοί που αντιστέκονταν από μέσα;  Όταν μάλιστα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος βρισκόταν με  ολόκληρο το στρατό του στα βάθη της Μικράς Ασίας για να αντιμετωπίσει  τους Πέρσες. Όλος  ο λαός της Βασιλεύουσας ανέβηκε στα τείχη για να υπερασπιστεί την πόλη του. Δεν είχαν πουθενά  αλλού πια να στηρίξουν τις ελπίδες τους οι χριστιανοί, παρά μόνο στην Παναγία Θεοτόκο, που είναι «της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος και της  βασιλείας το απόρθητον τείχος». Η προσευχή των χριστιανών εισακούεται. Ένας φοβερός ανεμοστρόβιλος, που ξαφνικά σηκώθηκε, άρχισε να αναποδογυρίζει, να συντρίβει και να βυθίζει τα πλοία των βαρβάρων. Και η θάλασσα – σαν για να δώσει θάρρος στους χριστιανούς – έβγαζε τα πνιγμένα σώματα των πολιορκητών μπροστά στην Εκκλησία της Θεοτόκου, στις Βλαχέρνες.  Σάλος μεγάλος με φόβο  και τρόμο, μέσα στις παρατάξεις του  εχθρού. Θάρρος πολύ στον ευσεβή λαό της Πόλης, που βγήκε έξω από τα τείχη και άρχισε να καταδιώκει τους τρομοκρατημένους εχθρούς.

   Η πόλη είχε σωθεί. Το βράδυ, όλος ο λαός μαζεύτηκε στο ναό της Θεοτόκου, για να αποδώσει στην υπερμάχο στρατηγό με ψαλμούς και ύμνους τα νικητήρια και τα ευχαριστήρια. Τότε πρωτοψάλανε και τον ύμνο, που ψάλλουμε  μέχρι σήμερα στους Χαιρετισμούς. Εκείνη τη βραδιά  όλος ο λαός έψαλλες όρθιος αυτόν τον ύμνο σε ένδειξη μεγάλης  ευγνωμοσύνης προς την Παναγία. Γι’ αυτό ο ύμνος αυτός ονομάστηκε Ακάθιστος.

   Ο  Ακάθιστος ύμνος είναι ένα κοντάκιο [είδος μεγάλου εκκλησιαστικού ύμνου]  που αποτελείται από το προοίμιο [εισαγωγή] και 24 οίκους [σειρά  τροπαρίων στα οποία περιγράφεται ένα γεγονός]. Ψάλλεται τμηματικά  κάθε Παρασκευή βράδυ τις 4 πρώτες εβδομάδες της Μ. Τεσσαρακοστής  και ολόκληρος το βράδυ της Παρασκευής της 5^ης  εβδομάδας. Μπορεί  να χωριστεί σε δύο  μέρη. Στο πρώτο το ιστορικό, εξιστορούνται τα γεγονότα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η συνάντηση της Παναγίας με την Ελισσάβετ, η γέννηση του Χριστού, η προσκύνηση των Μάγων και των Ποιμένων, η φυγή στην Αίγυπτο και η Υπαπαντή. Στο δεύτερο μέρος, το Θεολογικό και δογματικό, αναφέρεται η σημασία της ενανθρώπησης του Χριστού, για να σώσει τους ανθρώπους, να τους λυτρώσει και να τους οδηγήσει στη Θέωση.

   Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τον συγγραφέα  του Ακάθιστου ύμνου. Από πολλούς επιστήμονες αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.